Laag blijven

‘Je moet hem eerst laten wennen aan het licht,’ zegt Bas.
‘Dat heb ik gedaan,’ zegt Marja. ‘Precies zoals in de handleiding stond. Twee uur op de vensterbank, gordijnen half dicht.’
Bas knikt. ‘En heb je hem toegesproken?’
‘Natuurlijk. Rustig, zonder verkleinwoorden.’
‘Heel goed. Ze voelen dat meteen.’
Op tafel staat een lege augurkenpot. De deksel ligt ernaast.
Bas buigt zich eroverheen en tikt met zijn nagel tegen het glas.
‘Hij zit vast nog onderin,’ zegt hij. ‘De eerste dagen blijven ze laag.’
‘Ja,’ zegt Marja. ‘Dat zei die man ook. “Niet schudden, niet kantelen. Gewoon laten zijn.”’
Ze kijken een tijdje naar de pot.
‘Ik dacht dat hij vannacht tikte,’ zegt Marja.
‘Echt?’
‘Alsof iemand met een lepeltje tegen de wand ging.’
Bas glimlacht. ‘Dat is een goed teken. Dan heeft hij het naar zijn zin.’
Marja schuift de pot iets opzij, zodat het niet in de tocht staat.
‘We moeten een naam kiezen,’ zegt ze.
‘Laten we afwachten wat hij zelf aangeeft,’ zegt Bas. ‘Je moet ze niet meteen vastpinnen.’
‘Nee, dat is waar. Ze zijn gevoelig voor verwachtingen.’
Bas pakt de deksel op en legt hem voorzichtig op de pot, zonder hem vast te draaien. ‘Je weet nooit hoe ver ze ineens kunnen springen.’

Biografie van deze schrijver

verzorging leegte

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 7