Alle inzendingen over plof

Ik plof niet, ik licht op...…

of hij de maag van haar of zijn man/vrouw/meisje/jongen Kabouter Plof had opgemeten, ging ze meteen met 2 maten meten en wisselde het aardappelmenu zo af, dat de pofaardappelen nog maar eenmaal per week op tafel stonden en niet zeven maal Zo leerde zij/hij Kabouter Plof maat houden Kabouter Plof viel snel af en werd weer Kabouter Pof genoemd…

Ik begeef me door een schichtig bos tot waar laat nachtlicht weerkaatst op helder stil water Ik kniel Bij vingerraking verschijnt een rimpel breekt maanlicht Sterren knipogen Een uil roept kikkers kwaken natuur lijkt te ontwaken met de ochtend in zicht Probeer in wankel evenwicht weer op te staan Verlies grip en plof…

Wanneer mijn mond wijd open gaat vermoeidheid plotsklaps toeslaat mijn benen me niet dragen willen en ik geen stofdoek meer kan tillen dan plof ik neder op de bank en consumeer ik jou, in dank.…

zo, dat lijkt me wel wat, doe dan wat ik doe, en plof gewoon op je gat!…

Ik zeg PLOF! Deze site en de halve en waarschijnlijk ook de hele wereld, klopt voor geen meter meer. Dag allemaal, ik ga proberen nog (zolang het kan natuurlijk) een normaal leven te leiden. Organisch dus. Dit gekkenhuis laat ik over aan hen/zij, die het als een genezingsproces zien om hier te kunnen/mogen schrijven. Yolo!…

Hoe een woord trilt in zijn letter na letter uitgespeld op het ritme van een dans klanken die verder schuiven uiteenplooien in een zin hoor de slis en de plof vooral val niet over hun tongen ze krijsen zich hees in de schreeuw of zwijmelen stil in wel en in wee als zachte geruchten terwijl ik spreek.…

jarig, de dromen in het gras en hoe ze bloeien terwijl de wolken slapen het is mooi weer wanneer ik ze wil proeven de vruchten in een plof ik wandel traag en met jou leg zacht je schaduw op de ochtend neer het is een vlinder naast je schouder, vier zomers in de dag van morgen de zon zo hoog in de lucht --------------…

O, lieve hemel, wat is dit nu weer, foute boel, 't overkomt me voor de zoveelste keer, ga zitten in m'n eigen stoel, maar in de allergrootste haast, waaròm dat weet ik niet, zit ik er niet òp, maar plof ernààst en nèt als ik over m'n pijnlijke achterwerk wrijf, vraagt mijn echtgenoot waar of ik blijf?…

mijn maag keert zich binnenstebuiten herkenbare etensresten kriskrassen in de toiletpot alle perken te buiten doortrekkend vergeet ik te plassen met een zware plof val ik in bed trek de dekens over me heen verwacht de warmwaterzak aan mijn voeten let even niet op mijn hoofd knalt onzacht tegen de rand van het ledikant het bloed spat op…

Plof ik op mijn divan neer begint buurvrouw aan de vaat buurman voor de zoveelste keer keihard orgel spelen gaat Mien, even verderop stofzuigt plinten van de muur ergens blaft een hond non-stop iemand timmert aan z'n schuur. Nergens in huis één stil plekje voordat ik gek word op den duur verhuis ik naar 'n landelijk stekje.…

witte dagdromen scheren over de heuvels ik sta versteld en staar in mijn hoofd kabbelt onzinnig gekeuvel rond in de hitte van de zon een mindier drie dagen drie zinnen terwijl de bergen wegroesten in de rivier geritsel door het hoge gras van de boomgaard er is geen ratelslang te zien een vogel schiet angstig uit de halmen voort hoor de plof…

Terwijl boven mij de perfecte moord gepleegd wordt, neem ik een boek en plof ik neer in mijn luie zetel. Lekker nog even genieten van dat laatste restje zon...…

ik plof er op neer er is leegte er is rust de wind is gaan liggen gedachten zijn weg gevoelens zijn weg maar nu, nu ben ik niemand want ik denk niet ik voel niet leeg.…

heb ik Archibald begraven Het lichtste wezen der menagerie -Hij was al roerloos sinds een dag of drie- Ligt in een ondergrondse tuinenclave De laatste dagen van zijn luchtig leven Kreeg hij zichzelf maar nauwelijks meer omhoog Wanneer hij moeizaam naar zijn stokje vloog Dan zat hij daar amechtig wat te beven Zo nu en dan klonk er een plof…

'Neemt u plaats,' zegt ze tegen de vent en hij zakt met een plof door de bank. 'Nou, ik deed een vermageringskuur met bezieling. Het hielp voor geen fluit. 't Is te zien aan m'n modderfiguur,' komt de dikke er tonrond voor uit.…

een dij En verder, ach, verder niks Dan een brij van herkauwde vezels Dan betrap ik mezelf op een kort geheugen Bezeten van een opgefokte kopzorg Een leugen die ik laag in mij verborg De atoomschuilkelder staat onder het stof Een gordel, de bom spant om de leest Van een fanaat met een lege missie Een straat wolkt op, wervelt met een plof…

Mijn gevoel Daar sta ik dan, met m'n grote bek overtuigd van eigen kracht, mij maken ze niet gek Maar dan gebeurt het toch, heel stiekem en heel snel de boog ineens ontspannen en het suizen van die pijl Een doffe plof, een roze wolk en die warmte ineens slapeloosheid, weinig honger, hoe komt dat toch opeens?…

Op de derde dag plof ik neer op de bank van mijn dochter, lekker simpel, dus sta ik daar gewoon in de keuken, tot kokenstoe bereid (ik ben haar pappie).…

Het is al laat op de avond, een klamme stilte hoogzomert mij met een koude pils naar het balkon, de lucht richting Noordzee glanst nog even na, ik plof neer op mijn 5-standen stoel, wat een rust. De buren houden het, de een na de ander, voor gezien en doven hun lichten, zwichten voor de slaap, willen de nacht niet donker inzien.…

Knetter, knetter, plof, nee, dat deed Youp niet, dat deed mijn TV, licht op rood, terwijl Youp op het podium lag. Ik druk op diverse knopjes van de afstandbediening. Niks, nada, noppes. Youp ligt dus nog steeds in zijn wigwam en het nieuws, tja dat moest ik binnen maar even gaan bekijken.…

Ik heb al twee uren gefietst en gelopen, langs goeiige koeien, kabbelende beekjes door het heuvelachtige landschap in ons mooie Twente en plof neer op een zachte bank. Er zit een flinke scheur in het lichtbruine leer. Voel me direct thuis. Ik kom voor de wifi en pak mijn telefoon. De kerkklok wijst kwart voor een in de middag. Tweede Paasdag.…

Ik plof in het gras neer achter het huis. Biertje erbij. Dat wordt genieten zonder al dat stadslawaai. Nou ammehoela dus. Links van me loopt de motor van een tractor terwijl zoonlief de lading van de aanhanger rond de luid blatende schapen verspreidt. Zijn vader is ondertussen bezig om de ploegscharen met een slijptol te scherpen.…

Plof! Plof! Het hol begon in te storten. Dikke zandkluiten vielen op het zuchtje neer. Hij lag helemaal bedolven, stikte bijna. Alle adem werd uit hem weggeperst. "Hier in de woestijn beleef ik niets dan ellende," dacht het zuchtje. "Laat het alsjeblieft gauw met mij gedaan zijn.…

Met gloeiende wangen loop ik langs de volgende wachtende het gangpad door, voor de zekerheid een coupé verder, plof neer, sluit mijn ogen. Adem in, adem uit. Ik betast mijn broek, mijn tas, check mijn schoenen. Droog. Natuurlijk, het is die man voor mij geweest. Alles wijst erop. Toch?…

Het karton gaf een doffe plof toen hij het onder het bureau duwde, ver buiten het zicht van de namiddagzon. Het verleden kon wachten; het heden vroeg om al zijn alertheid.…

Als je geen digitale aangifte doet, word je opgeschrikt door een zware plof. Gooit een hangjongere een rotje door de bus? Neen, het is De Blauwe Envelop die op de mat valt. Je negeert haar zo lang mogelijk. Een week voor het verstrijken van De Termijn vind je eindelijk de moed om haar te openen. Je trekt je terug met liters koffie.…

Met een plof raken mijn kont en de grond elkaar en laten elkander niet meer los. Als in een bedje lig ik overdwars tussen twee stoepranden en leg mijn hoofd erop. Verkrampte spieren in de onderrug zijn de oorzaak. Anderhalf jaar geleden heb ik hier al over geklaagd bij de huisarts. De ambulance man ziet het meteen en dwingt me om op te staan.…

De koffer die door een grote riem bijeen werd gehouden, belandde met een grote plof op het perron. Haar priemende ogen keken in het rond. Met forse tegenzin rukte ik me los uit mijn gedachten en liep op haar toe. “U moet mijn neef zijn?” vroeg ze op hoge toon. “Ja zeker,” mompelde ik, moeder zit al op u te wachten.”…

‘Hm, ziet er niet stevig uit,’ moppert hij nog wat na en laat zich met een plof op het bankje zakken. Hij valt dan langzaam met een sierlijke boog met rugleuning en al achterover. De leuning had niet zo erg goed vastgezeten. De vrouw verbergt haar gezicht achter de folder en ik draai me om teneinde niet openlijk te lachen.…