Verder niks.

Een klein kopje lauwe koffie met een karig, maar knapperig koekje, kost evenveel als een halve fles goedkope port. Dat dekt de kosten van de gratis wifi. Denk ik. Het kan me niets schelen.

Een paar boeren jongens aan het bier, staren onwennig naar de kleurrijke oudere dame die het terras op komt wandelen. Ik heb al twee uren gefietst en gelopen, langs goeiige koeien, kabbelende beekjes door het heuvelachtige landschap in ons mooie Twente en plof neer op een zachte bank. Er zit een flinke scheur in het lichtbruine leer. Voel me direct thuis.

Ik kom voor de wifi en pak mijn telefoon. De kerkklok wijst kwart voor een in de middag. Tweede Paasdag. Plotseling herinner ik me iets van vroeger. Was het deze kerkmuur waar ik de eerste zoen heb gehad omdat ik nieuwsgierig was naar wat er gebeuren zou 'aj met goat noar boet'n'. Het kon me alles schelen. Nooit weer!

De jongens zien er rustig en betrouwbaar uit. Brave huisvaders zullen het worden. Er bestaan ook niet-narcisten.

Of alles naar wens is, vraagt de ober. Ik knik afwezig. Alles is echt naar wens. Want ik ben geen pleaser meer en durf op mijn eentje een café binnen te stappen.

Onbekommerd en tevreden met mezelf pak ik mijn fiets en kuier tussen de weilanden op de smalle fietspaden terug naar huis. Drukke rijwegen zijn bijna geheel te ontwijken. Net zoals de reeën doen. Dit alles heb ik al heel vaak gezien. Nimmer zal het vervelen.

De spanning zit nog steeds in mijn lijf. Ik sta zo weer in de startblokken zonder wedstrijd. Een narcist is een drug waarvan je moet afkicken.

Thuis schenk ik een beker witte port in, pak mijn breiwerk en luister naar de radio. Verder niks.

narcisme ontspanning

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 10