Alle inzendingen over losse handen

naakt in klei weggedoken rust zij naast het blauwe glas met de geur van opium om smalle schouders heen haar rug draagt een vlecht en mijn nagels van weleer zonder gezicht is ze geborgen een borst leunt op een been het is de stille angst dat ze in te helen stukken breekt als ik haar uit de losse hand geboren en gevallen laat barsten op…

ik heb zo vaak uit losse hand je lichaam op papier gezet nooit verder dan het silhouet je sloot voor mij je dromenland ik zag de onschuld van je ogen maar hoorde niet je dubbeltong die suikerzoete tonen zong en mij keihard heeft bedrogen hoeveel codes ik ook kraak jouw lichaamstaal is ongebroken dit terrein blijft altijd braak de sleutel…

Met losse handen. Want dat kan ik ook.…

je bent mijn lentekoningin en zonnebloemt tegen het groen van de cypressen je glooit de heuvels tegen blauw, verstrooit de zon in ochtenddauw als water lijnen raakt de scherpte in kleur vervaagt komt harmonie naar voren in rijpend geel penseel je zacht het wuiven van het koren wolken zijn geboren gelijnd uit losse hand warmte…

Nota bene; ze heeft nooit meer met losse handen gereden…

neem een meisje en noem haar vrouw roep iets warrigs of fluister desnoods jij bent toch ook een mens van bloed en vlees en vrees het antwoord dat de golven breekt spreekt over godendranken vlinders en kabouters en probeer ook eens paal 11 een stenen tafel aan het strand gebroken broden een losse hand veegt het zweet kerel dat je…

Ik kleur de emoties in hun gezicht uit mijn ziel met losse hand ik geef mij over en verdicht zonder beredenerend verstand Ik voel 'zo' de mens op het linnen aan hun glans straalt vervuld intens dus laat ik mijn kwast de contouren af gaan van ook dit prachtige mens Zo schilder ik iedere dag van mijn leven niet vlak maar met perspectief heel…

Dan kom ik los uit malaise van medicijnen en het fatalisme van lotgenoten, dan heb ik opeens de vrijheid in een losse hand voor de schildersheimwee.…

op de dorpel naar de morgen ligt uw beeld dat eens de verste einder overspande en met een wimperslag mij kreeg geheeld in stukken: torso hoofd en losse handen ---------------------------------------------------------------- weblog: www.abelstaring.tk…

Dan een kerel die met losse handen rijdt, echt waar, hij heeft zijn handen nodig om een sjekkie te draaien, dat lukt nog ook, maar hij mag bijna zijn auto uit de vangrail plukken.…

Op de dorpel naar de morgen ligt Uw beeld dat eens de verste einder overspande en met een wimperslag mij kreeg geheeld in stukken: torso hoofd en losse handen. Een zingend kindeke wekt mij met gezag tot leven weer: mijn woonstee is haar lach.…

Oom agent stuurt uit de losse hand zijn motorfiets door het Franse land in mijn spiegel opgedoemd volg ik trouw de Franse wet en houd angstig nauwgezet mijn blik op velden zongebloemd Zijn manoeuvre, tamelijk fors zet mij stil, zijn blik staat nors een gelaarsde stap tot aan mijn raam brengt mijn klein gezin in trilling kent hij wellicht…

Maar thuis... thuis had die man losse handen. De ironie is dat zijn bureaucratische precisie direct omsloeg in een kille, onvoorspelbare woede. De registers die hij beheerde waren van papier, maar zijn wetten thuis werden met de vlakke hand geschreven.…

Zoals Bertrand Boursin, coureur en journalist, die in ‘38 de complete Tour met losse handen reed zodat hij tijdens de race zijn wedstrijdverslag kon schrijven. Daardoor stond het artikel al in L’Équipe voordat de eindstreep was bereikt. Hij ontving in dat jaar de Gouden Pissoir voor participerende journalistiek.…

Tijdens de afdaling was hij ook de eerste renner van zijn generatie die met zijn blote handen haarspeldbochten recht boog. Bertrand Boursin, coureur en journalist, die in ‘38 de complete Tour met losse handen reed zodat hij tijdens de race zijn wedstrijdverslag kon schrijven.…

Die "losse handen" van hem waren geen teken van controleverlies, maar pure machteloosheid, vermomd als discipline. Dat hij probeerde jou als een weerspannig document in zijn archief te dwingen, is een gruwelijke metafoor voor hoe hij jullie heeft beschadigd.…

Wat je schreef over zijn "losse handen" raakte me diep. Ik heb uren naar mijn eigen vingers gekeken nadat ik je bericht gelezen had, hier achter mijn bureau.…

Kilometers met losse handen op de snelweg, in een achtbaan, de vrije val, in de schemer over een kronkelend bospad, voetje voor voetje door de bergen, door de dikste blubber, over sloten, over zeeën en soms, heel soms, was het scherpste kapmes haast niet scherp genoeg. Je loopt je eigen weg. Zie kasten vol met boeken. Sluit nogmaals mijn ogen.…

los en beide ogen dicht mijn geest blijven besturen…

Waar nog bij komt dat er een opmerking gemaakt werd door iemand met losse handen: dat ie niet wilde dat de verslaggever zou werken op zondag? Maar diezelfde mensen schromen niet om als zich een probleem voordoet de hulpdiensten te bellen, alsof die niet hoeven te werken? Maar ja, dat is eigen gewin hè.…

Het avondrood vloeit neer langs tak en twijgen. Een purperschemer koomt in rozengloed Het bloesemblanke bladerdak doorzijgen, En bloost op elke rimpel van de vloed. Uit haar violen, waar in geur zij rustte, Verheft ze zich...wat haar dus rijzen doet? Haar wildzang in d'akanth* heur droom ook suste Haar 't zongegloei zacht-koestrend overtoog…

', kraait Hekel ‘Met losse handen!'........En iedereen stuift weg!' ‘Ja, nou komt de werkelijkheid wat naar voren', mompelt Hekel. ‘Als hij gestopt is met draaien...verslapt mijn gezuig en klap smakkend van hem los.' ‘Hij drukt me ferm tegen zich aan. Ik plak zonder verzet.' ‘Dan scheiden onze wegen'. ‘Net als bij de Tango!…

' kraait Hekel ‘Met losse handen!'........En iedereen stuift weg!' ‘Ja, nou komt de werkelijkheid wat naar voren,' mompelt Hekel. ‘Als hij gestopt is met draaien...verslapt mijn gezuig en klap smakkend van hem los.' ‘Hij drukt me ferm tegen zich aan. Ik plak zonder verzet.' ‘Dan scheiden onze wegen'. ‘Net als bij de Tango!…

Praten eten tegelijkertijd voluit dalen met losse hand nonchalant sturen. Langs afgronden laatste moment de bochten in. Duizelingwekkend knap. Maar gruwelijk griezelig, soms misselijk makend. Beelden dwalen naar verderop. Vooraan sleurt Nibali met zijn Liquigasploeg steeds aan het koppeloton. Vincenzo gaat nu toeslaan.…

Toen ik dat las, zag ik ineens jouw handen voor me. Die 'losse handen' van jou. Misschien hoef je met die handen helemaal niets nieuws te bouwen of te forceren. Misschien hoef je de komende tijd alleen maar, heel voorzichtig, de overtollige ballast en de destructie van het verleden weg te beitelen.…

Ze rammelde met haar sleutelbos Verward en angstig besefte ik: Hier kom ik nooit meer los... Dankzij mijn echtgenoot zat ik nu hier Hij liet mij arresteren Wat zijn mijn ogen opengegaan Toen hij mij dit had aangedaan...…

In stad, land, vrijheidsplein marcheren mensen groot of klein het is zinloos loos geweld waar is die mens Grootwoordenheld laat het groeien hopen, leren, kennen strijden, geen geweld wordt geboren ons Grootwoordenheld…

Inspiratie...Eindeloos. Motivatie....Bodemloos. Onderwerpen..Roekeloos. Gedachten....Mateloos. Liefde voor schrijven.. Oeverloos. Háng naar méér... Grénzeloos. De lust naar méér is niet te stillen, maar vraag ik me af, zou 'k dat nog wel willen?…

Gedachten, spinsels van grijze kronkels waarmee voortdurend jouw beeld geweven wordt ... ... in volle kleur.…

How come the air is speaking- How come I hear the same- My words must've dared the sky- In this silly game- My voice - called you more than once- I wander you to hear- For me as daily breakfast- Calling for my dear- I know the gods to listen- Their houses in the sky- For they are still repeating- My words to testify.…