Alle inzendingen over droefgeestigheid

Uiteindelijk was religieuze berusting veelal de enige remedie voor de droefgeestige eenzaamheid van vrouwen zoals de gezusters Brontë en zoveel anderen die het verstikkende klimaat van het Victoriaanse vrouwenleven wilden ontvluchten.…

Plechtig en droefgeestig.…

waar is mijn geloof gebleven nu'k het nodig heb ben ik het kwijt hoog heb ik er van opgegeven nu viert hoogtij droefgeestigheid lieve Heer, ik wil niet twijf'len gelijk een golf op woeste zee wees mijn rots in sterke branding en, neem ook mijn twijfel mee…

Het hoofd raakt leeg De zinnen worden korter Ik slijp nog wel de geest Maar ’t gaat niet vlotter De wil me te verzetten wil niet opstaan uit de luie stoel Toch ga ik het nog eens weer proberen ‘t stellen van een doel Die moeheid en droefgeestigheid die twijfel aan de zin sluipen bij mij in Gelatenheid wordt regelmaat De tijd tikt…

Als ik de pas erin heb bemerk ik dat ik haast maak om deze plek te ontlopen, een plek van droefgeestigheid die mijn ziel in stilte deed lijden…”…

verschijnen Traag door semi-transparante mistgordijnen Schuld voor verlangen naar schijnb're zekerheid Er is geen weg te gaan, geen doel om na te streven Geen richting, wat een ander ook maar zegt Geen stelling, of zij is alras weerlegd Waarheid door geld en tijdsbesef verkracht Maakt zienden blind, opake dag wordt nacht Resteert een zeer droefgeestig…

De drank van overmacht, voorbij van vluchten, door felle blindheid bedot lijken we thans van verre oorsprong zonder troost, droefgeestig lot.…

Een dominospel dat daar onopvallend naast een droefgeestig stemmend klein beeldje van een clowntje in een kastje staat lijkt me heel geschikt voor mijn zeer zwakbegaafde broer, maar ik kan niet besluiten en deel mevrouw de verkoopster mee dat ik ondanks alles geen keuze kan maken...…

Het carillon van de kerk laat haar droefgeestige, melancholische, maar toch opgewekte klanken horen. Na de openstelling van de terrassen stormden velen hierop af en ik liet mij dit al evenmin ontgaan......…

De dag vóór Kerstmis: onbeschrijflijk grauw, troosteloos en droefgeestig is de aanblik van de stad, van de straten; als de hel. Merkwaardig nu genood, genodigd te zijn in een brandpunt van commercie, van jeugd, schoonheid en glamour; een brillenzaak annex contactlenzencentrum aan de Bredaseweg.…

En zo ontmoette ik de kersverse weduwe die zojuist haar echtgenoot verloren had; de weduwe met het diep-doorgroefde, door zwaar leed vertekende gezicht en met de droefgeestige, treurige ogen.... De dodelijke ziekte had haar beloop gekend maar ze had tot het laatst naast Hem, haar man, gestaan.…

De dag vóór Kerstmis: onbeschrijflijk grauw, troosteloos en droefgeestig is de aanblik van de stad, van de straten; als de hel. Merkwaardig nu genood, genodigd te zijn in een brandpunt van commercie, van jeugd, schoonheid en glamour; een brillenzaak annex contactlenscentrum aan de Bredaseweg.…

De eeuwige rustplaats was al gereserveerd; eens had zij mij vergezeld naar de droefgeestige velden aan de Karel Boddeweg en had zij de oude eik aangewezen waaronder zij voorgoed wilde liggen; naast vader.…

Vier dagen later liepen we in herfstig zonlicht onder blinkende wolken door de eerste gevallen bladeren, haar afscheidsmuziek (variaties van Mozart) nog in onze oren, niet droefgeestig, bijna opgewekt.…

Wat zijt gij klein Holland Met al uw velden en vlakke wegen, Met uw rampzalige aardappellanden, En uw vreeslijk droefgeestige regen, En uw lage goedaardige stranden - - Maar groot toch is de zee Holland, Waaraan gij langzaam zijt verschenen, Waaruit ge als een schelp zijt geboren, Die zingt door uw hele land henen, Dat elk in zijn ziel haar…

Neen...neen...Al de stemmen zingen mij: Ga mee op zee, met de baren van Kristus, met de baren van de Loreley. 18 mei 1918 --------------------------------------------------------------- * morose - somber, droefgeestig…

Het valt me op dat mensen die tegen de rijrichting in zitten een wat droefgeestige indruk maken. Waarschijnlijk omdat ze alles in een flits aan zich voorbij zien trekken. Ieder weiland, elke boerenhoeve of viaduct, komt even langs, wordt snel kleiner en verdwijnt in de verte. Het is allemaal geweest, voorgoed voorbij.…

Droefgeestig kweelt de oude koekoek zijn wijsje. De bruine bonen vechten met het spek om het beste plekje in mijn schotel. Stukjes oude kaas spelen krijgertje rond de bowlkom. Buiten miezert het. Een manisch-depressieve lantaarnpaal schudt haar licht heen en weer. De druppels op de ruiten lichten op als duizenden goedkope kerstlampjes.…

Deze mededelingen gecombineerd met het treurig makende scenario voor de nakende winter, stemmen mij en velen met mij droefgeestig. Niets kan ons uit deze benarde situatie bevrijden. Wanneer ik mij op straat begeef, schrik ik van de schrijnende armoede. Overal zie ik in lompen gehulde, creperende lieden met uitgemergelde gezichten.…

Op een doordeweekse dag is de Parade een droefgeestige, stille en donkere plek waar stadsplanologen alle romantiek uit weg hebben gepland. Het bleke theater domineert de ene hoek, de vale kroegjes de andere en de St Jan ligt erbij als een oude zieke hond die totaal passief het schouwspel gadeslaat. Er is vaak niemand op dat plein.…

De muziek weeft kronkelende lijnen van klank in mijn innerlijk; brengt er een cadans teweeg van onuitsprekelijk verdriet, een melodie vol droefgeestigheid, melancholie en weemoed.…

Ze ligt daar zo droefgeestig en stil onder de lichtgrijze hemel, onder de januariregen als was zij afgebeeld op een negentiende-eeuws schilderij.…

Dat hij een sterke neiging tot fatalisme had, valt niet te ontkennen, deze ware zielenpoot met zijn droefgeestige hondenogen was desondanks wel de inspiratie voor veel symbolisten in Frankrijk. Verlaine rangschikte hem onder de gedoemde dichters en velen met hem.…

Tien regels De dood bedroeft maar is zelf niet droefgeestig. Zie hoe de gestorvene geredelijk glimlacht. Hij heeft afscheid genomen van licht en warmte, voegt zich genoegzaam naar aarde en koude.…

Vooral die zuurbrandende onzekerheid of jullie ooit dat gelukzalige stadium ook zullen bereiken heeft jullie getransformeerd tot droefgeestige hypochonders die angstig bespeuren hoe het zompig moeras reeds aan de voeten begint te zuigen. Zo dat was een lekkere ontlading en intussen is mijn e-bike weer opgeladen.…

‘Een gele woestijn met de schedel van een stier die de aanschouwer droefgeestig aankeek’, een existentialistische proeve. Naar zijn zeggen was hij toentertijd ongeveer de enige Nederlander die Sartre en Camus las. Met Bouke Jagt begon hij in 1957 het ‘Leidseplein’-tijdschrift, vooral met poëzie.…

Droefgeestig gestemd zag ze de Efteling onder zich voorbijgaan. "O, kon ik maar naar beneden gaan," dacht ze vol spijt.... Maar dat gebeurde niet. Verder en verder ging het. Eindelijk zweeg de wind. De luchtvlam kon zich laten zakken en zag mooie grote boomkruinen onder zich. Ook klonken er vrolijke stemmen. Wat zou dat zijn?…

Als je eindeloos jezelf herhaalt en erger: als je je hele kostbare leven besteedt aan schoppen tegen het christelijke geloof, op een benedenmaats niveau, aan smalen en aan smaden en roddelen, aan zeuren en kankeren leid je maar een droefgeestig bestaan. Wat een armoe en platheid.…

De eenzame Louis leed onder zijn talloze angsten creërende onmacht, de tantaluskwelling die hem belemmerde om uit de droefgeestige cocon van zijn vastgeroeste patronen te stappen.…

Ze heeft een heldere, hilarische, maar qua toon misleidende stem, en naarmate ze voortpraat klinkt het al gauw dramatisch-droefgeestig. In 2010 verscheen haar debuutbundel 'De dieren in mij' bij uitgeverij Contrabas, waarvoor ze de C. Buddingh'-prijs won. Ze poogt haar angsten te bezweren (magisch-denkend!)…