Hartenkreten

We kwamen bijeen op een van de laatste zonnige dagen van het jaar. Op het erf, onder een parasol, een grandioze en feestelijk aandoende overhuiving en een geschenk ter ere van de vijfenzestigste verjaardag van mijn zozeer geliefde zuster. Nog altijd omringt mijn schaars geworden familie mij, maar het is een laat seizoen en de krachten vloeien weg,…

Woontoren De Heikant in Tilburg Noord biedt zeker plaats aan luxueuze appartementen voor ouderen. Ik bivakkeerde daar eens met twee oudere dames, wachtend op een taxi, in de hal bij de openschuivende glazen deuren, bakkeleiend over de prangende vraag hoe we onze oude dag zouden moeten organiseren. En we konden het goed vinden met elkaar. Een enkele…

De man kwam min of meer aarzelend en voorzichtig op me af. Een lange gestalte, gekleed in een donkere, haveloze pantalon en jas. Would you have a little money for me? vroeg hij. How much do you need? was mijn wedervraag. Drie euro was voldoende en ik zag hem zijn weg voortzetten, wat onzeker, met wankelende gang tot hij in de verte verdween.…

Iedereen heeft wel eens iets ge- of verkocht via het internet of in mijn geval: marktplaats, zo niet dan lees en leef mee… Hij heeft een aantal hobby’s maar de leeftijd en gezondheid laten niet meer toe dat hij daar nog energie aan besteden kan…. Nou ben ik dus in dit gezin degene die meestal zegt: neem maar mee, daar heb ik niks van, maar zijn hobby…

Verdriet had zich opgestapeld als een onzalige Toren van Babel. Het bezette mijn middenrif als een steen tot de tranen uit mijn ogen vloeiden als gletsjers, als smeltend ziele-ijs: de tranen die een heel leven lang bevroren waren geweest. En ik huilde.....…

"Woont u hier al lang, mevrouw" vroegen de beide heren elektriciens. Het - onterechte - medelijden en de meewarigheid dropen van hun gezicht. Ze torsten een zware, zwarte koffer, gevuld met schroevendraaiers en ander materiaal, ruimschoots voldoende om een hersenoperatie te volvoeren. Ik antwoordde zonder in details te treden, hoewel ik zeer had…

De klandizie schijnt drastisch afgenomen te zijn in de kleine kapperszaak aan de Wilgenstraat die ik sinds jaar en dag met enige regelmaat bezoek. Het rood en blauw verlichte bord voor het raam knippert fel. Is het om klanten te werven. Het bord vermeldt; Kapsalon De Ster, dames en heren, en ook een telefoonnummer. Voor de spiegels in deze pijpenla…

Het nieuwe licht speelt over de gevels in de Heuvelstraat zoals een minnaar zijn geliefde streelt. De hoge ramen op de verdiepingen houden de mij onbekende bewoners verborgen en anoniem. Op het Stadhuisplein valt de cascade van het heldere, krachtige water vanaf de grijze stenen betonblokken neer. We mogen een nieuwe zomer verwelkomen…

We hadden in het witte en hobbelende busje vele straten van mijn geboortestad, mij zo geliefd, vertrouwd en bekend, doorkruist. Onze bestemming was een soort aspergeboerderij, gesitueerd in het buitengebied van het dorp Alphen en daarheen zetten we dan ook koers. Hier wordt het bedrijf van het steken van asperges beoefend. Vooral onder de hitte van…

Het bureautje staat op vier ranke, elegante, geornamenteerde pootjes. Het stamt uit negentieneenentwintig en lijkt ontworpen door een kunstenaar. Het vormt een erfstuk. Het was het favoriete meubelstuk van mijn overleden moeder, dat in mijn ouderlijk huis een prominente plaats innam en waarover zij, met behulp van de gave, die ik mogelijk van haar erfde…

Het was zelfs in het nieuws vanmorgen; een zwartharige, onschuldige en ongevaarlijke aap ontsnapte uit Safaripark Beekse Bergen. Kan men het lieflijke dier de menselijke sentimenten toeschrijven die ons zouden aanzetten te vluchten uit gevangenschap…

In een mistig, vochtig seizoen, toen een late herfst de wereld verraste en toen de bomen beantwoordden aan de ongeschreven opdracht van de Natuur, aan de cadans en het ritme, hen door een Onbekende ingegeven, zag ik haar weer. Ik verbleef al geruime tijd op het terras onder de zwarte luifel waaraan regendruppels kleefden en zag haar aan komen lopen…

Het kerkhof aan de Sint Josephstraat ligt ingeklemd tussen de stenen massa van de bebouwing van onze oude stad. Het wordt omringd en begrensd door een hoge omheining. Het vormt een van de dodenakkers in onze stad waarmee wij onze zo dierbare overledenen figuurlijk gesproken omhelzen, conserveren of bij ons houden alsof zij - overigens ten onrechte…

De beide indrukwekkende torens van de Heuvelse Kerk tekenen zich zwart af tegen een lichtblauwe hemel aan de vooravond van de zomer van het jaar 2026. Op het terras van ¨Brownies and Downies" is het goed toeven bij een kop koffie verkeerd.…

De hitte zou zich ook op die dag haast verstikkend over de wereld leggen maar in de vroege morgen streelde welhaast buiten verwachting op mijn wandeling naar de supermarkt een licht briesje mijn lichaam. Nadat ik mijn boodschappen afgerekend had, vielen mijn blikken op de gestalte van een klein, lieflijk hondje, zeer waarschijnlijk een teckeltje…

Een wandvullende foto van kleurige platbodems dan wel roeiboten, die zij aan zij rusten op een watervlakte, ongetwijfeld ergens in een ver, tropisch werelddeel, bevindt zich achter de balie van de Afdeling Dagbehandeling in het Twee Steden Ziekenhuis. Dit panorama maakt een wonderlijke en verbazingwekkende indruk en lijkt hier misplaatst. In de wachtkamer…

Op een mooie, nog koude dag, toen her en der al paarse, witte en gele krokusjes waren verschenen, nam ik naast mevrouw plaats bij de bushalte van lijn zeven. Ik begon zomaar voetstoots met mijn openingszin: ¨Het valt niet altijd mee¨, een voltreffer. Mevrouw was allerminst de sterkste volgens haar zeggen en ze wees op een dakloze zwerver, die rustte…

Op een enigszins grauwe en kleurloze dag waarop de hemel bedekt was - ondanks alles een zomerdag - signaleerde ik hen in de straat nabij het veld waarop gewoonlijk voetbal gespeeld wordt; twee jonge jongens. Zij aan zij liepen zij daar, op weg naar het speelveld; broederlijk, kameraadschappelijk, als personages uit een lang vergeten maar beroemde…

De mannen overweldigen en overspoelen de wereld; stoer en zelfbewust, vrolijk en kordaat, allen met een andere haardracht; speciaal voor ieder van hen bestemd en speciaal vervaardigd. Velen van hen tref ik aan in onze onvolprezen LocHal. Op een dag, toen de automatische toegangsdeur om onbekende redenen weigerde open te gaan, verklaarde ik een jongeman…

De welige struiken, die verschillende schakeringen van groen vertonen, bevinden zich in een lange rij langs de gevel van de flats aan de overzijde waarover ik vanuit mijn hoge venster mijn blikken laat dwalen. Toen de nieuwe zomer op kousenvoeten naderbij trad, in de maand mei, toonden de gekandelaberde bomen in de Dillenburglaan een nieuwe tooi,…

Het voormalige Huize Assisië in Biezenmortel, waar mijn arme, geschonden en gehavende broer sinds jaar en dag verblijft, noemt men tegenwoordig Huize Prisma. Landpark Assisië, waar in de zomer het geboomte in groene tooi welig tiert, is via de snelweg die Tilburg met Den Bosch verbindt goed bereikbaar. Het wordt gedomineerd door het indrukwekkende…

De overgang is te groot, zoveel is zeker want het is warm, heel warm... We druppelen van de hitte. Daar waar gisteren nog een gezellig buitje viel is er vandaag niets meer van te merken, want oei wat is het heet, we zweten van narigheid! Drinken is de remedie, om te zorgen dat je ‘op peil‘ blijft. Welk peil dat vermeldt de historie niet want het natte…

De bel gaat, ik zie niemand staan en denk: de post die naar binnen wilde, dacht dat een ander dan wel open zou doen… niet ik dus? Na een paar minuten gaat de voordeur bel, ik loop naar de keuken, ben verrast, heel verrast, loop naar de voordeur en zeg: wat doe jij nou hier? Voor me staat een “oude“ vriend, hij treuzelt en steekt me een mooie bos…

Lang geleden vloeiden mijn tranen - en allerminst voor de eerste keer - toen ik hen vergezelde in het Noord Brabants Natuurmuseum. Ze waren mijn oude, zo kwetsbare ouders; mama met de mallotige bontmuts die zij in latere jaren vaak droeg; vader in het driedelige grijze kostuum met het vestje. Ik voorzag het onvermijdelijke, onherroepelijke afscheid…

Een raar fenomeen want wat zegt het nieuws? Wel: de voorspellingen van de buienradar kloppen niet altijd.Nou ik kan je zeggen: het klopt vrijwel nooit want ze zitten er dus altijd naast! Kijk naar vandaag: in het oosten zou een bui vallen, in het westen de zon schijnen, vergeet het maar… We hebben nog geen zon gezien maar het doet me denken aan het…

Het korte, blonde haar van mevrouw de taxichauffeur, dat zij met een chique speld op haar achterhoofd had bevestigd, had geen lengte bereikt. Zilveren hulpstukken die ik aanvankelijk aanzag voor ringen, maar die, zoals ik later begreep, soelaas moeten bieden tegen de artrose, bezetten de handen van mevrouw waarmee zij het stuur van de auto omklemde…

Op een terrein in het zuiden van onze stad - in de nabijheid van het gebouw waarin de Willem II school (waarvan de voorgevel gestut wordt door klassiek aandoende pilaren) is gehuisvest: de school die me zes gelukkige of zo u wilt ongelukkige levensjaren heeft bezorgd; om kort te gaan, in de genoemde contreien en nabijheid - is nu een berg opgeworpen…

Het voertuig, een fabuleus product van menselijk vernuft, stormt voort, dendert voort en vliegt als een lenige, gele slang voorwaarts over de rails onder het voortbrengen, met enige tussenpozen, van een monotoon, sonoor geluid, van klanken die een ver bereik hebben en zich verspreiden in de ijle atmosfeer die heerst over de stad. Nooit valt werkelijk…

Wellicht is het verwonderlijk dat zelfs het Elisabeth Ziekenhuis een kapsalon herbergt. Men is hoe dan ook altijd overgeleverd aan de al dan niet bekwame en vaardige handen van de kapster. En wanneer men niet uit min of meer misplaatste ijdelheid zijn spiegelbeeld in de grote, ronde spiegel vóór zich wenst te aanschouwen, heeft men links van zich, achter…

Een klein kasteeltje met hoog oprijzende witte muren, dat toch wel een merkwaardige indruk maakt, bevindt zich tussen bosschages en geboomte, in de schaduw van de Vogezenlaan. Het bouwwerk lijkt misplaatst te midden van de disharmonisch, chaotisch en rommelig aandoende omgeving. Het schijnt mij toe onbekende medische doeleinden te dienen. Men herinnert…