Alle inzendingen

De Norbertijnen worden ook wel de witheren genoemd, omdat ze witte habijten dragen, het is niet een bijster strenge orde, dus zeer nauw verweven met de wereldse gang van zaken. Philip is al eens bij de Franciscanen op bezoek geweest, aardige lui, maar hij zoekt toch iets anders, iets strenger. Dus n...

Namens alle Nederlandse schrijvers, geslaagde en vooral de mislukte, feliciteer ik de Vlaming Yves Petry met de Libris Literatuur Prijs 2011. Petje af, rolstoelen hier zat.

Opa Gijs woonde aan de overkant van de straat en kon zich alleen nog aardig redden. Zijn dochter Diana, moeder van de zesjarige Dirk, ging elke morgen even langs om in het huis van haar vader te stofzuigen en de meubelen af te stoffen en dronk ze gezellig een bakkie koffie met hem. Ook deed ze de wa...

Ik zou graag de eerste steen werpen. Maar dat zou ik toch zonde vinden. Ach, wat kan mij het schelen.....

Pauw en Witteman vinden het nodig om J.P. Balkenende een hele aflevering lang aan het woord te laten, terwijl wij als kijkers wel weten, dat we daar niets wijzer van worden. Hij is terecht ex-minister-president, zet daar verdomme een punt achter en doe niet alsof hij ons nog veel intelligente inzich...

Het is wrang te beseffen, maar ik heb mevrouw Tuintje vermoord, om het leven gebracht. Indertijd, ik werkte voor een andere zorginstelling dan nu, heb ik haar achtertuin van vuil en onkruid ontdaan, zodat ze 's ochtends vanuit haar slaapkamer vrolijk groen en bloemen kon zien. Ze ging toen graag na...

'Joanan, hoe gaat het met jou?', zei Gerrit Komrij ooit tegen mij in het café bij Poetry International. Dat zei hij op een manier die je niet voor mogelijk acht, zo vlijmscherp zielsturend, dat de rillingen over mijn lichaam gleden. 'Mijn God zeg, wie is die enge, intrigerende man!', dacht ik...

Jaap is één van de grootste bezienswaardigheden van de elegante Domstad. Wanneer hij met zijn roestige fietskar over de Oude Gracht rijdt, wordt hij door velen belangstellend nagestaard. Jaap kent maar weinig woorden om zich verstaanbaar te maken, meestal is het 'Aan de kant!' en 'Laat mij erdo...

De grootste vijand van de mens is niet agressie of hebzucht, maar angst – angst dat anderen je niet mogen, angst om een enge ziekte te krijgen, angst om dood te gaan, angst om in welk opzicht dan ook tekort te komen, angst dat de grond je onder de voeten wordt weggemaaid, angst dat alles waar je h...

Verlegen en onhandig, dat ben ik dacht en vond hij van zichzelf. Jammer, want eigenlijk was het een fantastische vent, hij moest er alleen zelf nog achter zien te komen. Vaak kreeg hij opmerkingen van vrouwen en wist hij op dat moment niet veel te zeggen. Deze middag had hij besloten zichzelf e...

Hoe groter het aantal schuilnamen, hoe geringer de kans dat u als schrijver in Bedum's Boterdiep verdwijnt. Verhalen die niet verkopen, moeten beter verpakt, - de andere kunnen dan op hun gemak een rondje Stedum lopen.

''Wat zullen we vandaag eten, Wouter?'' ''Ik heb een idee Mien, het is toch erg warm, ik maak erwtensoep. Dan heb jij een gemakkelijke dag. Hoe vind je dat, darling?'' ''Je bent een schat, maar dat is toch winterkost en je moet eerst de erwten in de week zetten, een hele nacht?'' ''...

Wie nedergedaald ter helle en weer opgestaan ontdekt dat hij er halverwege aan is ontsnapt, blijft worstelen met het paradijs.

(De lucht ruikt naar bloemen) ZOALS DE MAAN DE DROEVE ZEE VERLAAT LIET MIJ MIJN LIEF IN EEN BEDROEFDE STAAT SLECHTS ÉÉN VERSCHIL - HET LIEF LIET GEEN SPOOR WAAR TOCH DE MAAN HAAR BEELTENIS ACHTERLAAT Uit: De Koning van Kader Abdolah Het verhaal in deze prachtroman speelt zich af in...

Ze had zich met een tijdschrift en goed ingepakt geïnstalleerd in een stoel voor het schuurtje op mijn volkstuin. In de zon maar buiten het bereik van de frisse oostenwind. Eerder die dag was mijn moeder met een taxi van de zorgvoorziening bij mij thuis gebracht. Ik gaf de nog jonge plantjes water;...

Het maakte hem treurig dat ze zo streng keek, zo onbereikbaar was en hij voelde toen hij haar passeerde dat hij haar niet kon beschermen; eenmaal bij de heg aangekomen was hij diepbedroefd. Hij kon niets doen om haar te helpen.

Soms heb ik het gevoel dat regen al onze wandaden, onvolmaaktheden, misvattingen, tekortkomingen, ijdelheden, haatacties, onvermogens, onmachten, ondeugden en fouten wegspoelt als toiletwater. Regen verbroedert ook, je ziet de mensen dan collectief worstelen om droog te blijven, het is bindend, omda...

De overwinning van FC Twente op Ajax tijdens de bekerfinale was volkomen terecht. Tekenend voor de onzekerheid in het Ajaxkamp was het voortdurende geschreeuw van trainer De Boer langs de zijlijn. Ajax mocht nog van geluk spreken dat Ruiz en Luuk de Jong vlak voor het verstrijken van de reguliere sp...

Ik weet de naam van de straat niet meer, maar voor het gebouw stonden twee Duitse soldaten op wacht met een geweer over hun schouder. Aan de gevel hingen twee hakenkruisvlaggen. Ze vroeg aan één van de soldaten of ze haar man kon zien en spreken. Dat moest hij eerst aan zijn commandant vragen. Het...

Pas als je ouder bent dan je je voelt, voel je je jonger dan je bent.

In de wereldproblematiek wordt heel eendimensionaal gereageerd, heel oppervlakkig en na zoveel stromingen tot beschaving/verlichting nog steeds primitief barbaristisch. De killerknotsen zijn nog steeds actueel. Er wordt wereldwijd te weinig aandacht geschonken aan de paranormale werkelijkheden, de o...

Hij heeft zadelpijn, jawel, je leest het goed zadelpijn en hoe komt dat? Juist ja, van het fietsen en nou weet natuurlijk iedereen dat dit zo’n gezonde sport is, dat iedereen een fiets zou moeten hebben en daar dan ook driftig gebruik van zou moeten kunnen maken en daarom kan hij nou niet zitten, ...

Zoals de zaken nu stonden, vergenoegde hij zich met bespiegelingen over de periodiciteit der liefde, en schikte zich in het verlies van wat hij toch éens had moeten verliezen.

Hoe je verdween Zo ver als jij sprak zo diep je me raakte Hoe lager ik daalde hoe meer je verdween Zo hoop ik vergat zo vaak als ik faalde Zo scherp ik je zag hoe verder je scheen Zo liefde mij brak en nooit ik meer liefhad en nooit meer en nooit meer en niemand die dag dat schoonheid ver...

Wie zich verlaagt tot het niveau van zijn vijand, komt nooit van zijn vijand af.

Wie goed oplet, kan de diepste wijsheden op straat tegenkomen, meer nog dan uit stoffige filosofieboeken, de meest ingewikkelde psychologieboeken, esoterische dieptepsychologie of wat niet al. Ik hoorde vandaag een jonge, zwaar overspannen vrouw tegen een andere, veel rustiger vrouw kwekken dat ze o...

Ik sprak laatst in de supermarkt een vrouw, die in staat was binnen vijf minuten haar huwelijkse sleur te vertellen. Wanneer ze mij ziet klampt ze me vaak aan en moet ik weer een heel verhaal aanhoren. Liefst ontwijk ik haar, maar dat lukt niet altijd. Ze had pas haar veertigste verjaardag gevierd. ...

Eindelijk is het zover, de caravan mag van stal. Nederland vertrekt! De fietsen achterop, de DVD speler hangt, mobieltjes bij de hand, geef de kinderen nog hun koptelefoon op. De oplader mee, laptopje op schoot, zakje snoep, builtje chips, flesje cola, de DS en we moeten ook nog eten voor de lunc...

Het zijn zo van die dingen. Help mijn man heeft een hobby. Ik denk nou heeft hij toch wat.. Help mijn man is klusser. Denk heeft hij wat te doen. Help mijn man kan niet dansen. Denk dan blijft hij maar stil staan ik vermaak me wel. En ach wat zullen ze van ons denken...

Afgerolde spuitende slangen spuwen verbeten hun kwijlende slijm in de bek van de vuurspugende draak die vecht in een rood geel verlicht decor. Ik zie de zon in de hitte van dit brandende vuur, maar hier brengt de nacht de verlossing niet dichterbij,want dit vuur lacht om de nacht en nestelt zich tus...