Het spook in het Kasteel van Neerrepen

In het Kasteel van Neerrepen op de Binkelstraat 1-5 in Neerrepen spookt het al jaren, maar dat vindt de huidige bewoonster, de mondaine gravin Charlotte de Potesta de Waleffe, nu juist zo aangenaam, daar zij anders toch maar zoveel alleen is. Een beetje gezelschap vindt zij zeer wenselijk en troostrijk. In de 15-de eeuw woonde de eerbiedwaardige gravin Barbe de la Barbe in dit kasteel. Barbe was smoorverliefd op een uit de kluiten gewassen boerenknecht, René le Louchier, die haar, ondanks al haar versierpogingen, maar niet zag staan. Dit begon Barbe steeds meer te irriteren en ten einde raad besloot zij René met een slimme list naar haar kasteel te lokken. Ze vroeg hem of hij haar oude kippenhok wilde repareren. Dat wilde hij graag doen en daar zocht hij verder niets achter. 'Je krijgt er ruimschoots voor betaald!', had zij tegen hem gezegd. Terwijl hij aan de reparatie werkte, bracht zij hem geregeld wat wijn en brood met kaas. Het was heet die dag en René zweette als een otter. Zijn gespierde bovenlichaam was ruig en overvloedig behaard, iets wat Barbe bijzonder opwond. Vanaf een afstand stond zij volop van hem te genieten en zij durfde het aan om haar borsten te ontbloten. Toen zij hem nog eens wat wijn bracht, zag zij René verbaasd kijken. 'Ik heb het ook zo heet!', zei ze. 'Ach ja, waarom ook niet!', zei hij en hij kon zijn ogen maar niet van haar malse borsten afhouden. 'Hemeltjelief, wat een lekkere tieten heeft dat wijf!', dacht hij, en: 'Foei, René, gedraag je, denk aan het Woord Gods!'. René werd innerlijk helemaal door elkaar geschud. Om zijn gedachten erbij te houden, stortte hij zich dubbel en dwars op het herstel van het kippenhok. Hij timmerde als het ware de smeedijzeren spijkers in zijn begerige gedachten. 'Kom, rust ook een beetje uit!', zei Barbe, terwijl zij haar rok zover omhoog schoof, dat haar zwarte schaamharen en sierlijke schaamlippen zichtbaar waren. 'Tast toe!', zei ze, terwijl zij hem een houten bordje met zoetzure kersen overhandigde. Van het bordje naar haar vagina was maar een kleine afstand, maar René wist zichzelf in te houden en hij smulde van de kersen, terwijl hij over de vorderingen van het kippenhok sprak. 'Ik wil je ook wel graag in natura betalen!', floepte Barbe er ineens uit. Zij ging wijdbeens voor hem staan en nog deed hij alsof zijn neus bloedde. 'Allemachtig, wat een hete dag hé!', verzuchtte hij. Barbe hield het niet meer en zij pakte zijn hoofd en zij duwde zijn gezicht stevig tegen haar harige lustgrot. René leek zich in een kersenpit te verslikken en hij proestte het uit van ongeloof en schrik. 'Laten we naar binnen gaan!', zei hij tot de grote verrassing van Barbe. René beklom de toren en Barbe volgde hem. 'Ik wil het boven op de toren met jou doen!', joelde hij. Eenmaal daar haalde René zijn stijve piemel tevoorschijn en begon Barbe volop te glunderen. Toch deed hij volstrekt niet wat zij verwachtte, want hij pakte haar aan haar armen vast en als een discus wierp hij haar van de toren.

Het is de vreselijk getraumatiseerde geest van Barbe, die Charlotte bezoekt. Charlotte ziet haar soms duidelijk geheel naakt voor haar, vervagen en wegschieten. Ze voelt dat er een diepe band tussen hen bestaat, maar ze weet nog niet wat het inhoudt. Al haar vriendinnen reageren anders. Barones Valérie de Duve van het Kasteel van Loye op de Loyestraat 1-2 in Lummen, denkt, dat het van Barbe allemaal inbeelding is. 'Je moet gewoon wat meer onder de mensen komen!', zei Valérie. Barones Claudine d'Aspremont-Lynden van het Kasteel Terlaemen op de Terlaemenlaan 125 in Viversel, neemt de geestverschijningen wel serieus en zij gelooft dat de geest iets aan Charlotte duidelijk wil maken. 'Probeer de subtiele tekenen te duiden!', zei Claudine. Gravin Marie-Clotilde de Hemricourt de Grunne van Kasteel Carolinaberg op de Steenkuilstraat 70 in Stokkem heeft haar voorgesteld om samen met gravin Loise de Pierpont de Rivière van Kasteel Vogelsanck aan de Neremstraat in Zolder seances te gaan doen. 'Dan kunnen we een gesprek met jouw kasteelspook gaan voeren!', zei Marie-Clotilde, 'Loise is echt een expert op het gebied van spiritisme!'. Barones Hyacinthe de Maurissens van Kasteel Rosmeulen op de Neremstraat 229 in Nerum vindt dat Charlotte zich verre van paranormale zaken moet houden en dat zij beter haar heil in de Sint-Ludgeruskerk aan de Neerrepenstraat in Neerrepen kan halen. 'Ik weet zeker dat jouw pastoor Godefridus Lunden deze vervelende toestand voor jou kan oplossen!', zei Hyacinthe, 'je weet toch dat de roomse kerk alles kan!'. 'Ja, alles kan verkloten!', dacht Charlotte. Gravin Ghislaine de Behault van Kasteel De Klee op de Kleestraat 20 in Kuttekoven kreeg acuut de rillingen van Charlotte's verhaal en zij wilde er niets meer over horen. 'Zwijg erover!', commandeerde Ghislaine, 'anders zijn wij geen vriendinnen meer!'. 'Ben je echt zo'n angsthaas?', vroeg Charlotte. 'Jij ook nog een Tequila Sunrise?', was steevast de wedervraag. Voor barones Hermine d'Arschot Schoonhoven van Kasteel van Kolmont op de Burchtstraat 85 in Kolmont was de geestverschijning blijkbaar de gewoonste zaak van de wereld. 'Probeer zo lief mogelijk voor deze getormenteerde geest te zijn!', zei Hermine. 'Dat lijkt mij ook het beste!', antwoordde Charlotte.

Op een winderige en regenachtige herfstavond krijgt Charlotte bezoek van graaf Mauritius Goffinet van Kasteel van Rijkel op de Dionysius van Leeuwenstraat 23 in Rijkel. Charlotte is smoorverliefd op Mauritius en zij wil hem het liefste zo snel mogelijk haar bed in trekken. Ze vindt het maar niks dat hij zo treiterig de boot afhoudt. Tussen haar benen staat zij in vuur en vlam. Terwijl hij met zijn donkerblauwe Mercedes-Benz 300SLR Uhlenhaut Coupé haar kasteel nadert, spuit zij nog gauw even wat Clive Christian No.1 for Women in haar slip van Agent Provocateur. In de hal neemt zij eerst zijn lange mantel van Louis Vuitton aan en daarna neemt zij zijn wandelstok met de zilveren leeuwenkop aan. 'Van onze vriendin gravin Marie-Clotilde vernam ik dat jij last hebt van een geest!', zegt Mauritius, 'voordat er seances zullen plaatsvinden, kan ik die ongewenste gast misschien verjagen!'. 'Pardon?', antwoordt Charlotte, 'ik wil die geest helemaal niet verjagen, maar juist aanhalen en leren begrijpen!'. 'Grutjes nog aan toe, ik begrijp ook altijd alles verkeerd, neem mij niet kwalijk!', zegt Mauritius. 'Kom, dan gaan we lekker in de warme woonkamer zitten!', zegt Charlotte, die heupwiegend voor hem uit loopt. 'Godsamme, wat een lekkere kont!', denkt hij. In de gezellige woonkamer zitten zij tegenover elkaar en praten zij over de nieuwste aanwinst van Charlotte, een naaktschilderij van Jean-Honoré Fragonard. 'Vind je haar borsten niet schitterend geschilderd?', vraagt zij, terwijl ze even met haar eigen borsten uitnodigend heen en weer schudt. 'Nu je het zegt, inderdaad, knap gedaan van die gast!', antwoordt hij. 'Maar geef mij jouw geile tieten maar!', denkt hij. 'Kan ik je een Cohiba Behike aanbieden?', vraagt zij. 'Zeker wel!', antwoordt hij. Terwijl zij de sigaar voor hem aansteekt, bukt zij zodanig naar voren, dat hij het volle zicht op haar geheel naakte borsten heeft. Hij kan zelfs haar stijve tepels zien. Hij trekt aan zijn sigaar en die begint flink te roken. 'Die is straks van mij!', denkt hij. Zij gaat heel bevallig op haar knalrode chaise longue liggen en even later gaat zij rechtop zitten en trekt zij haar benen omhoog. Haar jurk is tot over haar knieën en hij kijkt recht tegen haar gespannen, gebolde slip. 'Ik vind je lief!', zegt zij zomaar. 'Is dat zo?', zegt hij. Zij steekt een hand in haar slip en hij ziet duidelijk hoe zij zichzelf aan het vingeren is. 'Dat is zo!', fluistert zij en zij sluit haar ogen. Mauritius legt zijn sigaar in de asbak en hij denkt: 'Dat wijf is zo geil als boter, die ga ik nu eens lekker neuken!'. Hij springt op en hij hij springt op haar. Hij gaat als een wilde tekeer en rukt haar slip kapot. Charlotte schrikt van zijn al te wilde aanpak en zij merkt al gauw dat hij bezig is om haar brutaal te verkrachten. 'Niet zo, gek!', protesteert zij tevergeefs, want hij keelt haar bijna en hij ramt zijn pikhouweel pijnlijk in haar. Juist op dat moment verschijnt de geest van Barbe en is Barbe tijdelijk gematerialiseerd. Barbe pakt het hoofd van Mauritius en met enkele snelle bewegingen weet zij de nek van Mauritius te breken. Vervolgens verdwijnt zij vliegensvlug. Charlotte ziet hoe de levenloze Mauritius op de grond dondert en zij slaakt een angstige gil. Barbe laat zich niet meer zien. Charlotte weet zich geen raad en zij begrijpt, dat zij als de moordenares zal worden gezien. Zij pakt de autosleutels van Mauritius en zij knalt de deur van haar kasteel achter zich dicht.

Ver in de nacht arriveert Charlotte in de oldtimer van Mauritius bij het Statue de Georges Simenon op 8, rue de la Violette in Luik, achter het stadhuis. Zij gaat naast dit beeld van Roger Lenertz zitten en zij vertelt Georges het hele verhaal. 'Dit zou zelfs jij niet hebben kunnen oplossen!', zegt ze verdrietig en moedeloos. Er fietst een dronken malloot voorbij, die schreeuwt: 'Hey, lekker mokkel, heb je niet liever een echte kerel!'. 'Mannen, Georges, ongelikte beren zijn het!', zegt zij. Vervolgens stapt zij in de auto en rijdt zij achter de dronkaard aan. Ze gaat langs hem rijden en zij opent het zijraam. 'Hé, kerel, wil je een lift?'. Even later rijdt ze met de dronkaard in de Maas en bubbelt het enkel nog wat na.

gravin belgisch

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 8