Alle inzendingen over schilder belgisch

In 2003 verschenen het boek 'De Ballingschap van de Schilder' en de gelijknamige expositie in het Caermersklooster op de Vrouwebroersstraat 4-8 in Gent. In 2005 verliet jij Gent en kocht jij een atelier in Molenbeek, Brussel. Jij schilderde jouw werken over in grijs, oranje en geel.…

Het is dus raar om te zeggen dat Van Eyck de grootste Belgische schilder is, want voor 1830 bestonden er geen Belgen. Zo is het ook een beetje raar om Rembrandt een Nederlander te noemen. De opstand was wel al begonnen en hij woonde in het noordelijke gebied.…

kwakkel kwakkel kwabbernoot langs de kwakkelberg met kwakkelbenen??? links en rechts enkele blijnen onder je tenen! Ranger langs kruitvat en zie dat je niet ontploft Tanken loodvrij tot over de meet in Nijmegen Fijn willen wandelen? Steek een speelkaart achter je hielen in je loopsloef liefst nog van al hartendame: Nooit geen…

In de familie beweert men dat onze opa het kunstwerk eens kocht van een Belgische vluchteling tijdens het Interbellum. De schilder van het werk is in de kunstgeschiedenis een onbekende. Zijn naam ("Jacoby") verwierf nooit roem.…

Jullie waren bevriend met de schrijver Camille Lemonnier, de beeldhouwer Charles Van der Stappen en de schilder Emile Claus, de belangrijkste, Belgische impressionist. In 1892 verkregen jullie het landgoed 'Les Tournesols' in Linkebeek, met een grote bloementuin in een nog volop ongerept landschap.…

Je bent één van de belangrijkste post-impressionistische Belgische schilders van de 20-ste eeuw. Je overleed in 1956 in Elsene. Je werd 83 jaar.…

Of wie dan ook die iets kan schilderen wat niet lijkt op een “patrijspoort in flessenhals”.…

Vele Belgische kunstschilders vluchtten naar Nederland, zoals Edith Van Leckwyck, Gustave De Smet en Rik Wouters. Rodolphe en jij organiseerden in de Rotterdamse kunstkring een expositie voor Belgische kunstenaars, o.a. Wouters. Jij schilderde landschappen bij Overschie, Kralingen, Delfshaven, Mook, Bergplaats en Oisterwyk.…

Een Belgisch kampioen schaken is daar vleesgeworden werkelijkheid geworden. Maar niet ik. Die dagelijkse zogenaamde hersengymnastiek, die niets met hersenen, maar op de eerste plaats met competitie te maken had, was niet aan mij besteed. Ik dacht, gefascineerd door een andere cultuur dan de vendelzwaaiende cultuur.…

In Kasteel de Marnix op de Gemslaan 77 in Jezus-Eik is het een dolle boel en dat komt met name door graaf Armand van Kleef, beter bekend als de rockzanger Maffe Belg. Hij leeft zeer chaotisch en ruig, maar dat heeft hij nodig om tot creatieve hoogtepunten te komen, om nieuwe songs aan te boren. Om hem nog enigszins op de rails te houden, is er zijn…

In het Kasteel van Neerrepen op de Binkelstraat 1-5 in Neerrepen spookt het al jaren, maar dat vindt de huidige bewoonster, de mondaine gravin Charlotte de Potesta de Waleffe, nu juist zo aangenaam, daar zij anders toch maar zoveel alleen is. Een beetje gezelschap vindt zij zeer wenselijk en troostrijk. In de 15-de eeuw woonde de eerbiedwaardige gravin…

(voor Ilse D'Hollander (1968 - 1997)) Jij bent geboren op 18 mei 1968 in Sint-Niklaas, waar jij naar de middelbare school op de Hospitaalstraat 2 ging. Jij ging ook naar de Stedelijke Kunsthumanioria op de Karel Oomsstraat 24 in Berchem, Antwerpen. Van 1987 tot 1989 studeerde jij schilderkunst aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten op de Mutsaardstraat…

De Belgische staat slaagt er dus niet in enkele duizenden gevangenen humaan te huisvesten. De Belgische horecasector doet dat ieder jaar voor miljoenen mensen.…

Je kreeg je eerste schilderkunstopleiding in Den Haag, waar je leraren de gevluchte Belgische schilders Jules Schmalzigaug en Willem Adriaan Paerels waren. Jules maakte in 1917 wegens depressiviteit een einde aan zijn leven. Hij werd 35 jaar. In 1918 ging je terug naar Antwerpen. Je vader was inmiddels consul van Brazilië.…

Hij kreeg les van je oom Emile Breton, ook een gelauwerde schilder, Jean-Baptiste Corot en Joseph White. In 1880 debuteerde je bij de Salon de Paris. In 1881 verhuisde je met Adrien naar Wissant, aan de Opaalkust, tussen Kaap Gris-Nez en Blanc-Nez.…

In 1911 werd je benoemd tot Ridder in de Leopoldsorde, de belangrijkste en hoogste Belgische onderscheiding. In 1915 deed je mee aan twee exposities in het bezette Brussel. Na de Eerste Wereldoorlog stopte je met schilderen. Op 22 november 1922 overleed je in Vorst. Je werd 56 jaar.…

In die tijd raakte je bevriend met de romantische schilder Edouard Delvaux, 31 jaar ouder en de kleinzoon van de beeldhouwer Laurent Delvaux (1696 - 1778) en de leerling van de schilder Henri Van Assche, die graag watervallen schilderde. Zijn nicht Isabelle Catherine van Assche was zijn leerlinge.…

Deze schilders, exclusief Millet, hebben jou aangemoedigd om eveneens een schilder te worden. Op jouw 22-ste verliet je het handelsleven en werd je een full-time landschapsschilder, die als één van de eersten buiten schilderde. Je was een maritieme schilder en een expert in het schilderen van alles wat over de zee en langs de kust gaat.…

Vannacht heb ik stofgoud verstrooid Over de treurbeuk die over de stroom hangt Een wapenschild met een vlinder geschetst Om blauwbloedig met vaandel en een loze kreet Te tronen door een luwe dreef Verder heb ik een aquarel af Een inktvis die zonnebaders van het strand plukt Tentakels die uitvloeien in zand Al beken ik ruiterlijk Dat niemand…

Zelfs als je niets zegt ben je al prachtig. Eén zucht van jou is voor mij al snel genoeg. Ben je alleen maar in mijn buurt word ik al zenuwachtig. Zou ik God vragen om liefde.... Dan was het die voor jou waarom ik vroeg. Ik kan er niets aan doen, jij zit héél diep van binnen. Een obsessie ja, dat geef ik eerlijk toe maar.... God streek zijn…

Schilderen is kleuren geven en talent tonen. Hemelse gevoelens door God in liefde gegeven. Spreken met kleuren een aardse beeldspraak. Meer dan een plaatje in vrolijkheid of treuren. Een hemel op deze aarde. Kleuren gaan leven. Liefde aan de wand een gekleurde meerwaarde.…

Schilderen is fysiek heel anders dan schrijven. Als ik zo’n schilderij maak, dan is dat gewoon een soort drift. Het lijkt een beetje op schermen. Je schermt met je penseel op dat doek. Daardoor reiken je gedachten tot in de verf. Voor schrijven moet je een ander soort geduld hebben.…

Schilderen kan iedereen maar iedereen op zijn eigen manier en dit is mijn manier. Foppe van gogh de schilder.…

Het is wel mooi als je iets van je ziel op het doek krijgt. Ik kan eindelijk zeggen dat het me vanavond is gelukt. Iets wat buiten het dagelijkse is geraakt, maar toch de zeggingskracht heeft van het gewone. Het bruikbare van schoonheid niet door vergankelijkheid aangeraakt. De bezielbare stolling na dwaze momenten van eindeloos lijkende worsteling…

In de grond is hij flets en heel pover Een schilder met zijn palet en zijn penselen Praat me er toch niet over.…

ik verf de koeien groen als weerschijn van hun thuis de luchten Ruysdaelblauw gegrond met wit van dauw bloed wordt Dalirood als monding van de dood rozen vlijen op een grond -weet dat drie d verwondt- geheel in lichte toets niet hoorbaar pianissimo klavier gelijk doek en ezel zit ik hier morgen haal ik het van papier…

Tussen cipres, korenaar en zonnebloem Drijft hij de sterrennacht voor zich uit Loochent het gebod Verdoofd door absint Gespleten schilder die de kogel koestert Vergulde pil tegen waanstemmen Het fortuin rinkelt op zijn kist Erfenis en naam in het uitstalraam Zoals een zelfportret met brandende baard De tollende lichtkrans, het zwart…

je fonkelde als vuur in glazen vol met dromen de druiven rijpten zuur maar uit het bocht dat zijn herinneringen gistten fermenteerde liefde puur troebelheid vermistte de verspilde jaren zon op dronk nasmaak van de eikenhouten fusten herkenbaar aan de fles werd je geschonken aan de tong je was nog jong door onbedaren het etiket gaf…

het doek is wit een maagdmodel nog niet geopend het licht nog fel een schets met scherpe punt geëtst om tekening te geven met reliëf dat roze scheurt vulbaar openbloeit en in contouren groeit van pijn naar samenzijn creatie roept de schilder als hij zijn model verkleurt en wegzet in een hoek waar op de grond de druppels bloed…

nadat ik met de regen de woestijn bezoek probeer ik op mijn schildersdoek de ééndagsbloei te vangen het zal er weer om spannen of ik alle kleuren krijg die de natuur voorhanden heeft omdat ze vier seizoenen geeft slechts uren zal een jaar gaan duren waarin de lente zomert en de herfst oogst, de lange winter alles weer verdroogt…