Hartenkreten

'Wa t farre wol moat stoarmen hoedzje'. Dat staat op het tegeltje in het roefke van de boot van Simone. Nu is het nacht, ik slaap niet, slechts een enkele droom. De vogels zingen al om vier uur. Het is het begin van de zomer. Ik heb mijn matrozenshirt aan en denk na over wat het skutsjesyle mij nu geleerd heeft en kom tot de gedachte dat leven…

Elke dag behalve op zondag en maandag komt de postbode langs de deur. Ook al is het beeld wat veranderd maar honden blaffen nog steeds als hij of zij er aan komt. Ik denk dat wij het als gewoon beschouwen, dat er elke dag post wordt gebracht. Daarom ben ik helemaal vergeten dat het best een zwaar beroep is. Het mag stormen en regenen of een zon…

Een moderne Robinson Crusoe aan boord van het skutsje 'het Bruine Leven'. Aye aye maatje daar ga je dan jongen! Foppe stapt aan boord van het honderd jaar oude skutsje 'het Bruine Leven' van de moeder van Simone van dsw pi. We zijn wel met 16 man. De broer en zus van Simone besturen de boot. De boot is van staal en weegt 33 ton en heeft een hanomag…

in het gebrul van de koning der dieren is een jongen diep onder de indruk van het reusachtige leeuwengebergte zijn tred vertolkt het eureka-gevoel dat met elke stap meer en meer naar man toegroeit op doordrenkte aarde herdenkt hij broeders en zusters terwijl een afrikaanse moeder hem nadert met een kind in doeken op haar rug gewikkeld denkt…

Om precies te zijn, 16.00 uur, dan verkoop ik mijn huid duur, ik krijg te horen wat er van mij verwacht wordt. Ik heb al een colbert, gekregen van medelevende medemensen, een riem gekocht om mijn broek op te houden, een overhemd ligt op de strijktafel. Tsja, je moet wat, om te overleven. Daarom zie ik er morgen niet uit, neem mij dat maar eens…

Ik heb mij een tijdje afzijdig gehouden van deze site, zoekend naar een god of allah of een heilige koe. Ik hield u in de gaten, had u echt iets te vertellen of deed u maar net alsof ? Schijnheilig wordt de balkenende-norm in de tang genomen door het bedrijfsleven, Europees rekent de elite zich rijk, de centen gaan weer naar de regenten, een volk…

Vogels: beseffen wij mensen wel eens hoe het zou zijn, als er geen vogels meer waren. Wij beschouwen het als iets wat thuis hoort in ons dagelijks beeld. Maar wat als ze er niet meer zouden zijn, beseffen we dan wat we zouden missen! Dat zou met een pen niet te beschrijven zijn. In de ochtend, als het nog maar net licht aan het worden is, begint…

Elke dag een stukje beter. Ik heb al zoveel dingen meegemaakt en vaak in negatieve zin. Het meeste hiervan heb ik opgeschreven en daarna doorgestuurd naar deze site. Ik vind dat ik nu het elke dag een stukje beter gaat dit ook wel eens mag vertellen. Het is een heerlijke gewaarwording als je merkt dat je na zoveel gebeurtenissen voelt dat je eigen…

Eindelijk! Het begin van deze inzending is er - ineens. Nadat ik al een week of twee met wat losse ideeën in mijn hoofd zat maar er verder nog geen begin of einde had gevonden, kwam de hartenkreet van Fred: "Man zoekt werk (2)" als een zeer welkome aanjager te hulp. Naast zijn gave om kort, beknopt, bijna poëtisch maar tevens haarscherp iets te…

Ik heb vandaag gesolliciteerd, bij de Shell, en ik ben aangenomen zowaar. Een contract binnengesleept, gedurende 5 weken ben ik 2 uur per dag (avond) actief, ik mag hun zooi opruimen. Mijn entree was overweldigend, veel glas en licht, een imponerende balie met machtsvertoon, neemt u daar plaats in afwachting van een maatpak, grote plasma-schermen…

Ik kom sporadisch bij de bank. Ik durf niet meer. Ik doe boodschappen, pin vijftig Euro extra en ik kan weer even vooruit. Maar bij de bank kennen ze mij wel. Ik heb ooit een brief teruggebracht die geadresseerd was aan iemand in Spaarnestad. Ik vond het nobel van mezelf; toch een extra rit, maar de mevrouw achter de balie stond een gniffel weg te slikken…

Tristan, Simon en Foppe. Zij werden altijd in één adem genoemd. Binnen het betrekkelijk grote kantoor waar zij emplooi hebben gevonden, weet eigenlijk niemand waarom. Eigenlijk iederéén. Op een aantal personen na. Deze mensen, mannen en vrouwen, wisten van zowel de hoed als de rand. Waren op de hoogte van precies alles. Het was 1990. Nazomer. De…

Ik zag laatst een minister-president het hebben over meerdere mogelijkheden. Ik zag laatst een reclame over wasmiddelen en een terneergeslagen vrouwmens die alles overnieuw moest doen. Ik zag laatst een man in een actueel tv-programma langs de mazen van de wet zoeken. Nederland(s) verloedert in rap tempo, ik ben bang dat ik er het laatste nog…

Onze prachtige, nu 20-jarige dochter, kwam ter wereld met cerebrale parese, in de volksmond bekend staand als: spasticiteit. Zij kan in lichamelijk opzicht weinig in vergelijking tot haar “gezonde” leeftijdsgenoten maar is geestelijk en hormonaal in topconditie en heeft een uitermate zinvol, gelukkig en vrolijk leven. Haar beperking nam met zich…

Dodelijk versleten zit ik op een donkere, druilerige zondagochtend aan de ontbijttafel. Ik ben geradbraakt en ik kan nauwelijks uit mijn ogen kijken van de slaap. Wanneer was het toch dat ik hevig naar een zwangerschap verlangde. Een dikke buik, een kind en alles dat daarbij hoorde. Dochterlief zit op haar kamer en laat zich terecht niet zien. Die hele…

Soms zijn het rare dagen, de ene dag gaat voorbij met een lach, de andere met een traan. Vandaag is het weemoed wat ik voel, een niet direct te omschrijven gevoel van verdriet en gelatenheid. Ik probeer uit te vinden waar het vandaan komt. Ik vermoed dat het komt van de gedachte dat ik iets verkeerds heb gedaan. Ik kreeg een leuk contact op een…

ik brabbel, rochel en spuw een taaltje te gek voor woorden ik ben repelstaaltje mijn bloem groeit in de grond een pot omgekeerd klimop ik naar de top probeer mij maar eens tegen te houden (lukt je niet) geen kruid tegen gewassen…

Vriendschap is een plank waarop ik mensen heb geplaatst die ik koester. Ik hoop dat ik bij hun ook op zo’n plankje mag staan, dan pas heb je echte vriendSCHAP.…

Geloof me, een bijstandsuitkering is het laatste dat je wilt hebben, papieren links, paperassen rechts, oh u heeft een eigen woning, ja, dat maakt het er niet makkelijker op. In dat grote gebouw, ruim voorzien van ongemakken, ongenaakbaar zitten dienders van de overheid je bij voorbaat met een scheef oog aan te kijken. En dan denk ik, godverdomme…

Het kan niet anders dan dat ik moet reageren op die afschuwelijke reclame van de Zonnebloem. Sonnebloem, met sieke mensen. Het is vreselijk. Men huurt een artiest in, die voor een te hoge gage de Nederlandse uitspraak verkracht. Het is onbegrijpelijk dat dit in Nederland gebeurt, dat heel het land wordt bedolven onder de domme Amsterdamse manier…

Vreemd het gevoel dat je niet precies weet hoe het zit. Jaren dacht ik dat ik het wel aardig wist hoe de wereld in elkaar zat. Daardoor had ik redelijk wat zelfvertrouwen, ging ook wel met heel wat mensen om. En ik denk dat je door te praten met andere mensen je een aardig beeld van jezelf kan vormen. Mijn gedachten waren dan ook wereldwijd en niet…

Het is een vergissing, onze botsing: mijn onbegrip - jouw boosheid. Op dat moment dat je boos werd begreep ik niet, wat je bedoelde. Jammergenoeg om wat voor reden ook was het niet de tijd om het mij uit te leggen. Eerlijk gezegd zat ik er mee in mijn maag, vroeg mijzelf af, wat je wel niet van mij dacht. Gelukkig heb ik verder gekeken en geprobeerd…

Ik heb een wens, eigenlijk meer een hartenkreet. Nooit was ik ergens nummer 1, immer de middenmoot mijn deel, eens werd ik op de 100 meter tweede omdat ik struikelde vlak voor de meet waardoor ik nummer drie voorovervallend voorbleef. Bij het hoogspringen werd ik al duizelig bij de aanloop, ik vreesde de hoogte bij voorbaat. Hinkstapspringen was…

Huil maar eens uit, dat lucht op zegt men. Waar zijn mijn eigen benen gebleven om op te staan. Je moet het niet zo somber inzien, er komt heus een betere tijd. Na zes jaar kan ik daar nog moeilijk in geloven. Je moet proberen je verleden achter je te laten, zegt men. Daar zit juist de knoop, het hier en nu brengt mij nog steeds niets. Ik kijk…

Duif Zeg duif, waarom woon je hier en niet op De Dam? Meneer, omdat ik in de provincie een leuk musje tegenkwam, dat zei: Ik zoek een zwaan om mee ter neste te gaan. Ik zei u boft ik ben er een. Het musje geloofde me meteen. En nu, weken later, is het lente. Hou ik van haar en zij van mij; het resultaat dat mag er zijn, een spierwit…

Even met Sharon Dijksma gebeld. Geen verbinding. Nog een keer geprobeerd. Wéér niet. De KPN heeft mij lelijk tuk. Want daar hebben ze blijkbaar schoon genoeg van mijn wekelijkse populistische, kwetsende, flauwe, beledigende en onbeschofte telefoontjes. Dus organiseerden opstandige monteurs een enorme storing, deze week. Jammergenoeg was de KPN een…

Ik had een heel goede vriendin: we deden van alles samen. Wij waren altijd wel bij elkaar, zij bij mij of ik bij haar of we waren weg. Niemand kwam tussen ons in en we kwamen altijd voor elkaar op. We hadden de grootste lol en deden de nuttelooste dingen. Opeens werd alles anders. Ze at niet meer ze dronk niet meer. En sneed haar aders open. Ze praatte…

De eenzaamheid maakt de dag net zo lang als de nacht, met het enige verschil dat het licht is. De uren van de dag veranderen niets, je doet de verplichte dingen, maar het gevoel is wrang. Je zit thuis in je huis en hoort de klok: die tikt de uren net zo langzaam rond als de uren van de nacht. Eigenlijk heb je nergens zin in, je weet niet eens…

Verdriet, boosheid, teleurstelling, dat is wat ik voel. Een gezin, dat zoveel van mij eist. Een kind, dat heel veel extra aandacht nodig heeft; kan er zelf niks aan doen, is een stoornis, maar slurpt mijn energie uit me weg. Een ander kind dat hier onder lijdt, weliswaar in stilte, maar ik doorzie het. Een slecht huwelijk, elke keer weer ruzie…

De warmte maakt mij gek. Toen ik dit huis aannam zat ik op de bekende schopstoel. Het was dit huis of de eerste tijd niets. Dit is ook niet het meest slechte huis dat ik ken, net opgeknapt, 3 slaapkamers. Een 'flaco-woning' noemen ze het hier in Zeeland. Het is wel een hoekhuis en uit ervaring weet ik dat die wel een stuk frisser zijn in de winter…