Alle inzendingen over emmer

Dat is 990 weken lang een handvol, waarmee je gemakkelijk een emmer kunt vullen. Nochtans mag ik blij zijn, dat alle vitale organen nog voortreffelijk hun werk doen, alle mogelijke schade die elke bijsluiter vermeldt ten spijt. Hoeveel beter wil ik het dan nog hebben?…

emmer liep over jij verdween als water voor de zon…

Als de emmer leeg is dempt men de put.…

Even later zat ze daar zwijgend, turend in de emmer die tussen haar benen was geklemd. Bij de volgende stop geen woord, geen huilbui, niets. Ze schepte de dode visjes uit het water, ging weer in de auto zitten en bleef in de emmer turen. De hele lange monotone nacht sliep ze niet. Ze hield de wake over haar visjes.…

De nederige dagen van november zijn weer gekomen, grijze als een emmer…

(voor Sint Anne Catherine Emmerich (1774 - 1824)) Je bent geboren op 8 september 1774 in Flamschen, district Coesfeld. Je had negen broers en zussen. Je ouders waren arme boeren en op jonge leeftijd moest je meewerken op de boerderij. Je hield als kind van het gebedsleven. Op je twaalfde ging je drie jaar werken op een grote boerderij. Je leerde…

Ze heeft haar leven lang de emmer achter d'oren naar water moeten boren. Omdat men 't haar niet langer vraagt is zij nu in eenzaamheid vervaagt.…

Het lijkt wellicht wat triviaal ge-emmer, een pop die wordt bestempeld als iets fouts. Men had in Rusland echter al vanouds een afkeer van Amerikaanse glamour. Onlangs onthulde mij een diplomaat dat KGB voor “Koop Geen Barbie” staat.…

Tranen die als laatste, maar onmisbare ingrediënt voor het vergif dienen, het vergif dat ik angstvallig uit mijn zicht wil duwen en dat ik langzaam in de emmer giet. En ik wacht op de laatste druppel. Ik wacht tot de emmer opnieuw overloopt.…

Onlangs had mijn alphahulp een klein ongelukje met een emmer water. Met ramen zemen valt de emmer van de trap in mijn huiskamer op mijn vaste vloerbedekking. Niets aan de hand dacht ik: zo'n grote maatschappij als de thuiszorg zal daar wel goed voor verzekerd zijn. Wat een miskleun van mij: dacht ik nu echt dat het zo gemakkelijk zou gaan.…

ik dweil mijn geheugen met een sopje amnesie schrob de herinnering weg in de tijd ik hoop dat het water de sporen zal wissen die jij achterliet maar mij nog verwijt ik schoon mijn gedachten van loze beloften krop de frustratie niet langer op ik leeg de emmer vol onzuiver verleden dat langer dan goed is de put heeft verstopt…

In woord en geschrift mij toegenegen noem zijn naam in warmte lief niet eerder bracht zulk een epistel emmers vol lachende tranen rozen bloei in december vlinders dwarrelend in kleuren rijk onder zonnestralen van lichtend beeld is dit dan wat men meligheid noemt chicken vreugde onder een haan entah...…

van Gaasperplas naar Weesperplein vloeit inkt dan berg ik mijn pen stroom met de massa de roltrap op steek de Amstel over en loop naar kantoor op die plek stroomt bruine vloeistof in een beker ik richt mij op een scherm licht valt over mijn gezicht met de kussens van mijn vingers stort ik woorden in emmers werkwoorden en persoonlijke…

Vaak lopen dingen anders als dat je had gehoopt maar niets gebeurd bij toeval ook als de emmer overloopt...…

Pas nadat ik jou met grove steek en vaste hand heb dichtgenaaid mag je gaan, de buik vol stenen en Spaanse pepers voor de dorst Op de rand van de put een emmer met een bodempje water, je duikt worstelt en komt boven, zuipt je vol aan hectoliters tijdelijk geluk Je boert, haalt adem en zinkt voor- goed naar de bodem van het stuk…

Met een emmer water, met aan de onderkant een gat. Zo loop ik hier dagelijks heen en weer, want je moet toch wat. Een beetje spelen in het zand, of hangen aan de waslijnen. Maar nooit de weg opgaan, daar liggen nog landmijnen. De oorlog is net weg, de wonden doen nog zeer. En om deze bende te vergeten, loop ik maar wat heen en weer.…

Met een emmer water, met aan de onderkant een gat. Zo loop ik hier dagelijks heen en weer, want je moet toch wat. Een beetje spelen in het zand, of hangen aan de waslijnen. Maar nooit de weg opgaan, daar liggen nog landmijnen. De oorlog is net weg, de wonden doen nog zeer.…

een gele denkhoed, emmers vol liefde, handen en armen - meer heb ik niet te bieden, plus ongenoemde eigen ervaring ik ben er, als ze gaat maakt ze rechtsomkeert dan keer ik mee het is gebeurd en dat is dat alles wordt meegeweven in de lange wollige sjaal van mijn leven…

Een donkerrode vloeistof in een aluminium emmer. "Daar wordt bloedworst van gemaakt" zei mijn moeder. Ik wist meteen waar die donkere worsten die regelmatig op ons menu stonden vandaan kwamen.…

vogels blijven sommige zijn opgenomen op cd’s video’s te horen uit openstaande ramen van vermoedelijk gestilde medelanders de papegaai van blijdorp die van rí-tá-rí-tá-rí-tá-rí-tá is ook al uitgevogeld naar men zegt verdonkeremaand voor het land van herkomst alleen de spreeuw in lemmer had overal schijt aan een lemming met een emmer…

Om tussen deze 'vermakelijkheden' even op bed neer te ploffen en naar adem te happen, uiteraard wel met mijn gezicht in de emmer waardoor als de druk iets te groot was voor de afstand bodem emmer en neus alles terugketste in mijn gezicht en haar. Ik wilde niemand meer zien, ook geen (om de) 'zesuur maatjes'!…

Als de druppel de emmer dreigt te doen overlopen komt plots de oplossing ergens uit geslopen; volkomen onbegrijpelijk waar vandaan maar ze garandeert je een voortbestaan. Je stort je opnieuw in het echte leven en je gaat je er helemaal voor geven; ongeacht wat de mensen er van zeggen.…

Af en toe mocht ik weer in haar emmer met koud water naast haar bed.Dan glimlachte ze tegen mij en dan zei ze lieve woordjes tegen mij.En ze legde weer een troostrijke mooie strik om mijn verwondde kieuwen.…

de kanten zijn er niet ijzig maar aanvaardend en auto's razen er ook de gassen uit hun longen maar er zijn die momenten van pure kalmte, wanneer de beheerste wind als muziek mijn poriën betreedt vogels planten zich op halzen van knusse lantaarnpalen en spreiden hun kleine oortjes die onverzadigbare sponsen zijn als de emmer…

Ik deed mijn behoeften in de emmer, die in een hoek van de kamer stond. Omdat we nu met z'n tweeën waren was de emmer vol geraakt en stonk het verschrikkelijk in de kamer, maar dat vond ik niet erg. Tante vroeg wel aan mij of ik de emmer uit het raam wilde kiepen, dat deed ik dan maar, maar alles kwam niet in de gracht terecht.…

kabouter die al jarenlang op dezelfde plek hangt totdat de doos met kerstspullen weer op de zolder wordt geschoven boven in de boom heerst de piek schreeuwlelijk van formaat en kleur streng kijkend naar de kaarsjes die er gekleurd op staan en ballen plukken watten slingers van zilver het sfeervol geheel completeren gadegeslagen door een emmer…

Ik heb je dood gemaakt, verdronken in de zwarte emmer, je snaveltje schraapte de bodem alvorens ik jouw pootjes voelde strekken in doodsdrang. Lief klein vogeltje, die glazen wand heb jij nooit verwacht terwijl jij in vogelvlucht de natuurlijke strijd aanging met een ander lief klein vogeltje.…

aan het verraad Jij verleefde jouw eigen manier Wees op alle onrechtmatige zaken Wat moet je gedacht hebben jouw laatste kwartier Want niets leek jou te raken Eerst begreep ik niets van jouw doen en zijn Irritatie was het eerste wat ik voelde Nu treft mij het volle bewustzijn Dat ik nu alles begrijp wat jij bedoelde Weet nu dat de emmer…

twee ossen trokken de karrenvracht moeizaam door het natte gras mijn vader liep niet tussen de mannen ik heb me omgedraaid de waterput, de emmer leeg aan mijn arm ons huis van leem en klei het land tot aan het spokenmeer niets leek ineens meer wat het was silhouetten speelden op de heuvelrug fakkels walmden grijs de uren nacht verboden…

Hij weigerde; wilde geen emmer laten zakken in de put van zijn kapitaal, betoonde zich geen medemens en dacht ongetwijfeld dat het onmogelijk zou zijn dat hijzelf ooit armlastig zou kunnen worden, leunend en steunend op zijn onaangetaste kapitaal.....…