Hartenkreten

Deze keer eens een inzending, waarvan de impuls tot het schrijven ervan nog geen uur geleden in mij is ontstaan. Dit is voor mijn doen best uitzonderlijk te noemen en in de afgelopen zes jaar slechts zelden is gebeurd. Daarbij is, achteraf, altijd gebleken, dat dit de meest pure en direct uit het hart komende gedachten waren. Geen dagenlange overpeinzingen…

Zwarte vleugels van overal overvallen mijn huis, in deze tijd van het jaar vliegen ze getwee met hun grappige grijze kopjes. Kauwen herkauwen hun afkomst, ze kunnen niet anders, vliegen in vlucht door de lucht over mijn dak en schijten alles onder als ze in de bomen van het park zijn beland. Nog even schiet het naar boven in zwermen, prachtklievend…

Duld geen opschorting of vertraging uwer vertroosting. Blijf niet in de rede van uw leed, Zijn kruis vernieuwt zich niet. Zin u uit van woede, het verraad der liefde, haar helse wonden - uw eten, drinken en roken uit uw genen nimmer indachtig - en stil uw schreien als het zwarte water u te bed werpt, de Here u dient met Zijn hete vuren des levens…

Het is doodstil als Olivier, Nick, Robert en de drie jongens van Victory Outreach de kist met Mart op zijn plaats schuiven in de gemetselde tombe. Als ze klaar zijn en een stap achteruit doen, blaast een marinier de taptoe, de Last Post, schrille kreten in een doodse stilte....ondanks de zinderende hitte lopen de rillingen over mijn rug en ineens voel…

Ik ben opgegroeid in de tijd dat de plaatselijke kruidenier nog persoonlijk de boodschappen bij ons thuis bezorgde, de bakker langskwam met manden boordevol brood en koek en... de ooievaar van tijd tot tijd een baby afleverde... Nee, over seks werd niet gesproken, daarvoor moest je niet bij mijn ouders zijn, ze deden of het niet bestond. En waarom…

Het was in ieder geval mooier weer dan twee weken geleden, maar ik hield mijn hart vast omwille van de camera, want een tweede cameradoop zou ik niet kunnen verdragen. Gelukkig zat de camera nu op een stevig statief vastgeklemd en zou het daar niet aan gaan liggen. De twee heren van de NCRV waren inmiddels ook weer bekomen van de schrik (het verlies…

Het kabinet wil straks alle sleraren s1e graads, - neem me niet kwalijk, ik slis een beetje. Masters noemen ze dat nu, zelfs in Moddergat. Met masters meer mans. Maar de VOC had altijd 3 masters in 3 klassen, voor matrozen, stuurlui en kapiteins. Ketelbinken telden in die tijd helemaal niet mee! Daarom had je 27 jaar geleden nog huisjes voor derdegraads…

Op een dag had de schildpad er genoeg van. Hij was altijd maar traag en appelig en nooit eens energiek. Hij nam een dikke pil van de dokter de Uil en begon als een haas te functioneren. Hij vloog meteen uit de bocht! Hij rende urenlang door, deed het huishouden alleen, paarde met alle konijnen, en dronk de hele zaterdag door met gitaarspel op de…

Ziezo, hij is weer elektronisch verwerkt, nadat hij enkele weken geleden tussen alle reclamefolders, de krant en de post in de brievenbus lag. In dit kleurenpalet bijna niet te missen door het bijna kille en triest ogende blauw van juist die ene enveloppe. Elk jaar rond deze tijd als ouverture hetzelfde liedje voor de eerste acte. Zo rond de maand juni…

In de nacht kwam zij tot leven. Slecht haar eigen besef van bestaan. Iets waar zij niet aan twijfelde. De wereld die zij beleefde was mooi. Eigenlijk helemaal niet realistisch, en dat was nou juist het fijne er aan. Ze kon er nachten lang haar fantasie op los laten, haar geest creëerde iets wat alleen haar toe behoorde. Ze wist met zekerheid dat…

Mijn eerste keer op deze site, toentertijd nog niet gesplitst, ik produceerde het gedrocht 'Schaamlip'. Inmiddels ruim 4200 keer gelezen/bekeken sinds het jaar 2005, ben er Ditheke nog immer dankbaar voor. Kreeg er een negatieve reactie op, u weet dat ik daar immuun voor ben. Honderden inzendingen later zou je denken dat een en ander mij nu makkelijker…

Wat mijn verhaal alleen wilde vertellen is: dat ik het zo angstig vind, dat elk klein dingetje een groot iets is geworden. Dat mijn denken niet meer wil stoppen en ik helemaal niet zo goed meer begrijp, wat er met mij aan de hand is. Altijd heb ik de moed gehad om te vechten en nooit, echt nooit, is er een seconde in mijn gedachten geweest dat ik…

Binnen de roomse traditie worden verschijningen vaak exclusief waargenomen door heiligen, zoals bijvoorbeeld door het arme herdersmeisje Bernadette van Lourdes, die diverse keren Maria gezien heeft in een grot. Sint-Franciscus hoorde stemmen (op zich al kielekiele!), die hem zeiden een kerk te bouwen op een bepaalde plek. Doordat hij nauwelijks at werkte…

Golven bestoken het strand, deinen als het gezicht van de storm steeds gericht op het land. De schuimbekkende vloedlijn wordt als wolkjes gegrepen door de draaiende wind. Vervliegt grillig over land, over water als sneeuw voor de zon. Achter mij spoort mijn ijver, stap na stap. Voor even, tot het zilte schuim van het wassende water dit bruut overspoelt…

Na het lezen van de hartenkreet “De voorkamer” van Fred gebeurde er gaandeweg iets in mijn ‘bovenkamer’. Eerst nog wat vaag, maar daarna was het er dan ook in volle omvang: het warme en enigszins weemoedige gevoel van nostalgie. Het schijnt inherent te zijn aan de feedback uit het verleden bij mensen boven een niet exact bepaalde leeftijd. In de regel…

Zij kan niet veel meer, ze rookt als een schoorsteen, ze komt de trap met veel moeite op en af. En ze drinkt bier, veel bier. Comazuipen kan je het nog net niet noemen, maar ze drinkt genoeg om de dag door te komen, genoeg om 's avonds in slaap te geraken. Sinds gisteren heeft ze een vogeltje, een parkietje in een kooi. Het is een jong ding, onvolgroeid…

Dictator Kadhafi is laaiend van woede, omdat zijn volk hem weg wil hebben, iets wat hij niet kan tolereren, want iedereen moet hem eren, moet zijn opgeblazen ego strelen en niet tegen de haren in, want dat pikt hij niet. Als een kwade leeuw brult hij van zijn ivoren toren, dat hij zwaar psychopaat is, wordt nu wel heel schrijnend zichtbaar. Zijn…

Deel 2. Ondertussen, om de wachttijd van de pijnkliniek te omzeilen, ben ik tweemaal opgenomen geweest om een cordisonspuit in mijn rug te krijgen. Helaas ging dit niet zonder problemen. Ik werd niet serieus genomen: 'het zat tussen mijn oren'. Dit omdat mij in het verleden iets was overkomen. Mijn psychiater zou dit met een telefoontje kunnen…

Op dit moment ben ik geestelijk een wrak. Iemand die op instorten staat, op het laatst van haar tenen loopt, roept om hulp, omdat het water aan mijn lippen staat. Ik voel mij radeloos. Hoe is dit gekomen, een vrij stabiele vrouw, die altijd goed voor zichzelf heeft gezorgd. Sterk en zelfverzekerd, die altijd achter haar eigen woorden heeft gestaan…

Doordeweeks kwamen wij, zeven kinderen van een vruchtbare vrouw en een man die er wel pap van lustte, daar niet in. De glas-in-lood schuifdeuren mochten van hen dan niet uiteen geschoven worden, alleen op zondag (na de heilige mis) ging het walhalla open. We hadden het niet rijk, maar daar stond wel een rooktafel met een glimmende chromen rand, twee…

Archie Fire Lame Deer, een Indiaans Lakota-opperhoofd, met wie ik eens een zweethutceremonie meemaakte, zei ons dat we onze Keltische roots moesten bestuderen en opwaarderen, want de Kelten waren de Indianen van West-Europa. Ik ben vervolgens in veel literatuur gedoken en ik ontdekte inderdaad een rijke cultuur, religie en ritus. Zo begreep ik dat…

Gisterenochtend zag ik je nog op de Skype, het kleine groene telefoontje gaf aan dat je on-line was. Ik weet nog dat ik dacht "zó, die is vroeg", het tijdsverschil met Curaçao in aanmerking nemend. Maar ja, je zei die dag ervoor nog dat je om 05.00 s'morgens al opstond vanwege je nieuwe eigen zaak. Ik besloot je niet te storen want als je me wilde…

Zo áf en toe heb ik er één. Zo'n dag waarop ik bijna stík in mijn verdriet. Zonder duidelijk aanwijsbare oorzaak sta ik 's morgens op met zo'n onbestemd gevoel. Ik ben té vroeg wakker, de koffie blijkt op te zijn (dat gebeurt toch nóóit!), mijn rug doet pijn, en niemand on-line om even bij te kletsen. Op het moment dat ik uit bed stap, struikel…

Eerlijk gezegd ben ik zo klein als een pasgeboren eendje, als Calimero. Ik heb meer gelezen dan goed voor me is: filosofen, psychiaters, talloze literaire grootheden, verlichte goeroe's, de meeste dichters/dichteressen, historici en journalisten. Het heeft me uiteindelijk niets meer opgeleverd, ik sta nog steeds met lege handen naar de Hemel geheven…

Het is volle maan vannacht, dan zijn we altijd extra onrustig, wat verklaarbaar is, want de maan trekt water aan en wij bestaan grotendeels uit water. Onbewuste emoties komen dan spontaan bovendrijven, hoe je ook tegenstribbelt. In mijn geval wordt ik een soort weerwolf, een lunatic (maanzieke), daarom sluit ik mijn gordijnen hermetisch, barricadeer…

Als je weg bent kun je verdwenen zijn, je kunt niet zichtbaar zijn, even boodschappen aan het doen zijn. Misschien ben je wel uit of zoiets. Maar als je weg bent kunnen er ook allerlei mensen over je heen rijden, vrachtwagens, fietsen, snorfietsen en schoenen of laarzen die op je stampen. Misschien behoren die wel aan een militaire colonne. Dan…

Ik heb een kraslootje gekocht, anderhalve euro waarschijnlijk weggegooid geld. Als krasse knar heb ik besloten dit lot niet te tarten, de bovenlaag blijft intact, de winst ligt in de verwachting. Ik gok op een gelijkspel.…

Een jaar of tien geleden heb ik iets meegemaakt waar ik nu nog praktisch dagelijks aan terugdenk. Omdat deze ervaring alles te maken had met mijn toenmalige levenssfeer, zal ik hieromtrent het een en ander toelichten. Rond deze tijd was er een bijzonder moeilijke periode in mijn leven, kort daarvoor had ik namelijk definitief gebroken met mijn tweede…

'Alles van waarde is weerloos', is de winnende tekst van Rien, die ik ken, die drie jaar boven een verzekeringsmaatschappij in Rotterdam pronkte in de jaren vijftig. Lucebert moet dat gezien hebben, want hij is ermee aan de haal gegaan, heeft het tot zijn originele tekst bestempeld, maar Rien is de ware dichter van die zinsnede! Hij heeft er zelfs…

Vandaag zou het gebeuren, mijn bijdrage aan 'Man bijt hond' door middel van het gedicht 'De panter' van Rainer Maria Rilke. Ik was behoorlijk kalm voor mijn doen, al stond ik wel lang voor de badkamerspiegel mijn dikke haren met geurige gel achterover te werken. De verslaggever belde me of ze wat eerder konden komen. Prima, geen bezwaar, hoe…