Alle inzendingen

Of Gij niet hoort, toch schreeuwt mijn hart Nachts angstaanjagend donker in, Of mij niet eindlijk een begin Van troost gewerd. Ik heb Uw pand, ik heb Uw woord! Wat baten beiden Als Gij niet hoort, Of luistert zonder medelijden? Zijt Gij nu ver, of dicht nabij? Mijn handen tasten Het du...

Het is nog heel vroeg op deze prachtige ochtend in mei. De zon staat al een stuk boven de horizon. Ik zit achterop de boerenwagen van oom Arend. We zijn op weg naar de koeien die gemolken moeten worden. Het paard, een Belg trekt sjokkend de wagen voort. Hij maakt zich niet druk. Schaamt zich ook n...

Gaat ie dan! Een sportcolumn over biljarten. Voor hen die niet weten wat biljarten is: Biljart is die sport waarbij de sportcommentator op TV altijd gaat fluisteren zodra een biljarter met een eind hout tegen een bal gaat slaan. Stoten, noemen ze dat en dat is veelzeggend. Een van de biljartonder...

Wie maakte buurman's duiven dood? De lucht trilt na bij deze vraag. Ik weet van niets, hoewel ik graag de dieren naar de hel verwenste. Het schijnt dat er een ziekte was, misschien een virus in het voer... De man zit bij zijn prijzenkast en mijmert bij de klok en ringen: de dood ligt alt...

Je liep hier binnen en keek rondom je snoof en proefde van wat je wou je deed je ding en ging maar door opeens was daar een luisterend oor meer centjes, dichterbij opeens was je hier niet meer dan slechts een passant.

ik haal je zerk niet om jij rust in vrede maar spookt nog steeds in mijn gebeden woont in de stilte van mijn lijf woorden zijn er nooit gesproken tijdens jouw verblijf ik wilde graag de kleur en fine fleur van leven die jij aan anderen wel wist mee te geven zelfs in je afsch...

de kou rukt op en waarschijnlijk komt een nieuwe ijstijd eraan over een paar honderdduizend jaar ons schorten de uren en minuten verantwoordelijkheid rust zwaar heb je al sneeuw geruimd? we groeien uit elkaar was toch ook een beetje eng die afhankelijkheid van een paar ik koester je...

De tijdwinst die kan worden bereikt door digitalisering van het medisch dossier dient ten goede te komen aan de kwaliteit van de patiëntenzorg.

Hans Wiegel spreekt vanuit het Land van Ooit Wat Ayaan Hirsi Ali zeer betreurt Zijn leven is provinciaals gekleurd De echte wereld ziet hij eig'lijk nooit Maar heeft Ayaan dat juist beredeneerd? Want wie leeft hier nou ècht geïsoleerd?

Voor mij ligt een veld bezaaid met koude, scherpe stukken Herinneringen aan toen aan hoe het vroeger was Daar sta je dan op blote voeten En overal gebroken glas Ik laat me vallen moedeloos tussen alle scherven van dat wat ooit geweest is van alles wat ooit was Daar sta je dan op blo...

De dag uitgepakt als een schoenendoos van schoenen die niet bij me passen, met stem op de vlucht onder de gesloten oogleden onverdraagbare meren van vermoeden geen weerzien wel voelen in de borstkast opgesloten uren, ze willen naar het daglicht als alle afgeronde gedachten maar je sc...

Daar stond hij dan te pissen in het mooie weer. Zijn straal viel voor mijn ogen in het waterbakje neer. Het was de eerste keer dat ik een manneke zag, dat zo veel pissen kon, ook nog dag en nacht. Gegeneerd keek ik hem aan. Ik observeerde zijn lichaam vanaf zijn tenen tot z’n haar, ...

Zoals ieder mens zoekt naar een reden om zijn leven zin te geven, zoek ik in de taal naar woorden om dit zoeken te beschrijven. Meng ik als een alchemist de kleuren van mijn verf zodat er een kleurenpracht ontstaat die de natuur natuurlijk nooit zal evenaren. Met die kleuren een beeld kan creër...

Hij tekende wat hij niet onder woorden kon brengen. Wat boven water kwam drijven: een boot. Een boot als symbool van. Te zien waren: een heleboel donkere poppetjes en een witte meneer met een vraagteken. Op de boot voeren geheime verlangens, waaronder een boot. Boven de boot schee...

Voor wereldse begrippen klein als uniek evenement spreekt de omroeper luid tot toegestroomd publiek in aanloop drieduizend lopers naar start want groot is een dorp met “de tachtig van de Langstraat” Inzoomende camera’s, geflits en veel gedonder terrassen vol spekkopers en muziekkapel...

Zoovele boeken ik beoordeeld heb, zoovele vijanden heb ik mij gemaakt. Onze eeuw wil onafhankelijke kritiek; en daarin heeft zij gelijk. Maar kleine volken kunnen aan dat […] niet mede doen, of het wordt […] eene poolsche dag.

Het lijkt alsof alles me tegen zit, een soort drijfzand. De onzekerheid en pijn, ik zak steeds verder weg, tot er een tijd komt dat ik geen lucht meer krijg. Het begon twee jaar geleden, jij zei: ga je mee even een stukje wandelen. Maar wat bleek? jij bedoelde wat anders, en ik zei nee! ...

Ik val neer in het klamme bed van de nacht. Je adem was een warme deken die op mij viel. Ik huil tranen van eenzame lust woel lakens wit. Kou bevangt mijn dwarse ziel een togende pijn. Zij zag me, kwam tot mij en overwon. Ik droom niet meer de slaap krimpt mijn zelfbesef....

in de sneeuw van je haren glanst de ijsbaan van je hoofd scheve schaatsen krassen daar genoegens schuren zinnen leggen bloot de climaxen ontdooien maar je vriest de graadjes lager met plezier de hitte in een gletsjer lust laat weerstand smelten in het zondige vertier

mijn tante zit in de trein te borduren onder haar kruissteken liggen gedachten aan betere tijden een geliefde die haar nam met zijden glans gekleurde patronen ontstaan onder haar handen ze hecht af en breekt de draad met haar tanden

Het was de tweede novemberdag, Thomas keek vanuit zijn stoel door het raam naar buiten. Het regende een beetje, net te veel om naar buiten te gaan. De fluweelboom liet een voor een haar rood gele blaadjes vallen in de tuin met het slingerpaadje. Hij was vroeg opgestaan maar moest dat nu bezuren, hij...

Badend in het zweet Zoekend naar verkoeling Het vuur van verlangen Nimmer gedoofd Depressies achterlatend De gezondheid is weer blakend Emoties onbedwongen Rituelen in het hoofd Dansend in de nacht Aanschouwd door alle sterren Als een inheemse indiaan Het is weer volle maan

het je te doen de tongzoen met 'n klinker op je tong 'k heb het gedaan 'k ben er voor gegaan - gister in de salon - op m'n gevoel in de schommelstoel ja ja wat deze man allemaal wel niet kan daar ga je toch van zweten

de dag slentert door de hitte achter mijn schaduwwoorden aan in zuid spreekt de zee van koelte daar kan ik zijwaarts nog een krab verstaan oost en west zien met scheve ogen hoe ik mij ook draai of keer de kompasnaald danst als magneet naar noord wil ik echt niet meer tenzij een grot ha...

Ik heb mijn jas maar uitgetrokken zij spande lood om mijn schouders En knoop voor knoop heb ik ontketend wat in het keurslijf gevangen zat Ik heb mijn jas maar uitgetrokken nu ben ik naakt maar zoveel lichter

Van elkaar gescheiden, niet te vermijden, er staat zoveel tussen, wil hem nu het liefst kussen. Ze blijf maar er aan denken, wil aandacht aan hem schenken, wil hem hebben om mee heen, voelt zich zonder hem zo alleen. De tralies die ertussen staan, zullen niet zomaar weggaan, zullen nie...

ik, dwalende, met bijna gesloten ogen half ziende over haar kwetsbaar lijf heeft zij, ontegenzeglijk mij opgezogen in haar overgebleven zijn, omkleed met blanke, gelaagde togen Sanfte Hingabe ich, herumirrend mit beinah geschlossenen augen halb sehend, über ihren verletzbaren le...

droom mee tot voorbij het punt dat we over elkaar dromen dan stappen we uit de droom zo in het déjà vu

gebarsten gevoelens, lopen hand in hand een lege tong gevuld met nutteloze woorden een hopeloze lach ergens verloren op je weg tranen vermenigvuldigen zich met bloed het uitzitten van je tijd die je op deze klotebol verdoet dat is je rot voelen hoe gaat je met jou? goed

Meisje van zeven bouwt wereld op dezelfde tafel uit als de mijne, peutert met stenen, huis in een huis en praat zoals ik op papier met pop. Zij oefent in wit, dagelijks brood en kan daar niet genoeg van krijgen. Dat doe ik ook, spaarzaam, in verzwijgen en hoe dit wennen is aan dood. Kom ...