Alle inzendingen over deksel

Deksels nog aan toe, dat mij dat nu moet overkomen.…

blaas het stof deksel hoog til eruit het hele leven uitgepakt foto's en wat poëzie licht vergeeld bladzijden iets uitgezakt schrik ik daar beeld van jou alles terug deksel dicht stof is weg net als jij…

Ik kan met een gerust hart de deksel boven mijn kist dichttrekken.…

Maar het potje waar de deksel niet oppast is oorloos!…

Er was eens een pot in Stavoren die deksels zo moeilijk kon horen men schreeuwde naar haar mens doe niet zo raar haal die pindakaas eerst uit je oren.…

Soms heb je zo’n moment dat je bepaalde maatschappelijke ontwikkelingen eens de revue laat passeren. Ik kreeg net een berichtje binnen op m’n mobieltje. En zoals dat soms gaat, overdenk je dan even het berichtje en terwijl ik dat deed dacht ik, hoe is het toch mogelijk. Ik lig hier lekker te mijmeren in de zon en zonder dat ik me hoef in te spannen,…

Als het iemand is is het dus die iemand die ons neerslaat wegmaait, al ons gras Ik ben niet bestand tegen dit alles vernietigende beeld Daarom leg ik een steen in een doos, sluit de deksel begraaf zo de stilte achter zijn naam Als het iemand is is hij hier niet is hij die steen in die doos ook niet. ----------------------------…

nog zie ik de sobere kist tussen al die verwaaide sinterklazen en op de deksel het oude verhalenboek, vrolijk wapperend en spelend met zon en wind of was het zijn geest die met een laatste groet het boek van leven en dood weer sloot ?…

tralies verbogen, de haat ontketend, het beest is los losgeslagen in vrijheid houdt het de wereld in vrees gevangen onschuld zoekt handen waar, steeds vaker, klauwen worden uitgestrekt pandorabel memorabel, deksels, Pandora onafgedekt, het kwaad is uitgelekt…

Op het deksel van de duisternis bonken de honden, en monken; maar de nacht houdt stram haar grafieten, haar loodgrafieten palm op de warmte van het licht.…

Daar staat ze zal ik haar openen snel en gericht of langzaam in omtrekkende beweging Het deksel nog gesloten beveiligd door een slot met als code 112 Met mijn panfluit speel ik do-re-mi gevolgd door aria’s om haar inhoud gunstig te stemmen O, Pandora ik laat me verrassen wat heb je in petto wat is je geheim…

er oerknalde wat soep met aminozuren vloeide uit tot prachtige luchten harmonieuze landschappen aromatische bloemengeuren op een azuurblauwe bol ik er midden op god, ongelooflijk En God tilde het deksel van de pot snoof mompelde : gut, wat brouwen ze nu moet daar wijsgerig wiskundig denken uit voortkomen ?…

De mens met twee gelaten laat holle ogen blikken kettert gaten in de ziel Krijt lage strepen op het voorhoofd dekselse lijnen van spijt verdichten gespleten gedachten Letters dichtbij zonder klanken kleuren klinkers vreten kraaien de pootjes in de laatste zin…

Zo uit het niets sprong ze in het oog Een gouden zonnestraaltje Ik hief mijn handen naar omhoog Plukte haar van de hemelboog En vlijde haar in een schaaltje Onder het deksel van kristal Schittert een warme lach Een Godsgeschenk uit het heelal Dat dichter bij ons blijven zal Verlichtend als bij toverslag Gelovend in haar grootste kracht…

Het deksel blijft dicht. In Zweden misschien ben je later gaan wonen. Misschien ging je varen. Misschien bak je brood. Maar evengoed zit je hier achter een krant in het café om de hoek. En misschien ben je dood. Maar je zit in mijn kijkdoos. Ik kijk elke dag.…

Ik pak jou op en bekijk je aan alle kanten genageld in de tijd spijker je mijn ik vast op vandaag gisteren is nog niet eens gekist er zat rot in de laatste plank de deksel staat nog op een kier zodat mijn adem nog even morgen vangt en terwijl respijt lucht geeft en de kaarten al uitgezocht waren zegel ik haast bewegingloos…

Het rode deksel van de emaillen pan ging af en toe licht op en neer om de opgehoopte snertdampen te laten ontsnappen. Ik dacht ‘kijken kan geen kwaad’ en lichtte behoedzaam het deksel op. De snert keek mij uitnodigend aan en af en toe zag ik een stukje worst, als een dolfijntje, aan de oppervlakte verschijnen en weer onderduiken.…

Dus vriend van mij en echtgenoot, zeg nou even, zeg nou zelf, passen we bij elkaar als 't dak bij de goot, als de deksel bij de pan, als de vrouw bij de man?!…

Bas pakt de deksel op en legt hem voorzichtig op de pot, zonder hem vast te draaien. ‘Je weet nooit hoe ver ze ineens kunnen springen.’…

Kom nooit naar mij voor een aalmoes, je krijgt het deksel op je neus, 25 jaar Beatrix, ik zat veel langer, ik moet het doen met niks.…

en niemand ziet de hand die van de slagersmand de deksel beurt...…

Een vrolijke noot na dagenlang wroeten, na zeuren en zagen, na kommer en moeten, een glimlach naar sommigen die me wel kennen en die deksels goed weten hoe me te mennen...…

Ik stop al mijn gevoelens in een zwarte doos En werp ze in het midden van de oceaan Geen enkele zee is ondiep of bodemloos Zwijgend als een steen zal ze langzaam ondergaan Op het deksel schreef 'k mijn allerlaatste gedicht Onleesbaar door het schuiven van het zoute zand Veilig voor de storm, onbereikbaar voor het licht De tijd houdt de sleutel…

Met een klein beetje moeite lukte het haar om in de roeiboot te stappen en haar handen op het deksel van de kist te plaatsen. Het kostte wat kracht, maar het lukte haar toch, om het deksel van de kist te verwijderen. In de kist lage oude boeken, de naam van de schrijvers kende ze niet en ze wist ook niet of de boeken veel geld waard waren.…

Met 't vlossig deksel was de wind aan 't spelen; En nu de weefsels losgeplozen zijn, Wijs ik je met mijn stok van zonneschijn Dwars door de ring van drijvende kastelen, Hoe 't vasteland ligt als een open schrijn, Vol blauw gefonkel van gletscherjuwelen, Behoedzaam vastgelegd in groen-fluwelen Kussens met stralig zilverfiligrein.…

Je bent de deksel op de theepot de voetballer op het veld de hoofdrol in die reclamespot maar ook de geboorte van geweld je bent de lach in de morgen de traan in nee nooit meer de warmte in klein geborgen maar ook het vuur in brandend zeer je bent de radar van mijn ogen het refrein in ieder lied de kleur van regenbogen maar ook de snik…

De arme insecten; de lieveheersbeestjes, de slakken, de rupsen en de spinnen vingen we in jampotten waarover we een papieren deksel spanden met gaatjes erin voor de luchtvoorziening. De onschuldige diertjes moeten het mij betaald hebben gezet toen zij veel, veel later tijdens een huiveringwekkend delier aan mijn zij verschenen...…

De volgers van Veronica-Inside houden de adem in: keert de dekselse Johan vrijdag terug, in het mannenbroederspanel? De plaksnor van Valentijn Driessen, chef-voetbal van De Telegraaf, redt het niet tegen de enige echte Johan. Het hoofd make-up van het Hilversumse mediapark zal de gehavende Derksen op moeten kalefateren...…

Van dat glaasje jenever naast het glas water heeft Henk niets gezegd, al liet hij het meestal gewoon staan, dus niet altijd, want wanneer hij door zijn eigen preek werd meegesleept en het er heftig aan toe ging, dan sloeg hij dat dekselse glaasje woest naar binnen, wat veel kerkgangers is opgevallen en een complete rel binnen de kerkgemeenschap opleverde…

De deksels klappen van de stenen kisten. De doden stappen er ontredderd uit. Zij hebben mos en huislook op hun schedels. Iets onnavolgbaar droefs en ook iets edels spreekt mee uit de afwezigheid van huid. Hun blikken missen iets, waar wij van wisten.…