start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (130)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (31)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (39)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (76)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (133)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (60)
vrouwen (87)
welzijn (53)
wereld (34)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5550):

Goede buren?

Mijn tocht door de halve stad had me via de kapper naar de opticien gevoerd en via de bibliotheek naar de broodjeszaak.
Bij mijn onvermijdelijke thuiskomst zocht ik grondig naar mijn sleutels, die vergezeld waren van een kunstig geborduurd monogram met de dooreengevlochten letters "I" en "B" en leegde mijn tas zo ongeveer vóór de groene metalen voordeur: géén sleutels.

Emma ten Bikkel woonde nog steeds een etage boven die van mij en ik moest een beroep doen op haar goedgunstigheid. Bij haar komst in het appartementencomplex was zij in tranen geweest en nu trof ik haar weer in een dergelijke toestand aan: een fragiel vrouwtje, een meisje haast nog, overstelpt door leed van diverse pluimages en herkomst, dat me een glas sinaasappelsap aanbood. Haar kamer was méér dan armoedig en een blind zwart katje met witte pootjes, geheel toepasselijk vernoemd naar Stevie Wonder, huppelde er rond. Aan de wand een foto uit kennelijk gelukkiger tijd, waarvan heel de kwetsbaarheid en ongeschondenheid van het kind dat Emma eens geweest is, afstraalde.

Vóór de schoorsteen een klein, schamel bibliotheekje waarin tweemaal de titel "New York" opviel en op een hoge bedbank waaruit, stakerig, witte spijlen omhoogstaken lagen slordig neergeworpen bonte kussens en vodderige lappen die als sprei dienst deden.
Emma leek nooit uitgehuild te raken en stortte haar hele leed over me uit.
Je zou eens op de koffie moeten komen, zei ik toen de monteur van de Woningbouwvereniging aanklopte.
De benedenbuurvrouw die zich gewoonlijk angstig schuilhoudt als een kloosterlinge in een cel, had van het tumult op de gang vernomen en kwam tevoorschijn met de sleutels die gelukkigerwijs in het portaal gevonden waren.
Een rekening van zesenvijftig Euro voor de timmerman leek onvermijdelijk maar Emma was me in de armen gevallen en misschien was het incident door een onbekende macht gepland om haar troost te bieden; mijn schamele troost die ik haar had toegezegd.
De dagen verstreken, maar Emma belde niet aan.....

Schrijver: I. Broeckx, 26-02-2015



Geplaatst in de categorie: woonoord

Deze inzending is 82 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)