Alle inzendingen over werk park sollicitatie

Ons Hilvarenbeekse Safaripark, landelijk bekend en befaamd, waar de wilde dieren gehuisvest zijn die daar ronddartelen op de velden die veel weg hebben van Afrikaanse steppes en savannes kent tevens op haar grondgebied een klein, rond huisje, omgeven door glazen wanden, een wellicht curieus paviljoen dat is als een klein museum waar relicten, embryo's…

Ik ben gekomen voor een sollicitatie maar op het notitieblok dat men daarvoor hanteert laat ik meteen maar opschrijven dat ik mij ongeschikt voel, zoals ik ongeschikt geweest ben en zal zijn voor de taken en bezigheden die men voor mij wil reserveren om redenen die mijzelf zelfs onbekend zijn.…

Het Kringloopbedrijf is gevestigd in een mistroostige, trieste loods vlakbij een kanaal met zwart, spiegelend water. Hier is de oude troep ondergebracht en opgestapeld die niettemin een aantrekkingskracht voor de bevolking bezit als honing op de vliegen. Het is een koude, troosteloze novemberdag als ik hier mijn opwachting ga maken, als een uitgestotene…

Echter, eenmaal binnen gearriveerd, zagen mijn toekomstige "werkgevers" kennelijk aan alles: aan heel mijn gezicht, gestalte, postuur, taalgebruik etc. dat ik volkomen incapabel scheen te zijn tot het werk. Was ik gedwongen mijn faillissement nog verder tegemoet te gaan en onder ogen te zien?…

" "Het spijt me heel erg maar ik ken dat boek niet en ben als simpele ziel niet bekend met het gebruik van dergelijke bijvoeglijke naamwoorden." "Dan wordt het tijd dat je die werken eens gaat lezen, krols kreng.…

Naar aanleiding van uw jarenlange sollicitatie naar de functie van het nederlanderschap moet ik u tot mijn spijt bij dezen mededelen dat u wordt af- en uitgewezen op grond van ongeschiktheid u spreekt niet onze taal en ik versta u niet ik wens u veel succes mocht u nog verder solliciteren elders in de wereld hoogachtend het…

wonderlijk herrijzen uit troebel water een kasteel door veel gedonder vurig oplicht de Drie Musketiers ter degen voor geld lijken gezwicht de donkere eeuwen door een gangenstelsel holt een oud ambachtelijk dorp gesmeed lijkt in het verleden strijdgewoel binnen een Arena door dieren gladiatorachtig wordt beslecht daar, in dat park…

Soms, als ik in de file sta op weg naar het werk, of aan de kassa sta aan te schuiven, de zoveelste in de rij ben in de krantenwinkel, aan de koffieautomaat op het werk, aan de bankautomaat, als ik een plaatsje zoek in de trein, afgewezen word na een slopende sollicitatie, de 9e van Beethoven aanhoor terwijl ik aan de telefoon hang, als ik mij wil neervlijen…

De zon maakte zichzelf bekend hetgeen van invloed was op zijn humeur terwijl de sollicitante zich meldde door drie klopjes op zijn deur Heel even was hij stil iets wat hem maar weinig overkwam voor hem stond een mooie vrouw die hem al zijn adem benam Ze nam plaats, zoals gevraagd sierlijk de benen over elkaar hij kon slechts staren naar…

Rest mij een sollicitatie bij De Paardenkrant, een onafhankelijk nieuwsblad voor de sport en fokkerij, dat twee keer per week verschijnt. Weet ik alles van paarden? Nee, niet alles. Ik weet wel meer van paarden dan van bloemen. Of dat genoeg is, is de vraag. Ik heb ooit een blauwe maandag op paardrijden gezeten.…

Zie het als een sollicitatie, je levert je CV in, krijgt een gesprek (soms ook niet) en hoort dan (of niet) dat je mag komen werken! Of niet natuurlijk en Timmermans: je bent het na al die vergaderingen niet geworden! Laat ik daar nou gewoon een prima gevoel bij hebben!…

Het Albeda College in Rotterdam schreef mij: “Wij zullen van uw sollicitatie geen gebruik maken. Het spijt mij u niet anders te kunnen berichten.” Dit is wel de kortste motivatie van afwijzing die ik ooit mede van mijn belastingcenten heb ontvangen. Onlangs deelde Marco Pastors een gele kaart uit aan Aboutaleb.…

Het park krijgt grote stadsallures. Er werken zelfs mensen met geestelijk beperkte vermogens, die het daar leuk doen. Ze werken in het theehuis en de bediening is keurig. Alles lijkt hier mogelijk te zijn. De bomen van het park beginnen er al volwassen uit te zien. Zo langzamerhand wordt het een waar paradijsje.…

Rond die tijd leerde ik iets wat ik nooit had moeten vergeten maar toch heel vaak doe. Hoe minder je hebt, hoe minder je krijgt tot zelfs het weinige wat je hebt van je wordt afgenomen. Het staat in de Bijbel. Terwijl goud goud aantrekt. Het is heel gemakkelijk te denken dat je niks hebt maar er is altijd nog meer dat je kunt verliezen: je gezondheid…

Een plekje dat ik zo bewonder dat is toch wel het mooie park, waar ik een man zie staren z'n armen rustend op zijn hark. De bankjes langs de paden waar mensen zitten hand in hand, verliefde blikken naar elkaar werpen met naast de bank een picknickmand.…

lijken lang vervlogen dagen dat ik hier op een bankje zat en de jongen van mijn dromen me vroeg hoe lief ik 'm wel had En ik dan, zacht giechelend met schaamrood op mijn wangen niet durfde te bekennen dat ik brandde van verlangen En terwijl ergens een merel een prachtconcert ten beste gaf schoven wij dichter naar elkaar dichter in het park…

Ziet u nu in een park een man met een blij hondje, dan denkt u vast: "is dat die dichter van 't rondje?"…

HEKEL IN HET PARK Hekel zit met uitgestrekte beentjes op een verveloze houten bank in het park. Het is een warme herfst namiddag. Om hem heen overheersen de zilver en grijs tinten. Een bankje verder op, zo'n 10 meter verder, zit een taaie Slanke Vrouw.…

Morgen wandel ik weer in het park, mits er nog bomen staan.....…

Mijn sollicitatie kan ‘helaas’ niet in behandeling worden genomen, omdat ik niet voldoe aan de aanstellingscriteria. De maximum leeftijd voor aanname is 27 jaar en daar zit ik boven. Maar ik ben pas 73 en in de wieg gelegd voor vlieger! Wat een kleinzielig gedoe...…

En dan was het ook nog herfst in het park, de bomen hadden nog even hun mooiste kleren aan. We stonden aan weerszijden van het pad, zij tussen gekromde bruine bladeren, ik bijna in de struiken. Een oude man, de kaken strak op elkaar geklemd, schuifelde voorzichtig tussen ons door, alsof we twee poortwachters waren.…

ik open de poort en de meerkoet blijft liggen in het wak bij de boot met witte snavels over eieren lopen op het kale vlot een constant gepiep van droge kogellagers waterkipkuikens voor een feestvogel is er geen betere kooi dan een zomers park het is nog donker er zwemt een meerkoet voorbij op weg naar het werk…

Beste luitjes, Bij deze wil ik ff laten weten heel graag in dienst te komen van de gemeente als ambtenaar, niet alleen om te kunnen komen werken (zeggen ze) maar ook omdat het me leuk lijkt om weer telkens een punt aan m’n potlood te moeten slijpen!…

Er was volop werk en men had genoeg aankomende vaklieden nodig. Die luxe bracht met zich mee, dat werkgevers rond een sollicitatie een compleet rollenspel hadden bedacht, waarbij de toekomstige werknemer maar moest laten zien wat hij o.a. aan goede manieren en karaktereigenschappen bezat.…

Door het park gewandeld en hier blijven staan waarom, nou ja, we weten van elkaar waarom, allebei denken we: jij jij bent het hier blijven staan om die ander aan te kijken, te kussen. ------------------------------------------------------- Uit: Over het verlangen naar een sigaret, 2001.…

In het park waar de nacht het water steelt Vergeet het licht haar stralende humeur In de diepe holtes van het donker Verliest de liefde haar verlegen kleur Daar sterven schimmen in het duister En de schaduwen omhelzen elkaar Er brandt een vuur zonder rook Vlammend heet maar onzichtbaar Als het vuur de nacht vervolgt En de passie angst verstijft…

Je bent het licht op de gevel van een vlierbessenstruik, in het park, op een kerkloze septembermorgen. Ik wil je bezitten als een enigma, maar kan geen metrum vinden waarop we dezelfde schijnbewegingen kunnen maken.…

Ineens stond je naast mij, met aan de hand je fiets, Haren in de war, het interesseerde je niets Kom, zei je we gaan wandelen aan de overkant Je was opgewonden en pakte mijn hand Je ogen straalden, je verraste mij Er was passie, we liepen zij aan zij Innig en hard, onze lichamen Het park was van ons We waren samen We streelden…

ik ben vanavond naar buiten gegaan, de bloemen waren alle wit, de maan had haar ontroerd. Ik heb een boom omhelsd, zijn bast was hard, maar ik voelde duidelijk het kloppen van een hart, ik denk dat het alleen het mijne was. Ik stond in het ontzichtbare, natte, en zware gras, en ik voelde me in het paradijs gedreven.…

De kerel denkt: 'Ze is het helemaal. Wat is ze mooi, die blondgelokte trien.' Z'n eigen haarkleur kan de meid niet zien, al is ze geenszins blind. De vent is kaal. Hij is van plan een praatje aan te knopen. Ze zitten op een bankje naast elkander en eensklaps vrolijk kijkend roept ze: 'Sander!' Het is d'r vriend, die aan is komen lopen. Zodra…