Alle inzendingen over natuur emoties schoonheid

En zo was ik ruimschoots in de gelegenheid de prachtige Franse geranium te bewonderen die daar haar schoonheid ten toon spreidt.…

Een natuurlijke rust keert dan in het weiland terug. Moeder Natuur regeert. Maar nu is de zomer in volle aantocht. De vogels kwetteren in het rond. Een kievit in de aanval probeert je door telkens terugkerende duikvluchten uit de buurt van zijn nest te houden. Met groot succes.…

kleuren dreven en spoelden weg terwijl een gloed zich liet gaan de wind verdwaalde in het licht van het ondergaan en de opkomende maan spiegelde zich in het rimpelend kleed en een nevel omhulde een blanke zwaan onzichtbaar in de nacht streelt een sluier verborgen schoonheid en verbeeldingskracht…

schuchter licht ontvouwt de jonge dag een wakkere spin verrast een vroege prooi ik schouw en vang mijn eigen roerselen in gesponnen woorden van papier…

Hij is bijzonder heel bijzonder mooi. Met niets te vergelijken alleen: ochtendgloren boven een blauwe kustlijn zonlicht tegen een bergrug, vulkaan. Hij is zon water rood bloesem schaduw. Nooit vind ik de juiste woorden.…

toon me de schoonheid van ooit tevoren. maak van je hart een bloem en bloei open nu de lente komt. warmte en licht, niet in de spiegel te zien, geven je de glans van kalverliefde, van nooit beschade emoties, je naakte zelve. hey lief meisje, waar kan ik jouw spiegel vinden?…

Dat mag niet, want de UEFA weet natuurlijk maar al te goed dat emoties in combinatie met politiek levensgevaarlijk zijn. Er is in 1969 zelfs keer een voetbaloorlog uitgebroken tussen Honduras en El Salvador. Het is dus oppassen geblazen met die opgeblazen emoties. Dus schreeuw, voetballer, schreeuw en huil eventueel!…

De ekenboom bewondere ik, die, wortelvast, alleen, in ‘t slaghout, en van krachten en van schoonheid heel gebleven, de keizer schijnt, het opperhoofd, de herder, algemeen, der machteloze rijzels*, die beneên zijn grootheid beven.…

Waar bergtoppen nevelen doorboren avondlicht rood in rotsen brandt een echo machtig rondjes zweeft, zijn vederdek met wind verkleeft en nacht verschijnt aan schaduwkant daar wil ik je toebehoren Waar zon en zee elkaar verloren `s ochtends stormend vroeg ontwaakt wilde stromen niet te stoppen driftig donker golven koppen donderend…

platte, natuurlijke "schaal" is geheel begroeid met gras en wordt geflankeerd door hoogten, opgebouwd uit geel zand.…

emoties... die iedereen herkent maar ze tonen aan iemand dat is vaak ongekend ik kan het ook niet goed voel me dan zo naakt maar weet dat het me goed doet maar hoe doe je zoiets? hoe laat je zien wie je eigenlijk bent? meestal doe ik maar gewoon niets...…

Warm weerloos schelpenzand ligt maagdelijk te blinken laat zuigend water slinken op sereen verstild strand Het minnekozend gekabbel vertoeft nog in speelse rust warme korrels nat gekust in teder liefdesgeknabbel Als een plots vlagende bries wolken doet opzwellen de zon straf omknellen in grijs doorschijnend vlies Dan laat traag verdicht…

Mocht het ooit zover nog komen dat ik al mijn gasten welkom heet dan zou grijs mijn wereld kleuren zonder zwart of wit stramien geen gast zou mij bevreemden hun dossiers zijn mij bekend ik zou ze als mijn minnaars nemen in stil geborgen samenzijn…

De schoonheid van de natuur zo mooi, zo echt, zo puur Laat zij haar mooiste bloemen bloeien ik zag schitterende dahlia’s groeien Mijn dahlia-tuin schonk mij de mooiste bloemen alsof de natuur mij wilde zoenen mij iets wilde zeggen in al mijn verdriet vergeet in al je zorgen het mooie niet Het mooie in de natuur om je heen is van een schoonheid…

Karl Richter overstemt het geheel en roept emoties op die een vergoeding en verzachting vormen en op de een of andere manier de illusie oproepen dat in het zo wrede en onheilspellende universum om ons heen nog enige schoonheid, gratie en elegantie te vinden is…

De geur van bloemen wel duizend zo schoon geen mens die ’t ziet ze zijn enorm gehaast lopen de schoonheid der natuur voorbij geen plant of boom kan hen verbinden de schoonheid zien ze niet meer explosies van natuurlijke kleuren geen neus ophalend voor de heerlijke bos geuren druk en een leven van verveling en haast hetgeen mij steeds verbaast…

In natuur's schoonheid groeit op mensenorde, in schoner mensheid 't schoon ééns mensen leven: Een schoonheid in een schoonheid in een schoonheid.…

je raapte op grootte schelpen van het zand woog ze in je hand bekeek de tijd in lagen kleuren droegen groei vertelden over jaren hoe het diertje leefde de lijnen rondden bloei ik vond de grootste jij de mooist gekleurde ik keek je aan, omhelsde je de zee getuigde het gebeuren golven juichten wit en de branding brulde, maar de schelpen…

De burger, die geboren is in huwelijks-, geloofs-, gemeenschapszekerheden, is zozeer doordrongen van de 'natuurlijkheid' zijner wereld, dat de schoonheid, de dichterlijke betekenis hem zelden raakt.…

Het boeket, voor mijn achtenzestigste verjaardag, leek de perfectie te symboliseren van haar analytisch vermogen, maar ik had Shelley willen citeren en vroeg me af of ze hem wel begreep: "Sweet Is The Lore That Nature Brings, Our Meddling Intellect Disshapes The Beautaneous Forms Of Things; We Meddle To Dissect."…

door een dakgoot en beklimt de zilvergrijze gelaagde schubben van de dakpannen, op zoek naar kameraden om mee te babbelen, die zich vooralsnog hogerop amuseren Luie roodbonte koeien koesteren zich ongegeneerd en met traag malende kaken in de zonbeschenen grasgroene weide om nooit meer aan hun dagtaak te beginnen Honderdvoudig toont zich de Natuur…

Het licht, bijna al het uitbundige en overdadige licht van de nieuwe zomer die nadert; het licht dat de befaamde en onvergetelijke Romantici zozeer liefhadden en dat zij nooit wilden onderwerpen aan het barse, koude en hardvochtige intellect, aan de Rede die eens evenzeer zozeer zegevierde; kortom het licht dat ik evenzeer liefheb, werpt wervelende…

geboren lente geschenken van de natuur ontwaakte schoonheid…

Het is natuurlijk niet zo erg als gevaarlijk spel, een aanslag op de achillespees, maar het gaat wel ergens om. Het gaat er namelijk om het thuispubliek te trainen om emoties in te houden. En dat redt levens. Je krijgt natuurlijk een heel raar voetbaljaar, maar daarna zal iedereen zich weten te gedragen.…

De Dongevallei is een verwilderd landschapspark dat zich uitstrekt tussen rijen moderne huizen van bruinrode baksteen, rond een kabbelende vaart, waarop een enkele zwaan sierlijk voortglijdt en met beukenbomen en wuivende wilgen. Dit vormt de bestemming voor de excursie van de natuurvereniging en met de auto van een andere deelneemster zullen we koers…

De schoonheid slechts van binnen Onder een Niet glimmend Oppervlak Ruw Wachtend op aandacht Van degene Die je mooi zal maken Je zachtjes zal bewerken Je natuurlijke schoonheid Mooi naar voren brengt Een glanzend aangezicht Komt langzaam te voorschijn Je buitenkant doordrongen, Ben je, Het kostbaarste op aarde, Jij Ruwe…

sterken zich In afgunst, boosheid, haten Metaforen verliezen zeggingskracht Door het vervagen van de ruimte Wie ziet het mooie landschap, De schoonheid en de diepte?…

In de omhelzing van de natuur In de kleuren van de zonsondergang wanneer ik door het gras naar de horizon kijk met de aarde voelbaar onder mij met de getijden en de kringlopen van de natuur luisterend, wakker glanst mijn levensgeest in de schoonheid en heiligheid van alle leven…

Zowel emoties als verwondering kunnen mensen overvallen bij het zien van bijvoorbeeld één van de Wereldwonderen of één van de vele wonderen uit de natuur. Zo maakt bijvoorbeeld sneeuw een mens bewust van zowel de schoonheid als vergankelijkheid van het leven.…

Schoonheid van natuur. Vlieg maar vrij, zonder teugels. Jouw leven is van korte duur.…