Hartenkreten

'Ik weet niet waar ik heen ga, nu dat ik weg ben', is zijn eerste zin. Ik kijk naar hem en hij kijkt naar mij. Zou hij me zien, zou hij weten wat ik voel, wat hij met me doet? Ik durf niet meer, en kijk naar mijn voeten. Zijn woorden ontroeren mij, en ik huil, hoewel ik me nooit gelukkiger heb gevoeld. Hij loopt op me af met zijn armen wijd open…

We praten en we lachen, maar zo plots als de lach verscheen verdwijnt hij weer. De kleur verandert van blauw naar zwart met rode randen, bijna angstaanjagend. Haastig probeer ik te zeggen wat ik voel, wat ik bedoel, wat ik eigenlijk wilde zeggen. Het baat niet. Want zodra de storm opkomt, neemt hij niet meer af. Ik probeer de storm te bedaren…

Pieter zegt dat ik je moet schrijven. Ik zie daar geen verhaal in. Mensen die dood zijn kunnen nu eenmaal niet meer lezen, althans niet datgene wat ik hier op aarde eventueel op schrift zou zetten. Conclusie: dat wordt dus geen brief aan jou. Pieter zucht, dan moet ik het zelf ook maar weten. Oooh, Vic, we hebben zoveel gepraat, gehuild, maar…

De misantroop raapt al zijn kunde op en plaatst het glorieuze heil tegenover het immense botte van de boude uitspraken die deze wereld verkillen. Zijn voorstellingswereld beperkt zich tot de mensjes-kloten en de meest lelijke bloem die op deze aarde te vinden is; de Chrysant. In deze uitersten ziet hij zijn groen grijnzende ambivalentie cumuleren -…

Als een steek een klap een schot. Ik voel het wel maar geloof niet dat deze pijn mij kan overmannen. Je bent weg. Zak langszaam ineen. Verdoofd door eenzaamheid maakt mijn onvertrokken ziel van elke gedachte aan jou een destructief paradijs. Van de schoonheid van een ondergaande zon zak je langszaam in het duister. Je staat in de deuropening en trekt…

Het was tijdens het boodschappen doen, net tegen sluiting Ik was heftig op zoek naar de nasikruiden was al te laat Toen ik je van achteren zag staan, een kind aan je hand Mijn ogen blijven hangen, lange jas, je haar iets te lang Je bewegingen zo herkenbaar, je lacht, hoor je stemgeluid Denk aan al die keren dat we samen lol hadden, die lach Jij…

Ze zaten gezellig samen te praten op een bank met kuipzit in het station te K. wachtend op hun trein. Zij wou naar Gent, hij naar zee, kon ik ongewild oppikken toen ik naast hen plaatsnam. Niet eens meer van de jongsten waren ze, maar niettemin “goed bewaard”. Hun gesprek sprong van de hak op de tak, van hun kinderen en kleinkinderen en hobby’s.…

Het land van mijn dromen kan ik niet bereiken, maar ik kan het wel zien. Elke dag gaat het door mijn hoofd, elk uur, elke minuut en elke seconde, altijd denk ik aan het land van mijn dromen. Het is waarschijnlijk, omdat ik weet, dat het nooit van mij zal zijn, maar dan ook nooit, nu niet, en nooit niet. Het zal altijd het land van mijn dromen blijven…

Je zult je toch maar gaan ergeren, aan alles wat ik doe, want op den duur slaan irritaties toe. Heus, zo gaat het namelijk altijd. Altijd komen al die kleine dingen samen, en vormen ze samen een complot. Je zult je gaan ergeren aan mijn sokken naast de mand, en aan de tube zonder dop. Aan mijn verkeerde broek bij mijn verkeerde shirt, aan mijn te harde…

‘Waar zit je nu Ernst-Jan??’ ‘Nou, Loretta, zoals je ziet sta ik nu op het dak van een torenflat en…’ ‘Hoe ziet het er daar uit, Ernst-Jan?’ ‘Nou, het stormt hier behoorlijk en normaal gesproken zie je hier altijd veel tuinstoelen staan maar daar is nu helemaal geen sprake van. Sterker nog, zelfs de tafel ontbreekt. Ik sta nu gebogen over de dakreling…

Buurvrouw SM stapt bij mij binnen. Haar gezicht op onweer, maar misschien hoort dat wel bij een SM’er. ‘Wat kijk je weer opgewekt SM,’ begroet ik haar. ’Volgens mij heb je last van een lekkende aura. Ga eens langs bij een chakraspoeler, daar zul je van opknappen’ Ze kan er niet om lachen. Ze geeft mij een rekening van gasbedrijf Coglas. ‘Kijk,’…

Het eerste contact met de wijde wereld kreeg ik in de jaren 60. In een Vlaams huis; tegenwoordig heeft er een nogal ranzige groep de macht overgenomen. Toen niet; in dat huis leerde ik de zware blues kennen uit zwart Amerika, en daarnaast nog muziek van veel andere culturen, flamenco. FLAMENCO: een melodie bouwt zich op en als de melodie zijn hoogtepunt…

Oude koeien uit het vorige jaar. In de nacht loeien ze me uit mijn slaap. Vreselijke beesten. In je blote bips in bed en dan die uitstaande uiers met lodderogen vlak voor je hoofd. Vannacht ook weer. Je wordt gekwetst tot in je intiemste bestaansdelen. Ik tenminste wel. Zei vannacht om 03.53 zo'n kolos 'pak nou je tas van de Cornelis Lelylaan '…

Vanmiddag besefte ik dat ik gelukkig ben. Niet voor de eerste keer, maar het gebeurt wel steeds vaker. Hoe dat komt? Ik woon natuurlijk wel fijn en ik ben trots op mijn eigen inbreng in mijn leefomgeving. Misschien ook omdat ik tevreden ben met mezelf of dat ik steeds meer zelfkennis begin te krijgen. Of zou ik moeten zeggen dat ik milder jegens…

Griep! En wat voor een! Ik word er niet goed van. Al meer dan een week lig ik gestrekt en tot niet meer in staat dan af en toe naar mijn pc strompelen om daar iets onzinnigs te ventileren. Op de, op zichzelf best comfortabele bank, lig ik tv te kijken. Dat alleen al maakt de griep erger, maar het is de enig mogelijke afleiding. Het enige gevaar is…

Mijn bruine vriend werd opgesloten in een zaal. Mijn bruine vriend moest slapen in een bed, dat naast een bed stond waar een zwaar getatoeëerde man sliep. De meeste tattoo's waren hakenkruisen. De gehele nacht moest mijn bruine vriend de racistische kreten aanhoren, van een man die al 25 jaar opgesloten zat. Een bewaker zei mijn hoog intelligente bruine…

Midden in de nacht schrok ik wakker door een enorme klap. Wat er aan de hand was realiseerde ik mij niet meteen. Ik zou dus naar beneden moeten gaan kijken of de kat iets uitgespookt had. Onschuldig keek hij mij aan en na een blik van: “waarom kom je kijken of hier wat gebeurt?”, ging ik dus maar weer naar boven. Boven besloot ik zekerheidshalve…

God keek omlaag en weende bittere tranen. “Wat verschrikkelijk dat Ik Mijn beide zonen al een keer naar beneden heb gestuurd”, mompelde hij tegen zijn secretaresse Maria, “want die toffelemonen zijn volkomen de weg kwijt. In Amerika kun je tegenwoordig een non huren.” Onvoorstelbaar. Als je in Amerika een bedrag stort op de rekening van een klooster…

Vreemd, als 1 januari op een maandag valt, zoals afgelopen maandag, dan zwijgen de sirenes. Ik vraag mij af, wanneer wordt dat ingehaald, wanneer wordt dit voorschot op de invasie door de Russen geconsumeerd ? Goede doelen, ik doneer al jaren niet meer, ik wantrouw de strijkstok en het "hogere echelon", de zelfbenoemde bonusmanager, de gouden handdruk-vestzak…

"Wat is het hier toch met al dat wit?" vroeg mijn Afrikaanse vrouw. "Wit?" zei ik. "Ja, al dat wit. Ik ben er bang van. Je moest eens weten hoe het is in de Afrikaanse zon, het bloedhete licht dat onze krachten opslorpt. Ik heb het meer voor valavondzon, getemperd licht, de zwartheid van de nacht, de koelte van de nacht". "Het zit in…

‘Moeder is dood’... Hij zet een voet op de keukenstoel en begint zijn veter te strikken. Een traan valt precies op het ene uiteinde van de veter die hij in zijn hand houdt. Ik hoor het mijn vader nog zeggen. 'Moeder is dood'. Ik voel de schrik en de onwerkelijkheid van de situatie opnieuw, nu ik er aan terugdenk. ‘De dag waarop je moeder sterft’ zingt…

Mijn alter ego is een prachtige vrouw, een meiske in woord en beeld, een deerne die dendert in gevoelens, zacht mij terzijde neemt en zegt "Streel mijn rode haren, laat toch gaan dat kwellen waarin jij wil bestaan, neem eens afstand van jezelf". Mooi vind ik dat, maar ik sputter wel tegen, ze heeft gelijk, dat weet ze, weerspannig zoek ik naar woorden…

Het was zo eenvoudig, op nederlands.nl kon je een ei kwijt. Simpele tabbladen, zat je verkeerd dan zette de redactie het toch wel in de juiste context. En anders werd je gewoon afgewezen, niet goed genoeg. En nu, nu kan je kiezen tussen nederlands en gedichten punt en el, hartenkreet netgedicht citaat column recensie hartenkreet verhaal stelling,…

Hoe je met je zelf kan praten? in je zelf geloven, en vooral vertrouwen hebben in je zelf. Hoe het kan dat je een keer iets ineens heel goed kan? Je gelooft meer in je zelf dan je denkt, meer dan een ander, meer dan jij maar wil. Heel de dag, ben je met je zelf bezig, ook al ben je lekker aan het voetballen op het veldje. Jij kunt wat een…

Gisteren. "Ik wil het kaal" vroeg ik vriendelijk aan mijn kapper. De man keek bedenkelijk; "gaat u zitten" zei hij. Zijn schaar knipte met veel welbehagen mijn lange tijd gekweekte lokken af. Door de rust en het zachte muziekje verzeilde ik in een behaaglijke dromerige toestand. Waar bruusk een einde aan kwam door een stem. “Het is klaar…

Het is kerstnacht, voor de tweeduizendenzesde keer hult men een krijsende netgeborene in lappen, legt men het neer in ouderwets stro. Een rechtgeaarde katholiek komt nu thuis van de nachtmis, eet in gezinsverband een beboterde plak van de stol, "spijs doet laven". Dit alles in het kader van gezellig met z'n allen midden in de nacht, nu kan het…

Ik denk dat sommigen onder ons nog weten wat de betekenis van dit woord is. Tegenwoordig staat het voor 'wat gaan we eten dit jaar op 24, 25 en 26 december'. Gaan we uit, koken we zelf of halen we het voorgebakken uit de schappen van de super? Ikzelf houd het bij een stamppotje andijvie met een balletje gehakt en (magere) gerookte spekjes, jus afgemaakt…

Een hedendaags gegeven is de totale verwarring die ons dagelijks overspoelt. Een tijdje terug las ik in mijn KUT krant De Morgen, in een brief die de KUT ex hoofdredacteur schreef "veralgemenisering is de oorsprong van populisme". 's Anderendaags schreef de nieuwe hoofdredacteur als eerste zin in zijn standpunt "wij Vlamingen houden allemaal…

Opgegroeid met Elvis en Clif(f), het moest altijd perfect klinken, live-opnames klonken niet in mijn oren. En toen waren daar ineens de Beatles, "yeah", ik was veertien, ging bollen pellen in de kuststrook, ik kreeg muzikaal de geest, 20 keiharde guldentjes verdiend, na aftrek van het toenmalige openbaar vervoer (er reed alleen maar een bus) had ik…

En wat genot betreft. Daar wou ik eventjes dieper op in gaan nu de grote schranspartij eraan komt. Vermijd honger, eet zoveel je goesting hebt. Als je goesting hebt in chocoladetaart, eet chocoladetaart zolang je goesting hebt. (drie heb ik er ooit naar binnen gevre......). Het werkt al jaren. Ik maar lachen met de masochistische honger-diëters. Dus…