Alle inzendingen over verlangen

We kunnen het kwaad niet langer toerekenen aan duivels of demonische krachten, maar aan – tegenstrijdigheid ten top – het op verbetering gerichte menselijke streven.…

Wanneer we aan de wereld als geheel denken, dan is er misschien wel hier en daar wat verbetering mogelijk, maar voor de rest gaat alles gewoon door, op zijn best op die frustrerende, vervelende manier, onverschillig voor het hopen en werken van de mensen, op zijn slechtst in omstandigheden van honger, ellende en oorlog voor de meerderheid van de wereldbevolking…

We moeten niet onderschatten hoe gewoon eindtijdvoorstellingen zijn. Er is een algemeen-menselijke behoefte om de geschiedenis als geheel als een verhaal te zien, met een 'plot', een begin en dus ook een einde.…

Zo vrolijk, gans en vrij Als ik je zie ga ik weer leven Zou ze het me ooit vergeven Als ik je zie word ik wakker Echter van binnen word ik zwakker Als ik je zie komt er een lach op mijn gezicht En is al mijn aandacht op jou gericht Als ik je zie denk ik niet aan haar Waarom is dit toch zo zwaar Ik weet niet wat te doen Want oh wat verlang…

~~**~~ Ik lig op bed dromend over jou Naakt lig je naast mij ik zie een geweldige vrouw Je kijkt me aan met ogen van verlangen Ik kijk naar je ogen en zie deze gedachtengangen Lippen raken elkaar je smaakt naar zoet fruit Ik ruik de heerlijke geur van je zachte huid Ik kus je nek zachtjes, stevig en heel langzaam…

Zomaar niet gezoend alleen verliefd naar je gekeken het moment was iets te kort het gevoel dat bleef wel weken een niet gekregen kus blijft in een gedachte opgevangen nooit geweten dat ik naar iets niet gekregen zo kan terug verlangen…

Gek van verlangen maak je me dan, zoals alleen jij dat maar kan. Het verlangen wordt dan gesust, Als jij me heel intens kust. Heerlijke momenten met jou, Dat is waar ik van hou.…

Brekend als kristal en krijsend week je voor het duistere eiland waar de rouw sluimerde in een herberg van verlangen in het snijpunt van strelingen Woelig gretig vond ik de hitte in versmolten lijven de rare paring van mogen en opgetogen happen naar tederheid Vluchtig als zand in een vuist. Jij bent bestemming en reis.…

Vurig verlangen is gevangen in een put van machteloos omvangen en verhangen...…

mag ik jou bekoren troosten bij verdriet zijn wat is verloren de traan die je verliet ben ik verlangen jouw wens in dromen een zucht in stilte dat innig gebaar je ster in de nacht een eindeloos verhaal zon na regen geborgenheid prille liefde zweef van verlangen laat je bekoren heb me lief…

Jouw schittering vangt mijn verlangende blik je doet me beloftes zo vaag Doet het je niets dat ik hier verstik in de wurggreep van tijd, zo traag. Toe straal me op,naar het firmament en laat me versmelten met jou Ik weet wie je bent,ik heb je gekend; geen behoefte meer aan hemelblauw.…

Mag ik uitzien naar de dag tastend naar de dag van morgen en verlangen naar een moment zonder al mijn zorgen ? Ik wil uitzien naar de dag hunkerend naar morgen om te mogen leven in een roes van die verdwenen zorgen ! Verlangend zoek ik naar die dag en hopelijk komt hij al morgen waarop ik dan onverwacht verlost zal zijn van zorgen…

Wat verlang ik naar je lichaam , vol overweldigende hartstocht. Ik wil met je vrijen, eindeloos, je grof nemen, en teder behagen, ik wil je voelen om me heen, je proeven met mijn tong mijn tanden die je bijten, plagend en minnend, mijn handen die al jouw plekjes kennen, en niet aflatend strelen, alsof ze hun eigen gevoelens beleven.…

Dan ga je weer zoeken, Naar het ongrijpbare verlangen, Om opnieuw van iemand te houden. En blijft de liefde naar het verlangen, Nog even ver zoek.…

Je hebt zoveel te geven je leven is zo rijk je wilt die liefde delen je hart is kinderrijk een kinderlijk verlangen en steeds maar weer die pijn verdriet is niet te vangen zou het eens zo mogen zijn... ik wil niet steeds maar vragen hoe is het nu met jou?…

'k verlang ook naar bloemen al kan ik best zonder eisen doe ik allang niet meer ik wacht tot de bron van jouw liefde voor mij zal wellen als vroeger en drenken het gras opdat het weer groent dan bloeien de bloemen misschien als weleer...…

Verlangen naar die woensdagochtend de blik in je ogen smelt tegen mij aan gepassioneerd zoeken smachtende lippen open adem stokt, hartslag versnelt armen verraden het dubbelzijdig verlangen te lang die hunkering zacht prikkelt je tong alle gevoelens ik voel de siddering bij het schuiven van je lichaam als golven rollend op de kust je…

Haar adem ging opgelost in de nachtelike adem, haar verlangen tot de eindelike slaap gesmacht. Meenge mooie meid door de zware, zwoele nacht. 6 junie 1916…

Als zuchtende lippen samenkomen wordt de eerste kreun gesmoord. Een frustrerend handentekort belemmert het enige wat ik nu nog wil... voelen, vloeibaar worden, verdwijnen in een kleine dood. De zanderige tijd glipt, samen smelten we een glazen kunstwerk Om dan, als het broze verscherft in schittering, te verdwijnen in een kleine dood.…

Zoete zachte zoenen, als de ochtendnevel op het uitheemse eiland waar wij onze honger willen stillen Verheven boven alles de liefde die de honger aanwakkert ons lijf laat roepen om méér en méér En wie ben ik om het jou te onthouden wie ben ik om je niet te geven; Lippen om kussen van te eten…

Laat me geen rust Oh mocht ik stranden op jouw strand Mijn vormen drukken in jouw zand Mijn warmte voelen in jouw hand Verdrinken in je peilloos blauwe ogen Ontstijgen aan het heden jouw knisperend pad betreden Het is mij niet gegeven De feiten van het leven onthouden mij jouw zoete razernij Ik wentel mij in zelfbeklag verlangend…

Ik voel je hand nog op m'n lichaam, het verlangen dat in me brandt, o, als het kon m'n liefste, waren we nu samen, hand in hand. Waarschijnlijk lichaam in lichaam, dat gevoel dat altijd blijft, die wonderbaarlijke gevoelens die je nooit genoeg beschrijft.…

in het immense bed blijf ik onrustig draaien in het duister schemer jij steeds door mijn gedachten vol van verlangen steek ik schuin twee armen in de lucht naar de windstreek waar ik jouw verre aanwezigheid vermoed mijn ogen onbedwingbaar scandeer ik langdurig jouw naam, onhoorbaar, en maak me wijs dat jij dat kunt verstaan en gespannen…

Sobibor het zou de naam van een cocktail kunnen zijn of van een computerprogramma van een nieuw medicijn of van een steen in de branding die wacht op de zee of de naam van de man die de steen in zijn hand houdt en streelt en wacht op het water het brood het bevel het schot die wacht op de vrouw de vrede de dood of gewoon op de branding…

Droom, mijn lief Huid zacht als de nacht Een mondvol ochtendrood Een glimlach ontwaakt Jouw ogen glinsteren na In gevonden sterren Droom de dag, mijn lief…

Vaak maakt verlangen meer kapot dan ik had voorzien ontvang ik meer respons dan ik verdien verlang ik meer dan ik mocht wensen verleg ik telkens weer bekende grenzen door meer te zeggen dan te vragen meer te nemen dan ik kan verdragen jij was degene die mij doorzag en mij liet schutteren zonder ontzag ik zie nu eindelijk jouw…

Mijn lief, ik rook jouw geur weer vandaag, jouw adem droeg me mee een zweem van zacht verlangen hing even om me heen. Mijn lief, ik miste je weer niet vandaag, het lijkt alleen maar zo maak je geen zorgen lieveling, ik red het wel alleen.…

Wat toeft gij, die in 't eenzaam duister, Gelijk een engel voor mij zweeft! Wat toeft gij, die me bij een zacht gefluister Als mij bestemd verkondigd heeft! Ik reik, van zoete waan bedrogen, Mijne armen naar uw beeldtnis uit; Zij deinst terug; zij is vervlogen, En laat me alleen, der smart ten buit! Wat toeft gij, dat een vruchtloos…

ik zag je, vandaag, in de stad ik weet, jij zag mij ook waarna jij een steeg in dook ben emotieloos gebleven waar ik zat geen verdriet, noch boosheid jij weet niet van mijn bestaan nooit gekomen, nooit gegaan toch een verlangen naar je aanwezigheid liefde, die nooit eb is en nimmer vloed ik hier, jij waar, toch naast elkaar hebben we beiden…

Verlangen kwam niet zomaar voorbij - het was er al innig en eerder herkent het mij en een ander tot wij. Nooit is het plotsklaps ineens - het sliep slechts lichtjes om ondanks de zwartheid te zien in wij.…