Alle inzendingen over verlangen

We kunnen het kwaad niet langer toerekenen aan duivels of demonische krachten, maar aan – tegenstrijdigheid ten top – het op verbetering gerichte menselijke streven.…

Wanneer we aan de wereld als geheel denken, dan is er misschien wel hier en daar wat verbetering mogelijk, maar voor de rest gaat alles gewoon door, op zijn best op die frustrerende, vervelende manier, onverschillig voor het hopen en werken van de mensen, op zijn slechtst in omstandigheden van honger, ellende en oorlog voor de meerderheid van de wereldbevolking…

We moeten niet onderschatten hoe gewoon eindtijdvoorstellingen zijn. Er is een algemeen-menselijke behoefte om de geschiedenis als geheel als een verhaal te zien, met een 'plot', een begin en dus ook een einde.…

Zo vrolijk, gans en vrij Als ik je zie ga ik weer leven Zou ze het me ooit vergeven Als ik je zie word ik wakker Echter van binnen word ik zwakker Als ik je zie komt er een lach op mijn gezicht En is al mijn aandacht op jou gericht Als ik je zie denk ik niet aan haar Waarom is dit toch zo zwaar Ik weet niet wat te doen Want oh wat verlang…

~~**~~ Ik lig op bed dromend over jou Naakt lig je naast mij ik zie een geweldige vrouw Je kijkt me aan met ogen van verlangen Ik kijk naar je ogen en zie deze gedachtengangen Lippen raken elkaar je smaakt naar zoet fruit Ik ruik de heerlijke geur van je zachte huid Ik kus je nek zachtjes, stevig en heel langzaam…

Zomaar niet gezoend alleen verliefd naar je gekeken het moment was iets te kort het gevoel dat bleef wel weken een niet gekregen kus blijft in een gedachte opgevangen nooit geweten dat ik naar iets niet gekregen zo kan terug verlangen…

Verlangen naar verlangen vraagt om aandacht geeft gevoelens voorrang verstand in de achterwacht Verlangen naar verlangen vraagt om gevoel maakt emotie tot middel voor het uiterste doel Verlangen naar verlangen vraagt om lust weet dat ik verloren ben zodra je me kust…

Mijn fantasie zwierf deze nacht naar een ver gedachten land ik zag daar twee rivieren innig meanderen rond de boezem van een berg die eenzaam in de wolken piekt en ik hoorde daar dromen stromen klateren door ravijnen die schuimende wateren hartstochtelijk storten in het blauwe meer en ik voelde mij onverzadigd, ik wilde meer en meer…

Toen ik een ongedwongen kind was, en zonder zorgen steeds een nieuwe dag begroette, leefde ik beschermd. De sterke armen van mijn vader, De lieve nachtzoen, van mijn moeder. Hand in hand, met mijn broertjes en zus. Een spontane lach, aanstekelijk ontvangen. het onverwachte verdriet, de troostende woorden, pijn die werd weggekust. Het verdriet…

Ik verlang naar het land van mijn voorvaders naar de stille kracht van de natuur Deze lokroep die klinkt vanuit mijn ziel maakt leven in het westen zo zuur Als een slaaf voel ik mij gevangen Als creool voel ik mij beroofd Als vrouw voel ik mij verkracht Als mens voel ik mij verdoofd Ik ben hongerig naar het onbekende naar iets wat nooit meer…

Meridionale verlangens, wuivende palmen in begeerte, beemden onder behaag'lijk zonlicht, overgang naar gouden stranden, weerkaatsing van de zeespiegel, tegen een azuren hemel, in lijdelijke verzoeking...…

In je ogen zag ik een liefdevolle zee Uit je mond kwamen hemelse woorden Waren er maar meer mensen die dat hoorde Nu ben je weg, waarom nam je me niet mee? Ik heb geen idee hoe het met je gaat Ben je ziek of nog in leven? Was je maar thuis gebleven, Ik hoop dat je dadelijk weer voor me staat We moeten allebei niet bang zijn voor gevaar…

een knauw krijgt doet meer pijn dan je kan vermoeden je ogen verscheuren me verstenen me houden me in een wurggreep waaruit ik niet kan ontsnappen dan door weg te kijken het laatste wat ik wil kon ik je maar tonen wie ik ben zodat je zou weten wat je aan me me hebt maar ik durf niet ben te bang voor je schoonheid misschien is verlangen…

Verlangen als een droom verschijn je ten tonele als een engel verlicht je mijn wereld echter voor jou ben ik een toevallige passant een van die schimmen in het dagelijks bestaan al treft jou geen blaam want hoe vaak heb ik je blik niet ontweken mijn ogen weggedraaid om maar niet te onthullen wat ik werkelijk voel dus begraaf…

Niet eerder brandde het meer Het verlangen naar het missende deel Waarom doet het ons zoveel En weten we het zeker, keer op keer Een rivier stroomt door Zo doet het leven Een diepe sprong Het duurt maar even Varen op de stroom We gaan ervoor Nooit voelde ik Het verlangen zo sterk Het missende deel werkt Nu voel ik alles Tik tik…

Dan ga je weer zoeken, Naar het ongrijpbare verlangen, Om opnieuw van iemand te houden. En blijft de liefde naar het verlangen, Nog even ver zoek.…

Je hebt zoveel te geven je leven is zo rijk je wilt die liefde delen je hart is kinderrijk een kinderlijk verlangen en steeds maar weer die pijn verdriet is niet te vangen zou het eens zo mogen zijn... ik wil niet steeds maar vragen hoe is het nu met jou?…

'k verlang ook naar bloemen al kan ik best zonder eisen doe ik allang niet meer ik wacht tot de bron van jouw liefde voor mij zal wellen als vroeger en drenken het gras opdat het weer groent dan bloeien de bloemen misschien als weleer...…

De aard van je aanschouwen Brengt wijsheid in mijn hart De kracht van je ogen Breekt mijn ziel Ik zoek spoorloos naar de waarheid Van mijn bewustzijn De eeuwige wet van de liefde Heeft zich op mij neergelegd Lichtzinnig groeit het verlangen Naar een samenzijn Je bent een verlichting in In de schaduw van mijn hart…

Kus mij Laat het een kus zijn Die mij beven doet En achterlaat met lieve pijn Een kus zo zoet Dat het mijn lichaam Doet verlangen Laat mijn lippen De belofte vangen Van jouw liefde Kus mij Zonder schaamte Laat jouw lippen Mijn lippen zijn Kus mij om te kussen Maar kus alleen maar mij…

Haar gezicht maakt me dronken van verlangen, verlangen naar de dood.…

muren en de grijze lucht ik zie dit beeld al jaren en slaak een diepe zucht mijn ogen branden en regen slaat tegen de ruiten hier zit ik, gevangen in mijn kooi, hoor de vogels fluiten o hoe sterk de geest in mijn lijf, de dorre vrucht gebonden aan de stoel, het lijkt welhaast tucht mijn enkels zijn zwak geen gevoel in mijn kuiten doch verlangen…

Als zuchtende lippen samenkomen wordt de eerste kreun gesmoord. Een frustrerend handentekort belemmert het enige wat ik nu nog wil... voelen, vloeibaar worden, verdwijnen in een kleine dood. De zanderige tijd glipt, samen smelten we een glazen kunstwerk Om dan, als het broze verscherft in schittering, te verdwijnen in een kleine dood.…

Haar adem ging opgelost in de nachtelike adem, haar verlangen tot de eindelike slaap gesmacht. Meenge mooie meid door de zware, zwoele nacht. 6 junie 1916…

Wat brengt de Dag? Den Avond. Wat brengt het Leven? Dood. Wat wil mijn hart gehavend? Rust na nood.…

Vaak maakt verlangen meer kapot dan ik had voorzien ontvang ik meer respons dan ik verdien verlang ik meer dan ik mocht wensen verleg ik telkens weer bekende grenzen door meer te zeggen dan te vragen meer te nemen dan ik kan verdragen jij was degene die mij doorzag en mij liet schutteren zonder ontzag ik zie nu eindelijk jouw…

Mijn lief, ik rook jouw geur weer vandaag, jouw adem droeg me mee een zweem van zacht verlangen hing even om me heen. Mijn lief, ik miste je weer niet vandaag, het lijkt alleen maar zo maak je geen zorgen lieveling, ik red het wel alleen.…

Wat toeft gij, die in 't eenzaam duister, Gelijk een engel voor mij zweeft! Wat toeft gij, die me bij een zacht gefluister Als mij bestemd verkondigd heeft! Ik reik, van zoete waan bedrogen, Mijne armen naar uw beeldtnis uit; Zij deinst terug; zij is vervlogen, En laat me alleen, der smart ten buit! Wat toeft gij, dat een vruchtloos…

ik zag je, vandaag, in de stad ik weet, jij zag mij ook waarna jij een steeg in dook ben emotieloos gebleven waar ik zat geen verdriet, noch boosheid jij weet niet van mijn bestaan nooit gekomen, nooit gegaan toch een verlangen naar je aanwezigheid liefde, die nooit eb is en nimmer vloed ik hier, jij waar, toch naast elkaar hebben we beiden…

verlang vandaag…