Alle inzendingen over verga

mond slepen in muffe schreden Ik verga in de aarde ik hervind me daar… mijn tranen hebben geen enkele waarde…

In een stug rieten mand is mijn leed geweven tot breekbare materie Terwijl ik in stilzwijgen verga, tot de steen die mij openen zal Nimmer ging ik tot donkere nachten doch tot tere tranen die uitbreken als Invidia…

vele slapeloze nachten, waarom ja en niet nee Zoveel vragen te beantwoorden, zoveel dingen die ik nog niet hoorde Mijn leven begint pas ik verga nog lang niet tot as.…

Jouw handen krullen, dansen als kleine engelen en mijn lijf huppelt op bokkepoten rond het jouwe, heel even het mijne, heel even, tot jij me lost, je vingers doorzichtig worden als het vlies op mijn ogen en jouw ogen, waarin ik verga, vluchtig oplossen en jij, verlost, vlucht…

ach ik zag Greetje zingen ach ik zag je boezem springen het spinnewiel met charme draaien ik wilde in je haren graaien je ogen bloeiden als het vlas ik droomde dat ik je minnaar was je haar zo mooi getooid als morgen- en als avondrood ik verga aan je gezang ik verdrink in hoge tonen je keel is puur kristal kon ik in je boezem wonen.…

Een warm gevoel maakt je kierewiet ik wil zo graag eens met hem spreken gewoon eens een gesprek dan krijg ik allemaal steken een word ik een beetje gek laat hem toch weten dat ik besta dat ik veel voor hem voel dat ik van liefde verga en dat ik juist op hem doel…

Binnenin ontsta ik, verga ik, verbind ik mezelf.…

Zo staan we versteend zij aan zij Het raadsel wolkt op Als het zwart van jouw ruisend kleed Een sluier waait om de hals Je wil in laaiende lompen sterven Gedrild in verliezen Scheur ik de voering van de broekzak Munten, sleutels, zand van gisteren Glijden langs een pijp omlaag Ik hel achterover Het lusteloos kruis Bewijst dat ik verga…

Naast mijn pendule zit, in koncentratie Vergaan, de ijsvogel van Van Hoytema: Onwerklijk is de wereld - Ik verga, Terwijl ik 't zie, ook zelf in kontemplatie. Aan de and're kant, kruisbeens, zit Gotama, Afwezig, de ogen dicht na revelatie: Te boven is 't bewustzijn de adoratie Door ondergang in de unio mystica.…

Een traan van warm verlangen Druipt langs mijn zoete wonden In liefde slechts gevangen In dromen jou gezonden Het bloed vervaagt in vegen Zoekend naar het lot Verga ik in jouw regen Ik ga eraan kapot Hoe lang moet ik nog wachten?…

Terwijl jij geniet van het leven verga ik van pijn. Hoe zou mijn leven zonder jou zijn? Zou ik minder lijden of zou ik dan nog eeuwig kunnen zoeken naar iemand zoals jij? Al maanden loop je rondjes in mijn gedachten. Ik zit al maanden op je antwoord te wachten. Ik weet dat ik je gekwetst heb. Dat jij ook verliefd was op mij.…

't Verga me als hem, die op de zwarte zee De ganse nacht gekampt heeft met de golven, Dan wetend 't eindlijk naderen van 't land, Bij 't eerste licht, dat over zee-vlak gleê De schuimpracht ziet, waaronder hij bedolven Dra vredig aanspoelt aan 't gewenste strand.…

Zo komt hij soms van nergens en verga ik vanbinnen tot as. Laat me leven in een boek, denk ik, laat me bladeren tussen hemel en hel, laat me zwemmen in het wit. Ik bedenk de woorden zelf wel, ik schrijf me wel naar binnen. Laat me liefst ergens in een gedicht vergaan.…

Ik sta aan de zijlijn te kijken, wat gebeurt er? Wel, de wereld vergaat. Iedereen weg, ik ook? Neen, ik deed niet mee: ik stond immer aan de Zijlijn . Had ik liever mee gedaan en dood geweest? neen? Nee, ik had liever met haar aan de zijlijn gestaan en gedacht: spijtig van de Wereld , ‘k zie je graag.…

Die machtige sneeuwhoofden en -ruggen van het hooggebergte dagen met hun trotsheid de mensen uit tot vermakelijk spelen met gevaar. Al glimmend of schitterend beelden ze de zege, die behaald wordt na zware inspanning vol vermoeienis. Hun zuiver wit en steile rotsen herbergen onnoemelijk veel leven, onzichtbaar, microscopisch klein: de nietigste dwergen…

Je bent tachtig, je ziet het gebeuren, dwarrelend verga je tot stof, je bent er immers ook uit ontstaan.…

Paniek slaat mij om ’t hart maar de seconden tikken na van mij wordt nu verwacht dat ik die Zweed versla Ik verga onder de druk het zweet gutst in mijn bril Nu is mijn skistok stuk ! Stop die teller als u wil ! De schans lijkt te verdiepen Ik hou het niet meer uit Mijn hoogtevrees komt piepen daar schelt het startgeluid !…

De schrijver Giovanni Verga is ook in Catania geboren. Pietro Mascagni maakte een opera van zijn novelle 'Cavalleria rusticana'. Op jouw 20-ste werd je lerares op een basisschool.…

En ik wil niet dat mijn vader een hekel aan mij heeft. ’s Nachts verga ik van de pijn. Mijn voet is dik en paars geworden en ik kan er geen deken op verdragen. De volgende ochtend als ik naar beneden ben gestrompeld, zegt mijn moeder dat als ik geen schoen aan krijg, ik maar op een extra sok naar school moet gaan.…

‘k Verga van angst! ik sterf ervan! Ach! wat verschil bij ’t voor’ge jaar! We zaten hier zo blij te gâar Bij ’t wiegsken van ons jongste kind. En nu zover door sneeuw en wind En vorst…en dan!…Och God! och God! Heb meelij met mijn bitter lot!' 'Ju!' roept het jongetje, 'paardeken ju! he! moeder, waar is vader nu?…

‘Vooral als het mist, dan verga je helemáál van de stank.’ De oude man staat met een broodje Hollandse garnalen en een blikje Fanta in de hoek van het overdekte windscherm dat de haringkraam beschutting moet geven tegen de snijdende kou.…

Jij was bevriend met de aristocratische schrijver Giovanni Verga, die op 27 januari 1922 in Catania overleed. Jij was ook bevriend met Gabriele D'Annunzio, die op 1 maart 1938 in Gardone Riviera overleed. Met zijn vrouw Maria Hardouin di Gallese kreeg hij 3 zonen.…

Jij was vooral een typisch voorbeeld van het Verisme, net als de schrijver Giovanni Verga en de componisten Georges Bizet met zijn opera 'Carmen' en Giuseppe Verdi met zijn 'La traviata'. Het Magisch Realisme kwam voort uit de Nieuwe Zakelijkheid, met Giorgio de Chirico als grote inspirator.…

Dat Neêrlands volk verga van de aard’, Daar ’t, in zijn’ plicht hoe langs hoe kwader, Zich zelf zijne eigen rampen baart; o Aller dingen bron en ader! Laat mij die dag niet zien, tot zo veel wee gespaard!…

Kan ik eindelijk naar binnen, want ik verga van de kou!" Ze stond op. Ik hield haar tegen: "Wat vind je nou van mijn gedicht?" "Nou." zei ze "Eerlijk gezeg snap ik er niets van. Ketsen, ijzers, schetsen. Ik krijg er hele vreemde beelden bij." Ik grijnsde: "Het is Brabants. Daar is de aa vaak een è.…

O die zachte hand van Isabelle op mijn voorhoofd, het lijkt de jouwe wel, ja, streel me, streel me, want ik verga van de pijn. Nu jeukt mijn snor ook nog, wil je even krabben, Isabelle? Je hoort het, lieverd, ik kan niets meer, alleen nog raaskallen, de ijlkoortsen van me afschudden als zand in mijn ogen.…

De schrijver Giovanni Carmelo Verga had veel waardering voor jouw werk, evenals Enrico Thovez, Emilio Cecchi, Pietro Pancrazi, Antonio Baldini, Salvator Ruju, die jou in Rome bezocht, en de kunstschilder Giuseppe Biasi dat hadden. Biasi werd op 20 mei 1945 door de partizanen vermoord.…

Je speelde in de drama's van Victorien Sardou, Alexandre Dumas fils en Giovanni Carmelo Verga. In 1879 kreeg jij in Napels een liefdesrelatie met de journalist Martino Cafiero. Terwijl jij vijf maanden zwanger was, verliet Martino jou. De baby overleed tijdens de geboorte en Martino overleed kort daarna.…

Bonacossi (1951 - 2006) was een historica/archivaris/docente, getrouwd met Marcello Verga, hoogleraar moderne geschiedenis aan de Universiteit van Florence. Zij kregen samen 3 kinderen. Alessandra Celi schreef samen met Simonetta Simonetti 'Met hart en geest. Vrouwen wonen in Lucca tussen fascisme en wederopbouw (1920 - 1947)' uit 2005.…

Deze opera is gebaseerd op een kort verhaal en een toneelstuk van Giovanni Verga. In 1892 was jij een half jaar in Rome en studeerde jij bij de castraatzanger/componist Domenico Mustafà, die jou leerde jouw beroemde 'vierde stem' te gebruiken, een zeer hoge en verfijnde falset, die tot een D6 kwam.…