Alle inzendingen over nette meneer

Geen lontje blijkbaar want de dame die zich rot schrok zei: moet dat nou zo meneer, is er niet al genoeg ellende op de wereld om zo uit je dak te gaan voor een lampje? Dat was koren op de molen van die nette meneer want er komt vervolgens een bak ellende uit zijn mond die het herhalen niet waard is!…

Dag nette meneer, met je hoodie en afzakkende broek, wat doe je daar op die parkeerplek in de hoek, oh ik zie het al, een patatje een cola en een peuk, prima combi maar hou het wel leuk, ruim je rommel op maar nee: daar gaat de verpakking van het patatje inclusief een opgerookte peuk, met een zwaai de bosjes in wat zijn we weer leuk!…

Er komt een heel nette meneer aangelopen, die de plas op het fietspad nog wel ziet maar verder op zijn mobiel kijkt. Dom dus, hij besluit op het gras te gaan lopen, ook al geen strakke actie want hij zakt met zijn heel nette leren schoenen tot aan zijn net geperste broek weg in de bagger….ik kijk hem aan en zeg: een tikje moerassig geloof ik?…

Hierop omsingelden de Koreastrijder en de gnoom op een verantwoorde strategische wijze de barkruk van de meneer. Vuil keken ze hem aan. 'Dat moet meneer toch zelf weten',zei de gnoom met zalvende stem. De meneer bestelde ondanks de afwijzing van de kastelein nog twee biertjes.…

Het is net of ik je zie tastbaar dichtbij maar oh zo ver weg in m'n hart zit jij Het is net of ik je hoor je stem, je lach, je snik een beetje laag en warm 'n stem, die niet alleen zegt Ik Het is net of ik je voel 'n opmerking of 'n gebaar door 'n verteld verhaal wanneer ik voor me uit staar Het is net of ik weet héél diep van…

Later, terwijl meneer pastoor een hostie op haar tong legt, stapt hij bijna uit de rij gelovigen om iets van haar tong te kunnen zien. De nette meneer Eksteroog vreest dat hij dronken is. Buiten geniet hij van de zomerse lindebomen en loopt hij opgetogen naar de kelder in zijn woning.…

In de LocHal, het nieuwe pronkstuk van onze stad, met haar trappenhuizen, met haar uitgebreide collectie en met haar restaurant, kom ik hem tegen; een magere, kleine meneer met golvend, grijs, achterovergekamd haar en, zoals meer gebeurt tussen mij en willekeurige passanten, spreekt hij mij aan.…

Tussen geum en aronskelk staat de tuinman met zijn net. Hij schept en schept de vliezen weg, bij oevergras en waterblad. Aanslag en afval aangegroeid, takken en blaadjes aangewaaid, van hier en daar en overal. Van overal uit het heelal...…

Nee, Ik vaar niet meer Geen schilderij Eerder een collage En eigenlijk Van beenderlijm en slijk Trekt men net, Geen thee.…

Ik kijk naar de poel, de poel van mijn leven De poel waar ooit mijn dromen op dreven Als groene bladeren jong en teer ‘K zie nu pas haar diepte, ik kijk er op neer. Voorover gebogen, mijn blik op het water Op zoek naar mijn vroeger, niets is meer later. Wat is verdwenen, wat zal nog dagen? Veel is vergeten, veel ook begraven Ik zink naar…

Hij kan er ieder moment aankomen, net als 20 minuten geleden. We wisselen wat woorden, het meisje en ik. Ze moet ook naar Oudenbosch, heeft vanmorgen anderhalf uur op de trein moeten wachten, te laat op school, dat soort dingen. Weer raast er een trein voorbij. Een gele. Het onderwerp wat volgt ligt voor de hand. Ook de doodgraver doet mee.…

een zucht trekt door de tijd en ik vergeet doe toch alsof mijn stem wordt trager zwaarder of misschien juist ijler vreemd knikt het tweeduister mijn mond naar zinnen omlaag waar mijn angst woorden zeist verder voorbij het weigerend zelfbedrog en mijn verminkte zielenbeeld ik vergeet doe alsof ik vergeet net…

‘Kunt u wat harder praten meneer Paco? Wat zei u nou?’ ‘Ja, sorry, ik bel vanuit een telefooncel en er passeerde mij net iemand met een stofbril op. En je weet maar nooit, dus ik kan beter even fluisteren.’ ‘Wat was er op die bouwplaats meneer Paco’. ‘Ik zag daar minstens tien mannen met een lasbril op. Leek veel op een skibril.…

Als je net slaapt Waar dingen eindigen beginnen nieuwe dingen, wanneer de avond is gevallen, en eveneens de wind, als je net slaapt, keert de hand die je liefste bedekt zich om, en vliegt er tederheid uit de handpalm op die ruist over de stad, over donkere akkers, wegen, rivieren, over de dorpen en je droomt dat je op reis bent, dat je op weg…

Je begon nog maar net te bloeien, toen ze pek over je heen gooiden. In het nauw gedreven en publiekelijk vernederd, niet omdat je je schaamde over je aard, maar wel over de nare manier die jouw intiemste wezenskenmerk bespotte. Het was bedoeld om je te stangen en uit leedvermaak.…

‘Meneer Grafmeier, verveelt u zich altijd in de zondagsschool voor grote mensen? En is het waar dat u…’ – ik moest even nadenken over dat moeilijke woord – ‘uit de collectezak steelt?’ Meneer Grafmeier moest vreselijk lachen. ‘Ja kind, toen ik net zo jong was als jij zei mijn moeder altijd tegen mij: ‘Jij kunt in geen kring terecht.’…

In de lange gangen van de florissante winkel waarin het brede assortiment is uitgestald, vergaren we beiden wat van onze keuze en gading is en tenslotte geint meneer nog uitbundig met de cassière. Men kent elkaar.…

Terugkerend van Kapsalon S. aan de Korvelseweg (ook een adres voor armoedzaaiers) trof ik meneer op de zitplaats bij de halte van lijn zeven. "Als u me niet verkracht, mag u naast me komen zitten" verklaarde hij. "Dan moet u mij ook niet verkrachten" antwoordde ik.... Meneer woonde in een appartement in Turnhout dat hem benauwde.…

De meneer die mij opvolgde in de rij wenste op te merken dat de genoemde bekertjes erg goed in de markt liggen. Ik verklaarde dat ik er inmiddels aan "verslaafd" ben, waar de forse fles kwaliteitswijn die de heer op de lopende band geplaatst had nog slechter en ernstiger verslavend was.…

Twee maanden gelden werden ze nog net niet uitgekotst door hun volk. U moet voor de gein eens de naam Sanchez googelen. Nul hits. Ja, een voetballer’ En weer die akelige lach. ‘Nou meneer, ga maar snel uw ding doen en dan gauw terug naar uw kot’. Net als ik is hij gek op het Vlaamse nieuws.…

en zonet raakte ik verstrikt in zo'n net van sobere sonnetten.…

....en dan schonk mijn moeder, de nette echtgenote van mijn vader, de keurige ambtenaar, koffie voor de collega's, die op bezoek kwamen in de kapitale vooroorlogse woning: meneer Crispijn en meneer Lommers. De sfeer was warm, hartelijk, huiselijk en gezellig.…

Er was eens een dame in Heeten Die heel erg leed onder de neten Nu is een neet nog geen luis Maar hij hoort niet in huis En zoiets gaat toch aan je vreten…

Ik heb het net gedicht De fuik sluit De deur op slot Ik heb het net gedicht Het luik voor mijn ruit Een steen voor mijn grot Mijn handen voor mijn gezicht Het net gedicht De boel op slot Terug getrokken in mijn grot Mijn handen voor mijn gezicht Dicht Op slot…

Een nijvere huisvrouw te Heeten Trof laatst op haar hoofd een paar neten Ze zei: dat gespuis Moet ik niet in huis Zoiets gaat gewoon aan me vreten…

Ik zap verder: er zijn immers zoveel netten met echt helemaal niets.…

- Nou had u het Parlement dan doorgegeven wat ik u net gevraagd heb - Wat vroeg u dan? - &%$#$!! - Alles goed, meneer Trip? - Meneer Rutte de tijd is om, fijn weekend - Insgelijks!…

Meneer Heistek verspeelde tijdens een pot biljart zijn rechteroog door op zijn keu te vallen. ‘Hij stond net op het punt te pikeren,’ zei Kees die achter de bar stond. ‘Hij boog te ver voorover. Ik hoorde iets knappen, alsof iemand een doppinda kraakte.’ ‘Het kwam doordat iemand te hard lachte.…

‘Eh, minder golfen, meneer? Hoe…wat…waar..’ ‘Ja, ik snap je verwarring meid. Wat heeft moeilijk plassen met golfen te maken denk jij hè?’ ‘Ja meneer, dat vroeg ik mij af.’ ‘Zal ik je uitleggen.…

"Ik mag geen bestelling opnemen, meneer." O. "Mijn collega komt zo bij u langs, meneer." Bij wie moet ik dan zijn? Wijzend: "Bij mijn collega." Maar zij zei net ook al dat ze bij mij aan tafel zou komen. "Ik zal het nog even navragen, meneer." Loopt naar collega toe. Wijst naar tafel dertien: 'die meneer' daar wil bestellen.…