Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen

Insomnia

Er rust een schande op iets weten, als niemand heeft gevraagd te spreken, en er is geen tijd meer voor elkaar. Vroeger was het beter. Vroeger was het altijd beter. De weemoed in een oud gedicht blijft echter niets dan woorden, stijl zonder gezicht. Mijn hart gaat uit naar oude dichters, gekweld en kwellend in hun zelfverzonnen romantiek. Mijn ziel hunkert naar de veilige warmte in drama en tragiek.
Iets in me is geknakt, gebroken, te lang vervlogen in vergetelheid. Mijn hardheid toont zich enkel na de tranen en altijd lang voor spijt. Ik wil niet zijn wie ik ben. Ik hoef niet te bestaan. Het leven is me toegekomen, enkel om weer weg te gaan. Alles wat ik liefheb zie ik voor me sterven en toch toont de dood me telkens weer z’n troostende gezicht. Ik rijm betekenisloze woorden in verzen tot een onbestaand gedicht om onbegrepen neer te vallen waar nog zoveel anders onbegrepen ligt.
M’n oogleden vertikken het, mijn lijf doet zeer en ik moet slapen. Misschien wel voor het eerst, misschien om nooit meer te ontwaken. Alles is beter dan dit wakker zijn. Ik zeg je: Alles is beter dan dit. Je kan me vrolijk maken, stemmen naar de tonen van je mooie lied; vanbinnen blijft het alles honen in de maat van mijn verdriet. Ik kan niet vergeten, mezelf niet vergeven waar ik geniet... Al de mooie, tedere momenten: Ze zijn er wel, al zie ik niet.

Schrijver: Bernie Vanspauwen, 1 dec. 2003


Geplaatst in de categorie: verdriet

4,0 met 37 stemmen 1.808



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Christoph Boon
Datum:
6 mrt. 2004
Email:
Christoph.BoonUGent.be
Wie zou het in z'n hoofd halen om over stijl of vormgeving te beginnen bij het lezen van dit stukje tekst? De woorden zijn geschreven door iemand die schrijft om te leven. Om in leven te blijven. De hardheid waarmee ze over dat leven, haar bestaan, schrijft, getuigt van lef. Het lef om naakt te zijn. Dat de schrijfster deze huiveringwekkende naaktheid met ons, slapelozen, delen wil, maakt me troosteloos. Ik huil omdat ik lachen wil maar daartoe de handleiding in deze tekst ontbeer...
Naam:
Rit
Datum:
1 jan. 2004
Email:
hobbitrithotmail.com
Mooi, er zit wanhoop in, maar ook hoop en het Niets... Veel weemoed en heimwee naar vroeger, veel vroeger toen het gewoon beter was..

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)