Alle inzendingen over ijsbaan

We zitten in de auto op weg naar de ijsbaan. Ik heb sinds kort nieuwe schaatsen, verjaardagscadeau van T. Met het huren van schaatsen hield ik nog een slag om de arm. De toon is gezet, nu moet ik wel.…

in de sneeuw van je haren glanst de ijsbaan van je hoofd scheve schaatsen krassen daar genoegens schuren zinnen leggen bloot de climaxen ontdooien maar je vriest de graadjes lager met plezier de hitte in een gletsjer lust laat weerstand smelten in het zondige vertier…

Op het scherm, een enorme grijze vlakte,ergens in Scandinavië of zo, grijze wolken en een van sneeuw vrijgemaakte ijsbaan. Een ijsbaan tot ver na de horizon. Op die ijsbaan een kudde geesteszieke mannetjes op schaatsen die proberen zo snel mogelijk naar de horizon te rijden. Wat doen die gekken daar in Godsnaam?…

Nu is er ook een ijsbaan opgericht op het Heuvelplein met feestverlichting aan de ingang en ik zag enkele schaatsers stoer maar elegant hun rondjes draaien. De klokken van de Heuvelse Kerk beierden machtig en indrukwekkend en lieten hun twaalf slagen horen. Het is winter in Tilburg; het kerstfeest is op handen.…

Nu lokken de jaren van zwijgen Niet meer praten als een vrouw, geen gesprekken op de ijsbaan van de grote filosofen, nooit meer vergeten wat gezegd is Hij oefent oogopslag en voorhoofdsrimpeling op mededeelzaamheid terwijl hij niets te zeggen heeft Zinnelijk neuriet hij een liedje over luidop gapen in gezelschap wat onzedelijk…

friturist/ijsbaan/heet/deleten/bank/krullen/wind/neus/kaars/stoel/balpen/ datingsite/scheef/vlam/dekbed Straks zouden ze daar zijn om op de bank die ervoor stond hun net gefrituurde patatten te nuttigen. Er stond ook een mooie lantaarn die door een kaars verlicht werd. Het zag er allemaal erg verzorgd en gezellig uit.…

Vlakbij het Zwembad "Stappegoor", in een uithoek van Tilburg die mij maar al te bekend is (daar bevinden zich ook het grote Sportcentrum "T-Kwadraat" en de ijsbaan) kan men de enorme bioscoop "Euroscoop" aantreffen met haar vele zalen.…

Ja, en als je dan ook nog, maar dat is een gerucht, een ijsbaan laat aanleggen bij een temperatuur van 40 graden om de kinderen van de gasten te vermaken, schiet je toch aardig over je budget heen.…

eerste auto’s in Fordparade door dorp huisarts op motor toeterende visboer controle van geplukte bonen in jute zakken eerste Brintapap ochtendvoer bezorging aan huis van zuivel en brood favoriet wit en nieuwigheid bruine Tarvo kleutertocht met juf naar Hoog Baargje in het bos voor een duppie zaterdagijsco hete kwast in kantine bij grote ijsbaan…

‘Volgens mij is de ijsbaan dicht hoor’ ‘Niet waar, ik heb het ergens gelezen’ Ik wil een duik wagen in de oudpapierbak. Een verwijtende blik houdt me tegen. ‘Geloof je me niet ofzo?’ Ok dan , we zullen wel zien. Zo ver is het ook niet, die ijsbaan. ‘We kunnen de fiets wel pakken’ ‘De fiets? Man, zie je niet dat het regent?’…

We zitten in de auto op weg naar de ijsbaan. Ik heb sinds kort nieuwe schaatsen. Bij het huren van schaatsen hield ik nog een slag om de arm. De toon is gezet, nu moet ik wel. Als we even later het gebouw binnenlopen, zien we levensgrote foto’s van Sven Kramer en Ireen Wüst aan de muur. "Ik word net zo goed als Sven Kramer!…

Je kunt haar dus zomaar ergens in een Nederlandse stad waar een ijsbaan is, tegenkomen. Maak dan een diepe buiging voor deze uiterst sympathieke schaatskoningin en geef haar een liefdevolle handkus.…

De molen en de ijsbaan met al die schaatsers en het riet ziet er uit als een heuse Kerstkaart, het is van alle tijden, een wintertafereeltje. We lopen er naar toe over het ijs, zonder te vallen, en bestellen een slappe chocomelk.…

Ik ben heel gelukkig door deze flowerpoweractie en loop glimlachend door naar de ijsbaan en hoor ook nog het lied “hup daar is Willem met de waterpomptang” van de Fabeltjeskrant.…

Daar schaatst zoon, twaalf, met zijn vrienden op een aangelegde ijsbaan, tussen de knotwilgen. Ik voel in mijn jaszak of ik mijn fototoestel bij me heb. Mijn telefoon is onbetrouwbaar, bezig aan zijn afscheid, al weken. Ik sta er bij en kijk er naar, maar grijp niet in.…

Het is markt, er is een ijsbaan, helle lichten, koek en zopie, terrassen met milieuonvriendelijke branders, vrij rondjoelende kinderen, en veel te harde kerstmuzak. En ik moet nog stoofpeertjes, wijnglazen, wc papier, servetjes met opdruk, 8 uurs waxinetjes. En worst.…

Op een ijsbaan gaan schaatsen is niet zo leuk en veel te duur. Je werkt dus maar om de hoge lasten te kunnen betalen, die de goede schaatsers je opleggen. Een paar echte snelle schaatsers worden rijk van jouw geld en jij hebt weer wat om de dagelijkse verveling te doorbreken.…

Bij het vertrek naar school negeerde ik moeders advies om sokken over mijn schoenen te trekken omdat de straat een ijsbaan was. Ook toen was je in de klas een stakker als iemand je stuntelend op sokken signaleerde. Toch heb ik mezelf verwenst want ik gleed met een noodgang de heuvel af naar Het Baarnsch Lyceum.…

Het betekende alleen wel, dat: wanneer het geregend had en daarna ging vriezen, je met koek- en zopie beneden kon gaan staan, want echt het werd een ijsbaan die zijn weerga niet kent.…

Sneeuwballen gooien, ijsbanen maken en erop glijden, sleetje rijden, een sneeuwpop maken, op het ijs lopen of schaatsen, er was zoveel te doen. Als de winter lang duurde en de grachten heel lang dicht waren, kwam er een baanveger en een kraampje met chocolademelk. Ook werden er lampjes opgehangen en was er muziek.…

Of waarom er mensen zijn die zo hard mogelijk rondjes op een ijsbaan willen schaatsen en daar alles voor laten. Maar oké, ik geef het toe, ik ben een sportbarbaar. Er vielen mij overigens een paar dingen op aan de Nederlandse schaatsploeg. Voornamelijk wat de mannen betreft. De mannen kunnen niet tegen hun verlies.…

Als ik op adem kom in de kantine van de ijsbaan vang ik een flard op van een gesprek tussen twee schaatsers. Zegt de een tegen de ander: ‘zo’n vorstperiode maken we niet meer mee.’ De ander antwoordt: ‘nee, het wordt steeds warmer dus schaatsen op natuurijs is fini.’ Terug op het ijs snijd ik de bocht aan van het elfde rondje.…

Als ik weg probeer te rijden gieren mijn banden over de aangestampte sneeuw die na luttele seconden in een ijsbaan verandert. Elke keer als ik een beetje sneeuw heb weggeschept neem ik hoopvol plaats achter het stuur , stamp tegen de treeplank de blubber van mijn schoenen en start de wagen.. Rustig aan, béétje gas, handrem los ?…

Die ochtend op de ijsbaan viel ik samen met het leven. Mijn lijf tintelde van energie, het enige wat ik dacht: links, rechts, ja, zo gaat het goed. De ijscontroleur blies op zijn fluitje, gebaarde streng met zijn arm: "Alle schaatsers van het ijs!" Ruw werd ik uit mijn moment gehaald. Ik draaide me om en smakte tegen het het gladde oppervlak.…

Het verkeer, de speeltuin, de ijsbaan, zelfs een snoepje, in principe kan er iets gebeuren. Als ouder sluit je je hier een groot deel van de tijd voor af, anders word je gek. Hoe blijf je ontspannen en laat je je kinderen vrij om te worden wie ze zijn? Je eigen persoonlijkheid is niet zo makkelijk te veranderen.…

Kostte niks, die ijsbaan voor de deur net als het zwembad, wat het werd als het ijs weer ontdooide. Je had alleen maar water en elkaar en soms als we een hele dag buiten waren, werden van dekens tenten gemaakt, tussen de bomen. We namen wat boekjes mee en niemand protesteerde.…

Ik denk nog vaak aan Bergum waar ik was als kind en daar schaatste ik op houtjes op de ijsbaan en pake bond de ijzers steeds onder. Het was erg koud in de winter van 1980. Toen zat ik in een stacaravan in Idskenhuizen met mijn stiefvader. Dat was niet leuk ik mocht die man niet. Beppe zat toen al in Berchhiem.…

Ik zag hem voor het eerst op de ijsbaan en was, van het een op het andere moment, stapel verliefd. Hij was lang en had blond haar. Mijn knieën begaven het bijna toen hij vroeg of ik met hem wilde schaatsen. Ik kon alleen maar knikken. Mijn stem had het begeven.…

Ze zamelden jaren geleden langs de deur hier in voor een ijsbaan bij ‘The Prince Willem Alexander Village’ in Australië. Dorp voor oudere immigranten uit Nederland die daar in de geest nooit echt hebben kunnen wennen. Gesticht in 1986 te Birkdale, Queensland – bij Brisbane. Inderdaad, ijspret, goede reden voor een heimweedorp.…

Die zondagochtend op de ijsbaan, val ik even helemaal samen met het leven. Mijn lijf tintelt van energie, het enige wat ik denk is links, rechts, ja zo gaat ie goed'. Ik ben alert en met mijn volle aandacht in het hier en nu. Kortom, nu overdrijf ik een beetje, ik geniet. Wel een half uur lang.…