Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen

10. HEKEL EN DE SCHRIJVER

Mooie- vrouw -met dikke -donker- rode -haar - dos, zit op een bankje aan de zonnigste kant van de buurtkroeg, in het centrum.
Ze klampt zich vast aan een groot glas stevige koffie waarin een bijna uitpuilende dot slagroom drijft. In haar schoot zit Hekel.
Zijn oogjes zijn gesloten en valt de zon op zijn wat witte gelaat.
‘Ik heb vandaag iets toegevoegd aan mijn leven' ,zwoelt Mooie Vrouw.
‘Mmmmm....., dat moet wel iets bijzonders zijn!'
Hekel kijkt verheugd naar haar wat blozende gelaat.
‘Dat weet ik niet' , zucht ze hoorbaar.
‘Hij schrijft'
‘O...het is een man.'
‘Ja, nou en?'
‘Wat zegt dat?', kraakt Hekel wat ongedurig.
‘Het hoeft ook niks te zeggen!'
‘Heb je em ontmoet?'
‘Nee.....dat zal ook niet gebeuren.' Slikt ze weg.
‘Het gaat om de Taal'.
‘Alleen om de taal....en alles wat daarom heen hangt.........'
‘Dat is een ruim braak gebied' , zegt het wezentje streng.
Mooie Vrouw pakt Hekel voorzichtig op.
Zet hem op de bank en loopt als een hinde naar het donkere berookte gat van de deur.
Het geluid van haar klikkende hakken sluipen achter haar aan.
Bij de glimmende bar schudt ze met een knauw een lastige klant van haar af en besteld een glas cognac.
Als ze samen met haar stroperige geel bruine goedje naast de inmiddels sudderende Hekel ploft, draait ze behoedzaam het bolle blinkende glas wat rond.
Ze ruikt er snuivend aan en nipt het stroop.
‘Ik heb wel een vaag oud fotootje gezien', perst ze uit haar warm geworden mond.
‘ En zie mezelf....na dat zien...voortdurend aan zijn nek hangen'.
‘Niet met mijn armen......maar met een zoen.'
‘Een zoen?'
‘Ja...... de beste en de stevigste'.
‘Ik zoen zijn brede sterke nek en zuig me met gemak vast.'
‘Als een teek', dreint Hekel
‘Nou, zeg....kan het wat vriendelijker?'

Een frons ontstaat op haar voorhoofd.
‘Nee ...... ik zuig me vast en hij.... Draait in de rondte.......en blijf ik vastgezogen op die krachtnek. Mijn lichaam komt van de grond.......
‘Als een draaimolen!', kraait Hekel
‘Met losse handen!'........En iedereen stuift weg!'
‘Ja, nou komt de werkelijkheid wat naar voren', mompelt Hekel.
‘Als hij gestopt is met draaien...verslapt mijn gezuig en klap smakkend van hem los.'
‘Hij drukt me ferm tegen zich aan. Ik plak zonder verzet.'
‘Dan scheiden onze wegen'.
‘Net als bij de Tango!' , kirt het mannetje.
‘Precies!'
‘Tango- taal- oefening'.
‘Nou, nou', fronst Hekel.
‘Klinkt goed....maar ook iets gek!'
‘Dat zijn we ook...'
‘Taalgek.'
Mooie vrouw nipt rijkelijk aan het stroperige glas.
Het laatste van de slagroom laat ze in haar mond glijden.
Ze beleeft geluk.

Schrijver: Isis Nedloni, 24 nov. 2007


Geplaatst in de categorie: overig

1,8 met 4 stemmen 180



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)