Alle inzendingen over gezel

Mijn schrale pen bleef woordenloos Bij het horen van jouw stem Die dieper doordrong in mijn ziel Dan zijn inkt in het papier En al krast hij enkel oppervlak Toch is hij mijn gezel De enige die jou verstaat Een ander houd ik niet Een ziel kan enkel zwijgen Van wat haar heeft beroerd Jouw stem trekt dieper voren Dan mijn pen in het papier…

Ik ben op mijn pad aan het leren om de weg af te leggen van gezel tot meesteres. En dan houd ook ik gráág een bekwame en goede lerares voor ogen!…

De Vorst mag* geen gezel* in zijn gebied gedogen, Hij wil zijn rijk en troon beheersen ongemeen*: De Minnaar is jaloers schier* van zijn eigen ogen, Ja van zijn schaduw, die hij voor hem* uit ziet treen*. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - kan concurrent ongedeeld bijna zich lopen…

Mijn allerliefste zonnetje, jij bent mijn gezel. Jij bent mijn amazone, voor eeuwig in mijn soul.…

Er bestaat geen verweer tegen het meisje van de nacht dat zich snijdt omdat ze slecht is twijfelt of ze echt is Geen eigen plek waar zij zich veilig voelt en het koude sterrenlicht maakt voor haar een huis te groot, de deur gaat niet op slot Zij verlangt naar haar gezel dat hij eindelijk stoffelijk wordt een kerkuil landt op een muis…

Het is het niets, dat brengt me van de wijs Altijd nacht en de maan mijn gezel Zonder lach, licht en vreugde Wie gelooft mij als ik dit vertel? Ik loop, lach, praat Sla armen om mensen waarbij het niet meer gaat Er is niemand die ziet wat dit niets met me doet Wie weet hoe dit verder moet?…

strompel beenloos aan mijn zij zucht bij elke knie naar voor kijk omhoog naar mij loop nou toch eens door mijn tergend ongeduld loopt ook met mij alleen achter schijnbaar rust verhuld vreet het lustig aan mijn been kluivend schrijdt het voort het wachten dwingend voor mijn gezel gelijk gestoord wacht en heeft mij door het…

Die ik heb gekend Je mond vertelde me weinig Je spreken ben ik ontwend De stilte kan jij omarmen Met wie jij je leed hebt gedeeld Je gezel is je gedachte Met wie jij je nooit hebt verveeld In je stoel laat ik je achter Niet wetend wat je nu wenst Soms denk ik dat je vermogens Door leeftijd reeds zijn begrensd Wie was jij?…

Wanneer mijn letters zinnen dansen ik jouw woorden bedrukt zie staan weer denk aan gemiste kansen verzopen van hun huid ontdaan klanken opnieuw mijn oren strelen handen behelzen jouw gezicht gezel verspelen zonder delen gevangen in het eerste ochtendlicht zullen letters dan nog beamen in gewisse vriendschap met de tijd als gevlochten…

de fundamenten waren goed geheid met houten palen in een bodem die massief verweven was met bijna legendarische verhalen de familie voette al in grond van middeleeuwen eenvoudige komaf maar heeft toch een gezel en zelfs een meester voortgebracht de franse revolutie bracht geen zekerheid de generaties werden niet benijd maar overleefden…

Kind, je hebt groot gelijk, we moeten terug naar de tijd van leerling, meester en gezel. Dan leer je een vak en iedereen vaart wel.…

Eenzaamheid viert hoogtij voor haar; zij ziet al jaar in jaar uit uit naar de gezel van wie zij alles verwacht; zoals een tovenaar met een toverstok moet HIJ alle pijn, alle moeite en alle zorgen van haar wegnemen; het hangt van HEM af, van de grote onbekende naar wie zij al jaren op zoek is en die zij niet meer zal vinden.....En als het haar zo uitkomt…

In de Zak van Zuid-Beveland, een gebied ten zuiden van Goes wordt door de stichting "De Kerststal voor alle Gelovigen" op de tweede zondag van januari (de feestdag van Franciscus de Afwezige) iedereen uitgenodigd samen te komen in een prachtige boerenschuur. Het was een komen en gaan van beminde gelovigen. Op afstand konden we al waarnemen dat…

durf je niet te riskeren ook al maakt het ons beiden stuk vrees dat het haar ook zal verteren In mijn kristallen bol zag ik geen groot gevaar emoties sloegen op hol en het spatte uit elkaar Die scherven snijden in mijn geest ze laten me steeds weer weten dat het zo mooi was geweest wat nu aan stukken is gereten Je bent nu mijn gesel geen gezel…

Al de meisjes trouwden wel, Maar met minder wijze heren; Jantje bleef een vrij gezel.…

De eenhoorn en de wilde zwanen vervlakken reeds, van wit naar grijs, verlaten schoonheid mijn gezel in dit gevang van sneeuw en ijs. Een toverspiegel vol van tranen dwarrelt ook in scherven neer en hertoont mij duizend maal geschonden schatten van weleer.…

Wat baat mij de drank waar elk vreugd uit zuigt? En dit lief gezelschap dat nu dus zingt en juicht, Met blij en zoet gelach? Als ’t oog hier niet de liefste ziet, Die ik zo gaarne zag Speelt gij en danst vrij de lieve lange nacht, Laat mij mij zelve vermaken met mijn klacht, Die ’t hart uit droefheid dicht: Ik zal in mijn smart vrolijk zijn…

De overlevende kalkoenen kunnen weer eens opgelucht ademhalen. Het risico dat ze nu nog, na de feestdagen, op het kapblok belanden, is aanmerkelijk kleiner geworden dan een weekje terug. Hun roep klinkt weer wat luider, de schuwheid ebt weg en ze kijken bij lange niet uit naar volgend jaar! Hier thuis proberen we de overgebleven oesters netjes…

de wrijving was soms ongehoord er vielen dan grove woorden toch konden zij niet buiten elkaar omdat zij bij elkaar hoorden Een reden voor dit was er niet niemand zocht er dan ook naar de zin ervan was een vast gegeven ook huilen is niet altijd verdriet zo zijn zij altijd bij elkaar gebleven Een van hen was niet direct een leuk gezel…

Mevrouw had hem eens gewonnen en voorgoed tot haar gezel uitverkoren, waar ze geen echte dieren mocht houden in het Zorgcentrum en de dierbare levende viervoeters die ze eens had gehad alle waren overleden. Blackie hield sindsdien trouw de wacht tussen televisie en leunstoel....…

Toen Mien wakker werd was het al licht en stond ze op. Hoe laat het was wist ze niet, want de wekker bij het bed stond stil. Ze schudde haar vent aan zijn schouders, maar hij reageerde niet. Toen riep ze keihard: ''Hé, kijk effen op je klokje hoe laat het is, je hebt de wekker weer niet opgedraaid, kaffer.'' ''Wat mot je?'', zei hij met een…

Slechts enkelen laten zich verleiden om met de kinderen een kijkje te nemen, want er staan wel echte schapen in de stal, achter een traliehek aan de zijkant, en een eenzame ezel aan de overzijde die treurt om zoveel nep en hoopt op betere tijden met een gezel.…

Levenswijsheid is uw trouwste gezel. U bent altijd bescheiden. Dan vraag ik mij af: wat moet u met zo’n onbehoorlijke leerling?” “Het spijt me dat ik u daarmee ontrief”, antwoordde Li. “Als genoegdoening geef ik u dan maar gratis een goede raad”. Hij nam Zongh mee naar buiten bij het huis en wees op een van de steunberen.…

Dat gold ook voor het diploma leermeester gezel. Beide functionarissen verdienden ongeveer een stuiver per uur meer. Er was een organisatie opgezet om van gewone jongens handzetters te maken. Vier dagen werken en een dag naar school. De werkgever moest de schooldag door betalen.…

Ze doelde ongetwijfeld op onze Driekus, gedurende dertien jaar vriend en kameraad van de familie, lieveling van mijn overleden moeder, gezel en knuffeldier die woelige jaren meebeleefde, gevaren mee doorstond en die eveneens door de onbarmhartige dood is ingehaald op een treurige dag waarop ik aan zijn zijde zijn laatste uren meemaakte.....…

En telkens als ik mevrouw bezocht zou Moriaantje daar zitten, als een trouwe, maar levenloze gezel, als een "kameraad" die hoe dan ook de scherpste kanten van de grondeloze eenzaamheid van mevrouw nooit af zou kunnen slijpen. En zo begonnen mijn wekelijkse bezoeken aan mevrouw Van Keulen.…

De kersttijd naderde en mevrouw Van Keulen, die mij gaandeweg, in de tweeënhalf jaar van onze geregelde ontmoetingen tot een "moeder" dan wel tot een vriendin was geworden, had voorzichtig te kennen gegeven dat zij uitzag naar een "gezel" in de vorm van een weliswaar levenloze, maar toch "vrolijke" en "gezellige" kabouter die haar eenzame uurtjes…

De kersttijd naderde en mevrouw Van Keulen, die mij gaandeweg, tijdens de tweeëneenhalf jaar van onze geregelde ontmoetingen tot een "moeder" dan wel tot een vriendin was geworden, had voorzichtig te kennen gegeven dat zij uitzag naar een "gezel" in de vorm van een weliswaar levenloze maar toch "vrolijke" en "gezellige" kabouter die haar eenzame…

’t Verzoeken* staat toch vrij Een goed gezel? Dus denk ik snel: Wil de een niet, de ander wel.…

Zijn gezel, vermoedelijk de chauffeur, liep op zijn beurt de sporen op, zoekend naar restanten. De naam die hij schreeuwde ontsnapt me nu even, maar het was het eerste en tevens het laatste dat ik van hem hoorde, want een gelijkaardig licht als daarnet flitste nogmaals voorbij, ditmaal in de andere richting. Ik stond als aan de grond genageld.…