Alle inzendingen

Trump heeft besloten door te gaan met de bombardementen op Iran. Kosten: miljarden die te becijferen zijn hoewel ze gigantisch oplopen. Maar de angsten, de ellende en het verdriet dat hij daarmee aanricht is niet becijferen. Weer heel veel schade, weer heel veel gewonden, weer veel doden. Onder wie Amerikanen die vallen door aanvallen vanuit Iran in…

(voor Sándor Reményik (1890 - 1941)) Jij bent geboren op 30 augustus 1890 in Cluj-Napoca, Roemenië, toen Kolozsvár, Oostenrijk-Hongarije. Jouw vader Károly Reményik (1857 - 1935) was een rijke architect, voorzitter van de Ambachtsvereniging van Cluj en beheerder van het lutherse dorp. Jouw moeder was Mária Bretz (1863 - 1930), een literatuurkenner…

Het plein lag stil tussen de hoge gebouwen. De regen was gestopt, maar de stenen glommen nog in het lantaarnlicht, glad als gepolijst marmer. Een eenzame fietser suisde langs me heen, zijn banden een kort, nat gesis. Toen zijn contouren in de verte vervaagden, was ik geheel alleen. Alleen het geruis van de snelweg, een verre, aanhoudende ademtocht,…

Er is een gerede kans dat de schaakster Judit Polgar president van Hongarije wordt, nu de huidige president gedwongen is af te treden. De 49-jarige Judit (donderdag a.s. wordt ze 50 jaar) zou bij heel veel Hongaren geliefd zijn: ze zou dus op haar plaats zijn als vertegenwoordiger van het hele volk. De waardering voor haar zal komen door haar geweldige…

De lange, lange jaren die gepasseerd waren en de turbulente, dramatische gebeurtenissen die zich in ons beider levens voorgedaan hadden, schenen ons van elkaar losgekoppeld en verwijderd te hebben tot we elkaar terugvonden. Haar blikken had ze gericht op een foto, opgesteld in mijn woonkamer. Die fascineerde haar. Haar voorkeur ging daar naar uit…

Het was de eerste zaterdagavond van november 2014. Thomas en Bjarne lagen samen slechts gekleed in ondergoed in bed om over literatuur te praten. Bjarne genoot van de eigenzinnige meningen van zijn stoere Thomas. Deze keer wilde hij weten wat Thomas van het werk van de bekende schrijver Gerard Reve vond. Thomas keek naar het plafond en trok het laken…

Het knappe voorkomen en het gevatte intellect van graaf Ambroise de Selliers de Moranville van het Kasteel van Lavaux-Sainte-Anne in Rochefort heeft bij diverse gravinnen een tomeloze verliefdheid losgemaakt, die zij maar al te graag beantwoord zien. Zo laat gravin Belinda de Fagnolle van het Kasteel van Évrehailles iedere dag een bos bloemen bezorgen…

De ringbanen omsluiten onze stad als een ceintuur om het lichaam van een corpulent persoon en ze dragen de namen van de vier windstreken. Ik woon aan de lange Ringbaan West, die als vanouds geflankeerd wordt door bomen en waar het verkeer dag en nacht aanstormt in dubbele rijen. In de nacht schouwt men daar de verlichting aan van wat men ook de naam…

De wereld in de ban van een bal met 22 spelers. Jaren is hiernaar toegeleefd. Welke landen mogen meedoen, wie zijn goed genoeg voor de strijd? Terwijl de wereld in de fik staat, wordt geselecteerd. Oorlogen gaan door, bommen blijven vallen, doden blijven vallen, terwijl de wereld zich opmaakt voor het spektakel van de bal. Favoriete spelers en teams…

Het is de favoriete tegeltjeswijsheid van de man die zijn eigen kinderen alleen herkent van de gezinsfoto op zijn bureau. De man die tijdens het tandenpoetsen alvast zijn e-mails screent, omdat elke verloren seconde een misdraging is jegens het bruto nationaal product. Het is de grootste, meest tragische misvatting sinds de mensheid besloot muntjes…

Ik ging op een snikhete dag met buslijn 374 van Breda naar Zundert. Op halte Willem Passtoorsstraat uitgestapt, vlakbij het Van Goghkerkje op het Vincent van Goghplein 1. Bijna alles in Zundert heet Vincent of Van Gogh of de naam gekoppeld. Voor het Van Goghkerkje staat een bronzen standbeeld van Vincent en Theo van Gogh, gemaakt door Ossip Zadkine.…

In die jaren circuleerde nog altijd Het Nieuwsblad van het Zuiden door onze stad de krant met de forse oplage die vrijwel huis aan huis bezorgd werd. Mijn eerste, wonderlijke kennismaking met de taal die ik later lief kreeg moet hebben plaatsgevonden toen ik die indrukwekkende zwarte letter G met haar krullende staart aan de onderzijde voor het eerst…

Zoals Francois ‘Le Flattuleur’ Benoit, wiens chronische winderigheid het peloton tot razernij dreef. Bekend is het drama van ‘29. De koers eindigt op de top van de Mont Brie. De kopgroep mag aanzetten voor de etappewinst. Francois kruipt naar voren en tilt zijn derrière van het zadel, waarop de andere renners zich uit pure wanhoop in het ravijn storten…

Allemaal bekend met de iconisch dappere Chinese opstandeling die staand voor een colonne tanks die tot stoppen dwong, heeft Gaza zijn eigen onverschrokken tank-trotseerder in de persoon van de arts Abu Safiya, die anderhalf jaar geleden in zijn witte doktersjas op Israëlische tanks afstapte om bij de soldaten tegen de belegering van zijn ziekenhuis…

Citaat Lieke Marsman: Verwerken dat ik ongeneeslijk ziek ben, doe ik voor het grootste deel alleen. Het woord Einzelgänger heeft voor veel mensen een negatieve connotatie, maar niet voor mij; ik vind het fijn om veel alleen te zijn. Voor 100% kan ik mij vinden in deze woorden van Lieke Marsman. Gelukkig heb ik geen kanker in tegenstelling tot…

Waarom is Spanje het enige land in Europa dat kritisch op Israël durft te zijn? Ik bedoel dan echt kritisch. Niet het lieve kritisch van Nederland dat zich zorgen maakt over de daden van Israël in Libanon, in Gaza, op de Westbank en de bombardementen op Iran, maar dat we vanwege de aanslag van Hamas op 7 oktober wel begrip hebben. Begrip is wel mooi…

Het lijkt mij onverantwoord dat veroordeelden vanuit de gevangenis een handel(tje) opzetten. De staatssecretaris noemt het verkoopgedrag van Douglas W. - van de Roemeense helmroof - geen strafbaar feit. Maar er zal toch wel een andere bepaling zijn die celcommercie onmogelijk moet maken? Het lijkt me voor het aanzien van politiek en justitie nogal…

De langgerekte keten van winkeltjes die de Schouwburgpromenade sierde en die ik zo vaak gepasseerd ben bestaat niet meer en behoort tot het verleden. De slopershamer is eraan te pas gekomen. En zo is een nieuw, voorheen ongekend stadsgezicht ontstaan, maar de huisvesting van de lange rij van neringdoenden kon in mijn ogen nooit een schoonheidsprijs…

Zondag 12 oktober 2014 bracht de rust die naadloos aansloot op de avond ervoor. De melancholieke regen had plaatsgemaakt voor een waterige herfstzon die door de ramen van het appartement scheen en stofdeeltjes liet dansen in de lucht. De platenspeler zweeg, maar de lichte toon van Remco Campert hing nog merkbaar in de kamer. Thomas werd als eerste…

De vraag of een vogel het fijn vindt om te vliegen, zegt misschien meer over onszelf dan over de vogel. Want hoe kunnen wij, wier voeten aan de aarde geketend zijn, ooit begrijpen wat het betekent om thuis te zijn in de lucht? Misschien moeten we de vraag wel omkeren en niet vragen óf hij het fijn vindt, maar wat het vliegen met hem doet; wat het voor…

De boomkruinen, struiken en varens in het bos bij Kaatsheuvel blazen steeds een strenge orde. Hun adem is de regeling voor het leven van de dieren, die tussen en onder hun gebladerte wonen. Deze schepsels van de natuur schikken zich er in. Ze leven zoals zonder meer van hen verlangd wordt. Maar de bomen aan de andere kant van dat hoge hekwerk...…

Nadat de politie de psychiater heeft gearresteerd, gaat de detective naar Nova om haar in te lichten over de gang van zaken. "Je hoeft me niet zo aan te kijken, Nova. De dokter heeft al bekend. Hij heeft alles op jou en Julian proberen af te schuiven." zegt de charmante detective tegen de creatieve therapeute. "Natuurlijk deed hij dat. Dat is…

Het is voor buitenstaanders niet goed te volgen waarom Zelensky kabinetsleden ontslaat. Eerst zijn premier Dvyridenko, nu zijn minister van Defensie Fedorov. Als de oorlog met Rusland voorbij is - liever vandaag dan overmorgen - zou het een goede zaak zijn als Zelensky aan het parlement uitvoerig verantwoording aflegt over zijn handelen.…

‘Ik zie hier nog een klein streepje.’ 
De man voor juwelier Wilting, ik schat de heer Wilting in eigen persoon, draait zich om met een blik alsof ik hem onverwacht bij de ballen heb gegrepen.
 Met een glimlach, die ik zelf als ontwapenend zou omschrijven, kijk ik hem aan. 
Geintje. In een split second schakelt hij van verbazing naar begrip en pakt…

Als ik het paviljoen genaderd ben waarin mijn broer al veertig jaar zijn thuis gevonden heeft, zie ik hem vanaf een afstand al achter de glazen deur alsof hij mij vanuit de verte al begroet. Zijn zozeer geliefde zus naar wie hij voortdurend uitziet, komt weer op bezoek en zijn verplegers zullen de man vanuit zijn vertrekken begeleiden en bij me brengen…

Opgejut en vernederd door haar narcistische moeder pleegde haar zoon zelfmoord. Dit schrijft een moeder op facebook. Ik kan me niet voorstellen dat ze niet tussenbeide kwam en schrijf terug: ik heb mijn zoon niet met zijn narcistische oma om laten gaan. Zij: dan heb jij de juiste keuze gemaakt. Ik: dankjewel, maar dit is te wrang om jouw verschrikkelijke…

De gang naar de nabijgelegen supermarkt, die haar alom bekende logo draagt, heb ik gewoonlijk snel afgelegd. Onlangs kon ik niet voorbijzien aan een geparkeerde taxi waaruit een breed glimlachende meneer stapte die mij opgewekt begroette. Ik heb geen taxi besteld verklaarde ik. De chauffeur bleek echter mijn tot dan toe mij altijd onbekend gebleven…

Met de bus in het voor mij onbekende Nuenen gearriveerdzijnde liep ik in de hete zon richting het centrum. Eerst bij AH een ijskoffie met twee pizzabroodjes gehaald. Daarna op zoek naar de restanten van de aanwezigheid van de familie Van Gogh. Er was een ordinaire kermis, maar die sliep nog. Het eerste wat ik zag, was ´Nuneville´, het huis op Berg…

Het herfstweer was die avond milder. Een zachte, melancholieke regen tikte tegen de ramen, en de felle wind van twee weken geleden had plaatsgemaakt voor een rustige bries. Binnen had Bjarne de jazzplaat Kind of Blue van Miles Davis opgezet. De lome trompettonen vulden de kamer en kleurden perfect bij de sfeer. Op de salontafel lag ditmaal geen dikke…

"Voor allen die uitvoeren en niet terug keerden." Die woorden zijn niet alleen in steen gebeiteld, maar in het zachte, zoute geheugen van een dorp dat eeuwenlang leefde op het ritme van de zee. Het vissersvrouwtje in Scheveningen staat daar niet slechts als een beeld, maar als een stille wachter tussen werelden. Haar bronzen huid draagt de matte,…