Alle inzendingen over tumult

Het bloed in de aderen drijft naar leemten en hiaten achtergelaten in kerkers, die het smachten verstomden vlaggend weigerend tot overgave fier, jong en zonder aangezicht het paard dringt door tot de horizon blikkerende zwaarden en tumult begeleiding van gezellen in vol ornaat vaandels gestreken ondergang uitstervend in streven naar gelijkheid…

Dat er, in dit land van kwezels en kastraten, in deze tijd van tegenstand en onbenul, twee levens waren die elkander kruisten, met een vuurwerk van vergeefse woorden, en de troost van wat lichamelijk tumult. - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit het werk van Tom Lanoye (1958)…

oorlog scheurt de aarde en laadt op ons de schuld wij zwijgen met gesloten ogen ontdaan door het tumult…

door het tumult…

Overal drukte, overal tumult Overal gehaast, en nooit geen geduld Overal moeten, en overal kunnen Altijd gestresst, nooit geen rust gunnen Waarom toch zo veel problemen ,en waarom al die zorgen? Want weet je? Misschien is er wel helemaal geen morgen!…

En pas dan ontstaat er tumult.…

Ook bevindt zich in de omgeving te midden van de woelingen en het tumult van de stad en haast verscholen een kleine groene oase met oude bomen, gras en struikgewas.…

Met mijn zilveren sax en een flightcase vol goede voornemens over de schouder, stort ik mij weer in het ongebreidelde tumult. Vannacht zullen laveloze monsters trachten bloemen, kinderen en zonbeschenen vlinders in flarden uit mijn hoofd te rijten.…

Het hapte speels naar vliegjes, die dartelden in de zon, onbewust van het innerlijk tumult bij zijn bazin. Ze zei dat ze haar toeschreeuwden. Dat het mannen- en vrouwenstemmen waren, in een kakofonie verenigd. Dat ze gilden: "Gooi je toch voor de trein, pak een mes, spring maar uit het raam!…

weerleggen het tegendeel is ook, beroept zich op zijn recht niet te ontzeggen gepatenteerde feiten nemen de eigen ruimte in, de stelling om stelling, houdbare systemen veroordelen een andre velling donkere materie blijft verhuld voor het oog maar is niet te negeren althans, het vreemde blijkt een oplossing soms te zijn voor vicieus tumult…

Hoe haar stem draagt boven het tumult Als zijn penis haar schede vult…

haar sluimering in stilte gehuld We ‘rustten’ hier zo lekker knus, waren dik en dun voldaan bevriend Toch, ondanks 'k net heb gegriend, wek ik haar met m’n zoetste kus Tongrollend schenkt ze me een gaap, openheid drenkt zich in door slaap Straks wakker ik haar nogmaals aan Verstoor onbewogen ‘t onschuld met een emmertje nattig tumult…

In hermelijnen kleed gehuld met winden als zijn hellehonden, raast de vorst met veel tumult over toendra’s en bevroren gronden. De kou, die velen heeft bevangen, ijzingwekkend in haar kracht, die een raam met bloemen doet omhangen, geeft de kille vorst zijn macht.…

Na 't zwerven en stuurse staren Over de eeuwige zee, Na 't eindeloos tumult van gevaren: De stilte van een vredige stee. Maar het is anders geworden, Mijn makkers zijn vroeg gestorven Of in ander alleen - zijn verzworven.…

Eiken zijn de bomen van het dies irae*); als de grond breekt zullen zij, over het land gezaaiden, toekijken met een oud, houten gezicht dat onbewogen blijft: te veel stormwind is in hun taaie takkenkroon verstard; zij zijn niet meer verstoord door groei, dat eeuwenoud tumult en in hun stilstand glanst niets op van minachting, van deernis…

Dageraad wordt een oase In het woeste tumult De basdreun van de buurjongen Wolken weerkaatsen het gapende oosten Voorbij een glooiing vang ik De hevige adem van paarden In het slakkehuis van mijn oor. De rest raad ik Dan moet je woorden verspillen aan een daad Het ging als volgt: Een versneld kluwen diep in het landschap.…

Onberoerd door zijn afzichtelijk tumult. Hij blaast vuurtongen naar de diepte slijk glanst aan de schubben. Maar ik wen aan het gevaar, gluiperige griezel in de kelder. Het verliest zijn greep in de loop van de reis. een lek in een luchtkasteel.…

Schenk de stilte aan de stad, het tumult aan het moeras. Vervloek de hittegolf en het ozongat. Streel wat ademt binnen handbereik. Kus de lucht. Herinner de lente die klaarlag in de schaduw, Speelse kat.…

Ik slijt mijn dagen nu alleen, Vermijd elke bron van mogelijk tumult, Waar kan ik nog gaan, waar kan ik heen? Dus ik wacht. Met veel, heel veel geduld. De ongewenste ervaring is duur, Er is wel degelijk iets kapot. Door een speling van de natuur, Een speling van het lot.…

zwemmen in 1 poel Dat we kiemen uit 1 korrel Ze fluisteren over de stad Waar de adem van de trompet deint Waar snaren veelstemmig trillen (Het warrelig loflied van lover in de wind) Waar volkse helden sporen dragen En een draak spartelt voor de genadesteek Dagen verbruiken me Wazig als een spiegelbeeld in het uitstalraam Hol ik door het tumult…

Lust lekte weg Als door een doorzeefde darm Tumult vulde straten Toen jouw waakvlam sidderde De stuip voor de stille sluimer Viel je samen met jouw aanhang Mij en een vuistvol anderen. Versnipperd over het vage koren Versneden in duizend dolle deugden Die verder duren In een landschap dat laait.…

Dan raadt hij naar het raderwerk De springveer, de stroomdraden de zoveelste koets die van de band rolt En hoe alles draait en doordramt In het teken van de klant Terwijl de herfst de zomer verdringt En hij met een schijnbaar gemak In de bureaustoel neerploft Het klavier betokkelt De muis naar het icoon stuurt En hoort hoe In het tumult…

We varen in een krakende bark Gladgestreken lijken de plooien na ons dagelijks tumult...het knarsend evenwicht, De harmonie van een dronken orkest. Zwanen zouden meer verstand van trouw hebben.…

We verkennen het binnenste van de badstad Zwerfkatten blazen er, Tonen hun hoge rug De bevrozen glimlach van de clown verlost de kinderen van pruillipjes Een cellist waagt zich aan Bach In de schaduw van een winkelgevel. 2 Het tumult van de zee zwelt aan.…

Het tumult in mijn maag zakt. Ik schakel de tv uit, zoek mijn bed op en val in een diepe slaap.…

De benedenbuurvrouw die zich gewoonlijk angstig schuilhoudt als een kloosterlinge in een cel, had van het tumult op de gang vernomen en kwam tevoorschijn met de sleutels die gelukkigerwijs in het portaal gevonden waren.…

Iedere Skinner-tirade veroorzaakte gegarandeerd hevig tumult. Hij beheerste de kunst van het fulmineren als de beste. Helaas, het zij zo, geen QPM’s en geen donder-en-bliksemende Dennis Skinner, in de donkere aanloop naar de kerstdagen.…

Ik had nog niet achteraan gesloten of er ontstond tumult. Een geweigerde pinpas en daarna de bonnenspuger die opnieuw gevuld moest hetgeen niet een twee drie.. Daar ging mijn geschatte voordeel. Bovendien zag ik vanuit mijn ooghoek een witbesnorde senior die links in wilde voegen.…

Het was opeens een heel tumult, en de artsen waren nog maar net op tijd ter plekke geweest, om de man te ontzetten. Vijf kinderen zaten plotseling zonder moeder. Ondanks haar hulpeloze blik was de man niet te vermurwen geweest. De vrouw lag lijkbleek op het kraambed, terwijl het leven langzaam uit haar weggleed.…

Johan keek hoofdschuddend naar het tumult. ‘Ik heb het zien aankomen.’ Ik pakte mijn beursje. Ik had hier niets meer te zoeken. Johan hief afwerend de hand. ‘Nee, mevrouw, deze is van het huis. Namens meneer.’…