Alle inzendingen over harlekijn

Toen ik weer in het Zorgcentrum kwam, legde mevrouw juist de laatste hand aan de bonte harlekijn die ze zelf gebreid had. Een kraag van blauw met wit gemêleerde wol sierde nu zijn hals en de pop was opgevuld met oude panty's. Half blind en doof, vond mevrouw nog moed te werken aan de harlekijn.…

Toen ik weer in het Zorgcentrum kwam, legde mevrouw juist de laatste hand aan de bonte harlekijn die ze zelf gebreid had. Een kraag van blauw met wit gemêleerde wol sierde nu de hals van de pop en deze was opgevuld met oude panty´s. Half blind en doof vond mevrouw nog moed om te werken aan de harlekijn.…

In vroege tijd met grootse smet van bitter spijt een schietgebed In oude tijd een harlekijn van aardigheid en zonneschijn In kwade tijd als mensgevaar bezetenheid een moordenaar…

hemeltergend ochtendlied herspeel nog even jouw refrein laat wroeging achterwege als een speelse harlekijn blijf niet langer zwanenzang de dood treurt wel een leven hemeltergend ochtendlied bespeel mij nog heel even…

De dichter draagt het lot De mensheid te behagen Hij klimt op het schavot Bereid hun leed te dragen Daar lijmt hij feit en fictie Verlaagt daarmee hun pijn Doch al hij oogst is frictie Verbannen harlekijn Eenzaam zal hij sterven Het blijft een sneu bericht Op half ontgonnen erven Is waar zijn lichaam ligt…

er lag iets op levers te drijven, gevuld tot overvol aan het gezond verstand met ons harlekijnen gelach spraken wij af bij het driemutsenpunt van humor, ernst en ironie betaalden goedgeluimd het gelag, als symbolische payage om de onbewaakte grens: een mensenleven over te steken het leverbootje zonk meteen, wij zetten onze jokers…

de vrij vogelende voyeur kijkt met grote ogen vaak met mededogen naar lief van eigen keur liefst bij maneschijn verkleed als harlekijn opdat niemand ziet dat-ie z'n lief verliet ter gluur kiek en koekeloer twee gaatjes in courant spiedend heel pikant astrant vrije spreeuwkes in amour…

Maar verstijfd, als een harlekijn, als een ledenpop grijns ik tegen mijn spookachtige beeld in de spiegel......…

Hoewel wij hier in Nederland niet rechtstreeks onze premiers kiezen, toch worden in onze Haagse Tweede Kamer Opera al jarenlang boertige en amusante kluchten opgevoerd onder leiding van Mark met het rubberen masker en een zeer gevarieerde cast aan komieken, clowns, hansworsten, harlekijns, potsenmakers, grapjassen, kwibussen, zotten, malloten, en idioten…

Kom, laat mij dansen, als een harlekijn Kom, laat mij liefhebben, dat voelt zo fijn Kom, laat mij gewoon vrolijk zijn... Kom, laat mij alles positief bezien... Kom, laat mij me voelen, als was ik negentien Kom, laat mij je voelen en laat mij je zien Kom, laten wij blij zijn, straks bij ons weerzien...…

En zo trek je weer aan de touwtjes en blijf ik die gelukkige harlekijn. Gelukkig maar. Gelukkig maar dat ik nooit van je afkom. Dat mijn wereld verdrinkt in de jouwe. Laat die maan nu eens ophouden met te glimlachen schreeuw ik terwijl ik de fles tegen de muur aangooi.…

Of ‘harlekijn’ had ook nog gekund. Zelfs ‘zotskap’ zou niet misstaan hebben bij de carnavaleske bloei. Het is dus ‘Joseph’s coat’, en dat zegt genoeg over de man. Wie zulke mantel draagt, die weet van wanten. Die kent de wereld en heeft al vele watertjes doorzwommen! Nieuwsgierig als ik ben, doe ik hem niet weg, die mantel.…

Tot haar twaalfde jaar speelde ze in kindermusicals van toneelgroep Harlekijn in Den Haag. Op haar elfde woonde ze in Zoetermeer en werd ze lid van een muziekgroep. Op haar twaalfde ging ze naar de jeugdtheaterschool Rabarber in Den Haag. Op het Erasmus College in Zoetermeer behaalde ze haar Mavo-diploma.…

Hij is het slachtoffer geworden van wat hij van zichzelf gemaakt heeft: een geniale harlekijn in muziek. Dat zal voor de oudere Antheil een bittere pil geweest zijn, maar de geschiedenis neemt geen keer en is hard en genadeloos. Maar George Antheil gaat de geschiedenis in als een man die durfde en die zijn spel hoog dorst te spelen.…