Alle inzendingen over komisch intermezzo

Sommige verhalen verzín je niet. Ze gebeuren gewoon, met het dagelijkse leven als regisseur en jezelf als onderdeeltje ervan. Men hoeft ze slechts op te schrijven, de vermeende humor iets te belichten en namen of privacygevoelige gegevens een fictief karakter te geven. Dinsdag 17 juli 2007: ik lig in een kamer van het MCRZ in Rotterdam, afdeling…

"intermezzo" (het tussenspel - voor zij die niet leven maar dromen) PROLOOG (en oordeel niet in herkenning, maar in onbegrip probeer niet te begrijpen in te leven, of het leven in mijn gedicht te plaatsen... het is geluidsstil, staakt in kennis en spreekt in chaos) -------------------------------------------------------- loop gevloerd…

Voor geboorte en dood bestaan geen medicijnen, behalve het intermezzo te waarderen.…

We zijn vergeten dat de tijd, zoals de oude Grieken al dachten, twee gezichten heeft: aan de ene kant Kronos, die de chronologische tijd voorstelt, en aan de andere kant Kairos, die als een intermezzo of een onderbreking van de kloktijd gezien werd of als een eeuwige of innerlijke tijd werd voorgesteld.…

Het vormde slechts een kort intermezzo, een korte conversatie die ik voerde met de verpleegkundige in de witte kledij. Haar interesse scheen snel te verflauwen en te verslappen. Mijn longziekte schijnt ongeneeslijk te zijn.…

Gewoon een minuutje of tien Te kort om weer aan je te wennen Dan zal ik weer gaan En leven we ons eigen leven Een kort intermezzo Samen zijn gewoon even….…

Kuierend door de boomgaard met geen wolkje aan de lucht, het zonlicht spelend over het gebladerte laat één magische noot je van het met het roze van een Bloeiende Perzikboom doorspekte hemelsblauw in een flonkerende Sterrennacht tuimelen. Als pianist kun je je nog zo vergalopperen en met misslagen de toehoorders tergen - Brahms zelf had er een handje…

Stem te zijn en anders niet, maar zo meeslepend te zingen, dat elk hart het wonder ziet achter mensen, achter dingen; te schikken en anders niet woorden in zulk een verband dat het onontkoombaar lied -wapen in een man's hand- hen ruggelings overmant, neervelt en boeit in zijn band... stem te zijn en anders niet.…

de mildheid van de regen is nog even weggebleven de pruim schudt zijn takken en kijkt meewarig de heg voorbij fluitekruid wuift wit terwijl riddersporen star onbewegelijk roestbruin met hun ijzige blik verdrogen boerenwormkruid gele teint bundelt zijn knopjes druk insekten werend verlangend naar de zon tegenover deze natuur huilen…

Tussen ernst en degelijkheid even een kleine pauze om alles weer in 't juiste perspectief te zien; om te weten hoe relatief alles is en dat juist het betrekkelijke het belangrijkste is: Niets gaat er boven het rood van de late zomerroos; de geur van de halmen na de regen; het fluwelen kleed van de vlinder; jouw glimlach naar mij.…

Als iets een beetje kleur geeft aan het leven zijn het komische verhalen.…

Een werknemer van een warenhuis barstte van de ambities op de directiestoel voelde hij zich thuis genoot van leidersposities Dus beende hij naar kantoor vanaf nu geen gezeur General Manager daar ging hij voor en plaatste daar een voet tussen de deur De Directie, thans niet gezwicht baalde van zijn verhalen knalde de kantoordeuren dicht…

Ik droomde dat ik stond op welke boot niet wetend waar wij voeren, was dit water het verleden, wat nog komen moest of intermezzo nu? Mijn vader op het voordek trok zijn jas uit hoewel het goot van de symbolen. Samen gingen wij schuilend samenscholen.…

Er staat een klein huisje bij een piepklein bruggetje. Een bruggetje van maar twee meter lang. Als er een boot onderdoor wil dan moeten eerst de hefbomen naar beneden en dan gaat het bruggetje omhoog. Dat gebeurt nog helemaal met de hand. Dan loopt Mijke naar de hefbomen en kijkt eerst, of er ook verkeer aan komt. Die hefbomen zijn wel zwaar hoor. Mijke…

Mensen, die het Evangelie beschouwen, stellen zowel zichzelf als anderen de nodige vragen. Hoe wil men de goede Boodschap van Jezus verstaan? Onnoemelijk veel zienswijzen roept dat op. Hoe zal men in de toekomst bekijken wat onze Heiland gezegd en gedaan heeft? Afbreken, opnieuw passen en herstellen, dat blijft steeds doorgaan om altijd opnieuw te…

Een groot intermezzo zou het curriculum van het eerste leerjaar moeten onderbreken wegens mijn longziekte, maar ik zou dit verstandelijk gemakkelijk kunnen overbruggen. En zo herinner ik me nog de "boxen" in het St. Elisabeth Ziekenhuis, omsloten door matglas, waar je in een relatief isolement werd verpleegd.…

Na dit korte intermezzo vervolgden we beiden onze weg en doken we weer in ons anonieme bestaan dat kennelijk voor ons ons lot en onze bestemming betekende.…

tegen de pijn Of een poedertje voor de nachtrust Er is niemand die het aan mij zal zien Als ben ik nog zo moe en uitgeblust Een wijntje tegen de overtollige stress Wat dagdromen voor mijn schijngeluk Het zijn de hulpmiddelen van buitenaf Maar van binnen ben ik helemaal stuk En dan is hij er plotseling uit het niets Zomaar een kort intermezzo…

Een komisch trio was hiermee belast: twee droogkomieken en een afwaskwast. De laatste leed aan afwasallergie. Een specialiste constateerde, dat de afwaskwast een vaataandoening had.…

illegaal in het Poolse land - zijn verstand afwezig toen hij afreisde naar dat vreemde land zonder paspoort, niet elke identiteitskaart kan zomaar afgestempeld worden - zoekt hij de nacht op een auto vol autochtonen voert hem onwetend en welvoeglijk welwillend naar de open meren van een stad - waar bedelaars enkel nemen en altijd vergeten…

Misschien wel zo verfrissend tussen alle Joanan-inzendingen door. Arbeidsvitaminen! Kunnen we er weer even tegenaan. Eerst nog de ochtendgymnastiek met Arie Snoek begeleidend aan de vleugel. Doe mij maar ff Steeleye Span met The weaver and the factory maid.…

Gisteren nog aanschouwde ik de paars begroeide heuvels en de bruine, beige en zwarte wilde paarden van de heide; vandaag wordt appèl voor mij geblazen. Als ik van huis ga, staat nog een volle, ronde, bleke maan aan de hemel en heeft mijn kleine, lichtgele kanarie nog het kopje in de veren. Ik passeer de kruising, loop langs de rotonde en langs de…

Gisteren nog aanschouwde ik de paars begroeide heuvels en de bruine, beige en zwarte wilde paarden van de heide; vandaag wordt appel voor mij geblazen. Als ik van huis ga staat nog een volle, ronde, bleke maan aan de hemel en heeft mijn kleine, lichtgele kanarie nog het kopje in de veren. Ik passeer de kruising, loop langs de rotonde en langs de…

De wereld lag roerloos en lam onder de broeierige, benauwende, loodzware deken van een gesloten wolkendek, in de wurgende, verzengende houdgreep van een onverwachte en langdurige tropische episode. Nergens meer de joyeuze schaduwen, die twijfel of melancholie kunnen symboliseren; de wereld gaf zich prijs in openheid en naaktheid; cru, uitgesproken.…

Na het vertrek van mijn Grand Seigneur verwonderde het mij dat ik mijn voeten nog voor elkaar kon zetten bij mijn gestage pas door de straten van de stad en dat mijn longen de lucht nog verwerkten die ik inademde. De seconde, nee; de nanoseconden waren overvol van de gedachte aan hem, zoals een waterdruppel boordevol microben is. Horden mannen en vrouwen…

Gisteren nog aanschouwde ik de paars begroeide heuvels en de bruine, beige en zwarte wilde paarden van de heide; vandaag wordt appèl voor mij geblazen. Als ik van huis ga, staat nog een volle, ronde, bleke maan aan de hemel en heeft mijn kleine, lichtgele kanarie nog het kopje in de veren. Ik passeer de kruising, loop langs de rotonde die ik zo vaak…

Gisteren nog aanschouwde ik de paars begroeide heuvels en de bruine, beige en zwarte wilde paarden van de heide. Vandaag wordt appel voor mij geblazen. Als ik van huis ga, staat nog een volle, ronde bleke maan aan de hemel en heeft mijn kleine, lichtgele kanarie nog het kopje in de veren. Ik passeer de kruising, loop langs de rotonde en langs de…

Toen ‘t komisch geintje uit mijn mouw geschud was dat ik een stijve saaie burgertrut was toen lachte niemand, men zat “ja” te knikken ! Zo gaat het nou ook met mijn leiderschap, toch duidelijk een kolossale grap.”…

Ik zag een man in komische kledij Die zich op straat enorm stond aan te stellen Door "Ho!" te roepen en door luid te bellen; Zijn naam was Santa Claus, zo zei men mij. Wij leven blijkbaar in zo'n sneltreinvaart Dat Claus dus nu al heilig is verklaard.…

(voor Gilbert Keith Chesterton (1874 - 1936)) Je bent geboren op 29 mei 1874 in Londen, Kensington, Campden Hill. Jouw ouders waren Marie Louise Grosjean en Edward Chesterton. Je bent in de Anglicaanse kerk gedoopt en jouw familie behoorde tot het Unitarisme. Als jongeman was je gefascineerd door het occulte en samen met jouw jongere broer Cecil…