Alle inzendingen

(voor Alexandra Fröhlich (1967 - 2025)) Jij bent geboren op 1 februari 1967 in Hamburg. Jij werkte eerst als redactrice bij diverse vrouwenbladen. Jij zat vol humor en jij had een positief charisma. Als journaliste in Kiev begon jij vlak na de Sovjettijd (eind 1991) een vrouwentijdschrift. Later werkte jij in Duitsland als freelance schrijfster voor…

Tegenwoordig sluit een zwaar, metalen rolluik de winkelgalerij aan onze Tilburgse Westermarkt af. Kennelijk is dit een noodzaak wegens onheil en misdaad die welig tieren. Te midden van de lange keten van winkels treft men tot zijn verwondering zelfs een yoga-studio aan. Waar het consumentisme hoogtij viert lijkt deze hier misplaatst maar wellicht kunnen…

Het is volstrekt logisch en verantwoord dat de VN de nieuwe wereldkaart - met de grootte van landen en continenten zuiverder in beeld - invoeren. De Equal Earth-kaart. Verzet hiertegen lijkt me van vooringenomenheid en domheid getuigen.…

Hoe de VVD het de laatste tientallen jaren voor elkaar heeft gekregen, geen idee, en waarom de journalisten er al die tijd gretig intrapten, het is me een raadsel, maar de eerste kwart eeuw kreeg de PvdA overal de schuld van. Aanvankelijk was het altijd het kabinet Den Uyl dat alles fout had gedaan. Dat foute was dan steevast beleid dat door CDA-VVD-kabinetten…

Graaf Gaspard de La Rocque van het Kasteel van la Mothe in Vicq was vroeger een gewetenloze crimineel, die voor grof geweld niet terug deinsde. Zijn criminele activiteiten deed hij uiteraard in het diepste geheim en altijd onherkenbaar vermomd. Om het geld hoefde hij het niet te doen. Hij stal dan ook voornamelijk uiterst kostbare kunstvoorwerpen en…

Naast de overige erfstukken die van grotere omvang en waarde zijn, liet mijn moeder enkele tinnen poppetjes na. Deze hebben sinds lange tijd een plaatsje gevonden achter de glazen deuren van mijn zwartgelakte vitrinekast. Hun levenloze, dode oogjes staren mij aan en schijnen iets mee te willen delen of een boodschap over te willen brengen vanuit het…

Ik zet een verse kop koffie. Nu alleen nog even mijn mobiel en mijn leesbril pakken. Mijn brein was ooit een wandelende Rolodex. Ik kende elk telefoonnummer uit mijn hoofd. Familie, vrienden, de huisarts, zelfs dat van de plaatselijke Chinees. Tegenwoordig onthoud ik nog maar één nummer: dat van mijn eigen huis. Denk ik. De rest staat in mijn…

De volgende ochtend, zondag 8 februari 2015, werd Bjarne wakker met een zwaar hoofd en de bittere smaak van te veel zwarte koffie. De regen van de vorige avond was overgegaan in een grijze, mistige deken die over de stad hing. Hij weigerde toe te geven aan de frustratie van de mislukte digitale zoektocht. Als Emma P. hem iets had geleerd, dan was het…

De ethiek van onverschilligheid begint bij een stille spanning in het hart van ieder mens: het verlangen om recht te doen aan alle pijn die de wereld draagt, tegenover de onmogelijkheid om overal aanwezig te zijn. Aandacht is een fragiele, schuwe metgezel. Ze beweegt zich niet als een rechtvaardige rechter, maar als een vogel die neerstrijkt waar de…

Ruim 230 oud-ministers en staatssecretarissen, ambassadeurs, diplomaten en ambtenaren hebben het kabinet opgeroepen maatregelen te nemen tegen Israël. Het is niet verbazingwekkend dat deze oproep komt. Het is eerder verbazingwekkend dat deze oproep nu pas komt, want het misdadige optreden van Israël onder aanvoering van Netanyahu vindt al jaren structureel…

De gymzaal maakte deel uit van de constellatie van verschillende gebouwen die, welhaast in een cirkel opgesteld, het toneel vormden van onze jeugd, zoals daar waren: het patronaatsgebouw, de kleine kerk en het lage, houten schoolgebouw. Zelfs vandaag de dag treft men het hoekige bouwwerk van de gymzaal nog aan aan het Fatimaplein, maar het heeft…

Graag zou ik Noord-Spanje eens bereizen, maar dat zal me in mijn leven niet meer gegeven zijn. Mijn favoriete televisieprogramma Rail Away geeft een indrukwekkend en romantisch aandoend beeld van de noordelijke Spaanse provincie waarvan men voorheen een volkomen ander beeld koesterde. Witte, snelle treinen slingeren als lenige metalen slangen door het…

Om de weersomstandigheden, die de laatste jaren wel bijzonder buitensporige dimensies en proporties hebben aangenomen, te omschrijven gebruikt men vaak de clichés "broeierig" en "benauwd". Als het weer verandert en als de warmte toeslaat, verandert de vocabulaire van de goegemeente. Dan wordt ook het woord warmte tot een algemeen gangbaar woord…

Dit was nou typisch een film voor ons drieën. Ik was nieuwsgierig. Zijn vorige, Oppenheimer, vond ik goed. Het was de laatste film die we met elkaar zagen. Onze smaken raakten elkaar minder vaak. Ik keek ze vragend aan. Man schudde zijn hoofd. Zoon leek het wel wat. "Daar wil ik met mijn vrienden heen." Beetje beduusd las ik wat recensies. Ja…

De regen in de vroege ochtend was onomkeerbaar. Het was geen zachte motregen, maar een kille, kletterende bui die de stenen van het Kantoorplein schoon veegde. Samuel stond stil op de drempel van het glazen hoofdkantoor. Hij keek naar zijn glimmende schoenen, naar de zware aktetas in zijn rechterhand en voelde de knoop van zijn stropdas als een loden…

Gekken en dwazen schrijven hun namen op muren en glazen. Een oudhollands spreekwoord, waaraan ik soms moet denken bij het gedrag van President Donald Trump van Amerika, de machtigste man op deze aardbol. Als het maar even kan probeert hij zijn achternaam op een gebouw te plaatsen. Wat hij ermee beoogt is onduidelijk. Ik denk aan Nicolae Ceausescu…

Simon V. maakte op mij bij het programma van Albert Stegeman niet de indruk de meest geschikte zaaddonor te zijn. Het zou me niet verbazen als hij bij nadere beschouwing in het autisme spectrum stoornis zou thuis horen. Dat iemand zoveel kinderen kan/ wil/ mag/ durft verwekken is absurd. Het huidige aantal toegestane donorkinderen van 12 mag wat…

Het nieuws van de zwervende baron gaat als een lopend vuurtje door de kring van adellijke dames. Gravin Lolle Vegelin van Claerbergen van de Epemastate in IJsbrechtum is de bron van dit nieuws en zij was dan ook de eerste gelukzalige, die de zwervende baron Richard Ripperda op bezoek kreeg. Het was haar beste vriendin, gravin Wendelina van Ewsum van…

In de herhaling op maandag: totdat een nieuw proces zal plaats vinden. --------------------------------------------------------------------------------------- De juridisch zeer geschoolde dames en/of heren van de Hoge Raad laten het vonnis in zake de Arnhemse Villamoord voor wat het is. Mensonterend. Motivatie: Het Arnhemse hof had zich ooit gebogen…

Het dorp Engelen dat de sprookjesachtige naam draagt, lag kort geleden onder demonisch vuur van haatdragende relschoppers. In mijn stormachtige jeugdjaren vormde het voor mij het toneel van een dramatische vlucht. Vijftig jaar na dato heerst daar nog altijd een idylle. In een uithoek, afgeschermd en afgezonderd van alle onheil, haat en geweld, woont…

(voor Amalie Skram (1846 - 1905)) Jij bent geboren als Berthe Amalie Alver op 22 augustus 1846 in Bergen, Noorwegen. Jouw ouders waren Ingeborg Lovise Sivertsen (1821 - 1907) en Mons Monsen Alver (1819 - 1898). Jij had 4 broers. Op jouw 17-de jaar ging het bedrijf van jouw ouders failliet. Jouw vader ging naar Amerika, omdat hij anders naar de gevangenis…

Het ondenkbare ligt open, een kort moment waarin de fragmenten van het geheel zich laten zien. In de drukte van alledag lopen we vaak langs de essentie heen, gevangen in de systemen en structuren die we voor onszelf bouwen. Maar nu valt de ruis weg. Er ontstaat een zeldzame openheid, een flits van helderheid waarin de grenzen tussen het bekende en het…

Mijn openlucht cabrio maakt al een tijdje een vreemd geluid en zo langzaamaan hoort dat geluid erbij en weet ik niet beter, want ook wij - ouderen - piepen en kraken soms een beetje, als we stilstaan is het rustig, net als mijn scoot dus en ik denk gewoon: het hoort erbij! Het wordt een ander verhaal als er ineens geratel klinkt, een geluid als van…

Ik ga zitten in het café. Nog niet eens zo lang geleden, ging ik daar een kop koffie drinken voor de gezelligheid. En voor een gesprek. Dan liet ik mijn mobiel thuis. Dat voelde oké toen. Dat was in de tijd dat je nog een gesprek kon hebben met iemand die zijn mobiel in zijn zak hield . Nu, probeer je een gesprek met iemand, maar die zit met zijn…

In de verveling wordt zichtbaar hoezeer we ons bestaan vullen met beweging zonder richting. We rennen, plannen en produceren, alsof het leven een machine is die niet mag stilstaan. Maar wanneer de beweging stokt en er niets meer is waarachter we ons kunnen verschuilen, dringt zich een zachte maar onontkoombare vraag aan ons op: waarom doen we wat we…

De bebouwing die de Piushaven omringt heb ik altijd merkwaardig gevonden. Deze bebouwing fascineerde me al tijdens mijn jeugdjaren en maakte veel indruk op mij. Daar was het vreemd gevormde hoog oprijzende bouwwerk, opgetrokken uit lichtgele steen dat mij onbekende doeleinden diende en dat moeiteloos had kunnen figureren in een horrorfilm. Op het zwarte…

Het is zo’n zondag waarvan je denkt: wat doen we, gaan we de deur uit met de wetenschap in een geweldige regenbui terecht te komen of: besluiten we er een geweldige luie, ontspannen, rustige en gemoedelijke zondag van te maken? Nou de keus is dus helemaal niet moeilijk want net als ik over weggaan begin gaat de hemel open en stort er een zalige bui…

Vervolg van In het spoor van de antiheld (8) Disclaimer: Wat volgt is satire. Overeenkomsten en gelijkenissen met bestaande situaties en personen berusten op toeval. Ofschoon fictief, dienden authentieke voorbeelden als inspiratie. Drie fijne Families Doel is verzwegen familiegeschiedenis vastleggen. Van het sappige soort in de categorie…

Zaterdag 7 februari 2015: De obsessie van Bjarne om de obsessies van zijn voormalige geliefde Emma P. te bestuderen leverde een tiental gedichten op over bloemen in de Nederlandse literatuur. Hij stuurde ze onmiddellijk op naar het mailadres van Florian van Driesteveld die er contacten met verschillende uitgeverijen op nahield. Nu was het afwachten…

In heel Luxemburg is het snikheet. De zon deelt gemene zweepslagen uit. De zon voelt zich blijkbaar uitgenodigd om de aarde meer en meer van dichtbij te bekijken. Dit tot grote afkeer van de aardlingen, terwijl die dat zelf bekokstooft hebben. De landauer van gravin Charlotte Schloeder van Lachen is bijna bij Kasteel Bettendorf aangekomen. De kappen…