Alle inzendingen

Ik heb alles verloren, wat ik had. Alles wat hier speelde, alles wat was. Vanaf het begin tot het einde. Vijftien jaar, laat maar. Het kan alleen nog maar leuker worden.

Het heeft heel lang geduurd maar Robin van Persie lijkt dan uiteindelijk toch tot zijn recht te gaan komen in Oranje, als je afgaat op de 3 fraaie doelpunten die hij scoorde tegen Hongarije (8-1).

'I am a poet, hope I don't blow it!', zei Bob Dylan en ik heb mij daar jarenlang veel van aangetrokken, maar in de loop der jaren ben ik vele malen milder over mijn dichterschap geworden. Je kunt het succes van je dichterschap trouwens maar amper zelf regelen, ook al ben je nog zo goed, denk je v...

Er zijn van die mensen, die met bombarie alles eruit persen, om maar hun eigen gevoelens te verbergen. Ik ken een vrouw die dat doet. Haar gezicht is getekend van pijn, expressief, vol van rimpels en tóch lief. Soms lelijk, soms mooi. Ik weet dat ze niet zomaar "uit de kast komt", dus ik luist...

Vroeger woonde aan de overkant de vijfjarige Elsje, een lief kind met blond krullend haar. Ik zag haar vaak buiten spelen en als ik van een wandeling haar voorbij liep, zei ze me altijd vriendelijk gedag en ze was al een paar keer op 11 november avonds aan de deur geweest om met luide stemmen met an...

Moet je zelf een geboren kunstenaar zijn om ervoor stil te staan? De geboorte van Encyclopedist Denis Diderot driehonderd jaar geleden, 05/10/1713-31/07/1784? Anke Labrie is dichter en beeldend kunstenaar. Zij vierde dat in de Diderotstraat in Amsterdam-West. Want die straat bestaat. Vooral voor k...

Wat is de beweegreden tot geloven en de kracht daarvan? Is het in zwakke ogenblikken steunen op de Hoge Macht? Nee, de sterke kern ervan is het besef dat alles wat we kunnen zien en betasten vergankelijk is. Juist het onzichtbare is van eeuwigheidswaarde.

De loop der geschiedenis kan ik als mens niet ontkennen. Voor mij voelt het als een uitdaging om de tijd en haar werking helder en duidelijk te kunnen en willen doorzien.

(voor Magdalena Anca Mircea (1967 - 2010)) Je bent geboren op 14 juli 1967 in Valenii de Munte. Je ouders waren Ion en Eugenia Manole. Je moeder zong volksliederen. Je leerde gitaar spelen en je kreeg zanglessen van Ana Ionescu Tetelea in Ploiesti. Op je dertiende zong je een lied voor de fil...

Afgelopen week kreeg ik deze mail van bol.com: Beste meneer Harmsen, U bent al enige tijd klant bij bol.com. Daarom nodigden we u vorige week uit om dit met ons te vieren! Hoe we dit jubileum met u willen vieren, kunt u zien wanneer u bent ingelogd bij bol.com. Nogmaals dank voor uw v...

Het was het loslaten, dat aantrok. Het is het verstevigen, dat weer trok. Het is mijn aanhouden dat vasthoudt!

.....en zo waren de gangen en zalen van het Zorgcentrum "Zonnehof" dat haar naam niet in alle opzichten eer bewees, waar hier en daar aan de muur een verveloos, gedateerd en waardeloos schilderij hing, mij gaandeweg vertrouwd geworden en ook de l-vormige kamer van mevrouw, waar "Moriaantje" de w...

Het is heel goed mogelijk dat de wereld om mij draait. Daar hoef ik niets geks voor te doen. Immers, waar zou de wereld het lef vandaan halen om te zeggen dat hij om zijn eigen as draait? De zon zou immers even goed kunnen beweren dat hij in het centrum staat en zo gauw de zon dat zegt, kan het Mel...

In 1974 had ik een kamer bij een Indische mevrouw, een mooie slanke dame. Haar man had ze verloren bij de Birma spoorlijn, die door de gevangenen van de Japanners aangelegd moest worden. Bij haar had ik een goed leven. Mijn kamer was mooi gemeubileerd en op het balkon had ik uitzicht op een park met...

Ik zal jou beschermen tegen vorst en kou. Ik zal je beschermen tegen wind en hagel. Tegen al het weer, warm of koud, zal ik kenbaar maken, dat ik van jou hou!

Als het maar gezond is...ze moet nog minimaal honderd jaar mee, weet U. Veel beter, zo'n kind kan de was doen. Begint het gedonder nu al...Sinterklaas, wie kent hem niet? En geheid een Zwarte Pietlut; kan nog geen pleziertje lijden, dus geen feestjes voor het kleine grut. Omdat er nauwelijks nog ...

.....bij een andere gelegenheid vroeg mevrouw om nachtjaponnen. Het sneeuwde op de dag waarop ik daar op uit ging en op de markt, voor een kraam, zag ik geschikte japonnen hangen. Ze waren lichtroze, blauw en groen van kleur, wapperden in een licht briesje en leken wel wat op vormeloze zomerjurken v...

(voor Emmeline Freda Du Faur (1882 - 1935)) Je bent geboren op 16 september 1882 in Croyden, Sydney. Je vader was Frederik Eccleston Du Faur en je moeder Blanche Elizabeth Maria, dochter van professor Woolley. Je studeerde aan de Sydney Church of England Grammar School for Girls. Je wandelde ...

De buurt gaat achteruit, zei mijn vader toen hij nog leefde. Bijna op elke hoek was een café gevestigd en er was er weer één geopend door de locoburgemeester, Krikke. Ik zei toen tegen hem: Ik was erbij, vader. Hij stond met een vol glas bier te zwaaien en gooide de inhoud op de helm van de vel...

Je bent wie je bent, accepteer dat nou eens...

Leven tot in de kern van mijn bestaan; dat is mijn levensfilosofie, mijn streven, het samengaan. Liefde in al haar vormen en wijzen; is wat ik mezelf als taak oplegde om zéér duidelijk naar te verwijzen.

Welke demon mijn schreden heeft geleid op het smalle en oneffen pad dat naar haar voerde, zal ik nooit weten en ook niet of onze eerste ontmoeting, zo laat in onze levens, voorbeschikt was, maar op een dag was deze een feit. Haar naam was mevrouw Van Keulen en ze sprak deze uit bij de eerste handdru...

Ik word gedragen door de vleugels van liefde...in breed aspect leg ik daar, waar liefde nodig is mijn vormen. Buiten normen van verstandelijke waarheid, geldt altijd de kracht van een liefdevolle, zachte aard. Als mens gedragen door de liefde, wat heb je nog meer te vragen?

(voor Christine Pascal (1953 - 1996)) Je bent geboren op 29 november 1953 in Lyon. Je had een door religie zwaar verpeste kindertijd. Je was sctrice, regisseuse en schrijfster. Je was knap, begaafd en depressief, pessimistisch. Op je twintigste studeerde je literatuur en drama aan het Con...

Ik denk vaak aan vroeger. Toen ik een jaar of vijftien was vlak na de oorlog kreeg ik voor het eerst een fiets. Wat was ik blij. Mijn vader had die tweedehands voor 25 gulden op de kop getikt. De lente was aangebroken en ik wilde een flink eind gaan fietsen. Eerst had ik kleine tochtjes gemaakt in h...

In het dorp waar ik ben geboren werden de eerste banken in de kerk nog bezet door de notabelen van het dorp. De huidige huisarts zal er misschien meewarig om lachen, maar toen hoorde de dokter ook voor in de kerk. In de jeugd van mijn ouders beschikte hij vaak als enige over de luxe van een auto en ...

Daar staan we dan. Recht tegen over elkaar. Mijn ogen glijden over je hele lichaam. Je hele wezen. Je kijkt me aan, recht in mijn gedachten. Ik sla mijn ogen neer. Soms vind ik je mooi. Maar niet altijd. Er zijn tijden geweest dat ik je ronduit lelijk vond. Maar nu niet meer. Ik ken je door en d...

In mijn jonge jaren vond ik pensioen opbouwen grote onzin. Hoe kun je nu weten of je op je ouwe dag kunt gaan genieten! En zo denk ik er nog over. Mijn oom en tante waren een van die inmiddels oudjes. Toen mijn oom, die architect was, zijn eigen huis had gebouwd om zijn oude dag in te genieten, ging...

Mijn goede inborst laat en doet mij vooral altijd geloven in de goedheid van een ander mens. Het temperament, de geaardheid en karakter houden een geloven vast groter dan mezelf.

Meneer Krol.. Ja.. Heeft u even..? Voor u altijd juffrouw Annie.. Waar zal ik ze nou stoppen? Wat? Die papieren.. Welke papieren? Nou die papieren waarvan u zei dat u ze wou vergeten..de pensioe.. Ik wil dat woord nóóit meer horen juffrouw..Het zijn vanaf nu de papieren waarvan ik niet we...