Alle inzendingen over hert

Zat gebogen over boeken zijn stamboom uit te pluizen Aan zijn voorouders boven de haard kon hij zich urenlang vergapen en hij besloot dus tot de aanschaf van een familiewapen Hij dacht daarbij aan een hertenkop op een veld van lazuur en keel Met daaronder het ontzielde lijk van een jager in rood en geel Maar ja dacht toen het brave hert…

Rond deze tijd van ‘t jaar is alles smaak en kleur Bloesem En droesem Van lichtblauwe hemels en violettengeur Druppels van dauw Dansen in de zon Dansen op jou Je stoffige cocon De rimpels naar zee om Je mond gezweemd De droogte van je lippen Je ogen vervreemd Je had een vochtig hertenhart Verwrongen en versaagd Sluit zacht…

Mijn herte slacht de regenboog, die, hoog gebouwd door al de hemelen, welhaast gedaan heeft rood en blauw en groen en geluwe en peers te schemelen! Mijn hert... mijn herte is krank, en broos, en onstandvastig in ‘t verblijden; maar, als ‘t hem wel gaat énen stond, ‘t kan dagen lang weer honger lijden!…

Sei totten cnape: "hael mi terstond din moeders herte voor minen hont." Hi ging en sloech sin moeder doot en vluchtte mettet herte root. Mer twijl hi loopt, stuict oppen steen en valt, -dat arme hert meteen.…

Sei totten cnape: "hael mi terstont din moeders herte voor minen hont." Hi ging en sloech sin moeder doot en vluchtte mettet herte root. Mer twijl hi loopt, stuict oppen steen en valt, -dat arme hert meteen.…

spar, jasmijn, vogelkers en conifeer Een vennetje, rottend riet en ander zompig groen Vogels kwelend, fluitend, vechtend om de eer een eikel, vervelend vastgeklemd onder mijn schoen Mijn wandelstok, gesneden uit een gevallen tak Lekker in de hand, zo zonder knoest en bast Plotseling door de schemerbomen een luid gekrak Een wonder, een ree of hert…

de zon kruipt door het bruin gele gordijn naar binnen, mijn oog stuit op een houten hert, een bloemstukje en een laag hangende lamp. het enige wat ik nog mis is een antieke klok die om de seconde een rustgevende tik teweeg brengt.…

Er was zo veel te doen geweest over die dammende herten, en hij had geen idee hoe hij een hertenbiefstuk moest bereiden. En waar zou hij het geld voor de wijn vandaan moeten halen.…

In fijne druppeltjes hangt het licht over de ochtend gedempt ruisen de velden herten aarzelen alvorens het donker van het bos te verlaten. Met een schok komen braamstruiken tot leven: een fazant vliegt op, de herten draaien hun spiegels naar de waterige zon.…

Waar de herten zo waakzaam, voelend en tastend bij het minste geurtje, kraakje ons als jagers aanwezigheid gewaar worden. Waar wij mensenjagers met grof geschut de herten de dood en de pan inschieten. Mijn oproep, niet dwingend, niet zingend, hopelijk wel doordringend.…

Achter de hoge flat aan de Sweelincklaan strekt zich een feeëriek park uit waar herten ronddartelen en uitrusten en waar in dit voorjaar verliefde stelletjes genieten van de zon, het water, van het groen en van hun liefde.…

Achter de hoge flat aan de Sweelincklaan strekt zich een feeëriek park uit, waar herten ronddartelen en uitrusten en waar in het voorjaar verliefde stelletjes genieten van de zon, van het water, van het groen en van hun liefde.…

schilfers weg het kriebelt als oud zweet de lente plukt zijn borst en kop kaler de vacht vervliegt in vlokken 2 hij spaart zijn adem in de oksel van een berg daalt af in de vroege schemer hij graast in een groen bekken maalt knoppen en sprieten en scheuten tot een prop voor zijn vier magen de roedel van mannen verkruimelt één hert…

het hert staat roerloos peilloos bij het meer dat verstilt de lucht vangt in haar loomte maar schijn bedriegt en in de vlucht struikelt de dood over haar voeten een rimpel en peilloos is het meer weer verlegen als de lucht…

het hert geadeld door de jonker neergesabeld boven de schoorsteen…

vrijen dat het een lieve lust is met heimwee in de botten naar woestijnen waar gejaagde herten lafenis vinden…

o Lied, gij helpt de smert wanneer de rampen raken, gij kunt, o Lied, de wonde in ‘t hert, de wonde in ‘t hert vermaken! o Lied! o Lied! Gij laaft de dorst, gij blust het brandend blaken, gij kunt, o Lied, de droge borst en ‘t wee daarvan doen staken. o Lied! o Lied!…

--------------------------------- hert = hart boorde - rand…

Het aan de jacht ontkomen hert of zwijn Kan zelfs niet meer ontsnappen met de trein.…

Geachte dierenvrienden, stop met balen Omdat prins William kennelijk een keer Gewapend met een soortement van speer Een rennend hert omver heeft moeten halen Want laat uw common sense de vrije loop: Zo'n beest heet toch niet zomaar "antiloop"?…

Ik wil u schoon vergeven Omdat ik wonder-schoon bemin; Vergiffenis in liefde Weet ende nog begin Ik wil u schoon vergeven Omdat ik bij mijzelve weet De zwakheid van m'n herte, De diepte van uw leed. Ik wil u schoon vergeven, Omdat ik in mijn groot gemis, U toch niet meer kan schenken Dan wat vergiffenis…

In een heidense nacht Glijdt uit haar laaiend gewaad Een liaan die rond mijn hals stropt Mij neerhaalt, het sidderend hert Ik slurp de alsem uit haar kelk Het lekt langs een mondhoek Trekt een spoor naar de druppel Het kietelt aan mijn kin Ik bid dat het geen leugen is Dat ik haar smeulend nest verdien…

De aarde drinkt met kletterende kaken, in het duistere woud likken onrustige herten zilveren druppels op.…

Ik recht mijn rug, loop door naar de herten. Zeven, tel ik. Waar is nummer acht? Er is er een met een prachtig gewei. Ik tuur door het gaas. Daar komt nog een hert aanlopen. Op zijn kop, waar het gewei zat, zie ik twee stompjes. Peinzend wandel ik verder. Het hert herinnert me eraan dat alles groeit, vervalt en weer terugkeert.…

een samenzijn op lang zacht gras een hert schiet haastig voorbij de hemel schittert van schoonheid. jij vernoemt een ster naar mij ik vernoem een ster naar jou de laatste sigaret wordt verloot. mochten onze wegen ooit scheiden kijk maar omhoog; bewonder de pracht zie de ster die je naar mij hebt vernoemd.…

Heb geen oog voor de vissen zie de herten niet gaan, Zelfs de vossen en de vogels laten me helemaal links staan. In het water gooi ik een steen, Die net als mijn trieste gedachten naar de donkere diepte verdween…

eens het alles ziende oog het alles horend oor het altijd wakend hart nu een vluchtend hert eens de dageraad de schitterdauw in morgenlicht nu hulle en mist -------------------------------------------------- 16 december 2001 zondag gaudete gedachtenis san juan de la cruz 3 Voor aantekeningen zie www.abelstaring.tk.…

Voordat de kamer wordt volgestort met herte- geweien, sta ik al op de gang; indachtig het alarm. Nu het veilig is, kijk ik het trapgat in, en luister hoe beneden op de deurmat de Echo ritselend en knisperend verpulvert. ------------------------------------ Uit: 'Verzamelde gedichten', 1993.…

Hebben ze je weien voor altijd versperd? Herteken! Herteken! Docht je maar hongrig om groenigste loten, tot je in de breeklijke poten geschoten vangeling werd? Is je nu 't meien voor altijd versmert? Herteken! Herteken! Blijven de groene revieren versloten? -- Donker-oog staart, óverwijd van grote jammer gesperd.…

Het hert met een imposante kop. Zijn poten trillen licht onder het immense gewicht van de jaren en zijn monumentale gewei. Jarenlang is hij de onbetwiste heerser van deze vallei geweest. Zijn diepe, bronstige burlen deed de bossen trillen en hield rivalen op veilige afstand.…