Alle inzendingen over waar geb

Vorige week werp ik een brief in de brievenbus en toen ik terug naar huis liep, wandelde er een klein rood poesje achter mij aan. Hij liep zelfs mee naar binnen, maar ik heb net een poes dus zette ik het poesje weer netjes buiten. Het liep nog wat rond mijn huis en toen was hij ineens weg. Ik was het hele voorval al weer vergeten, totdat de buurvrouw…

Eens had ik mevrouw voor het eerst ontmoet en ik had haar aangetroffen in de kamer in het verzorgingshuis waar de mensonterende eenzaamheid Gang und Gebe was. Slechts het knuffeldier "Moriaantje" was haar metgezel.…

Tilburg, waar ik geboren ben, is mij lief en nooit heb ik haar voor langere tijd verlaten. Mijn stadgenoten begroeten mij vaak en ze spreken tot mij in de taal, in het dialect van mijn jeugd, dat in de volksbuurt waarin ik opgroeide "Gang und Gebe" was, ze noemen mij "mèdje" en bij het afscheid zeggen ze steevast hartelijk "houdoe!"…

Mogelijk was deze afgestaan door onze lagere school waar inderdaad zulke banken in die tijd Gang und Gebe waren. De bank was van bruin, glanzend, gepolitoerd hout en bevatte kastjes voor het schrijfmateriaal, de pennen, de schriften en de inktlap.…

Ons kinderspel werd "verdrongen" door de geschriften van Cicero, Caesar, Vergilius en Ovidius, die aan de orde kwamen in de latere jaren toen de school "Gang und Gebe" werd, in onze schooljaren…

Het was mij toebedeeld door de veronderstelling en het vermoeden van de goedgunstige bestuurders van de Vincentiusvereniging dat de armoede - die mij jarenlang gekweld, getormenteerd en beheerst had - voor altijd Gang und Gebe was in mijn leven.…

Gaandeweg neemt de pijn af als ik de brede etalage nader van de winkel aan de overkant waar, als nergens elders, de vele hulpmiddelen zijn uitgestald die, alsof het zo moest zijn, soelaas zouden moeten bieden voor de heilloze en kennelijk onvermijdelijke gebreken die onze oude dag vergezellen.…

Mannen, vrouwen en kinderen; alsof dit Gang und Gebe is; alsof het zo hoort; alsof men zich moet vertonen. Spoedig komt ook mijn vriendin aangewandeld; de collega van veertig jaar her en zijn we weer verenigd in vriendschap en saamhorigheid.…

Maar waar, oh waar is de tijd, dat ik een telefoontje pleegde naar het GEB, of Eneco, om meteen te woord gestaan te worden, mijn probleem voor te leggen en was het al opgelost, voor het gesprek afgelopen was? Al die nieuwigheid is niet aan mij besteed!…

De suggestie ontstaat dat de verliefdheid onder de bevolking Gang und Gebe is en dat deze welig tiert en floreert te midden van de mensheid als een taai en onuitroeibaar gewas, als een plant of een bloemstuk met schitterende kleurrijke bloemen die als niets anders troostrijk en heilzaam zijn en die soelaas bieden in het harde, meedogenloze leven.…

Daar waar ik in het donker liep en zelfs de echo geen klank na liet daar heb ik zacht mijn tranen gehuild van bitterheid en intens verdriet. Daar waar het donker eenzaam was en ik alleen mijn stappen heb gezet waar rust mijn hart opnieuw beroerde na het smeken van mijn hulpgebed.…

In een uithoek van de stad koestert ze haar kleine universum als was dit afgezonderd, afgescheiden van de werelden van vele andere stadsbewoners en van al het onheil, leed en ongeluk dat overal "Gang und Gebe" is.…

Betekenis van "Bewering" volgens wikipedia: Een propositie of bewering is in de logica een declaratieve zin die of waar of onwaar kan zijn. Een bewering onderscheidt zich van een zin doordat een zin slechts een formulering van een bewering is, terwijl er vele andere formuleringen kunnen zijn die dezelfde bewering uitdrukken.…

De chrysanten, die in de vaas op de tafel bij het raam staan: dat zijn niet de chrysanten die bij het raam op de tafel in de vaas staan De wind die je zo hindert en je haar door de war maakt, dat is de wind die je haar verwart; het is de wind waardoor je niet meer gehinderd wilt worden als je haar in de war is.…

jij bent de ware, jij bent mijn man, en je weet dat ik niet meer zonder je kan. huisje-boompje-beestje, dat is onze wens. door jou voel ik me weer goed, ik ben weer een persoon, een mens.…

We weten het niet, maar maken plannen goede voornemens voor het nieuwe jaar het is allemaal mooi en aardig maar wie van ons maakt het wérkelijk waar ?…

Jeruzalem uit jouw schoot schuift een zoon waarna een land vol kinderen ik zuip me zat aan je zog je borsten barsten van vertroosting beken vrede vloeien mij aan de rijke vloed van vele volken zou ik niet buigen vol ontzag voor jouw tempel waar mijn vader woont…

Eigenlijk totaal onbelangrijk, maar buiten zinnen letterlijk een hart spuien waar de geest overloopt... Onafgemaakte zin, gebeurt mij wel vaker, soms maak ik mij er van af met puntjes. En toch..... Waar woorden wonen, wonen woorden waar.…

Vakantiegeld, klinkt als een feestje maar is eigenlijk uitgesteld loon waarover meer belasting wordt geheven. De crisis is ons aangepraat opdat de graaiers kunnen herpositioneren en de schulden afwentelen op de burger. Politici blijven beweren dat wij in een welvarend land leven en ik denk dan 'ja, jullie wel'. Een man doodt zijn kinderen…

The Corrs is een Ierse, Keltische, folkrock band, die bestaat uit de zussen en broer Sharon Helga (geb. 1970), Caroline Georgina (geb. 1973), Andrea Jane (geb. 1974) en Jim (geb. 1964). Hun vader Gerry was een manager van de salarisadministratie van de Ierse Electricity Supply Board. Hun moeder Jean was een huisvrouw.…

Is het lichaam het omhulsel van de ziel of is de ziel de belichaming van het lichaam Zijn de ogen een spiegel van je wensen Of wens je zaken die je ogen willen zien Blijf je hangen in het verlangen om te voelen Of voel je het verlangen Blijf je wachten op de ware, of als het ware wachten op iets dat waarde heeft?…

'Waar is jouw hand?' Jouw hand die mijn hand zocht en hem voor eeuwig zou bij je houden. 'Waar zijn jouw ogen?' Jouw ogen vol licht die mij moed gaven. 'Waar is je glimlach?' Je glimlach vol vreugde. Je glimlach waar ik van hield. Jij bracht mij in een andere wereld. Een wereld met jouw ogen, jouw handen en glimlach.…

Je vraagt je soms af, waar te beginnen denkt soms aan één of meerdere zinnen, je denkt vaak, er is zóveel om over te schrijven, aan het worden én aan het blijven. Aan ziekte, leed en andere vervelende zaken, maar ook vreugdevolle, die de dag én het leven aangenaam maken...…

Ik zie je wel, maar je bent het niet, nu zie ik geen liefde meer in je maar alleen maar verdriet, waar is de oude jou, wat is er met je gebeurd? Waar is die mooie lach? Waar zijn de lieve ogen, Waar is de lieve jongen die ik altijd in je zag? waarom ben je zo veranderd?…

Mijn liefste, waar zou je kunnen zijn? Ik smeek je, laat eens iets weten. Godverdomme mijn hart doet pijn. Ik zit hier nu in mijn kamer, eenzaam en alleen. Is dit nu het leven? Sorry dat ik nu even ween. Ik sluit mijn ogen en vraag aan god; Waarom moet ik mij zo voelen? Is de wereld dan echt rot?…

Waar is mijn gevoel, mijn warmte, mijn kracht, ergens in mij, waar het...op jou wacht....…

naar een Gesprek, hoe oppervlakkig ook (het mocht gerust over het Weer gaan, over de vele Ziektes en Sterfgevallen die "Gang und Gebe" zijn, over de laatste Bingo of over René Froger....)…

In de ware liefde heb ik nooit geloofd, maar nu .... zit zij in m'n hoofd. Mijn leven was donker en zwart, maar nu .... zit zij in m'n hart. Ook al is het nu zwart, dan .... zie ik toch licht. Ook als is het nu donker, dan .... sluit ik m'n ogen en zie haar gezicht. Geloof nu toch echt in de ware, maar ..... ben ik ook de hare?…

Het mocht gerust over het Weer gaan, over de vele Ziektes en Sterfgevallen die "Gang und Gebe" zijn, over de laatste Bingo of over René Froger.…

Mensen die van ons houden waren erg met ons begaan Vanuit een plekje in de hemel hebben zij hun werk gedaan Ze hielpen het lot een handje maar hebben wel even gewacht Totdat het tijd was voor de ware en het lot ons bij elkaar bracht De tijd stond letterlijk stil tijdens onze eerste zoen En zo verraderlijk snel gaat de tijd als we samen…