Alle inzendingen over nachtvlinder

Leven als een nachtvlinder In de morgen pas naar bed Voor de afspraak weer te laat Had de wekker niet gezet Leven als een nachtvlinder De avond gevuld met rust Genietend van de stilte Drukte van overdag gesust Leven als een nachtvlinder Het dichten gaat zo fijn Woorden dansen voorbij Ik zet ze op een rechte lijn…

Zij trillen tot zij zitten op hun plaats als het niet waait, het raam verlicht, stil tot het einde van de nacht, stijf op een doel gericht, uit op bezweren van het licht. Zij dragen niet als opgeprikten op vleugels van stilleven as van 't ademloze om de naald, maar levend stof van licht beogen als van de nacht die ademhaalt. -----------…

Een nachtvlinder vindt op mijn computer haar plaats het is weer zomer.…

De kille maan is mijn lamp die jou laat zien wie ik ben Lillith, de koningin der Nachtvlinders…

zover ik kijk alleen glanzende velden waar paden kronkelen bedauwd met rijp wazig in sluiers geweven kruipt duisternis langzaam op de wijde hemel omgeven door starende blikken een dansende nachtvlinder verdwijnt stil…

Een nachtvlinder dwarrelt over de rekenaar – indachtig word ik al die kinderzielen en wij zijn hier om het te noemen. ZONNELEEN De sequenties van Amos 31…

levenloos, haar vleugels verschroeid, een nachtvlinder, die iemands dochter was.…

haar kleur is overleden nog voor ze ontluiken kon gebrek aan rust dreef haar steeds verder van het colofon ze fladderde tot diep in de nacht waar stilte haar gevoel versterkte daar straalde ze vol levenslust zonder dat iemand het merkte haar letters verschenen niet meer overdag was ze slechts een naakte nachtvlinder die tussen de toetsen…

Een nachtvlinder kwam mij onlangs bezoeken. Het "demonische" beestje dat niettemin geen kwaad in de zin had was als het ware uit een horrorfilm gestapt en het fladderde opgewekt onder het lamplicht. Ik zette de balkondeur open en liet de nu koele, nachtelijke lucht toe.…

Waarom strijk je en fladder je 's nachts tegen mijn ramen als een doodshoofdvlinder? Zonder passie en voor niets minder dan mij uit mijn droom te verjagen? Is de zon reeds onder en de dauw weer zonder mij voor jou? Breek mijn raam en fladder vrij Zonder vrees in velerlei kleuren... Waar ga je heen? Neem je mij niet mee naar…

Waar de kilte huist in zinder wacht ‘n tere Zwarte Vlinder tot hij, uit zijn cocon bevrijd, kan gaan zweven naar de stilte die vervloeit in d’ eeuwigheid en het Koolwitje buigt trillend haar vleugels in verslagen als door de wind gedragen zijn schaduw haar ontstijgt…

Uit een rups ben ik geboren, als vlinder fladder ik nu rond. Ik vlieg over heide en langs koren, of zoek voedsel aan de grond. De zon is mijn vriendje,de wind mijn kameraad. Ik imponeer menig kindje, dat soms heel lang naar mij staart. Maar 's nachts als allen slapen, en ook mijn dag ten einde is, dan kom ik naar jouw venster, en kijk…

de dag ontpopte zich tot regenboog de avond stulpt al in de nacht het wonder is voor ons geluk bedacht ik laat je niet ontsnappen uit mijn oog na lange dagen samen als een droom jij bent de vlinder in de appelboom.…

Een nacht waarin een nachtvlinder op mijn arm land En dan weer ritmisch tegen het plafond stoot Totdat ik het licht uit doe Een dag waarin ik geen voldoening voel Al spoel ik al mijn glazen af Totdat ze blinkend schoon zijn Een nacht waarin ik vast zal slapen En mijn REM-slaap zich onverstoorbaar herhaalt Totdat ik langzaam wakker…

nog laat vliegt zij in het lonkend licht en belandt na wat rondjes duizelig op de vensterbank ik draag haar met zachte hand naar buiten waar vlinderlief haar weg hervindt weer fladderend in het zwoele duister…

Als een vlinder Fladder ik door het huis In de nacht Geruisloos blijf ik Zweven en kijk liefdevol rond Houd de wacht Mijn gedachten vloeien Over in een kabbelende stroom Warm vol kracht De stilte is Overweldigend heerlijk en rustgevend En dan onverwacht Beginnen vogels te Zingen in het sluimerende waken Van praal en pracht…

Ze hoort een uil, ziet nachtvlinders En een sigaret ontglipt aan haar trillende vingers In haar vermoeide ogen speelt dezelfde film zich af ...hun ontmoeting...zijn vertrek...haar straf...…

zwijgende handen terwijl vurige lippen passievol eenzaamheid, even bezield in tweezaamheid, deze zwoele nacht sprakeloos achter laat in verbazend heldere dromen langzaam wandelend naar het nu spelen gevlochten handen nogmaals voorbij langs wijzers van tijd maken uren vluchtig een nieuwe afspraak met de immer twinkelende doch sinistere nachtvlinder…

weggeduwd dus alleszins aanvaardbaar is mijn glas pastis met ijskoud water en wel: binnen mijn handbereik over de Singel klinkt geruis van laat verkeer, gemengd met flarden muziek, voor wie niet slapen kan of wil, mij is het om het even geen hoempa door de open ramen mijn planten zijn alweer verzadigd de bloemen geven geuren af en nachtvlinders…

Dicht bij het vuur vertakken zich ook onze woorden dringen binnen in de slaap van de zwaarste buigen zich over de oudste kruipen als nachtvlinders over het gras dwalen door de nacht, met het hart op de lippen en vallen uitgeput neer in de uitgebrande bankstellen aan de voet van de berg. -----------------------------------------------------…

Een deskundige gids gaf ons uitleg betreffende een kwetsbare, weerloze en hulpeloze zwarte nachtvlinder die trilde en beefde met zijn vleugels in zijn handen.…

wanneer een vleermuis spichtig de nok van het dak ontschiet en de nachtvlinder amechtig de holten van de surfinea kiest vervagen de geluiden, versterft traag het licht kruinen doemen dominant op hullen zich in donkere pracht een muggenzwerm warrelt kringelend op animeert het straatlicht in de zomerse nacht onder Cassiopeia's Wiegende…

Een nachtvlinder dwarrelt over de rekenaar en maakt indachtig wat ik wil vergeten "en wij zijn hier om het te noemen." Water werd wijn en onder je tong was melk en honing - maar ik hoor geen violen meer geen kinderen. Ik leg op de kop van de bok mijn handen maar hij wil niets van mij weten.…

Dat ik een nachtdier ben, is mij inmiddels goed duidelijk, ik onderhoud de meest gevoelige contacten met gierzwaluwen, egels, mollen, poesen, uilen, vleermuizen, ratten, wilde zwijnen, nachtvlinders, ongedierte. Slangen ook. Kruip graag met hen door de kietelende heidestruiken. Bijt graag in een malse vrouwenenkel in een onvoorzichtige slipper.…

Nachtvlinders waren in het voordeel, wat de somberheid van dit in het water gevallen seizoen aangeeft. Ik kan het bijna niet geloven dat we de herfst al gaan beleven, dat er nog wat plagerige nazomerdagen zijn en dat we mogen hopen dat we volgend jaar meer vlindersoorten zullen ontdekken.…

In mijn tuin zie ik hoe de poes van de buren een nachtvlinder besluipt. Opeens begint een roodborst te zingen ergens in het eikenhout. Ragfijn. Zo ijl, zo zuiver in de avondlucht. De poes staakt haar poging tot moord. We luisteren. Even staat de klok stil. Het leven is hard maar mooi, denk ik.…

Zestien zijden nachtvlinders, met vochtige ogen, de ouders vol bewondering in de berm, allen gehoorzaam aan de verzilverde staf. Licht flitst op om ze voor altijd te verdorren, een naald, fixeer en straks weer terug met de bakkebaard naar het wijkgebouw. Peter du Gardijn is geboren in 1963, volgens mij te Barneveld.…

Er vliegen grote nachtvlinders van de lamp, het enige licht over de lamsbout, die in een gulzige mond verdwijnt. Een weinig zweet rond de slapen. Morgenochtend naar de droomverloren stad, geschiedenis bekijken. Het is een verwarrende situatie, ze zijn hier nu. De kade is voor Adriaan, de blauwe zee ligt aan zijn voeten.…

Jij opent het toverboek Weidum om mij als een opgedroogde, geplette nachtvlinder tot leven te wekken en even later fladder ik samen met jou in de Witte Bloementuin, die wij ten diepste zijn. Wij kussen elkaar zoals alleen vlinders dat kunnen doen.…

Nachtvlinders de molenwieken in graan en ere herstellen. Eeuwig het licht wil laten branden. Zeelucht ons lichaam doet herleven. De zeespiegel golven breken. Samen een maaltijd willen serveren. Alles niet laten verteren. Steeds opnieuw beleven. Sint-Anna, Stene, kom weer tot leven. Snij uw brood om uit te delen.…