Hartenkreten

Kent u dat gevoel ? U leeft uw leven, altijd zo geweest, en plots meent een of andere idioot zich daarmee te moeten bemoeien. Het rookverbod in de horeca. Terecht voor wat betreft restaurants, vaak ruimte genoeg om de roker ter wille te kunnen zijn. Miskleun van de eerste orde voor de kroeg, het knijpie, meestal een eenmansbedrijf, de uitbater rookt…

Hoe jammer is het dat men niet eerlijk kan zijn over het beleven van je leven. Een ieder die mijn verhalen van mijn dagelijkse beslommeringen leest weet dat ik een zwaar verleden achter de rug heb.. Nooit heb ik er bij stil gestaan dat het verleden, zoals ik het beleefd heb, in de weg kon staan. In de weg, daarmee bedoel ik met relaties. Of ik moet…

Als jong meisje was ik zoekende. Zoekende naar de waarheid, naar het antwoord op al die vragen, die mij al jaren bezig hielden. Mensen schoten altijd tekort in het beantwoorden van een diep verlangen binnenin mij, om gehoord te worden, om te weten wie ik ben. Mijn leven was niet makkelijk, ik heb veel meegemaakt. Ben jong op de straat terecht…

Zolang als ik mij kan herinneren zet ik elke lente een wietplant. Gewoon omdat ik het een te gekke plant vind waar je zoveel dingen mee kan uitproberen. Omdat het niet voor verkoop is, hooguit voor een stikkie voor het slapen gaan, kan het geen kwaad en niemand heeft er last van. Vroeger toen het gedoogbeleid wat soepeler was kon je meer planten…

De Huismus zit tevreden op zijn oranje relaxfauteuil. Met een pafke. Het was weer een drukke dag vandaag! Eerst opstaan en wassen, dan stofzuigen, dan ontbijten, dan wandelen, dan het nieuws, dan de vaat, dan weer eten, dan boodschappen, dan praten en fietsen als ontspanning, dan thee met een koekje en dan nog aardappelschillen en koken en weer eten…

Dag lezeres, aangenaam kennis te maken, ik ben de schizo-merel. Ik ben mooi met een zwart verenpak en een fel oranje snavel waarmee ik aangenaam zing en converseer over van alles en nog wat. Ik ben leraar Franse Melodieën voor gevorderden en zing in de ochtend mijn liedjes en 's avonds voor het slapen gaan oefen ik nog even vrije chansons, dit alles…

Drie jaar geleden werd mijn eerste netgedicht geplaatst, mijn ego gestreeld, ik stond tussen de groten der aarde. En dan slaat de gewenning toe, de herkenning ook, hee, d'r staat weer een 'Fred'. Het mooiste moet nog komen, onbekende mensen die er verstand van schijnen te hebben, zeggen dat je een GEDICHT hebt geschreven. Godallemachtig, dat wordt…

Hoe jammer het is, de romance die ik met mijn buurman wilde opbouwen is mislukt. Het ging niet en wat er niet is, dat is er niet. Dat wil niet zeggen dat ik het niet jammer vind, ook al ben ik degene die gezegd heeft dat het niet ging. Het brengt verdriet met zich mee en helaas weer wat meer eenzaamheid. We hebben afspraken gemaakt; omdat mijn…

Ik kon mijn oren niet geloven, toen er een spotje op de televisie kwam dat begint met de woorden "Na de laatste klap vond ik het genoeg. Zo kan het niet meer, ik zei: ik wil hier samen uitkomen". Ik dacht even dat ik misselijk werd, wat is dit nu voor een raar iets. Iedereen die ooit mishandeld is weet dat dit onmogelijk is. Zo iemand verandert…

Proza is een verhaal vertellen, je mening ventileren, je zegje doen in de kantlijn. Maar soms is proza meer, onderworpen aan regels maar niet aan wetten, opent het werelden waar gedichten dicht slaan, worden haren tegen de vleug in gestreken. Ik daag uit, ga soms te ver, bijt de hand die voedt. Gek genoeg voelt dat goed, ongeplaatst vertoef ik gaarne…

Een cd-winkel op het station is niet een plek waar je lang blijft. Te weinig tijd om te zoeken naar leuke muziek, maar dat begrip is uiteraard subjectief. Hier kom je omdat je even niks te doen hebt. Om de wachttijd op de volgende trein in te korten door langs de bakken met cd’s te lopen. Een beetje doelloos. Of, in het geval van de man en de vrouw…

Ik wandelde in het bos en kwam tot de ontdekking hoe lang ik mij zelf dit fijne gevoel onthouden had. En ik was hier omdat een goede vriendin tegen mij gezegd had:‘Deze week ga je een keer weer eens het bos in, één zijn met de natuur”. Wat heb ik dit gevoel lang niet meer gevoeld: de mooie kant van gevoelig zijn. Mijn hart ging wijd open, de rust…

Ik denk dat ik het maar opgeef, er is geen kruid gewassen tegen de betutteling. Gisteren knisperden mijn hersenen stroomstootjes, ik voelde dat in mijn vingertoppen, ik had al een netgedicht geproduceerd op de iets literairdere site dan deze, komt er nog iets uit dit brein. Maar dat mag niet van de redactie, in al haar verhevenheid weerhoudt zij…

Ik ben best slim eigenlijk. Ja! En ik kan dat bewijzen ook. Ik heb immers een heel stel briefjes van mensen, die mij over bepaalde onderwerpen tot op het bot ondervraagd hebben om mijn kennis te testen, als bewijs. Ze noemen dat ook wel diploma’s. Niet dat ik er wat aan heb. Nee! Want hoe slim ik ook ben, ik ben nog te stom om voor de duvel te dansen…

Iedereen wil vrijheid maar wat is het nu eigenlijk? Volgens Van Dale is vrijheid: het – vrij - zijn. Maar wanneer ben je werkelijk vrij? Dat is voor iedereen anders en geen mens voelt zich altijd vrij. Ja, er zullen momenten zijn dat je werkelijke vrijheid ervaart, maar dat zijn momenten en veelal blijft het daar bij. We denken vaak dat we vrij…

Jammergenoeg heb ik het idee dat mensen met gevoel steeds minder als normaal worden beschouwd. Zeker als dat nog eens eens versterkt wordt door iets wat veel emoties naar voren brengt. Emoties kunnen je flink in de problemen brengen in deze tijd. Zelf ben ik een zeer emotioneel persoon waarmee ik al heel mijn leven problemen heb. Vooral omdat de…

Tot dan durfde ik niet, in het land van mensen die zo schrijven dat het lijkt dat ze het gelijk aan hun kant hebben, daar heb ik zomaar een column geplempt. Dat dacht ik, het werd dus een recensie, de titel is "Zinnen verzetten", was ik dronken of laat, ik weet het niet maar wel dat ik verkeerd ben begrepen. Tussendoor kommaneukte ik een citaat…

Daar zit ik dan, computer kapot en ik val op mijn kont. Alles wat ik onderneem zit in geheimschrift ergens verborgen op de harde schijf ter grootte van de Axelse bibiotheek. Nu daar kan ik mijn weg ook nog steeds niet goed vinden, laat staan dat ik zou begrijpen hoe het zit als deze opslag niet groter is dan een zwart plat langwerpig bakje. Tranen…

Ik heb de tijd vermoord! En nog niet eens expres ook. Het gebeurde gewoon, toen ik een spelletje met hem speelde. Echt waar! Ik heb er niet eens veel voor hoeven doen. Helemaal niks eigenlijk. Ik heb alleen wat zitten klikken, that’s all. En toen zag ik -in een onbewaakt moment- opeens hoe laat het was. Ik had de tijd gedood! Ik hoef niet…

En weer is daar die paniekzaaierij, het zeewater stijgt de komende jaren met ruim een meter. Kan helemaal niet ! Drijvend ijs bevindt zich voor het grootste deel onder water en drukt het zeepeil omhoog, als dat zou smelten daalt datzelfde zeepeil, een natuurkundige wet. Globale opwarming? Ergens in Afrika heeft het vandaag gesneeuwd waar het sinds…

Als er ook maar een woord is dat de lading dekt op dit ondermaanse, dan is het wel schouwspel, zie mij eens gaan, zie mij eens staan. Ik heb een bloedhekel aan Amerikaanse toestanden, of het nu van links of rechts komt, het is zo schreeuwerig, een grote bek lijkt gelijk aan het eigen gelijk. Driewerf bah, als ik een Romeinse leider zou zijn dan…

“Waar ga je naar toe? Vroeg de Wachter van de eerste poort. “ Ik ben op weg naar de hemel.” Antwoordde Jimmy. “Ben je daar zeker van?” “Ja hoor, ik heb dagelijks mijn gebeden opgezegd, ben lief geweest voor mijn ouders, vrouw en kinderen en heb regelmatig gestort voor Broederlijk Delen.” “Ga da maar door de poort.” Gebaarde de Wachter en hij deed…

De foto was een herinnering aan de 40-jarige bruiloft van haar opa en oma. Inmiddels zou ze al lang grijs moeten zijn. Dat was ze nog niet en zij werd daardoor altijd jonger geschat. Leuk vond ze dat wel. Op de foto stond ze als 9-jarig meisje ernstig te kijken met een pop in haar armen. Met dezelfde uitdrukking en ook met dezelfde pop stond ze…

Soms heb ik zin om onzin uit te kramen, den bloedserieuze mensch te confronteren met z'n belachelijke voorkomen. Want wat geeft het iemand recht om een ander te zeggen wat hij/zij niet mag of juist moet doen ? Zet dat doden aan de zijk, is dat vlerken in de koek of bij vaarboot de hegels ranteren ? Ik vraag mij dan af, wie heeft een en ander bedacht…

Mijn buurman en ik hebben samen al van alles meegemaakt. Het begon met een gewoon praatje en omdat ik veel alleen zat nodigde hij mij uit om eens koffie bij hem te drinken. In die tijd was ik net overnieuw begonnen en probeerde ik voorzichtig op mijn eigen benen te staan. En waar ik behoorlijk veel moeite mee had: mijn verleden was niet zo mooi…

De tegenstelling kan niet groter zijn, het management (interim) zuigt de sector leeg en ik maak mogelijk dat er in ieder geval gestofzuigd wordt. Gekwalificeerd personeel is wegbezuinigd opdat krijtstreeppakken en kokerrokken aan hun trekken komen. Ik hoop dat deze onmensen hun trekken eens thuis krijgen, afhankelijk van dezelfde zorg. Koppen rolden…

Alles in mijn leven zou goed moeten zijn. Ik heb altijd te eten als ik honger heb en heb voor de rest een leven dat veel anderen, denk ik, wel zouden willen hebben. Toch ben ik niet altijd gelukkig. Eigenlijk heel vaak niet. Ik mis personen die me begrijpen. Klinkt vrij stom en zeurderig, maar het is wel een probleem. Ik heb wel veel vrienden,…

Op het ogenblik wordt je dood gegooid op de televisie met reclame over leningen. Volgens deze reclame is is het heel normaal als je iets wilt kopen dat je de aankoop met een lening doet. Noodzaak of niet. Maar als ik dan het programma daarvoor gezien heb (Kassa of Nova) dan hoor ik hoeveel jonge mensen en ook gezinnen in de problemen zitten. Het…

Dit is een voorproef van een later te verwachten verhaal, misstanden zullen aan de kaak worden gesteld, voetstukkend moeten koppen rollen. Een en ander moet ik nog op een rij krijgen, tijd voor vrij maken om duidelijk te maken waarom ik voel wat ik voel, kernwoord daarbij is 'onbehagen'. Het zal gaan over graaiers, zoetzuur en interim-managers,…

Een woord van Waarheid; dit is de titel van de nobelprijsrede van Alexander Solzjenitsyn die hij in 1972 heeft geschreven. Al enige tijd, dit kan inderdaad een ruim begrip zijn, ben ik bezig met iets dat je het best zou kunnen omschrijven als de Ultieme Wraak; de Uiterste Repercussie. 'k Schreef brieven, verhalen en gedichten. Net zoals ik nu recensies…