Alle inzendingen over geschiedenis buurt buurman

Ondanks alles hield eenieder van ¨Ome Richard¨, van onze uitzonderlijke en bijzondere buurman.…

arme buurman dertig eenden op bezoek Er werd gebeld en wie daar stond dat laat zich nu wel raden Alle kinderen uit de buurt wilden pootjebaden En hoe die haai in het bad kwam dat geheim heeft niemand doorgrond En vraagt men dat aan de politie dan is het onderzoek nog niet afgerond Ten einde raad bouwde de buurman toen een dak over…

Ik woon in een buurt. Van een stad weliswaar, maar alleen voor Nederlandse begrippen. Nergens op de wereld noemen ze een plaats met meer dan honderdduizend inwoners een stad. Het is een interessant feit om een andere keer op in te gaan. Nu heb ik iets anders te delen. Wanneer is een buurt eigenlijk een buurt? Dat vroeg ik me gisteren af.…

Op het kronkelende pad, dat onze woningen omzoomt en dat bezaaid is met herfstbladeren, ontmoette ik mijn overijverige grijsharige buurman, gekleed in donkerblauwe overall. Solidair en betrokken bij onze buurt en buurtbewoners harkte hij de bladeren van het pad.…

Als ik in de buurt van de buurman kom, bedenk dat ik maar beter zelf kan beginnen dan ben ik er ook snel van af. Ik groet hem en zeg: ‘Zo buurman, ook aan het sneeuwruimen? Anders wel mooi hè die witte wereld. En wie had dat nu nog verwacht?’ De man kijkt me somber aan. Het zweet staat op zijn voorhoofd.…

Buurman had het aardse voor de eeuwigheid ingewisseld en ik bevond me tussen een wanhopige vrouw en verdrietige kinderen. Ongezien glipte ik de deur uit. Blij dat ik langs was gegaan. 'Ik ben zo bang om op dat moment alleen te zijn,' had ze die middag gezegd.…

Ik laat mijn hark vallen en help mijn buurman in het zadel. Buurman dankt mij, zwetend gelijk een otter en rijdt weg. ‘Succes straks met afstappen, buurman!‘, roep ik hem hulpvaardig na. Een lichte rilling schiet door buurman heen en even slingert hij van rechts naar links……

Ik vraag het morgen wel aan de buurman!”…

Buurman Herman is stervende, de klok tikt minuten weg die er niet meer toe doen. Zinloos vraagt hij zich af waarom hij het toch altijd goed gedaan heeft. Een man in tranen en een viervoeter die er helemaal niets van begreep. Buurman Herman, een kleine tragedie.…

Onder een andere naam heb ik hier gewag gemaakt van mijn buurman Herman, ook bekend onder de noemer boze buurman. Hij is nooit meer boos, gleed zojuist doodstil de lijkwagen in, dag buurman Herman.…

de straat bloedt huilend haar stenen hart ligt open en bloot als de eerste dag haar prilste fundament gelegd beklaagt ze het gebrek aan respect voor een weg die zij elke dag weer aflegt de rotzooi aan haar randen verdrijft de droge geuren steriele zachtheid ten dienste van wel zeker iedereen maar niet de sluikse storter haar witte stukjes…

Weg uit die gruwelijke buurt. Die buurt die een deuk in mijn geweten sloeg.…

Ik ben verdrietig om het lot van mijn buurman, maar ook opgelucht omdat dit rechtvaardig is. …

Mijn buurman fysiofit lanceert zijn Betere Moraal Wagen gierend op de stoep vol ongenoegen kijkt hij naar de oude auto-troep zijn Betere Moraal Waagt het niet te betwijfelen dat het een kwestie van stand is Nou ja, het kán een kwestie van geld zijn.…

Gisteren vertelde ik dat ik daar geen zin in had. Vandaag flik je het mij toch. Ik dacht even dat we weer goeden vrienden konden zijn. Hoe kom ik elke keer toch zo dom. Elke keer stoot ik mijn neus weer aan dezelfde steen. Want jij wint met alles in woorden vooral in eigenwijs zijn. Dat is gewoon niet leuk meer. Het lijkt of ik praat tegen dovemans…

Mijn buurman zijn straatje is altijd schoon.…

Veel succes buurman! Je heb recht op iemand die meer in je ziet dan alleen een broer.…

Hans Wiegel, de buurman van alle Friezen, is helaas niet meer; 1941 - 2025.…

In slecht Nederlands maakte hij duidelijk dat het niet had gehoeven, terwijl hij naar de auto staarde waarin Buurman zich zat te verbijten. Ja kom nou dacht ze, waarom had hij anders zijn mobiele nummer en huisadres aan haar gegeven? Al met al was het een prijzig pakje boterhamboter geworden vond Buurman.…

Het is de vader van mijn buurman. Hij woonde een tijdje in bij zijn zoon toen hij wat slechter ter been werd. Een buitengewoon aimabel man. Heel anders als zijn zoon die de gewoonte heeft altijd alles in het seksuele te trekken. Zo heeft hij geen kopieerapparaat maar een “copuleerapparaat”.…

Mijn prettig gestoorde minder toerekeningsvatbare aardige excentrieke overleden buurman, met chronisch pathologisch verlies van verscheidene liefdes, had op z'n begrafenis een muziekwens: Napoleon XIV: 'They're coming to take me away'…

De enige echte vriend, die ik hier bezit is mijn buurman. Het is wel mijn enige vriend die ik heb gekregen in de afgelopen 7 jaar. Natuurlijk ook mijn buurvrouw, maar die heeft nog een man en heel gezin. Als mijn buurman weg is, kan ik niemand in de buurt opnoemen om even bij langs te gaan.…

De enige echte vriend, die ik hier bezit, is mijn buurman. Het is wel mijn enige vriend die ik heb gekregen in de afgelopen 7 jaar. Natuurlijk ook mijn buurvrouw, maar die heeft nog een man en een heel gezin. Als mijn buurman weg is, kan ik niemand in de buurt opnoemen om even bij langs te gaan.…

Als je "vroeger" toen ze klein waren, op "bedtijd" was aanbeland, was 't een hele toer om ze er te krijgen, want... de één moest nog huiswerk, de ander nog spelen, en nummer drie moest altijd d'r blaadje nog éven uitlezen. Dat blaadje werd een hoofdstuk en als ze de kans kreeg, 't halve boek, maar als ze dan uiteindelijk lagen en…

haar gezicht spiegelend toont aan mij de minnaar Dat de rozen haar lippen stelen De kiezels haar voetstappen hebben opgeslagen Haar ogen zijn door de wolken bewaard Haar neus door ambrozijn herkend Haar smaak door honing gegeven aan bijen die doorvliegen tot zij het paradijs bereikt hebben Het is dat dat er is Anders zou je nu geschiedenis…

Hier en daar een dorpsgek vecht nog zijn eigen oorlog, leunt nog tegen zijn leeggeruimd toneel van de wereld en wacht nog op volgende week betere komedianten. ------------------------------------------- Uit: 'Verzamelde gedichten', 1983.…

De leraar droeg een harnas. Zwaaide met een goedendag. Niemand zei iets terug. De ophaalbrug bleef omhoog. Een leerling op de uitkijk gebaarde. Pek en veren stonden klaar. Net op tijd kon de ridder ontsnappen. De bel, weer een lesuur voorbij.…

Geschiedenis. Ik denk, ik voel. Ik doe en ik heb lief. Iedere stap die ik zet... Geschiedenis. Mijn zijn. Nietig en van weinig waarde. Iedere stap die ik zet... Geschiedenis. Mijn leven. Mijn liefde. Mijn heengaan. Kort, onbeduidend. Ieder stap die ik zet... Geschiedenis. Misschien niet belangrijk.…

Als we over honderd jaar terugkijken op de geschiedenis van de mens, dan zullen we hoofdschuddend niet begrijpen hoe we de vorige eeuw en deze eeuw met onszelf, met elkaar, met onze omgeving en met onze medebewoners van deze planeet zijn omgegaan, en we zullen onszelf diep schamen dat het zo lang geduurd heeft voordat we eindelijk onze hersencellen…

Het verhaal van Atwood is op alle onderdelen van het verhaal ooit ergens op onze wereld in onze geschiedenis gebeurd. Het verhaal van Beckman kan zomaar waarheid worden als we niet allemaal keihard aan de noodrem gaan trekken.…