Alle inzendingen over kapel casanova

Het idee, dat zijn Isabella in die duistere kapel met die vervloekte Émile gaat vrijen, maakt hem gigantisch jaloers en kwaad.…

straks ga ik rusten onder groen gebogen stil onder de trossen reikend naar de rijpe zon geboren uit de paarse knoppen gestorven om ze te verlossen wit bidt de kapel mij binnen goud adert licht door openheid over stenen langs de banken knielend in hun lege rijen wordt mijn korte gang gespreid het altaar marmert bloemen aanbidding druipt…

In de muren van de feeërieke kapel waren teksten geëtst over Christus' martelgang en over de Liefde die wij elkaar verschuldigd zijn.…

' 'Dus die Alain heeft jouw imago als Belgische Casanova ondermijnd?' 'Stil nou toch, je weet maar nooit wie hier in de bosjes ligt!' 'Je bent echt gekwetst hé?' 'Min of meer!' 'Maar zoetelief toch, ik zal je straks even lekker verwennen en dan vergeet je die zinloze vete vanzelf!' 'Jij verricht wel altijd wonderen bij mij!…

De combinatie van bontgekleurd snoep dat in vele vormen en gedaanten uitgestald is op met zeildoek beklede kramen en de verering en aanbidding van een Madonna in een kapel kan wellicht merkwaardige associaties oproepen.…

Nu de kapel in de steigers stond, voelde hij dat hier een enorme dreiging van uit ging voor hem. Zou de geliefde kapel, het bouwwerk dat hem "trouw" was gebleven hem nu eveneens ontvallen en zou deze met de grond gelijk gemaakt worden?…

De wachtkamer van de Polikliniek Longgeneeskunde kan men wellicht vergelijken met een kapel, maar dan met een seculiere kapel als die tenminste bestaat of bestaansrecht heeft Hoe dit ook zij, de lichtval op de witgekalkte wanden is fraai en daarop neemt men silhouetten waar van boogvormige ramen In de wachtkamer is het op een winterse dag druk…

In het jaar 1872 Anno Domini woont er een nogal merkwaardige baron in Kasteel Enghuizen op de Kasteellaan 1 te Hummelo. Deze baron Sweder Jolink van Heeckeren van Enghuizen knijpt de kat in het donker of beter gezegd de poes in het donker. Zijn leven van schone schijn verbergt duistere geheimen. Iedere zondag gaat hij helemaal opgedirkt naar de Nederlands…

schaduwrijk is de sobere kapel waar stilte vermenigvuldigt gedachten wachten op klare taal van duidend begrip zwijgzaamheid veredelt daar zonder te verworden tot klinkend goud in die ruimte van ondoordringbare leegte waar volheid als maar groeit berust ik in mijn lot mens als mens nietig, vergroot tot denkende zot…

En dan dacht ik nog wel dat ik, met het aanschouwen van de wandschilderingen in de kapel van Maria ter nood te Heiloo, het ergste gezien had.…

We moesten tenslotte de kapel weer achterlaten en we aanvaardden de terugweg naar Tilburg waar de straten en de lange aaneenschakeling van de huizen, voor mij brandpunten van talloze herinneringen, ons opnieuw verwelkomden.…

De "Hasseltse Kapel", onze oude Tilburgse kapel uit het jaar 1400, bevindt zich als het ware in een oase. Zij is merkwaardig gesitueerd zo vlakbij het "medisch bolwerk" dat het Twee Steden Ziekenhuis vormt en ook vandaag de dag is het er een komen en gaan van vele devote Tilburgers.…

Het komt op mij wonderlijk en merkwaardig over hoe de oude kapel met het feeërieke Mariabeeld is gesitueerd tussen het café-restaurant van een luxe accommodatie en met grote zalen en het enorme complex van het ziekenhuis, oord van onheil en verdoemenis.…

vastberaden brengt ze haar eenvoudig gebed naar een veilig adres de kapel op het plein een brandende kaars om heel zeker te zijn Heilige Maagd Maria laat mij komen laat mij gaan…

De gouden wijzers van het uurwerk op de gevel van de Kapel wijzen het tijdstip van twee uur aan. De tranen staan mij in de ogen.....…

vuurrode koorden dansen in het groene licht van de zuiderse kapel een tap geeft de leiding en wiegt op en neer een neerwaartse spiraal duikt op in de ondergaande nachtzon een nieuw leven vol gebreken springt in het ravijn…

Het betreft een ondanks alles toch wel merkwaardig en wonderlijk evenement, een jaarlijkse manifestatie die op voor mij raadselachtige wijze schijnt samen te hangen met de devotie die sinds jaar en dag de nabijgelegen kapel beheerst.…

Voor de muur van de oude kapel, die geen dienst meer doet, doorschoten met langwerpige ramen als holle spelonken, zitten de gearmde vrienden. Kennen hun harten de tomeloze bloei van de liefde en van de vriendschap of zijn deze doods, verlaten en dor als woestijngrond waarop geen gras meer kan groeien?…

in die stille, sobere kapel trof mij haar toegewende blik onder flakkerend licht bedolven vloeide iets van heimwee naar oude geuren en vrome gezangen hier, op het grazige boerenland tussen zwijgzame dorpen aan de glimmende rivier vermoedde ik mijn vaderhuis en moederschoot, droomde ik mij ooit geborgen…

In de wondermooie kapel, die zich onverwacht bevindt te midden van de alledaagse en troosteloze bouwsels in het dorp, kwam lang geleden die uitzonderlijk verheven melodie van Harry Belafonte tot mij.…

Het prieel vóór onze "Hasseltse Kapel" is gesierd - zoals ik eerder meldde - door lieflijke viooltjes, door oude lantaarns en door triomfantelijke, eerbiedwaardige eiken.…

In "De Draad", een Tilburgs magazine voor zestig-plussers, stond de advertentie: "Te koop: puzzel van de Hasseltse Kapel (1000 stukjes)".…

We naderden de stille kapel. De deur stond op een kier en deze bood ons toegang. Van een Tilburgse schilder zijn de imposante schilderijen aan de wand die een kruisweg uitbeelden; de taferelen van het lijden.…

Het is veertig jaar geleden dat ik met vriendinnen het bosgebied doorkruiste nabij de oude kapel in bosgebied "De Brand" in Udenhout. Daar bloeien nu nog altijd de witte bosanemoontjes nabij de vijver waar het geluid van kikkers altijd weerklinkt en waar de hoge, kale stammen van eiken oprijzen en het pad flankeren.…

wanneer de zon weer schatert boven het zoete Toscane trek me dan nog éénmaal op aan onze liefdeslussen en het lang ontwarde touw hoog boven het gebroken altaar in de kapel jij die de fakkel aanreikte mij liet vieren vluchten naar en weg weg van en naar de ongeschonden fresco`s laat me nog éénmaal liefde in het zwevend licht zien…

(voor Saskia Noort) Ik parkeerde mijn Maserati op de Herengracht en ik ging te voet op zoek naar een gezellig café om bij te komen van mijn bezoek aan het Rijksmuseum. Dit vond ik al snel en ik bestelde een glas Hoegaarden met een citroenschijfje. Afgezien van een zakenman met een laptop, die nauwelijks door had waar hij zat, en de Roemeense barjuffrouw…

Nou ben ik al een redelijke tijd met een serie prozagedichten bezig, die over een fictieve Casanova gaan, die steeds weer met iemand dineert op één van zijn honderden kastelen wereldwijd.…

Slechts de klok van de oude en voor ons Tilburgers zo dierbare en vertrouwde Hasseltse Kapel doet van zich horen met een lieflijke melodie die het plein overspoelt. Voor een statig en chique woonhuis toont een tuintje een kleine collectie van bloemen die in dit late seizoen nog geen afscheid konden nemen van de zomer.…

Een doodse stilte wordt verbroken door de helle schreeuw van een vogel verstopt in de oude treurwilg, vlak voorbij de oude kapel. Bloemen sieren deze trieste plek, waar tijd lijkt stil te staan, en treuren schijnbaar in stilte, om het leven, waar kruisen aan herinneren.…

het liep hier de spuygaethen uit een en al drassige troep dichting kwam ongekluisterde vrijsters met breekbare geloften legden geulen aan ter droging ook voor 't weids uitzicht maakten er een tuintje van verse groentjes voor de zieken nee geen dansmariekes geen dollemina's ze heetten begijnen naar hun hofje plus kapel later bezet…