7098 resultaten.
Mysterie en openbaring/scherven van een leven......
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
413 Het scheen me toe dat ze aan een stuk door op de toppunten van wanhoop verkeerde, als een onwillige koorddanser die voortdurend van het koord van het leven af dreigt te vallen, maar ze zweeg; zweeg voortdurend zodat haar innerlijk voor mij afgesloten bleef als een onontdekte schat in een Koningsgraf.
We waren bij het glasatelier aangekomen. Ze vervormde…
De groet
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
492 Welhaast vergeten, de vinger aan de pet, de hoofse knik en een hoed die respectvol een dame toelacht. De moeder en het kind dat verbaasd een oude man aanschouwt, de glimlach van beiden om de grap van het leven.
De groet, niet omdat het kan. Het rijmen laat ik aan u over.…
Mijmering op Kerstavond......
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
495 Nu, op deze Kerstavond, verbeeld ik me dat we nog samen zijn, zoals in de voorgaande jaren, zoals in heel mijn voorgaande leven.....
De oude eiken meubelen waren dan als door een geheimzinnig waas omfloerst, alsof ze spraken van Vader, van broer en zus en in de voorafgaande dagen had Marianne het kleine boompje opgetuigd met de lieflijke frutsels en…
Het doodshoofdvlindertje
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
484 Het kerstkaartje arriveerde op een van die stille en milde dagen vóór Kerstmis, voorboden van het jaarlijkse Feest, dat hoe dan ook, ondanks haar feeërieke, glorieuze en magische sfeer en uitstraling bezwaarlijk het immense leed, het wereldwijde onrecht, dat blijft floreren als hardnekkig, taai onkruid dat weerstand blijft bieden aan de zeis van de…
Naar Scheveningen en Madurodam!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
431 De zee zag ik voor het eerst bij Scheveningen. Ik was nog een kind. Plotseling toonde zij mij haar weidse, overweldigende grandeur, nadat we eerst nog ingesloten en omringd waren geweest door bebouwing en nadat we de barrière van de duinen hadden genomen.
Het was op een uitstapje met mijn ouders waarbij ook de popperige, petieterige bouwwerken van…
Een absurd en ondraaglijk dansfestival.......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
449 Het woord "ondraaglijk" warrelde door mijn brein en ik had het bijna uitgesproken in een bloedhete en stampvolle trein, hardnekkig bespied door een monsterlijk dikke vent aan de andere kant van het gangpad en denkend aan mijn zeer onrustbarende en voortdurende geldnood en evenzeer onrustbarende hoestbuien die mij op de meest ongelegen momenten overvielen…
Over paarden, haver en huishoudelijk werk
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
434 Hij kwam aanstrompelen bij de bushalte. Zijn O-benen deden een hippisch verleden veronderstellen. Schijnbaar in overeenstemming daarmee verklaarde hij: "De paarden die de haver verdienen krijgen haar niet" en hij liet me in het ongewisse of hij doelde op de miskende verdiensten van zijn echtgenote, dan wel op die van hemzelf, of misschien op de merites…
Moerenburg Revisited.........
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
486 Onder de warme hemel van augustus, jouw favoriete seizoen, graasden nog de rood- en zwartbonte koeien op de weiden van Moerenburg, maar spoedig zou de nevelige mist van september hun contouren vervagen. Jouw ogen zouden ze niet meer aanschouwen. Je hield van het weelderige landschap, doorkruist door beekjes en rulle paden. Je vroeg slechts om een boeketje…
Om het recht van het licht.......
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
455 Rondom het ziekenhuis spreiden zich de asgrauwe straten met hun huizen uit, vanwaar haar bezoekers afkomstig zijn, en ik ben een van hen.
Taxi's rijden af en aan voor de hoofdingang die zij aandoen als bijen de korf.
De naam van oogarts Bellaars doet in de verte denken aan de benaming "Belladonna", de naam van de vloeistof die in mijn ogen gedruppeld…
Verzopen nest
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
453 Meer dan een jaar keken we en volgden we de wederwaardigheden van de water- hoentjes, sommigen noemen ze waterkippen, maar ik hou het bij hoentjes. Die hoentjes hadden vlakbij een pijler een joekel van een nest gebouwd, zo'n nest waar ze wellicht een weeshuis konden herbergen, een soort van "openlucht-asielzoekers-centrum". Zonder elektra, zonder…
Binnenkant of buitenkant
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
774 Waar reken je iemand op af? Op de binnenkant of op de buitenkant? Waar reken je jezelf op af?
Op je uiterlijk of op je innerlijk.
Het is niet altijd makkelijk jezelf te zijn, wanneer het pijnlichaam van de geest weer om erkenning vraagt, het onverwerkt verdriet, de onwelkome gebeurtenissen, uit het verleden, recent of langer geleden.
Je hebt recht…
Een stille bloem in een kamer......
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
450 Licht en schaduw vallen over een verre wereld: het is de wereld van mijn vroegste jeugd. Sommige contouren nemen duidelijker vorm aan en treden helder voor mijn geest. Veel blijft voor altijd in duisternis gehuld.
Er was een kamer; er was een bont kleed met oosterse motieven. Daarop een vaas. Mintgroene stengels tekenden zich vergroot af achter het…
Lettertempel ontheiligt zichzelf
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
616 Sinds enkele maanden plaatste ik wel eens gedichten, verhalen en columns op Lettertempel.nl, maar dat is mij duur komen te staan en ik waarschuw dan ook iedere schrijver om daar te gaan boeren.
Als nieuweling op die schrijfsite kreeg ik heel wat misère over mij heen, maar ik wist vol te houden. Ik publiceerde een mooie ode voor de nieuwslezeres Astrid…
Kameraadschap
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
435 De kleine hond die bont door de natuur beschilderd is met bruine en zwarte vlekken op een witte ondergrond, ligt bevallig op enige afstand van zijn baas op het grasgroene veld, de voorpoten vóór zich uitgestrekt, de achterpoten haaks op zijn lichaam naast elkaar neergevleid.
Zijn kameraad draagt nutteloze en werkloze uiertjes die geen doel meer dienen…
Opa en kleinzoon
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
633 Opa stond aan zijn wieg en "kon niet denken van geluk" zoals hij verklaarde. Het lot had hem een kleinzoon geschonken.
Voor zijn eigen zoon, de stamhouder, had hij de sterren van de hemel willen plukken. Maar gebleken was dat heftige onstuimigheid leefde in het innerlijk van het kind; het gooide in het halletje van het arbeidershuisje tien eieren…
Een rondje begraafplaats
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
601 Luguber, ach welnee.
Een rondje begraafplaats met
Bezoekjes aan graven,
Niet slechts een of twee.
Het is de sterfdag van oma,
en omdat ze toch allemaal gaan
Gaan ze de rest van de familie ook langs
Zodat die niet "buiten spel" staan
Een rondje begraafplaats, voor oma, tante
Een neef
Ze was blij dat het droog was,
wist niet dat '…
Een dubieuze maar toch succesvolle onderneming.....
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
538 Ik droeg mijn "kostbare" lading de hele lange weg naar het veilinghuis in een zorgvuldig afgesloten vak van mijn leren tas: het waren de dierbare oorbelletjes van mijn lang-overleden oma uit de nalatenschap, neergevleid op zachte watten in een doosje. Ging ik oma soms uitleveren?
De man van het veilinghuis wist het niet meteen: enig overleg met…
Beschaafd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
961 Mijn oog viel vandaag op het woord "beschaving". Wat is dat toch een mooi woord. Zijn wij eigenlijk nog wel zo beschaafd? Wat is dat eigenlijk precies? Dit vond ik: ontwikkeling die iemand of een groep heeft bereikt op het gebied van kunst, techniek, wetenschap en sociale rechtvaardigheid. Beschaving zo'n mooi woord. Gisteren in de trein naar Amsterdam…
"Au fond du temple saint"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
806 In die tijd - ik was veertien jaar - kwam ik vaak aan bij het ouderlijk huis van mijn jeugdvriendin Lucia T. Haar moeder - een gezette matrone - bracht lange uren door achter de naaimachine, ijverig werkend aan een modieuze garderobe voor haar dochter en wij, de vriendinnen, speelden toen nog met onze Midge- en Barbie-poppen waarvoor we als het zo uitkwam…
Moordenaar
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
512 Hij slaat weer toe
de onverslaanbare moordenaar,
Staat op de hoek te wachten:
Als het ware klaar:
Om toe te slaan
Geen geweer geen pistool
Geen bom of anderszins,
Neen: deze moordenaar
Staat ongezien te wachten
op de grote kans,
Niemand ontspringt hieraan de dans:
de dans van die onvoorspelbare
Moordenaar, die kanker heet.…
Over het graf heen/Een kruisbeeld dat de jaren trotseerde......
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.282 Het armpje van de marmerachtig-bleke Christusfiguur, die, zoals de traditie gebiedt, met de lendenen omgord, tegen het ijzeren kruis hangt, is gebroken geweest en weer gelijmd.
We schreven 1940.
Het bombardement bedreigde de stad aan de zee en haar bevolking: in de verte donderde en raasde het. Mijn moeder was twintig jaar oud. Ver van haar ouderlijk…
In de inrichting........
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
8.636 Met de blauw-dooraderde handen neemt ze het tablet witte chocolade aan en stopt ze het haastig in het aandoenlijke, versleten handtasje, gekocht in een kringloopzaak, als wil ze er een wintervoorraad mee aanleggen. Diezelfde handen grijpen de mijne met een wanhoopsgebaar als ze beweert dood te willen en haar gezicht verkrampt en verkreukelt in een grimas…
Laat
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
3.220 Het is weer zo ver, ik tik de nieuwe dag in donkere uren en pluk de nacht. Heb er geen recht op, slechts een vruchtig gebruik van duistere krachten.
Vroeger kwam ik overal en altijd te laat, behalve op afspraakjes, het was in die tijd dat ik verslaafd geraakte aan de rook in mijn longen. Kwam ik te laat achter.
Toen ging ik uit van het goede in…
Ontmoetingen in het Openbaar Vervoer/De vurig verlangde, c.q. de verguisde Liefde......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
729 In de Liefde is alles mogelijk, zegt men; zij schijnt anderzijds haar vaste psychologische wetten erop na te houden, als betrof het het mechaniek van een Zwitsers horloge waaraan geen radertje mag ontbreken om een feilloos precieze tijdsaanduiding tot stand te brengen....
In buslijn 6, op weg van noordelijke naar westelijke stadsgedeelten luisterde…
een mens is niet meer waard dan zijn acties
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
719 Een mens is niet meer waard dan zijn acties.
Lieg niet,
Bedrieg niet,
Doe geen beloftes die je niet waar kunt maken.
Beloofd is beloofd.
Een mens is niet meer waard dan zijn acties.
Je kunt liegen, bedriegen, maar het leven is een bitch.
En de waarheid achterhaald het wel.
Vertrouwen gebroken.
Herstel je niet snel.
Een mens is niet meer waard…
Een date met een oudere dame (vervolg)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
493 De naam 's-Hertogenbosch, de naam van de middeleeuwse stad met haar imposante geschiedenis, die er was vóór wij er waren en die er zal zijn, lang na ons schamele leven, is levensgroot aangebracht op de gevel van haar station.
Het plein ervóór, met haar terras met rieten stoelen, vormde het decor voor onze ontmoeting.
Een verwoestende huidziekte had…
Bij de nieuwe brug/op Fatima/"Vom Heimat, Garten, Haus und Baum ist nichts geblieben als mein Traum"(Hermann Hesse)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.564 We hadden koers gezet naar Tilburg zuid en naar de sombere appartementen uit donkere stenen die met hun prominente, naar voren springende balkons gelukkig wel uitzicht bieden op het kabbelende water van de Piushaven, bekroond door de nieuwe brug....
Te langen leste hadden we ook het troosteloze winkelcentrum nabij de voormalige AaBe-fabriek bereikt…
Geen oude schoenen wegdoen alvorens...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
3.146 Men leerde al op jonge leeftijd: gooi geen oude schoenen weg, alvorens te zorgen voor nieuwe. Lastig hoor heel lastig want: we lopen gisteren een " straatje om" en ik vraag mijn eega: hoor jij ook zo' n raar geluid?
Ja, dat hoorde hij ook maar we wisten dus niet waar het vandaan kwam. In de veronderstelling dat er een punaise in mijn schoen zat…
Oorlogsverklaring na twintig jaar......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.861 Plotseling stonden we oog in oog te midden van een menigte. Even ontmoetten onze gezichten elkaar, daarna wendden we ons af.
Ik droeg nog het jack dat ze me gegeven had en dat ik ter herinnering aan haar zou bewaren: het "bomberjack" met de bontkraag en in mijn binnenste, in mijn hart en in de ladekasten van mijn geheugen draag ik twintig jaar herinnering…
Mijn verraad aan jou
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
441 Nu is er nog de haven met de kleurige boten die we samen bekeken tijdens de wandeling. Nu strekken de straten van de stad zich nog om me heen uit; nu scheiden ons nog maar negen luttele maanden, maar de tijd zal reuzensprongen maken.
Jij blijft altijd bij me, onverminderd, in je gedaante, in je gestalte van je laatste uren. Je laatste blikken vergezellen…