Autobiografieen

De volgende vrijdag, 13 februari 2015, was de mist eindelijk opgetrokken, maar de lucht boven de stad had de kleur van nat beton. Bjarne had de hele week de legendarische woorden van Gerard Vroeg door zijn hoofd horen spoken. Minder bloemen, meer snoeiwerk. Het had hem dwingender achter zijn bureau gezet dan de deadlines van de Amsterdamse uitgever…

De volgende ochtend, zondag 8 februari 2015, werd Bjarne wakker met een zwaar hoofd en de bittere smaak van te veel zwarte koffie. De regen van de vorige avond was overgegaan in een grijze, mistige deken die over de stad hing. Hij weigerde toe te geven aan de frustratie van de mislukte digitale zoektocht. Als Emma P. hem iets had geleerd, dan was het…

Zaterdag 7 februari 2015: De obsessie van Bjarne om de obsessies van zijn voormalige geliefde Emma P. te bestuderen leverde een tiental gedichten op over bloemen in de Nederlandse literatuur. Hij stuurde ze onmiddellijk op naar het mailadres van Florian van Driesteveld die er contacten met verschillende uitgeverijen op nahield. Nu was het afwachten…

Vrijdag 6 februari 2015: Veel tijd om over het brievenboek na te denken had Bjarne niet. Nog altijd werd hij achtervolgd door de wanen van labiele familieleden. Dat het hem desondanks toch lukte om zijn mentale leven in balans te houden was niet alleen een kwestie van geluk. Hij had zich getraind in het verwerken van frustraties door op tijd zijn gedachten…

Zondag 1 februari 2015: Er was een heleboel ruis gaande op het internet. Meningen konden op weinig respect rekenen en werden vaak als waarheid aangenomen. Bjarne dacht er zo het zijne van. Hij had met enkele mailberichten duidelijk gemaakt dat hij geen toestemming gaf voor het brievenboek zolang die passages die over zijn leven gingen er in zouden…

Zondag 18 januari 2015: Onderwerp: Re: Nalatenschap Emma Petronella / Brievenboek Beste Florian, Naar aanleiding van de gescande brief van Emma die je me stuurde, heb ik besloten om akkoord te gaan met het inzien van de overige documenten op de computer. Ik wil echter benadrukken dat mijn definitieve toestemming voor de publicatie van het brievenboek…

Zaterdag 17 januari 2015: Het weinige winterlicht dat door de kleine ramen van het atelier naar binnen sijpelde, maakte de leegte op de muur pijnlijk zichtbaar. Waar gisteren 'De kleine wandelaar' had gehangen, restte nu slechts een schone, stofvrije rechthoek op de wand. Bjarne stond er met een mok zwarte koffie naar te kijken. Zijn ogen warm van…

Vrijdag 16 januari 2015: De scherpe, licht chemische geur van acrylverf hing nog in het atelier toen Jasper zijn keuze maakte. Zijn vinger wees naar het kleine schilderwerk van Bjarne, getiteld 'De kleine wandelaar'. Het doek toonde een eenzame figuur die doelloos dwaalde door een weids, mistig landschap. Jasper bleef er minutenlang stil voor staan…

Zondag 21 december 2014: De kortste dag van het jaar droeg een lichte vorst met zich mee, zo’n kou die de lucht kraakhelder trekt en de adem in witte flarden voor het gezicht laat hangen. Jasper keek door het beslagen raam van het café naar buiten, waar de straatlantaarns al vroeg hun amberkleurige gloed over de kasseien wierpen. Binnen gonsde het van…

Zaterdag 20 december 2014: De winterwind tikte ongeduldig tegen de ruiten, maar binnen in de ruime woonkamer van Bjarne heerste een serene rust. Althans, tot die middag de post op de mat viel. Een ansichtkaart van de jarige Jasper bracht plotseling een golf van jolijt en levendige gezelligheid in de kamer. Het was een opmerkelijke kaart. Op de voorkant…

Zondag 14 december 2014: Natuurlijk was de groentesoep van Astrid niet zomaar te vergelijken met de magische soep die Emma Petronella in vroegere jaren met veel liefde liet koken op het fornuis. Maar het was niet verkeerd geweest als Bjarne Jasper had uitgenodigd voor een avondje soep eten bij de televisie. Het kwam er eenvoudig niet van en Bjarne…

Zondag 7 december 2014: Het was een koude, heldere winterdag. Een week na zijn toevallige ontmoeting met Jasper merkte de goedgemutste Bjarne dat de rust in zijn hoofd was gebleven. De herfst was nu definitief voorbij en de stad maakte zich op voor de decemberfeestdagen, maar voor het eerst in jaren voelde Bjarne geen druk om aan de verwachtingen van…

Zondag 30 november 2014: Een gevoel van opluchting had zich meester gemaakt van Bjarne, die eindelijk inzag dat het goed was dat hij niet meer met Thomas samen was. De latrelatie had vele hoogtepunten gekend, maar uiteindelijk was de passie niet bestand tegen de realiteit van te veel persoonlijke verschillen tussen de twee homomannen die van de herenliefde…

Zondag 23 november 2014: De afgelopen zeven dagen waren voorbijgegaan in een roes van intellectuele ontkenning. Bjarne had zichzelf wijsgemaakt dat Thomas’ vertrek een noodzakelijk onderdeel was van het alchemistische proces — de tijdelijke scheiding om tot een hogere synthese te komen. Maar vanochtend, precies een week na die gelaagde, wrange afscheidskus…

Zondag 16 november 2014: De overgang van de spirituele extase naar de rauwe realiteit van de zondagochtend voltrok zich met de traagheid van dikke stroop. Toen Thomas zijn ogen opende, sloeg het felle herfstlicht dat door de gordijnen sneed als een hamer in zijn schedel. De melancholische openheid van de vorige avond was verdwenen; wat overbleef was…

Zaterdag 15 november 2014: De bijzondere ingrediënten in de soep die Bjarne speciaal voor zijn liefdesvriend Thomas had klaargemaakt hadden een trefzekere uitwerking op het humeur van Thomas. Ook zijn houding in bed was veranderd tijdens de spijsvertering. Hij was niet langer een roofzuchtig hongerige wolf die Bjarne besprong met zijn wellustige geest…

Op vrijdag 14 november 2014 was het in Nederland een overwegend bewolkte en koele dag met een maximumtemperatuur van 12,4 °C. Maar in de woning van Bjarne was het behaaglijk warm omdat Bjarne de verwarming hoger had gezet vanwege het bezoek van Thomas, die deze week al op vrijdag kwam logeren vanwege de liefde die hij voor Bjarne voelde. Bjarne keek…

Zaterdag 8 november 2014: De hele week had Thomas gelezen in het boek met de gedichten van de dichter Kaváfis. Het had zijn liefde voor de tedere Bjarne intenser en diepzinniger gemaakt. Alsof hij nu in staat was om de elegante Bjarne nog meer liefde te geven op een aardse maar toch geestdriftige manier. Ook Bjarne verheugde zich erop om zijn stoere…

Het was de eerste zaterdagavond van november 2014. Thomas en Bjarne lagen samen slechts gekleed in ondergoed in bed om over literatuur te praten. Bjarne genoot van de eigenzinnige meningen van zijn stoere Thomas. Deze keer wilde hij weten wat Thomas van het werk van de bekende schrijver Gerard Reve vond. Thomas keek naar het plafond en trok het laken…

Zondag 12 oktober 2014 bracht de rust die naadloos aansloot op de avond ervoor. De melancholieke regen had plaatsgemaakt voor een waterige herfstzon die door de ramen van het appartement scheen en stofdeeltjes liet dansen in de lucht. De platenspeler zweeg, maar de lichte toon van Remco Campert hing nog merkbaar in de kamer. Thomas werd als eerste…

Opgejut en vernederd door haar narcistische moeder pleegde haar zoon zelfmoord. Dit schrijft een moeder op facebook. Ik kan me niet voorstellen dat ze niet tussenbeide kwam en schrijf terug: ik heb mijn zoon niet met zijn narcistische oma om laten gaan. Zij: dan heb jij de juiste keuze gemaakt. Ik: dankjewel, maar dit is te wrang om jouw verschrikkelijke…

Het herfstweer was die avond milder. Een zachte, melancholieke regen tikte tegen de ramen, en de felle wind van twee weken geleden had plaatsgemaakt voor een rustige bries. Binnen had Bjarne de jazzplaat Kind of Blue van Miles Davis opgezet. De lome trompettonen vulden de kamer en kleurden perfect bij de sfeer. Op de salontafel lag ditmaal geen dikke…

De herfst had nu definitief doorgezet. Dikke regendruppels sloegen tegen de hoge ramen van het appartement en de wind gierde om de hoeken van de straat. Binnen had Bjarne de verwarming een standje hoger gezet. Op de salontafel brandden twee kaarsen, die een flakkerend, warm licht over de kamer wierpen. Thomas zat gekleed in donkerblauwe jeansbroek…

Een vroege herfstwind zeurde zachtjes aan de hoge ramen, maar binnen in de woning was de sfeer even warm als een week eerder. Thomas stond voor de passpiegel in de gang en trok zijn T-shirt strak over zijn borst. Toen Bjarne de woonkamer binnenkwam met een verse pot thee, keek Thomas lachend over zijn schouder. "Moet je kijken," zei Thomas, terwijl…

De nazomeravond was zacht, maar binnen in het appartement van Bjarne brandde al een kleine leeslamp. Thomas liet zich met een diepe zucht op de bank vallen. Zijn schouders voelden zwaar van een week lang betonplaten sjouwen op de bouwplaats, maar zijn hoofd was helder. Op de salontafel lag dit keer geen dikke, academische pil, maar een reeks geprinte…

Thomas bekeek zijn weerspiegeling in het dubbele glas van het kantoorpand in aanbouw. Hij spande zijn armen kort aan onder zijn strakke T-shirt; het bouwstof maakte de contouren van zijn triceps alleen maar scherper. Op de steiger was hij de man die alles kon tillen. Maar toen hij 's avonds in zijn stille appartement de vulpen tussen zijn eeltige vingers…

Er hing een lichte, verfrissende motregen boven de Oosterparkbuurt toen Thomas de deur van Bjarnes appartement achter zich dichttrok. Het was drie weken na die overweldigende avond waarop hij voor het eerst Bjarnes territorium had betreden. De boekenkasten, de geur van de muren en de schaduw van Gerard Vroeg voelden nu minder als een bedreiging en meer…

Na een eerdere nacht vol passie in een hotel in juli zochten de twee liefdesvrienden elkaar in augustus opnieuw op. Dit keer opende Bjarne de deur van zijn eigen leefwereld. Hij ontving Thomas in zijn woning in de karakteristieke Amsterdamse Oosterparkbuurt. Voor Thomas was dit een compleet nieuwe ervaring; hij had de woning van Bjarne nog nooit…

Tijdens de zomer van 2014 kreeg Bjarne een mailbericht van Thomas, de gespierde man die ooit zijn studiegenoot was. De brief had een erotische ondertoon die Bjarne niet kon ontkennen en die hem ook niet koud liet. Thomas wilde weten of Bjarne nog gevoelens voor hem had. Beste Bjarne, Mijn leven in Haarlem heeft vele saaie kanten, de meeste zijn…

Het evangelie als machtsmiddel. Kerkleden die melkkoeien worden genoemd. Eindtijd bedreigingen. Opgejaagde schapen overladen met opdrachten in de stal van Maasbach. Onderdanig. De collecte aanvaardt alleen papiergeld in emmers. Alarmbellen rinkelen zacht. Ze horen slechts de leider die zich opwerpt als een god, in plaats van hun eigen door God gegeven…