Alle inzendingen

Killere dagen Persephone is geschaakt alles sterft langzaam.

Vluchtende blaadjes werpen hun ketenen af eeuwige vrijheid

ik fladderde wat traag koos willekeurig bloemen ik dacht de hemel vaag verdwaalde toen en nam je hulp maar al te graag ik mocht rusten op je hand waarvan de zachtheid me verbaasde,we speelden met de kleuren van de zon lieten ons niet haasten we zagen kleine dingen lachten naar el...

Eens was ze fier en sterk geweest, je zag het aan haar handen. Maar zoals zelfs het grootste vuur heel langzaam op zal branden, verdween de ongetemde gloed die haar eens begeleidde en bleef slechts de herinnering aan lang vervlogen tijden Dan tilde ze de kind’ren op, weer met diezelfde ...

Je dicht bij God te weten waar niets je van Hem scheidt, je in Zijn arm te nest’len, van eenzaamheid bevrijd, Zijn liefde te beleven door ’n kinderlach misschien en daarvan te genieten, dat is: de hemel zien! De vogel die gaat zingen in een verkilde nacht, je hart dat weer gaat gloei...

Ik blader nog eens in mijn jaarboek. Het lukt haast niet het dicht te slaan. Er zijn als ik bewogen rondkijk veel beelden om bij stil te staan. Zowel de zorgen als de vreugden gaan als een filmband langs mijn oog. ’k Zie naast voorbije wolkenvelden een lichtstraal aan de hemelboog. Kijk,...

Even mijn hond Pitbull uitlaten. In de verte zie ik Sopie lopen. Vroeger heette hij Jopie maar sinds hij alle soaps volgt die er maar te vinden zijn, gingen wij hem Sopie noemen. Om Sopie heen staan enkele Medelanders die onlangs slaagden voor part one van de inburgeringcursus: “vind foutloos je ...

Uit het tweeluik rond W.F. Hermans van Max Pam op de Nederlandse omroeptelevisie is één fragment mij als heel gênant bijgebleven. En wel dat met de heer Ed van Thijn, voormalig burgemeester van Amsterdam. Hij verdedigde ook nu nog de juistheid van de ban van Amsterdam van W.F.Hermans naar aanl...

“Mama, mama, ik wil een step voor mijn verjaardag!” Met haar ienietienie kleine vingertjes tikt ze in het boek. “Teze, mama”. Zaterdag wordt mijn kleine meid alweer 3 jaar. Als de dag van gisteren dat ze mijn lichaam verliet en het op een janken zette. En nu, tjonge wat wordt mijn kleine mei...

Er is geen wind zolang richting ontbreekt lucht niet breekt door een verwoestend lint dat schreit over moeder aarde langzaam leurend heftig meesleurend alles van waarde

Tien minuten, mijn vader komt zo terug - hij fluistert dank en kucht Hoeveel kan een mens verdragen traag haar adem, huid en haren grauw haar volle lippen haast ijzig blauw Een lichte zucht: dus je bent gekomen mijn dochter weet ervan - van bijna alles dan ze zegt nog meer met weinig woor...

De scalpel. Dieper. Het pincet rukt met een schijn van drift de rode tijdbom weg. Doe nu mijn zoon weer dicht, chirurg, vijandig bondgenoot. Sluit op zijn rug die rare mond die fluistert over ongepaste groei en dood. Na afloop benen wij, veldheren, door de gangen langs brancards, langs ri...

kom eens hier verleg mijn grenzen sta je toe en speel met mij bind mijn handen stel je eisen trek strak aan en dichterbij laat me smeken sluit mijn ogen doe alsof en maak me vrij

hij kreeg geen lucht adem stokte hij dacht waar is de ware geest morgen is geweest terwijl 't zojuist gister was geweest

zwart op wit staat een gedicht pas in hart en geest gaan de kleuren leven die ik je wilde geven nu penseel ik tolerant je normen het doek ontvankelijkt al snel je warme vormen en straalt je wereldlach ik heb gewacht wist dat wat in woorden zou verschijnen jouw kleuren waren...

tussen de gamellen en medailles zie ik een kast vol opgepoetste helmen langs het uniform rond een pop geslagen sluipt het kruitgeurtje in elke hoek of verhaal door hem verteld rond de kolenkachel klinkt de grammofoon die een bom nabootst en worden de makkers in stand gehouden weet j...

Wat de toekomst brengen moge, Mij geleidt des Heeren hand; moedig sla ik dus de ogen naar het onbekende land. Leer mij volgen zonder vragen; Vader, wat Gij doet is goed! Leer mij slechts het heden dragen met een rustig kalme moed! Heer, ik wil Uw liefde loven, al begrijpt mijn ziel U niet...

Een druppel kan het verschil bepalen.

ik word op een wit gespreid vlies voortbewogen door zes maagdelijke engelen langs azuur blauwe luchten zij spannen een doorzichtig veld van geluk met een uitgestrekte gracieuze geste genade schenkend met verleidelijke ogen die mij onderwijl bedwelmende bloemengeuren toe z...

De TROS is gebrouilleerd met zanger Bauer Ze doen nu zelfs zijn platen in de ban Daar hebben ze veel exemplaren van Frans was dan flauw, maar dit is nog veel flauwer Maar als het echt zo werkt, zeg ik: hou vol! Lange Frans! Baas B! Ga ook naar John de Mol!

Waar ben ik toch mee bezig wat is dit voor een vak met een stel zwarte halve zolen en een paard op een koud dak En dan die hebberige liedjes over sinterklaas kapoen met een ongegeneerde eis over het vullen van hun schoen Ook de naam kapoen die haat ik ik haal even Van Dale aan en volge...

In een heel anders klinkende stilte met miljarden dwarrelend, in ’t gelid elk vlokje onbetekenend met elkaar vernietigend, wit Een bibberhondje met een dekje bibbert een oudje schrikt, en denkt owee één verkeerde stap en mijn heup in tweeen en een kind schreeuw om een slee Die hele a...

’s Middags extra druk op straat versiering en kerstmuziek terwijl het donker en kouder wordt zoekt een dakloze een portiek Eén uur ’s nachts, ’t houten trappenhuis Ik hoor de nachtmisklok heel zacht En mijn moeder van bovenaf gebiedend fluisteren Denk aan de buren, het is nacht! D...

- Het één houdt het andere in stand. Das toch niet zo gek? Rennen, hollen, achter elkaar aan. Na verloop van tijd weet niemand meer ‘wat het doel ook alweer was’. Temporiseren is dan productiever dan blijven doorgaan. - Ik had een vriend. Inmiddels uit het oog verloren, geen tijd meer denk...

Loop ik ’s middags op het Plein van Eén der Grote Troosten, te weten Cornelius. Peinzend over “ihavenolegshelpme’. Zo etaleert zich een begaafde schrijfster als emailadres. Sofie B., ik beklaag haar, wil helpen. Rolstoel duwen of zo. Lees ik haar stuk: heeft ze twee benen waar ze een oudere m...

Zoals ik me de laatste tijd voortbewoog.. Vol met vragen Onuitgesproken klagen.. Zoekend naar het eind van de regenboog.... Een ieder weet wat voor een gevoel dat kan zijn.. Leeg... Rusteloos... Een onbestemde pijn... Anderen zeggen Het wordt me wat teveel.. Ik voel me als een debutant op ...

Nochtans ben ik reeds Aan gene zijde op zoek geweest Wakend voor het Beest Nimmer de Geest te moede Mocht Het Zwaard die drift verhoeden! Geen razernij weerhoudt ‘t Goede Maar jij en ik en ik en jij - de liefde hunkerend voorbij - Leggen bezwangerd af: De Monnikspij En luide weerklin...

Je praat zo veel kan het wat minder Je praat zo luid kan het wat zachter Je praat zo schel kan het wat warmer Je praat zo snel kan het wat trager Liever vind ik je als je leest Ik vind je lief als je lacht Ik vind je zo lief in de tuin Bezig met bloemen als je zwijgt

Gefluister van achter in het hoofd Scherper dan gebroken glas Je had het toch beloofd De brand achter m'n oogkas Tussen de regels wilde ik dat ik anders las Nooit was ik zo onaangenaam verdoofd De gedachte die niet looft Ben ik pas tevreden wanneer het echt was? De angst van het verliez...

Dichten is de onwetende en de onwetend wetende verhalen van een beeld een wezen, een idee een emotie, een wil een gedachte, een mens. Dichten voegt niets toe wat ook niet is afgetrokken geen waarheid onder leugens die de werkelijkheid redt geen droom die dagelijks wordt uitbesteed aan g...