311 resultaten.
bewering
3.4 met 7 stemmen
604 Wat er ook aan "verdrietliederen" in omloop is, voor mij kan niets ter wereld op tegen "Ständchen" van Schubert. Ongeveer vijftig jaar geleden heb ik dat voor het eerst gehoord in de uitvoering van D. Fischer-Dieskau en nog altijd grijpt het mij zo hevig aan dat het bijna lichamelijk pijn doet.…
Insomnia
verhaal
4.0 met 37 stemmen
2.222 De weemoed in een oud gedicht blijft echter niets dan woorden, stijl zonder gezicht. Mijn hart gaat uit naar oude dichters, gekweld en kwellend in hun zelfverzonnen romantiek. Mijn ziel hunkert naar de veilige warmte in drama en tragiek.
Iets in me is geknakt, gebroken, te lang vervlogen in vergetelheid.…
Weemoed
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.050 Toen het geluid van misschien wel honderd paardenkrachten hoorbaar werd gingen wij uit elkaar en dacht ik de weemoed in de ogen van het paard te begrijpen.…
Met weemoed ...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.938 Met een soort van weemoed voel ik het natte zand onder mijn voeten wegslippen. Zandkorrels glijden en glippen tussen mijn tenen. Mijn voetzolen zakken dieper weg , terwijl het zeewater klotsend in kleine golfjes, op en af in schuimende kopjes mijn benen omcirkelen.…
Opnieuw in de LocHal en daaromtrent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 In onze indrukwekkende bibliotheek zijn zelfs de geschriften van Plato te verkrijgen en ik sloeg een boekwerk open; links op de bladzijden de tekst in de edele Griekse taal; rechts de Engelse vertaling en weemoedig besef ik dat eens, in lang vervlogen tijd het Grieks, weergegeven in de wonderlijke lettertekens, mij niet vreemd was en dat ik haar als…
"Het verleden is slechts het verleden" (Willem Broeckx)
verhaal
1.5 met 2 stemmen
601 Het regende zachtjes op de zaterdagmorgen waarop hij volgens afspraak aanbelde: een mannetjesputter, een Hercules, die mij zou helpen met het leegruimen van de berging van mijn woning, waarin zich gedurende drieëntwintig jaar het nodige had opgestapeld.
Tijdens de werkzaamheden in de catacomben van mijn huis kwam een boekje tevoorschijn dat op de kaft…
De poppendoos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Weemoedig denk ik aan de geschenken van tante Miet, aan de onschuld van een vrouwenleven, doorgebracht binnen de kloostermuren, terwijl de wereld voortholde in oorlog, technocratie en geweld.....…
Vaarwel aan mijn geboortehuis.....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
503 In een oude buurt van Tilburg strekt zich de straat uit waarin mijn geboortehuis staat. Het zal er vermoedelijk lang na mijn dood nog staan. Sinds jaren wonen er anderen dan onze familie en er hebben al veel anderen gewoond.
Toen mama nog in de bejaardenflat woonde, wenste ze hen heimgelijk veel geluk toe in het huis dat zozeer tot het hare werd,…
Stuifzand
column
4.5 met 4 stemmen
1.763 Nu resteert de weemoed. Het is duidelijk te zien, een uitbundig soort vrouw was ze niet. Haar verborgen tristesse trok me aan. De mij dierbaarste foto staat voor mij. Een energieke prachtige blik, jong, uitkijkend naar wat de toekomst zou brengen.…
Het maakt me weemoedig
verhaal
3.4 met 12 stemmen
231 Soms zijn er dagen, als de herfst nog niet eens van start is gegaan dat de mens weemoedig wordt, niet depressief hoor maar gewoon door de tijd heen- zoveel mensen zien weggaan zoveel mensen die het leven lieten, daar wordt een mens weemoedig van….…
Het gevoel weemoed
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.281 Vandaag is het weemoed wat ik voel, een niet direct te omschrijven gevoel van verdriet en gelatenheid.
Ik probeer uit te vinden waar het vandaan komt.
Ik vermoed dat het komt van de gedachte dat ik iets verkeerds heb gedaan.…
Vandaag ben ik wat weemoedig
verhaal
3.5 met 6 stemmen
678 Maar weet je, ik ben vooruitlopend op: wat weemoedig aan het worden want ineens begrijp ik wat het betekent als mensen niet zo lekker zijn in de komende herfst veel beter. Mensen met de winterblues, mensen met een dip, omdat de zon te weinig te zien is.
Natuurlijk komt de zon elke dag op, maar mensen willen haar voelen!…
Sombere weemoed
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
491 De lucht is grijs, die is vandaag niet anders geweest dan grijs en daarom snap ik ineens heel goed wat een herfst- depressie is, want als ik naar buiten kijk, word ik weemoedig, niet zozeer omdat de zon verstek heeft laten gaan, maar domweg omdat: in de herfst van mijn eigen leven, het weer mee gaat doen en daar heb ik helemaal niet om gevraagd...…
Russische weemoed
beschouwing
5.0 met 2 stemmen
647 (voor Irina Odoyevtseva (1895 - 1990))
Jij bent geboren als Iraida Heinike op 15 juni 1895 in Riga, in het Russische Rijk. Riga is nu de hoofdstad van de Republiek Letland. Jouw vader was Gustav Heinike, een Baltisch-Duitse advocaat. In 1914 trouwde jij met jouw neef Sergei Popov en heette jij Iraida Popova. In 1918 verhuisde jij naar Sint-Petersburg…
Xantia
dagcolumn
4.0 met 12 stemmen
1.061 Weemoed. Het is geen erg constructieve emotie. Dat geldt ook voor een aantal andere emoties. Maar soms word je erdoor overvallen en dan heeft het geen zin je ertegen te verzetten. Er zit niets anders op dan met je gedachten de richting te gaan die de weemoed je wijst en je erin te wentelen.…
Foto van vroeger
verhaal
4.5 met 2 stemmen
2.493 Ze zit op een plastic tuinstoel. Het gras is gemaaid, maar niet kort. Achter haar een heg, rommelig van vorm. De zon schijnt op haar witte bovenarmen.
‘Hier,’ zegt hij, en geeft haar een vergeeld mapje.
Ze opent het langzaam. Eén foto trekt haar aandacht. Vier mensen op een rood geruit kleed bij een meer. Hij zit rechts, zonnebril in het haar, flesje…
Bijna het jaar voorbij....
column
3.0 met 3 stemmen
515 Afijn, het jaar loopt ten einde, ik kijk met weemoed achterom en besef dat we aan vooruitgang niets kunnen doen, aan achteruitgang evenmin....
Dus blik ik vooruit, wens iedereen een mooie jaarwisseling en een gezond 2018.…
Zijn zozeer gemiste bescherming......
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 In een zelfgemaakte bontgekleurde voile jurk fietste ik onder begeleiding van Hem bij nacht en ontij naar het verjaardagsfeestje van mijn klasgenote. Hij beschermde mij, ook op onze tocht naar het kantoor, waar ik zou mislukken....
Toen ik secretaresse was geworden, was Hij zo trots dat zijn dochter bij de Gemeente werkte, maar Hij kon niet beseffen…
Weemoed om kartonnen poppen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
488 Vol weemoed en verdriet denk ik nog vaak terug aan die kartonnen "aankleedpoppen" die je verschillende kleertjes kon "aantrekken", die je uit kon knippen en waarvan je de kleding dan met eveneens kartonnen lipjes aan de pop bevestigde.
Schön ist die Jugendzeit, sie kommt nie wieder....…
bewering
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 Ik denk met weemoed terug aan 'De ballade van Jan Lul'.…
de 15 woorden internetspel
verhaal
3.0 met 1 stemmen
629 OLIEBOL - KERSTENGEL - VOORNEMENS - GAVE - LIEFDE - WEEMOED - KORTZICHTIGHEID - BRANDEND - COMPLIMENTJE - PITTIG - DOOF - ONEINDIG - BURENRUZIE - TRAPPELZAK – VORSTVRIJ
Met weemoed dacht ze aan de gezellige familiebijeenkomsten met de kerst.
De Kerstengel die elk jaar traditiegetrouw op de plaats van de piek stond.…
bewering
3.5 met 4 stemmen
1.004 Met weemoed gedenken we Ruud Lubbers, een premier die ondanks ingrijpende maatregelen wist te verbinden. Een democraat in hart en nieren ondanks zijn soms eigengereide optreden zelfs tegenover zijn eigen ministers.…
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
769 En als de regen valt, de donder na de bliksem door de achtertuinen rolt, ja dan denk ik met weemoed terug aan mijn vader. Onder het balkon, schuin de benen weggestoken, daar kreeg ik een les in respect voor de natuur. Maar ik moest er, vooral, van genieten, van de klap na de flits.…
Weemoed- Herfst- Depressie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
638 De weerman kondigt aan: binnenkort nachtvorst, jazeker de Koning der Vorsten komt eraan. Dat wordt schrapen, koukleumen, koude handen en meer van die grappen. De weerman zegt het, maar ík voel het. In m'n handen, m'n voeten, m'n neus...maar: daar hebben ze oplossingen voor, dat weet natuurlijk iedereen.
Ik ook, thermosokken, of moet ik zeggen…
Weemoed op een feestelijke dag
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
883 Bezield door een zekere melancholieke weemoed vier ik mijn 72e verjaardag.
In 1953 vocht ik mij een weg naar het licht vanuit de donkere, besloten cocon van de baarmoeder en werd ik overgebracht naar het glazen broeikasje dat men de naam "couveuse" heeft toebedeeld.…
Zelfmoord
verhaal
2.8 met 36 stemmen
4.083 Het is zo typisch, het is periode : donkere dagen maken me weemoedig, terwijl de winter tegelijk het mooiste seizoen is. Het is het seizoen van de stilte... Ik weet het, ik besef het en tegelijk maakt het niets meer uit. Steeds weer hoor je die oordelen over jezelf, van anderen en van jezelf.…
De schat in het zand
verhaal
4.8 met 4 stemmen
573 Het geeft me een zacht soort weemoed.
Ik bouw een kasteel vlak bij de vloedlijn. Mama helpt met de torens. Ze graaft voorzichtig met haar vingers in het natte zand. Mijn broertje gooit schelpen op de muren. Ik gil dat hij alles kapotmaakt, maar eigenlijk vind ik het grappig. De zon brandt op mijn schouders en ik ruik zonnebrand en zout.…
Ochtend-strand
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
507 Het schelpenstrand, het water dat zijn weemoed achter laat, dood uitspuwt in verloren opeengestapelde, lege, gekleurde schelpen ... maar in zijn voortdurende veranderlijke beweging van eb en vloed zijn levendige zichzelf blijft, geworteld in zijn vloeibare authenticiteit !…
bewering
3.4 met 10 stemmen
550 Oudere bezoekers van deze site zullen met weemoed gelezen hebben dat professor Piet Steenkamp (CDA) is overleden.
Zijn soms ludieke c.q naïeve optreden, waarmee hij de indruk maakte een amateur-politicus te zijn, zou in deze tijd onmogelijk zijn maar schonk menigeen een vrolijk moment.…
Een merkwaardige tuin aan het Westerpark in Tilburg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 "Auf der Heide blüh'n die letzten Rosen" zingt men en zo zal de dag spoedig aanbreken van mujn zeventigste verjaardag en met weemoed en tranen zal ik instemmen met dit lied.....…