Alle inzendingen over ruïne

Na je vertrek was er nog slechts de ruïne, de grandioze puinhoop die ik hier ook letterlijk aantref aan de Lage Witsiebaan waar werktuigen wekenlang bezig zijn geweest met de sloop van een eens zo verheven bouwwerk.…

Een kaal staketsel, een desolate ruïne is alles wat is overgebleven van het middenschip van de Lourdeskerk.…

Als je ziel zichzelf verkoopt een autonome handel, je kijkend naar je eigen fort langzaam een ruïne wordt Als een origami donkergrijs je beeld vervouwt, je dodelijk verveeld huilend van je moeder steelt Allergisch voor je schaduw, maar verslaafd aan de zon badend in het zweet ontsnapt een laatste kreet: Help, help, Ik ben geen junk…

Traag verkruimelt het wolkendek Tranen slijpen mijn wangen, Een kale ruïne in de schedel geplant. Vellen vallen van het lichaam. De planeet mag oplossen in bonte bubbels. Grijze dagen, zoet verdriet.…

Een ruin die zich afvraagt wat hij moet met de uitnodiging voor een hengstenbal. Slangen met wurgangst, tandwalvissen die hun maat flosdraad tevergeefs zoeken bij de Action. Bijziende vliegen en vliegende herten die hun roedel kwijt zijn. Schorpioenen met achtervolgingswaanzin.…

Onder mijn ijverige en vaardige handen stortte het in en verviel het tot een bouwvallige ruïne...…

Kastélen bouwen, vergéét het maar, ruíne's blijven over, in deze welvárende, zich aan de afspraak houdende staat! Toé nou, men. Balkenende, wanneer stópt u nou met deze niet ná te komen afspraken, kortom met deze Ellende?…

mijn handen voelen de bloemen tussen 't steen je ademende muren en ik zoek de deur naar het einde van voor het begin mijn hand op de klink weet niet wat te doen mijn hart slaat alles over met mijn ogen dicht draai ik mij langzaam om vloeren worden golvend gras ik ben een vreemde in mijn eigen tuin ruine van wat eens was. -------…

. - Verloren, lang, 't geluk van hen te dienen, Zie 'k, vreemd en onverschillig, mijn ruïnen, En zonder wrok om wat ik heb geleden; En zonder bitterheid en zonder schreien Voel 'k, zacht als 't stof, 't verlangen op me glijen: Uitrusten, vredig, bij toch lief verleden.…

En zo wilde het geval dat we op een onheilspellende dag het zwartgeblakerde huis van Gori, de fritesspecialist, moesten passeren, hetgeen niet zonder slag of stoot ging wat mij betreft omdat ik 's-nachts, tot mijn verschrikking, in mijn nachtmerries en koortsdromen de ruïne voor me zag en de woorden van oma tot me liet doordringen: "Er zijn ook kinderen…

Je had me voor de ruïne van onze relatie gesteld, voor het ultieme echec, voor een zo ongelooflijk en onvoorstelbaar debacle dat nog slechts stompzinnige, stupide, stilzwijgende verwondering resteert, dat nog slechts mijn oren suisden alsof ze lamgeslagen waren, dat nog slechts mijn handen zich nutteloos, werkeloos en onverrichterzake uitstrekten naar…

Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen, Dat kleine ding, zoek onder wolk-ruïnen; Dan 's morgens staat, bij donder van lawinen, 'T kosmisch sonnet van kleuren en van lijnen: Grens tussen blauwe, onwereldse kwatrijnen, Hangt smal een wolkenstreep, geel als lupinen; Omhoog, omlaag wijzen, aardse terzinen, Sneeuwtoppen rood, en glooiend…

Ik aarzel en deins ervoor terug een blik in de mij voorgehouden spiegel te werpen op de betreurenswaardige, vergeelde en vervallen ruïne van mijn vervallen en scheve gebit maar zie toch hoopvol uit naar het nieuwe "klikgebit" dat mij ongetwijfeld weer een "filmsterrenglimlach" en -allure zal bezorgen....…

Who cares dat ik eruit zie als een aftandse ruïne als die kleine lieverd me de mooiste mama op de wereld vindt? dus lieve mensjes.... zie je vandaag een uitgelubberde, aftandse ruïne over straat lopen.... bedenk dan wel dat het de meest trotse uitgelubberde, aftandse ruïne ter wereld is. liefs saskia…

ik bespan mijn koets met schimmels, ruinen en een zwarte hengst ik tuig ze op, zwaai en juich maar als ik aan de leidsels trek hoeven spatten vonken uit de straat als de koets zich langzaam in beweging zet, nog draven ze gestrekt, ik kijk niet om zeg me waarom we slaan op hol en stijgen langs ogen vol afgrijzen bolle koppen nokken…

Mij bekruipt steeds meer het onaangename gevoel dat Europa een krakende ruïne is. Geen spoor van leiderschap is er meer te bekennen sinds Merkel haar grenzen opende, terugkrabbelde en daarna haar vernederende knieval voor de Turkse Sultan deed.…

De sinterklaascadeautjes leveren de detailhandel ruin een kwart meer omzet op, aldus de RND. In een normale week wordt er in alle winkels samen een omzet van ongeveer ƒ 3 miljard gedraaid; voor de Sinterklaasweek wordt een omzet van ƒ 3.8 miljard verwacht. De hele decembermaand wordt voor de winkeliers steeds aantrekkelijker.…

Als een Feniks herrijzend uit ontelbare ruïnen en even zo vele graven, ben ik de maat waaraan ieder mens zijn gevangenschap kan staven. Ik ben het ideaal voor velen; ondanks al die oorlogen om mij gevoerd, waardoor ook nu nog velen sterven, in tranen, niemand ongeroerd.…

Dank u Hier ziet u dan de ruïne van het hart. Voor verscheidene jaren is hiermee gespeeld en is het misleid. Het heeft nog een paar keer geprobeerd er weer bovenop te komen, maar de renoveringswerken waren tevergeefs en de kosten te hoog. Deze zwarte kamer was trouwens oorspronkelijk diep rood geverfd.…

Ik bladerde in de geïllustreerde Verkade-albums (Wat was toch de "ruïne Grubbenvorst?" De platen waarop woeste, oprijzende golven waren afgebeeld, joegen me schrik aan. De groene, houten poort achter het huis had een slot. Maar wat bedoelde mama met de uitdrukking "per slot van rekening?…

Uit 'De ruïne' van Victor van Dalen en Henriëtte Faas: 'Voor mijn ouders was ik altijd een bliksemafleider geweest voor hun agressie. Door hen vervolgens naar de buitenwereld toe te verdedigen, had ik mijn gevoel van eigenwaarde min of meer kunnen bewaren.…

Maar terwijl ze naast de grote ruin liep, wist ze beter. Dit wonder was van hen samen, onzichtbaar voor de rest van de wereld.…

Op de achtergrond de houten blauw-witte school die sinds jaar en dag afgebroken is en waarvan vandaag de dag een kale ruïne resteert en het grijze water van het Wilhelminakanaal dat rimpelingen en golfjes vormt en enkele bomen in voorjaarstooi.…

De Toerist lag tussen de ruïne van een kasteel, in een plas van modder en zijne kleren lagen naast hem. En voor hem, terwijl de jonge zonneschijn langs de rotsen neer schuinde in de ruïne, stond een oude geitenhoeder; zijne geiten, klokjes klinkelend, stegen het pad langs de bergstroom op. 'Wat doet gij hier?' vroeg de geitenhoeder.…

‘De Ruïne’ is geen succesverhaal. De littekens blijven. Dat is de realiteit. Laten daarom de vaders en moeders van nú, heling zoeken voor zichzelf, en de mishandelde kinderen van nú, gelooft en gehoord worden!…

Dit autobiografische prozaboek, getiteld 'De ruïne', gaat over de gevolgen van kindermishandeling, zijn fysieke en emotionele verwaarlozing. Hoe hij daarna de rest van zijn leven kampt met vele angsten en beperkingen, hoe hij in wezen kapotgemaakt is, een gammele ruïne. Leugens en wantrouwen beheersten zijn nulbestaan.…

Spoedig bleek dat onze kameraadschap, die mijns inziens gedurende een vriendschap van twintig jaar was opgebouwd, afgebroken was tot de grond, zodat slechts een desolate ruïne ervan over was en spoedig bleek eveneens waarvoor ze gekomen was.…

staren alsmede van een dame met filmcamera die nauwgezet met dit toestel iedere beweging volgde en vastlegde van een werktuig dat veel had van een voorwereldlijk, voorhistorisch (on)dier, van een soort "moderne dinosaurus" die met zijn monsterlijke metalen muil in het beton hapte en die zijn brede bek met stalen tanden zette in de nog resterende ruïne…

In het Franse origineel betreft het een villa die bijna helemaal is afgebroken: La Maison Est En Ruïne, van Michel Delpech. In Conny’s cover-versie bekijken een moeder en haar zoon een mistroostig perceel. ‘Ooit leek het een kasteel, maar nu opeens niet meer, ik wou het nog eens zien, dat huis op nummer tien’.…

hoe kan iets dat is vastgenageld aan mijn hart met de klinknagels van de meest tedere en innige liefde en vriendschap daarvan ooit losgescheurd worden zonder ongeneeslijke wonden na te laten; hoe kan iets dat rust op de stevige pijlers en fundamenten van duizend-en-een dierbare, maar ook desastreuze herinneringen ooit instorten en vervallen tot een ruïne…