Alle inzendingen over geheimzinnig

Ergens bij mij in de laan Staat een ijzeren poort Mensen lopen voort Maar ik blijf daar altijd staan Als ik door de koude staven Behoedzaam kijk of luister Is het daar zo stil en duister Alsof het leven ligt begraven Ander loof groeit achter ‘t ijzer En de wind blaast harder aan je hand Als je hem doorsteekt naar die kant Bovendien is…

Het leek alsof de tijd hier had stil gestaan, het geheel ademde een sfeer van geheimzinnigheid uit. Het leek wel een surrealistisch landschap, er doemden vreemde schaduwen op te voorschijn getoverd door de bomen in het licht van de ondergaande zon. Ergens krijste een vogel, ze schrok.…

Ik verlangde naar een schouwburgvoorstelling in Hoogeveen. Daar hebben ze een schouwburg met buitenproportionele grote afmetingen. Het staat aan een vreemde laan en het is een bezichtiging meer dan waard. Tsjonge wat een super schouwburg hebben ze daar in Hoogeveen! Het gebouw is vijfennegentig meter hoog en in het gebouw staan twintigduizend…

Vóór de mevrouw arriveerde, die als enige geschreven had op mijn advertentie, had ik plaatsgenomen in een donker hoekje van het restaurant met uitzicht op de verlichte serre, waar een echtpaar, dat kennelijk nog in de luxe, lauwe luwte van een voorspoedige relatie verkeerde, zich te goed deed aan tosti's en drankjes. Hij gaf haar af en toe een kusje…

Hij oefende een geheimzinnige aantrekkingskracht op mij uit, terwijl ik wist dat het niet verstandig was. Ik werd er soms dromerig van alsof ik werkelijk naar hem verlangde. Ik probeerde hem te paaien voor vriendschapsgevoelens maar hij bleef heel pik-gericht, op een onbeholpen manier die eigenlijk ook charmant was.…

Byrd, een Amerikaanse piloot en expeditieleider, die eerst een soort invasie moest organiseren en aanvoeren tegen een geheimzinnige vijand die zich verschanst had op de Zuidpool. Operation Highjump als ik me niet vergis.…

Toen mijn dochters de twaalfjarige leeftijd hadden bereikt, werden ze door mij ingewijd in de geheimzinnige krachten.…

Het eiken- en beukenbos was vol geritsel en zomergeuren. Lichtvlekken van de heldere maannacht gaven glans aan heel wat bomen. Wout, de oude landloper, sjokte tussen de hoge stammen door. "Ik ga maar weer eens in die verlaten houten hut bij het bosmeertje slapen," dacht de moede man. "Lang geleden, in mijn jonge jaren, heb ik daar vaak overnacht…

Als een man geen geheimen voor jou heeft, dan heeft hij geen geheimzinnige uitstraling en als hij die wel heeft, dan is hij geen open boek, dus ook niet voor jou. Vrouwen denken vaak in termen van exclusiviteit. De man naar wie ik op zoek ben moet er uitzien als een spannende (sexy en aantrekkelijk?)…

En de poëzie is dan iets geheimzinnigs dat de tekst boven zichzelf uittilt.…

Je kan een vrouw sensueel vinden geheimzinnig elegant of misschien wel krachtig hard en fel Maar het maakt eigenlijk niets uit Want hoe ze ook is, ze is net als een man, gewoon een mens…

voortsluipend fantoom onzichtbaar, geheimzinnig aanwezig zonder present te zijn in symbiose met de mens de oneindige zee van tijd beperkt door ons zijn onuitputtelijk in beweging deint mee op de eeuwigheid het is tijd…

Het lachje speelt om haar mond Geheimzinnig zacht aanwezig Gedachten spelen in haar hoofd afwisselend tikkertje en verstoppertje Een stukje realiteit als antwoord op de vraag naar onbekommerd plezier Pak me dan als je kan P.…

Klankverwantschappen zijn iets heel geheimzinnigs, we weten allemaal dat ‘bereik’ niet alleen door die ‘ei’ familie moet zijn van ‘eindeloos’, maar toch werkt het welzo. Zo ontstaat het netwerk dat het gedicht ook is. De wonderlijke mengeling van een mededeling en de manier waarop die zich voor wenst te doen.…

Vandaag lijkt de zee verlaten een grote vlakte grijs en koud zee van lege tijd onpeilbaar diep eindeloze golven oceaan van herinnering toch schijnt de zon in het donkere water en vult geheimzinnig de stilte…

Hij was zo mysterieus, zo geheimzinnig. Ze voelde zich waanzinnig tot hem aangetrokken. Hij sleepte haar door alles heen. Ze hadden nu 2 maanden een relatie en nog steeds was hij voor haar een en al mysterie. Ze wilde hem zo graag begrijpen, weten wat hem werkelijk interesseerde. Maar ze bereikte hem niet. Hij bleef en een wazig iets.…

door de nacht in doeken gewikkeld sluipt zijn vlammende staart voor eens volgde ik het spetterende schijnen want vonken weersprongen of verzon ik ze het was een reis over uitgevlakte meren waar de moeraskoning het licht uit deed zelfs het zwijgen liet verdwijnen alleen in zacht, haast stil gekrijs klonk de roep van tere tongen ----…

Hoe zijn die oefeningen in letters, woordjes en op den duur hele zinnen schrijven ineens op een geheimzinnige manier overgegaan in zelf schrijven, wat niets te maken leek te hebben met de grammatica die je geleerd had en de dictees die je uitentreuren had neergepend.…

Brussel heeft nog niet gereageerd, hoorde ik en een geheimzinnig lachje maakte me tot vriend van mezelf tot vriend van mezelf mijn lippen die vlezig zijn zo hun weg hebben gemaakt onschuld uitdrijvend als Bosnisch bloed in beken velen zijn, maar weinigen fragmenten hopen nog op heling en hereniging broeders wisselen verder chromosomen…

Het huis heeft gekalkte kamers breekt in splinters altijd zelfs zomers woont er bij tijd en wijle een dichter hij belt nooit en zingt nog minder in de geheimzinnige afstand openen zich blauwe luiken als een muze ontlokt zij zijn gedachten buiten ver van waar bestendigheid de dag kan bevlekken…

De nacht valt over de aarde in schemerachtige geheimzinnigheid. Ik hoor de stilte en denk; Er valt niets te zeggen. Maar schrijven doe ik wel.…

alsof het een harp was die in zijn hart paste, een droom van een ding dat mooi was als een voetstap in het zand zo gevoelig als gras, zo goed van vorm als een ei, geheimzinnig als een spinnewiel of wimper- kruller, luchtig als turf vreemd als een sneeuwvlok lekker als een teruglopende wekker, zacht als de luchtbel in een waterplas…

wil dat de zee de wind wordt die me omhelst en me bemindt de zwoele zomerwind ik wil dat de zee de wind wordt waarnaar ik luister die me vergezeld de fluisterende herfstwind ik wil dat de zee de wind wordt waarmee ik huil en die me troost een zachte winterwind ik wil dat de zee de wind wordt die geheimzinnige…

nevel tussen de stammen van eeuwenoude bemoste beuken door statige toppen kreunt de wind geheimzinnig kil huiveringwekkend slechts ademen is hoorbaar verre stemmen uit een donker verleden brassende broeders roversbendes moordend en lallend verzwolgen door de aarde verdoemd voor eeuwig in het moeras daar beneden verre zilveren vogels…

Zachte vingertoppen raken oprecht vertrouwen terwijl tederheid gedachten kust ogen tonen woordloos in zichtbare rust vriendschappelijk optimisme terwijl geheimzinnigheid de koestering van dromen glimlacht blozen wangen samenzijn de stilte maakt zichtbaar in rustig gebaar wat zuiver is nog steeds fluisterend waaien voetstappen…

tekens uit een ver verleden verlokkingen en kunstig bedacht samenhang en de Yggdrassil tekens van spiritualiteit geheimzinnig en mooi tekens van leven ver voor ons N is Waldh God van de friezen rustgevende bosgod hij geeft genezing Inspirerend, maar de wereld blijft chaos.…

ondefinieerbare geruchten, zoals geruchten zijn en vagelijk, gebrekkig en onvolledig drong het tot ons door dat bepaalde uitzonderlijke en wellicht "excentriek" te noemen personen die leden aan zeer angstwekkende en huiveringwekkende ziekten die geheel buiten ons bevattingsvermogen lagen, overgebracht werden, dan wel zich reeds bevonden in dit geheimzinnige…

magische spiegel lonkt en blikt geheimzinnig verzacht hartepijnen met diamanten stralen haar wereld in ziel verzonken droombeelden verkennen vrij door betoverende landschappen zomerbruisende geuren verwekken opbloeiende hartstocht in sneller galopperend hart stroomt nieuwe energie door fonteinen omringt gelaat glanst van schitterend…

Zij draagt haar vrouw zijn fier zij torst het soms als Hercules de aarde langs smalle paden en diepe afgronden haar vereelte voeten stevig op de aarde plantend bij de zilverberk waar verdriet haar herinnert verwijlt zij, het besluit haar eigen weg te gaan hernieuwend over putrand staart zij naar dat geheimzinnig wezen meisje…

door een donkerblauwe saffier wordt de witte diamant omsloten als een verlichtend middelpunt gekoesterd in geheimzinnigheid zelfs de wind houdt zijn adem in zodat deze schoonheid ongerimpeld blijft sterren spelen voor publiek dansen op de waterspiegel als ritmische speldenprikjes rond de wachter van de nacht pas als dag dreigt op te…