Alle inzendingen over gang

Juffrouw B is niet naar de gang gekomen om te kijken waar al dat gelach voor was, maar het is wel de laatste keer geweest dat ze me naar de gang stuurde...…

en dan de stilte na de storm los licht scharrelt door je haar je lach danst voor mijn ogen ik lach terug en zwicht loop verder voor altijd weg van jou en doe mijn ogen dicht…

Smarten tasten zijn gang. het vlak is blind en ogen branden dieper dan het doel o, grenzen, horizonten en vervloeien. terzijde zal de wereld branden: een scheve bloem in wapperende mond der ruimte maar toen de luiken gleden voor zijn ogen, draaide de wereld zich een kwartslag om.…

een gang naar binnen…

Ik ruik geen bloemen, ik zie geen bomen, geen vogels, geen heg. Ik voel maar een gaande man in de zon op een weg.…

ik mocht je huis betreden de gang was donkerlang je kamer was een lach en in je ogen zag ik alle kleuren van het bloemetjesbehang je lippen kusten uitzicht op een verre horizon die pijlsnel nader zwom toen zwoele blikken liefde vroegen zonder schikken ik opende in diepte die de tijd verzegeld had jouw overgave maakte passie los…

Bij mijn bezoek zijn de lange, uitgestorven gangen, gescheiden door deuren die zorgvuldig gesloten worden. De vele, kleine kamers die zich aaneenrijgen aan de gang in een troosteloze, desolate sequentie, staan leeg. Kennelijk heeft de onbarmhartige, genadeloze dood ook hier huisgehouden en zijn kaalslag verricht.…

ik begeef mij door gangen vormend een labyrint waar portretten in harmonie fluisteren als een hemelse orde. ik sta voor een tranend doek zij spreekt zich uit zelfs tot in de prisma van mijn verbeelding.…

lange erg lange gangen de oorverdovende ruis een blinkend licht als een verdwaalde ster uit een andere tijd op weg naar een heldere hemel wie wil ontwaken uit deze rumoerige mechanica.…

Wat een zomertje hebben we dit jaar, deze komt geheid in de top tien terecht en op het moment dat ik schrijf, valt er weer een behoorlijke portie hemelwater naar beneden, alhoewel, klopt dat woord natuurlijk voor geen meter, want het zijn de wolken die als het ware vollopen, tenminste dat zei de weerman afgelopen week? Diezelfde weerman vertelde ook…

De beurt om te spreken in het symposium was nu gekomen aan Cypriotis. Hij hief de beker met zijn vrije hand en snel schoot een dienstmaagd aan zijn zij om die te vullen met aangelengde wijn. “Je bent wat je eet”, begon Cypriotis zijn betoog, “aan zijn voedsel herkent men de mens”. Het samenzijn was al zover gevorderd dat zijn wijsgerige disgenoten…

De cabaretiers zongen ‘Er staat een paard in de gang’ en ze maakten enkele grappen over het recente paardenvleesschandaal. Niets tegen Paul, cabaretiers of humor in het geheel – het mag allemaal best minder serieus overal – maar ik kon er totaal niet om lachen.…

Het voertuig, een fabuleus product van menselijk vernuft, stormt voort, dendert voort en vliegt als een lenige, gele slang voorwaarts over de rails onder het voortbrengen, met enige tussenpozen, van een monotoon, sonoor geluid, van klanken die een ver bereik hebben en zich verspreiden in de ijle atmosfeer die heerst over de stad. Nooit valt werkelijk…

kijken naar buiten de stad nog actief hier binnen lange gangen zwak verlicht pijnlijke stiltes doorkliefd door apparaten gezucht pijn en verdriet alarm gaat af paniek in de gang telefoon, gefluister wat later een bed leeg weer even slapen de uren verstrijken het wordt morgen nacht in het ziekenhuis eindelijk voorbij…

brengt helderheid bij regen zon maan in hunne schijn immer tere tederheid je ziet de wereld opgeklaard je ervaart de wankelheid als wereldkaart: de wereld weegt beweegt en wankelt zo edelachtig zie je eigenlijk zelden nooit hoe weerloos wankel de wereld waarlijk werkelijk wel niet is…

wat de ochtend bracht haalde de middag weg, verliezend zich weldra in blauwbestoven nacht, wij zoeken al het moois bij elkaar en laten de rest, de boel draait lelijk door, wij vegen onze voeten, graaien met handen vol gaten wat de nacht niet haalde; alleen in het voorbijgaan zich tonend: een vlaag de ochtend, een lichtspel de middag een…

“Het paard”, legde zij uit, “heeft drie natuurlijke gangen: de stap, de draf en de galop. De stap is de langzame gang waarin de ruiter zijn omgeving op zijn gemak kan keuren. De draf, de tweede gang laat de rijder de wereld doorkruisen zo snel als zij gaat.…

Het is wrang voor mij te constateren dat zondag 17 april 2005 mijn vraag “Waar oh Waar is Hans Gruijters gebleven” gesteld in een stukje d.d. 02/04/2005 op deze site ter gelegenheid van het D’66-Congres nu een zo trieste invulling heeft gekregen. Het is zeer te betreuren dat deze bijzondere man van ons is heengegaan. Ik wens zijn verwanten, vrienden…

De natuur gaat zijn gang Bladeren kleuren zachtgoud Nog even dan mogen ze sterven Ze hebben hun taak volbracht Heerlijke verkoeling gegeven In de warme zomer De natuur gaat zijn gang Zacht wiegend op de wind Nemen de bladeren afscheid Van hun geliefde plekje aan de boom Met een zekere waardigheid Zwevend nog even in de vrije val Dan de…

O jagerke, spoed wat uw gangen: Ras is er een haaske gevangen! Daar wipt er een haaske zijn legerken uit, Het liefje, Dat diefje, Bemerkte die guit: ‘ Stout beestje, ’t Is feestje Nu kun je geen kwaad,’ Zei ’t loze gelaat. O jagerke, staak uw gangen! Nu vindt gij u zelve gevangen!…

Als mijn schildpad bij mij door mijn huis heen gaat dan loopt hij door de gang heen waar hij dan even staat. En als ik dan niet oplet dan struikel ik zowat omdat hij voor mijn voeten staat daar midden op dat pad. Maar als ik dan weer struikel dan geef ik hem een schop dan zeilt hij door de gang heen en schiet hij lekker op.…

De vijandelijkheden van mijn leidinggevenden, de heren die ik altijd argeloos en goedgelovig als wel- en goedwillend had beschouwd, peperden mij de uitstoting uit het sociale milieu van mijn jeugd met hernieuwde kracht in en ik ben de gang gegaan, ik heb de wandeling gemaakt, terug naar mijn flatje, naar mijn appartementje, naar mijn cocon, naar mijn…

De wandelstok schuifelt met hem mee rubber voor rubber door de lange gang de rollator haar houvast, volgt wieltje voor wieltje zijn slepende pas lang is de gang langzaam hun passen de weg naast elkaar is gelopen tijd nu zwijgend achter elkaar terwijl ooit hun voeten gelijk liepen met de Liefde…

boeiend, zo plat op mijn rug op het vierwielig bed tussen mijn ogen en het plafond een fles, een lamp, een fles, een lamp een stem , een fles, een lamp, een fles waarom duurt de gang zolang de lamp bleef achter in de gang ik zie alleen nog de fles er galmt een stem en druppels ze sluipen door de life - line ze druppen me zoet…

En ik onderdrukt door de pijn en het leed, liet ik je, je gang maar gaan. Je ging je gang op gebieden, waar jij niet mocht komen. Ik had het moeten verbieden, maar hoe? Ik was slechts acht jaar, nog zo jong. En jij ging je gang maar, niet denkend aan mij. Aan het vertrouwen, wat ik nooit meer terug zou krijgen.…

Het verkeer op de snelweg naast mijn huis voltooit haar route zoals ik vandaag mijn gang naar het ziekenhuis moet afleggen. Ook vandaag zal de injectienaald diep doordringen in mijn kwetsbare rechterarm en zal ik mijn lotgenoten signaleren en ontmoeten in de heilloze lokalen, in de gangen en kamers van ons Twee Steden Ziekenhuis.....…

De nieuwbouw is in volle gang. Eens was ik als vaste maar vrijwillige journaliste welkom in de zalen, kamers en gangen van "De Kivitshorst". Kennelijk werden mijn artikelen voor de Wijkkrant gewaardeerd. Mijn tranen vloeiden echter toen ik op onvoorspelbare en voor mij onbegrijpelijke wijze mijn werkzaamheden moest beëindigen.…

Ben ik zo rijk, dat van louter goud De gang mijner woning is?…

Ben ik zo rijk, dat van louter goud De gang mijner woning is?…

gang van zaken…