Alle inzendingen over sprookje

Er was eens een rode kerstbal. Aan de onderkant hing een touwtje en als je er aan trok, werden er een paar kerstliedjes van vroeger gespeeld. De kerstbal was al jaren oud, het rood was een beetje vervaagd. Hij had al in heel veel kerstbomen gehangen. Hij hoorde bij een familie, die elk jaar op kerstavond bij elkaar kwam. Vader, moeder, kinderen en…

Het was een paar dagen na kerst. De kerstboom en zijn versieringen vroegen zich af wat er met hen zou gaan gebeuren. 'Bij sommige mensen blijft de kerstboom lang staan, wel tot half januari,' wist een kerstbal te vertellen. 'Ja,' zei een slinger, 'maar er zijn er ook die ons al op Nieuwjaarsdag opruimen.' 'Ik heb op de televisie eens iets…

Er was eens een olifantje. Hij woonde met zijn vader, moeder, zusjes en broertjes in een hele grote tuin. Het was geen echte dierentuin, want er waren geen hekken en het was vlak bij een grote stad. De olifanten mochten vrij rondlopen in de stad en de kinderen gingen vaak naar de olifanten. Het olifantje was altijd heel verdrietig. Hij vond zíjn…

Er waren eens drie kleurpotloden, Rood, Blauw en Groen. ‘Ik ben de allermooiste,’ zei Rood verwaand, ‘want ik ben de kleur van de liefde. Denk maar eens aan rode rozen, of een rood hart, allemaal symbolen van de liefde.’ ‘Moet je hem horen,’ zei Blauw tegen Groen, ‘wat een opschepper. Er zijn heus wel uitdrukkingen, die niet zo vleiend voor je zijn…

‘Ik ga een andere baas zoeken,’ zei de hond, ‘ik vind het hier niet leuk. De baas gaat nooit lang met me naar buiten, zodat ik kan rennen en spelen. Ik krijg nooit een aai over mijn kop.’ ‘Dan ga ik met je mee,’ zei de kat, ‘ik vind het hier ook niet leuk. Mijn kattenbak wordt bijna nooit schoongemaakt. Ik mag niet liggen, waar ik wil. En ik word ook…

Een eekhoorntje woont heel tevreden in zijn nestje in een eikenboom. Tot er op een dag mannen komen, die de grote eik moeten omhakken. Het eekhoorntje kijkt verbijsterd toe hoe ze zijn boom en zijn nestje weghalen. Hj moet dus op zoek naar een nieuwe boom. Hij zal naar een ander bos moeten, want in dit bos zijn alle bomen bezet. Daar hebben andere…

De meeuwen vliegen heen en weer boven het water. Op de kant staat een jonge meeuw jaloers te kijken. O, wat zou hij graag mee willen doen, maar hij durft niet. Hij heeft vliegangst. Hij heeft het vaak geprobeerd en er is niets mis met zijn vleugels. Maar als hij probeert te vliegen, blijft zijn ene pootje altijd op de grond staan. Hij durft het gewoon…

De kip is jarig. Ze heeft alle dieren van de boerderij uitgenodigd in de schuur. Als het gaat regenen, dan zitten ze lekker droog. Ze kunnen elk moment komen. Ze kijkt nog even rond of alles klaar staat. Op de kisten heeft ze het eten neergelegd dat de dieren lekker vinden. Lekkere hondenbrokken voor de hond, kattenbrokjes voor de kat, hooi voor het…

Het is een miezerige dag, het motregent. Vier tuinstoelen staan schuin tegen een tuintafel. ‘Wat een armoedig gedoe,’ moppert de eerste stoel. ‘Ik heb het koud,’ klaagt de tweede en hij rilt. ‘Onze kussens zijn lekker warm opgeborgen in een dichte kist. Maar wij staan hier in de regen en in de kou te blauwbekken,’ zegt de derde stoel. ‘Hou toch…

Het konijntje huppelt door het bos. Blijft af en toe stilstaan en huppelt weer verder. Hee, daar lopen zijn vriendjes. Hij rent erheen en even later spelen ze gezellig samen. Tot ze opeens een angstig gepiep horen. Nieuwsgierig gaan ze op het geluid af. Ze zien een vosje, dat met zijn pootje in een klem zit en hartverscheurend piept. Mamma Vos staat…

Er waren eens drie zonnebloemen. Ze stonden vlak bij elkaar, maar waren niet even groot. De rechtse was het grootst, de linkse, die was iets kleiner en in het midden stond de kleinste zonnebloem. Ze maakten wel eens het grapje dat ze net een vader, moeder en een kind waren. Dat was nog in de goede tijd, toen ze pas geplant waren. Later, toen de middelste…

‘Ik ben het zat!’ zegt de eikenhouten bank kwaad, ‘Die moderne stoel staat nu al weken vlak naast me.’ Hij heeft er meer dan genoeg van. Die stoel past niet in het deftige interieur, vindt hij. De andere meubels zijn het roerend met hem eens. Ze staan hier al jaren, ze zijn onverslijtbaar. De tafel met de zes stoelen, het dressoir, de staande lamp…

In een land hier heel ver vandaan woonde een prinsesje, Esmee. Ze was heel erg mooi en ook heel erg lief. Ze woonde in een paleis met een prachtige tuin, samen met haar vader en moeder, de koning en de koningin. Esmee voelde zich erg alleen, want ze mocht nooit buiten spelen met andere kinderen en er mochten ook nooit kinderen bij haar komen spelen…

Het springende sprookje houdt eveneens van de veel eenvoudigere poppenkast. Wanneer deze ouderwetse voorstellingen voor kinderen worden gehouden, speelt het springende sprookje met mateloze geestdrift. Het geeft bijzondere kracht aan stem en handen van de poppenspelers.…

Ik liep eens ‘s avonds in het woud en zag tussen het kreupelhout een kabouter staan, -hij was niet groot, zijn muts fel rood- met bruine laarzen aan. Zijn boezeroen in Jadegroen kleurde goed bij 't mos en zijn broek van ruw katoen leek op eikenschors. Hoog boven in het boomgewelf daar zag mijn oog een heuse elf, met vleugels die zich…

Het sprookje is uit en de kater kwam later... Hoe heb ik mij ooit zo kunnen vergissen Wat is gebeurd is nooit, maar dan ook nooit met geen enkele doek uit te wissen...…

Lang geleden in een nabij dorp woonden Leo en Lea, een koningspaar met een kinderwens. Maar de koning was na een jachtongeval helaas onder de gordel verlamd en zat in een roltroon met straalmotor. Toen Lea langs de meanders van de Leie doolde met hangende schouders en een betonnen hoofd, hoorde ze langs de oever een schrei. Toen ze vooroverboog zag…

Onze liefde is net een sprookje, waarin jij de hoofdrol speelt. Wij zijn de schrijvers van dit boek, dat samen elke bladzij deelt. Het sprookje gaat over een prinses dat al jaren wacht op een man. Op een hoge toren zal ze wachten totdat ze haar prins omarmen kan. Ze wacht heel geduldig af, maar toen kwam het moment.…

Eens, mirakels lang geleden, werd een prinsesje geboren. Bloedeloos was haar huid, haar lippen waren schraal en dof stonden haar ogen. Een foeilelijk meisje kortom. Toch waren haar ouders innig blij met haar en gaven daarom een groot feest. Iedereen was welkom, van heks tot hufter en freak tot fee. Behalve fee Freya toe Dertien, want die was berucht…

Wat een rijkdom, wat een zegen al die blije kinderogen die mij treffend zichtbaar mogen soms wat angstig weggedoken maar snel is het ijs gebroken om mij heen staan zij met velen een kleintje staat mijn baart te strelen en een ander kust mijn ring Het is een voorrecht sint te wezen net als voor mijn lieve pieten een bron van wederzijds genieten…

Thomas was een jongetje van twaalf jaar en was arm want zijn vader de boer was gestorven en zijn moeder was maar een gewone schoonmaakster, maar met een zorgzaam hart. Thomas liep met de ziel onder de arm want hij wist niet wat hij met het leven aan moest vangen, maar toch was hij wel tevreden en fantaseerde er op los. Hij kwam een oud vrouwtje tegen…

Thomas was een jongetje van twaalf jaar en was arm want zijn vader de boer was gestorven en zijn moeder was maar een gewone schoonmaakster, maar met een zorgzaam hart. Thomas liep met de ziel onder de arm want hij wist niet wat hij met het leven aan moest vangen, maar toch was hij wel tevreden en fantaseerde er op los. Hij kwam een oud vrouwtje tegen…

Een alledaags sprookje. Zonder Google, Facebook of Twitter.…

Zegt de ene tegen de andere: mijn leven is net een sprookje, elke keer als ik met een vis thuis kom zit er een prinsesje op de bank. Zegt de andere man: mijn leven is ook net een sprookje, elke keer als ik thuis kom zit er een heks op de bank! - naar aanleiding van rizla-vloei-mop -…

Mila, het avontuurlijke katje, is op zoek naar een nieuw avontuur. Ze loopt in het park en kijkt rond of er iets is wat ze interessant vindt. Aan de overkant van het park staat een heel mooi gebouw. Ze heeft dat gebouw al vaker gezien op haar tochten door de stad, maar nu valt het haar op hoe mooi en imposant het is. Ze ziet er veel mensen naar binnen…

ik ben van te lang geleden van liefde een oud verhaal dat in mijn huid is gesneden met vuur en vlijmscherpe taal ga niet meer ketens smeden ik ben van te lang geleden ben nu een oud verhaal…

Je zoende mij, ik werd wakker je nam mijn hand, ik de jouwe Het sprookje eindigde Het leven begon Jij vroeg, ik antwoordde jij nam, ik gaf Jij moest, ik wou Jij eiste, ik vroeg Nu is het genoeg Ik antwoord niet meer, geef niets meer, wil niets meer Sprookjes bestaan niet Je deed me zoveel verdriet Dat ook het echte leven, voor mij haar…

Ik oog zo ver als men kan kijken terwijl ik loop in reuzenland alleen of af en toe met dwergen met een eenhoorn aan mijn zij Ik zie een wolkenveld, oranje rood op het purperen gewaad der vorsten en op het van manestralen geweven doek verschijnen luchtkastelenschepen. Ik zie een trol, een ork en een gnoom pokdalig blauw en ook in ‘t groen…

Steeds vertel jij, zondagskind het mensenheugenis oud verhaal dat nooit op schrift alleen verbaal zijn weg zoekt door het labyrint van dromen, wonderwoorden zweven van je lippen, scheppen theatraal een sprookjesland in sagetaal van mond tot hart steeds doorgegeven Je kleurt een wereld vol magie de woorden tot een zinnebeeld door klank…

ze leek wel uit een sprookje weggelopen een blonde en bekoorlijke prinses dus prompt vergat ik elke wijze les daar ging de pijlenkoker weer eens open en Amor bleek een ware Wilhelm Tell haar hart werd door zijn eerste pijl gevonden vervolgens vonden wij elkanders monden een kus zo warm als zand in de Sahel dat kussen had ik beter kunnen…