Alle inzendingen over gniffelen

Watskebeurt zult u nooit weten, gniffel gniffel, lachen in de vuist tovert een glimlach op mijn gezicht. Sliep uit. Maar morgen even niet, op tijd m'n nest weer uit, klanten zijn koningen. Vegen, kloppen, zuigen, dweilen, zemen. Als de boodschap maar over komt, dan heb ik een prachtdag, en weer niets te vertellen.…

Gniffel.…

Soms zijn de woorden gelijk strijden ze om de volgorde slepen er de liefde bij en alle verzoekingen zijn los Wij weten dat, mijn muze en ik het verlangen naar elkaar je oude vrouwtjes geur de jonge meisjes lach Er is geen weg terug daarom gaan wij voort stoten elkaar gniffelend aan wij vliegen naar de maan…

Mijn kinderen verwijten mij soms dat ik niet zo kinds moet doen, gniffelend voorspel ik hen dezelfde toekomst. De Lord is niet meer, het kind komt nimmer meer op tijd en blijft derhalve altijd kind. Ouder worden we allemaal maar we worden niet allemaal ouders. Jon Lord is niet meer, Child in time blijft over, ik ben diep paars bedroefd.…

we gniffelen aan het altaar tussen psalm en preek door ringen wegen in mijn broekzak op de achterste rij rinkelt de bus aalmoezen voor 11.11.11 even zijn we het ontroerend eens je huivert onder het kruisgewelf ja en ja over en uit de herder doopt de kwast in wijwater besprenkelt het paar met een zegen je gooit het boeket in een regen…

Mensen kwam hij zelden tegen maar zag er meedogenloos veel slaaf op de galei van de tijd spelen Gauw iets uit het vuistje knauwen was voor hem de utopie van genietend leven en leed langzaam maar gelukkig honger Gniffelend bazelde hij tegen 'n gezette, starre vrouw kijk dan toch m'n liefste zelfs gebrek aan eten is in deze wereld…

In een oogwenk was het geschiedenis Een vaal doek schoof over het krot Aangevreten door de tand die duurt De huisbaas heeft de muren leeggemolken Gniffelend in zijn laffe vuist Betonrot en schimmel en wind Wissen de rest Leidingen geknakt Stroomdraden losgerukt Water lekt langs het plaaster Trekt een roestbruin spoor De laatste bewoner…

Meisjes gniffelen in hun kraag om de stoere jonge heren, hun kleren in warrige plooien. Ze spelen haasje over en uit halen de moed uit hun fladdermouwen meterslang lint van de goochelaar Groezelige dwergen. De jongen bukt voor de rokken, kleeft een spiegelscherf aan de wreef Zij nog te groen van schaamte, te kaal in de liezen.…

Bespaar me het troebel gedaas De lappendeken waarin je danst Het schimmig spel, de luie blaas Waarmee je naar de pot strompelt Door een waas van wijn Van verdoken pijn waarin je mij Gniffelend van genoegen onderdompelt Stap voor één keer uit de spiegel Die je me voorhoudt als een blikkerend schild En vul mijn geheugen met heimwee Naar de…

profeet in zijn baard (Versneden kul voor de sul die knielt voor het gouden kalf) De dorst van haar vezels Bloeit roezig onder mijn vingers Het sap gloeit vol Door de maalstroom van haar vrucht Perzikbloesem met een vleugje nimfenzweet Drijft over het laken Dolle geur wenkt de voelspriet Gulzig geschroefd in haar plooien Laat ik me gniffelend…

Naakt laat je me zelden naderen Dan werp je de handdoek over mijn kop Alsof er achter het netvlies Een papegaai schatert Met een braakbal in de krop Toch gniffel je in een klam vuistje Als jouw schoot sneller ademt Met wankele zwier Met de heupen van een ballerina Mijn verzengend vlees Mijn verzadigde leeuwin Zo schenk je jouw vezels…

hadden in hun agenda geen enkele afspraak staan Want ze hadden wel veel praat maar charme voor geen cent slijten hun dagen met kritiek geen vrouw die hen verwent De lunch is op ze gaan aan 't werk en daarna weer naar huis waar niemand op hen wacht dus maar hangen voor de buis Verheugend op de morgen op de zon en het terras en gniffelen…

Ach meneer, gniffel ik, u wou toch weten hoe hij het opruimt: ‘Nou zo dus.’ Het was zo’n begrafenis geweest, om nooit te vergeten.…

Sommigen geloven dat hij de ziel naar buiten jaagt, in de vorm van een gniffelende dwerg, die naar hem terugzwaait en even de steel streelt, het mes kust en hem toont aan de andere geesten, voorbij de hemelpoort. Het is eenvoudiger dan dat.…

Ze betrapt me, de laffe kruimeldief Terwijl ze gniffelen in de praalwijken, hoeders van de schone schijn: “Wist je dat een aap grijnst van nijd?”…

Maar nee hoor, mannen laven zich aan de bulderende nietszeggendheid van een tweederangs volksheld om nog eens verder te gniffelen om zijn platitudes, vrouwonvriendelijke en racistische ongein en aftands sentiment. Het is alsof een cadeaubon voor een 10 gangenmenu bij Jonnie Boer besteed wordt onder de regenkap van snackkar Dikke Leo.…

Een kleine eigenwijze dreumes die stampend door de kamer marcheert, een gniffelend snoetje, ondeugende oogjes en een bolletje dat heel snel iets leert. Twee kleine knuistjes, een grappig bol buikje en 'n mondje dat heel graag iets eet, we waren God dankbaar toen jij werd geboren en we willen dat jij dat ook weet.…

Ik zeg: yep. ( leugentje) heb je het koud dan, waarop ik het antwoord schuldig blijf ….hulp en ik gniffelen beiden.…

De machtigste mensen van Europa zullen gniffelen om dat k-woord. Ze krijgen hun zin. Eindelijk komt dat kleine landje waar het hoort, tussen de arme Grieken, Spanjaarden, Portugezen en Italianen.…

Waar ik me niet thuis bij voel, maar waar ik stiekem om gniffel, is dat ik altijd met een dubbele jajem in m'n klauwen bij het raam ga zitten. Voor iedereen zichtbaar. Moet je durven, als vrouw zijnde. Niet dat men mij daar als vrouw waardeert; men vindt mij een malloot. Ha! Iets leuks! Er komt een heerschap binnen.…

In het oosten spreidt hij een tuin waar de appels blozen als gniffelende meisjes met een vonk in de iris. Daar groeit de verboden boom met knoesten als etterbuilen. Maar de tuin dorst. Een rivier splitst zich in het dor goudland. De mens mag ploegen, snoeien en waken. God ontketent nog wat beesten die nog wachten op een naam. Het bleef eenzaam.…

Op nog geen vijf meter van mijn droge stekkie haasten tweewielers zich naar huis, drijfnat, ik gniffel.…

Hij was ook de hofdichter van het Oranje-huis, in zijn tijd een behoorlijke eer, nu wekt zoiets een smalend gniffelen op. Daardoor zou je de indruk kunnen krijgen dat hij een braaf en aangepast mens was, maar dat is niet waar. Hij lustte graag sterke drank (samen met Lucebert) en was een heel markante figuur.…

Dat doet zo iemand zeer met ook nog die lekker gniffelend toekijkende zusters op veilige afstand. 'Ach buurman denk maar zo:"morgen zit ik weer lekker thuis", geef ik hem als troost mee. Vanmorgen bleek de zware kuur die hij had gehad hem behoorlijk te hebben aangetast. Gisteren had hij ook al last van pijn.…

“Ik wel”, klinkt het gniffelend naast mij. “O ja?”, vraag ik belangstellend, “wie is dat dan?”. “Dat is de begrafenisondernemer van hier”. Ik richt me op op mijn ellebogen en kijk naar het breed lachende koppie in het bed naast mij. “Zei hij nog wat?” klinkt het in mijn richting. “Ja”, antwoord ik, “Hij zei: Tot ziens!”.…

Even volgt er een wederzijdse gniffel van, laten we maar zeggen, een begripvolle verstandhouding.…

Normaal goed voor een gniffel, nu een schater. De heer Pannekoek/Pannenkoek is best grappig, maar niet geniaal. Na afloop probeerde ik dan zonder succes te beredeneren wat er dan zo grappig was, waar ik zo hard om moet lachen. Er is geen concurrentie meer sinds Corona. Je ziet niemand meer om naar een paar slechte grappen te kunnen luisteren.…

“Ik wel”, klinkt het gniffelend naast mij. “O ja?”, vraag ik belangstellend, “Wie is dat dan?”. “Dat is de begrafenisondernemer van hier”. Ik richt me op op mijn ellebogen en kijk naar het breed lachende koppie in het bed naast mij. “Zei hij nog wat?” klinkt het in mijn richting. “Ja”, antwoord ik, “Hij zei: Tot ziens!”…

Ze kon het waarderen en we hebben er heerlijk arm in arm om kunnen gniffelen. Ze vond het veruit het mooiste verjaardagscadeau wat ze ooit had gekregen.…

Met besef dat door deze ontboezeming de nurkse * -stemmers nog eens extra in hun hoekje kunnen gaan zitten gniffelen. Ik stel zo voor dat zij deze bijdrage gebruiken als de kop van jut en lekker los gaan met hun *. Elke dag, elk uur, elke minuut beschikbaar.…