Alle inzendingen over grauwheid

Een goed gedicht is bezwering van de kwade kans, dat de wereld zich als grauwe gewoonheid aan onze geest zou opdringen.…

Ik kijk nog een keer om mij heen in de hoop nog iets te bespeuren dat de grauwheid ontkracht maar de wereld om me heen is nóg kleiner geworden dan daarnet. Ik besluit naar huis te gaan, nog een kilometer of twee, drie westwaarts.…

na grauwheid zat van zwart zuig ik witte wolken leeg en pak kristallen donzig samen rollebollend over glooien in het snakkend kale land ondergaande zon deelt kleurig naar de nacht waar het achter stilte strandt…

Wat troost ons nog te midden van de grauwheid, de grimmigheid en de eenzaamheid? Is het het zachte timbre van de regen die ruist en neervalt en ons omhult als een gordijn nadat sneeuw- en ijsvelden ons overvielen? Is het de aarzelende lente die al in februari aantreedt achter het venster met blauwe en grijze wolkenluchten?…

in de mars der lijken voert grauwheid de toon het dof gekletter der botten kent geen verschil tussen armen en rijken op muziek van de stilte waggelt men voort door de donkere steeg van de ijzige kilte her en der sluiten kornuiten zich aan om het peloton te versterken met wezenloze botten zo gaat men voort donkere gaten tegemoet…

De Tilburgse architectuur verdient geen schoonheidsprijs en voor wie zich erin waagt ligt de neerslachtigheid op de loer, zeker in een seizoen dat getekend wordt door grauwheid, verval en somberheid.…

Een kei vormt een steen Hard van buiten en binnen Niets van transparant De grauwheid maakt dof In kilheid gekleed Een kei vormt een steen Pure brute wilskracht Niets dan alleen hardheid Kleuren vervagen in grijs De kei leeft in zijn cocon Een kei vormt een steen In rotsblok ontleed in delen Grillige vormen geven ronding Langzaam geeft…

koeien graasden toen de tijd nog vroeger was liggen nu als open wonden grote vlakken zonder gras grauwe grond bedekt de bollen van de tulp en de narcis krokus, druifjes, hyacinten wachtend tot het warmer is straks is al het kaal verdwenen en verschijnt als visioen een palet van duizend kleuren tussen al het land'lijk groen alle grauwheid…

Hij heft me door zijn blikken uit het wilde, woeste water van twijfel en vertwijfeling, zodat ik me spoedig op de hoogvlakte van zijn liefde bevind, veilig voor de laagte, voor de grauwheid en leegte....…

De winterse grauwheid wordt door hun wilde, schemerachtige mengeling van kleuren ineens sterk verlevendigd.…

De grauwheid en troosteloosheid van de buurt was opvallend. Ik belde aan op huisnummer vijfenveertig. Binnen zou ik mijn "psychiatrische vrienden" aantreffen; verzand, uitgeblust, afgestompt, zonder hoop of toekomst, losgelaten door hun hulpverleners en veroordeeld tot elkaar.…

onzichtbaar in de zwarte buik van de boerderij waar op het achtererf de mest overduidelijk aanwezig is tien scharreleieren voor 75 eurocent zelfbediening vanuit een met golfplaat bedekte kist de natte zwartwitte kat zoekt snel een droge plek buiten mijn gezichtsveld het dondert na een lichtflits het ruist vanuit wolken die voortjagend grauwheid…

was, wat zij deed niet alleen de zee, ook de winter was nabij die mij zou dopen in eindeloze herinneringen beelden en gebabbel van de voorbije zomer bezwangerd door de strengheid van de eerste sneeuw boven mij een krijsende, loerende meeuw niet alleen de zee en de winter waren nabij ook de somberte, die mij gevangen hield in een koude en grauwheid…

De ijle windkracht drumt grauwheid opzij. Een hemelsblauwe vlag wappert schaduwloos en bedekt de wereldtuin met vers floraal dons. De etherische geur raast door menig libido en verspreidt het ‘long hot summer’ syndroom. Winterjassen opgeborgen in plastiekhoezen, en laarzen in kartondozen onthaasten op zolder.…

Ongelooflijk diep is de tegenstelling tussen de dodelijke eenzaamheid, de grauwheid, de ouderdom en het elegante, joyeuze leven van hen, die schijnen te lijken op fotomodellen.…

krast ons kansloze bestaan groeven diep en laat ons beven is harmonie en rust beleven langdurig en slepend vergaan wordt op het pallet van bestaan berustende grauwheid verdreven door dodend vuur in gruwende kleuren is de geest angstig sluipend heengegaan dan veranderd weer onverwacht snel dit neerslachtig angstig beeld als een penseelstreek…

Ongelooflijk diep is de tegenstelling tussen de dodelijke eenzaamheid, de grauwheid, de ouderdom en het schijnbaar elegante, joyeuze leven van hen, die op fotomodellen lijken. Spiegels bekleden alle wanden van de winkel, het is hier een levendig centrum van handel, glamour, activiteit, schoonheid.…

Onze moeder had een grote voorliefde voor de boom; een stukje natuur te midden van de grauwheid en armoede dat beantwoordde aan de romantische, tedere en gevoelig, dichterlijke aard van haar diepste wezen.…

Mijn enige bestemming op deze dood/doodeenzame Tweede Paasdag waarop de hemel getekend werd door grijze grauwheid was de inrichting. Mijn broer die hier sinds jaren is ondergebracht bevestigt mijn komst en zijn broederliefde en ik bevestig mijn terugkeer.…

een uithoek, in een grote kooi twee koninklijke, majestueuze vogels, twee papegaaien met schitterend blauw en oranje verenkleed, balancerend op de stok met behulp van hun elegante staart; twee vreemde, wonderbaarlijke tropische gasten, vormgegeven door een onbekende als een ongeëvenaard kunstwerk en schijnbaar zo misplaatst te midden van de saaie grauwheid…

gaan bussen in die richting, met in trotse, zelfbewuste, elektronische letters de naam van hun bestemming boven hun voorruit zoals bijvoorbeeld de tekst: "Elisabeth Zkh via Fatima" Maar het panorama dat je voor ogen krijgt in Tilburg Zuid wanneer je daar noodgedwongen of zelfs vrijwillig verkeert, is van een triesstheid, troosteloosheid en grauwheid…

Er gaan bussen in die richting met in trotse zelfbewuste oranje letters de naam van hun bestemming boven hun voorruit zoals bijvoorbeeld de tekst: "Elisabeth Zkh via Broekhoven", maar het panorama dat je voor ogen krijgt in Tilburg Zuid wanneer je daar noodgedwongen of zelfs vrijwillig verkeert, is van een triestheid, troosteloosheid en grauwheid…

Het paarse bloemetje stak fel af tegen de grauwheid van de gebombeerde huizen, en leek fier uit het stof gekropen wat zich in de afgelopen vijf jaar tussen de puinhopen had verzameld. Ze heeft het bloemetje geplukt, het herinnerde haar aan de kracht van het leven na de dood.…

Het kruispunt in Tilburg noord waar de Hoefstraat de Ringbaan Noord snijdt is van een grauwheid en troosteloosheid waar men gewoonlijk niet reikhalzend naar uitziet of waarnaar men verlangt in zijn stoutste dromen; anderzijds waant men zich in de dertiger jaren op Zorgvlied waar indrukwekkende villa's de straten flankeren die in het late seizoen bezaaid…

Het jaren vijftig gevoel: rechtschapenheid, grijs- en grauwheid, truttigheid en conservatisme, maar ook de nostalgie sprak -vreemd genoeg- een woordje mee.…

De terugreis moet noodzakelijkerwijs aanvaard worden en Tilburg zal me weer begroeten met haar ondanks alles soms wel betwijfelbare charmes (want kan men troosteloosheid, grauwheid, verval en verloedering charmant noemen?)…

Voor de notoire zwartkijkers een ideaal leefklimaat, maar voor mij een kantjeboordbestaan, daar ik als hoogst sensibel wezen deze stroom van vernietigingsdrang en grauwheid nauwelijks kon verwerken. Van nature hield ik van de pure schoonheid, zocht ik naar de pure schoonheid, was ik een schoonheidsidealist op aarde.…

Volgt hierna tenslotte de langste zin van maar liefst 95 woorden: Citaat: Zou deze stad op een andere breedtegraad liggen, in een ander landschap, met een andere stand van de zon, zonder de ellenlange grijze maanden van regen, mist en grauwheid, niet op deze schrale moerasgrond staan, in de bodem waarvan de botten liggen van de ontelbare stakkers…

Het was zonder twijfel een schitterende avond in de Tilburgse Concertzaal op 19 december 2022 toen een formidabel orkest aantrad om oude en nieuwe Kerstliederen ten gehore te brengen. Het orkest, de dirigent en de tenor waren uiterst representatief en hun muziek bereikte ongekende hoogten en zij zwol aan tot proporties die bij mij uitbundige tranen…

Maar in de sleur, de grauwheid en de lichte, nauwverholen angst van alledag was dat licht aan het verbleken geraakt. Opgloeien moest het, oplaaien tot een hoog, betoverend vuur dat anderen in vuur en vlam kon zetten door de oerkracht van het woord dat in zijn inborst leefde.…