Alle inzendingen over ziekte individu tegenstelling

Als je slechts even een blik werpt op de glanzende, felgekleurde bladzijden, dringt zich onwillekeurig de drastische tegenstelling op van een en ander met de deerlijk gehavende benen van de mevrouw die vóór je heeft plaatsgenomen. Zij is overdekt met huiveringwekkende, haast etterende wonden en zweren.…

Dit in tegenstelling tot de andere, meer levenskrachtige oma die zonder slag of stoot, ziekte, zwakte of misselijkheid haar leven voortzette tot aan haar drieënnegentigste levensjaar.…

Krat bier, aardappelen en jus Ik zie mensen kijken zuur en cru Individu…

In deze tijd is alles politiek.…

Als je slechts even een blik werpt op de felgekleurde, glanzende bladzijden, dringt zich onwillekeurig de drastische tegenstelling op van een en ander met de deerlijk gehavende benen van de mevrouw die vóór je heeft plaatsgenomen en die overdekt zijn met huiveringwekkende, haast etterende wonden en zweren.…

Wie jong is heeft de meeste tijd van leven. Maar men gunt zich meestal amper tijd. En de toekomst lijkt een eeuwigheid. Tijd genoeg om doelen na te streven. Maar wat mij als oudere verbaast: Hoe dichter bij de dood, hoe minder haast.…

Spelen met taal, mensen op het verkeerde been zetten of voor het blok. Dan vraag ik me af, welk been en welk blok ? Wat zou het tegenovergestelde zijn van verdonkeremanen, gaskachel of vrouwenversierder... Moet ik dan denken aan verlichterezonnen, remkoelkast en mannenaftuiger... Zelf ben ik tegen stellingen en vraag mij niet naar mijn mening…

De lente is ingetreden, laat in mijn leven, die op wonderbaarlijke, grandioze wijze alles vergoedt wat scheef is gegaan. De lente die alle frustraties verzacht, die ieder ongeluk wegmasseert terwijl in Kiev en Marioepol een beestachtige schoft zijn gang gaat en alles ruïneert, alles op onvoorstelbare wijze vernietigt.....…

opponenten zijn cliché's en makkelijk gevonden tegenover man staat vrouw, zo paart zwart met wit moeder natuur versus siliconenborsten, echte tanden contra kunstgebit zo verhoudt zich goed tot kwaad, als kapot tot ongeschonden en kennen we niet het stel van verloren en weer teruggevonden vergelijkbaar met uit de pas en in het gelid armoede…

In symbiose leven zij zichtbaar ongelijksoortig in aanklevingskracht die de stilte laat bewegen Waar krachtdadige liefde liefdevolle kracht raakt plakken twee componenten tegenstellingen aan elkaar…

Maar ik verloor hen door onherroepelijke ruzies, door tegenstellingen, patstellingen en meedogenloze kritiek. De vergelijking gaat mank. Ik ben nu afgedaald in de krochten, in de schimmige, duistere onderwereld van ziekte, verwaarlozing en verloedering....…

Met wat toch wel beschouwd kan worden als haar laatste krachten vouwde zij de vele, zijdeachtige, kleurige sjaals die in schrikbarende wanorde lagen opgestapeld in een muurkast met mijn assistentie nog op alsof dit allerlaatste project nog voldoening en zingeving verschafte.... De dood die niet ver meer weg is loert uit haar onkenbare en onheilspellende…

Te midden van de menigte zag ik Hem eens; de schizofrene man die mij ooit genodigd had in zijn flat. Hij haastte zich kennelijk voort tussen de anonieme massa..... De afstand tussen de diepste eenzaamheid en vertwijfeling en de toppen van het geluk is een afstand die in lichtjaren niet te meten is; voor de schizofrenen zijn er de leegte en de wanhoop…

Op het kerkhof aan de Hoflaan staan donkergroene statige sparren zij aan zij in een lange, plechtige rij, als om de grafstenen te beschermen en te bewaken..... Het is een mooie julidag en een licht briesje schijnt ons te willen strelen, maar voor mijn zwaar ziekelijke vriendin die naast mij voortstrompelt terwijl haar hand rust op mijn bovenarm, is…

Weer is een persoon opgedoken uit de grauwe massa van de stadsbevolking, uit de voor mij doorgaans brute anonimiteit.... Mevrouw kwam aanrijden in haar scootmobiel en zij hield halt vóór de glazen deuren van de supermarkt die spoedig zouden openschuiven; grijs, lang haar, neervallend op haar schouders en rug en gebonden in een staart; bijeengehouden…

Sommige raadsleden vereenzelvigen zich met JHWH, zij stellen zichzelf op het standpunt dat zij onder en boven de wet zijn, maar begrijpen van zichzelf niet dat zij slachtoffer zijn van hun eigen narcisme en grootheidswaan...…

De kunst is om bij scherpe meningsverschillen "het neutrale", ofwel de minder harde tegenstellingen te zoeken. Iets wat natuurlijk wel zijdelings met het onderwerp te maken heeft, maar waar in elk geval over gepraat kan worden. Dat lukt vaak en een ieder is dan tevreden.…

Is het nog nodig hieraan toe te voegen dat hasjiesj, zoals alle in eenzaamheid genoten vreugden, het individu ongeschikt maakt voor zijn medemens en de samenleving overbodig voor het individu, omdat hasjiesj het individu ertoe brengt zichzelf zonder ophouden te bewonderen en het dag na dag drijft naar de lichtende afgrond, waarin hij als Narcissus zijn…

Doch ieder individu heeft 'n bepaalde ziekte, en dus behoefte aan 't geneesmiddel dat op zijn krankheid past. Wie zou nu, uit trage schuw voor de moeite van 't kiezen, aan elk individu durven voorschrijven: Recipe... alwat er in de apteek is? Het doel is: behoud of herstel van gezondheid. De gezonde schrijft men niets voor.…

Niet voor niets komt de dame die ik bezoek uit Den Haag. Het is "mevrouw" vóór en "mevrouw" na in ons gesprek. "Wilt u een kopje koffie, mevrouw?" "Wilt u een stukje gebak?" Haar pontificale villa omringt haar als een mantel van steen, marmer en pluche, die echter niet kan verwarmen. Het levenloze, maar chique meubilair roept herinneringen…

Ze staat met het blauwe, fluwelige hoedje op het lange haar dat haar hoofd siert als een chique, elegante baret en dat haar welhaast verandert in een portret van Rembrandt vlak bij de vergrendelde zware deur die moet dienen om haar wanhoopspoging te verijdelen, zo grondeloos en grenzeloos eenzaam. Een kwetsbare vrouw, verloren, verweesd. Vertwijfeld…

Het pand aan de Spoorlaan dat op haar glazen gevel optimistisch in witte, kapitale letters de benamingen "huisarts", "gezondheidscentrum" en "apotheek" draagt, ligt ingeklemd tussen de overige bebouwing. Als men het van de buitenkant beschouwt, kan men nauwelijks vermoeden dat het op de eerste verdieping een wachtkamer herbergt die bereikbaar…

De C.-straat vormt een krocht, een langwerpige, trieste, uitzichtloze trechter, omzoomd door bouwvallige huizen. Helemaal aan het eind hiervan bevindt zich het huis van F., mijn manisch-depressieve vriendin. Hier legde ik vaak mijn bezoeken aan haar af. Met haar lange, lenige, elegante, beringde vingers draaide ze gewoonlijk de ene sigaret na de andere…

Door een onheilspellende kou en duisternis was ik naar het nabijlegen ziekenhuis gestrompeld. Een donkerrode vloeistof, ongetwijfeld niets minder als mijn eigen bloed was eerder aan mijn lippen en mond ontsnapt.... De blauwe aderen liggen als dikke koorden op mijn tengere handen; een teken van ouderdom en ze vormen een uitdaging en een buitenkans…

Daarmee is de ziekte benoemd, is het etiket op het voorhoofd gedrukt, schijnt het voorheen onverklaarbare een verklaring en duiding te hebben gekregen en daarmee schijnen bevreemdende verschijnselen op enigszins geruststellende wijze te zijn ondergebracht in een "categorie van het denken".…

Hij, die, vaak tevergeefs, streed tegen een veelheid van ziekten en die ik vaak heb bezocht, viel zelf ten prooi aan ziekte en dood nog vóór dat de rust, de ontspanning en de vrije tijd van zijn oude dag aangebroken waren.…

In jonge jaren liep ik aan haar zijde. Het woord "lusteloos" had haar steeds vóór op de tong gelegen en daarmee omschreef ze haar toestand die nooit verbeterde en die momenteel, nu ze de oude dag heeft bereikt, is als een rivier die verzand, verdroogd en verdord is, als een eens bloeiende boom waarvan de bloesem, die ter aarde ligt, is afgevallen.…

Haar hart en ziel hebben geen stand meer kunnen houden onder de overlast van de ziekte die haar overweldigd heeft en als een lawine van een berghelling is gerold....…

koortsachtige warmte omgedraaide maag koude rillingen de wereld vaag geen pillen nodig het gevoel is fijn liefde is de ziekte jij het medicijn…

Wat een onvoorstelbaar bericht, je hebt akute leukemie. Met recht een klap in je gezicht, hoe krijg je dit onder de knie? Men zegt dat je kracht naar kruis kunt dragen, maar is dit niet wat veel? 't Roept op tot zo onvoorstelbaar veel vragen, hoe wordt mijn lijf toch ooit weer heel? Voor jou ben ik een totale vreemde, 'k weet dat je ziek…