“Maar je vliegt wel helemaal naar Afrika om daar de berg-gorilla's in het wild te zien, oog in oog met de camera!”, klonk een hese stem verwijtend in de donkere januarinacht. “Ik eet het hele jaar plantaardig voedsel en ik gebruik ecologische schoonmaakmiddelen”, was het magere verweer van een zelfbewuste stem. “Terwijl je met een dure auto naar…

De vriendelijke huisarts van het nabij gelegen plein had vragen over het medicijngebruik van Bjarne. Het was hem opgevallen dat de vijftiger Bjarne Gosse geen enkele therapie voor zijn dikwijls verwarde gemoedstoestand had voltooid tijdens zijn leven. Het leek hem verstandig Bjarne door te sturen naar een instituut, waar mensen met kennis over de geestelijke…

In het voorjaar van het jaar 1997 leek het of Bjarne Gosse al die jaren voor Jan met de korte achternaam had gewerkt. Geschilderd en getekend, bloed, zweet en tranen. Het viel hem zwaar. Toen de hulpverlener van de geestelijke gezondheidszorg hem wees op het bestaan van het Troebel Water Collectief, aarzelde Bjarne eerst. Toch besloot hij een bezoek…

Steeds bleef Bjarne zich afvragen hoe het ging met Emma Petronella. Nooit eerder had hij haar zo lang niet gesproken. Inmiddels had Bjarne zich aangesloten bij “Gedichtenfreaks”, een bonte verzameling goedmoedige gekken, die alleen via het gedicht konden communiceren. Het waren geen zeldzame afwijkingen die er dansten rond de woordenbrij. Sommige…

“Verstikkende empathie knijpt de kelen dicht van lotgenoten. Ze hebben de leugen verspreid met hun praatcultuur vol medelijden.” Een boze Bjarne Gosse probeerde zijn frustraties te verwoorden. Tijdens zijn korte verblijf in een instelling voor geestelijke gezondheidszorg had hij vooral geleerd dat hij geduld moest hebben. Het contact met de zogenoemde…

Emma was voor een belangrijke bijeenkomst naar Brussel toen de jeugdige Bjarne met een voorjaarsgriepje in bed lag. Hij kon even niet studeren voor de Middelbare Tuinbouwschool. Het betekende wel dat hij later zijn examens moest inhalen. Bjarne had koorts, hij hoestte en zijn neus zat vol met snot. Keelpijn en een zwaar hoofd. Om toch een beetje…

Het begon met een probleem bij de afwatering. Niet op de schaal van Limburg, maar op persoonlijke schaal. Als ik naar de wc ging, kwam er een klein beetje uit, waarna ik teleurgesteld het toilet verliet om te ontdekken dat ik eigenlijk naar de wc moest. Dus maar naar de dokter, een vervangster van mijn eigen huisarts. Die dokter constateerde na twee…

Hallo Ivan Waarom hoor ik niets meer uit het verre Rusland waar de engel Ivan woont. Heb jij verdriet over jouw moeder of ben je angstig voor de toekomst. De wereld gaat een onzekere tijd tegemoet, er is overal ter wereld veel te doen over het virus met zieken en doden. Ik vond het altijd leuk om je brieven te ontvangen en de foto's die je mee…

Ze vroeg er niet om, maar brak twee maanden terug haar arm. Zes weken er niks mee mogen doen, de miscommunicatie van diverse artsen brengt haar nu in een positie die geen hond wil, maar wat moet je? Als je niet teveel met deze acties te maken hebt, dan word je een soort van monddood gemaakt! Dom natuurlijk maar als je niet beter weet dan accepteer…

Er is niemand die mijn weg kan lopen, kan rennen, bewandelen of anderszins. Er is niemand die in mijn schoenen kan staan, al hebben ze mijn maat. Niemand is in staat om: zich in mijn leven, in te leven. Natuurlijk hoor ik mensen zuchten en beamen dat het klopt! Je kunt immers een andermans leven niet zomaar even overnemen als het ware, je kunt een…

Ze voelde zich al een tijdje niet lekker maar dacht: het gaat wel over want, iedereen voelt zich toch wel eens niet goed? Zo sukkelde ze door, luisterde niet goed naar haar lijf en tja, daar heb je er maar eentje van nietwaar? Dan ineens gaat het niet zomaar mis maar gigantisch fout, ze krijgt een hartstilstand,wordt gereanimeerd, eventjes gaat het…

In het jaar 1965 had ik een vriendinnetje, Toos heette ze. Toos mankeerde wat want, wanneer ze op straat liep, bleef ze zomaar stilstaan, soms midden op de weg. Ze stond dan alleen maar te staren, verder niks. Ik keek vaak, waarnaar ze dan staarde, maar zag nooit wat! Van haar moeder kreeg ik te horen dat, wanneer Toos weer stil bleef staan, ik haar…

Eega heeft pijn, pijn in zijn hand, eventjes langs de huisarts maar de conclusie ligt ook al voor de hand, hij moet met zijn hand (zonder gaat wat lastig natuurlijk) even een afspraak maken bij een speciale hand- kliniek. Nou is die afspraak zo gemaakt, natuurlijk wel, maar je moet wel een heel lange adem hebben, want de eerstkomende datum is 11 januari…

41. Toen ik een jaar of acht was kreeg ik last van mijn linkeroog. Mijn oog werd rood, deed pijn en ik kon er geen licht op verdragen. Daarom hield ik de hele tijd maar een hand voor mijn oog. Ik probeerde het steeds tegen mijn ouders te zeggen, maar dat lukte niet. Het was kerst en mijn ouders hadden het druk met gezellig doen met andere mensen…

Hij wil niet meer, mankeert van alles wat, zit er doorheen, is overspannen, zit in een depressie en praat over dood. Hij kan niet meer, is moe, levensmoe of gewoon moe, dat meldt de historie niet. Hij ziet er niet uit, ik bedoel, hij ziet er slecht uit, loopt met de dood in zijn schoenen, vermits hij de moeite neemt die aan te trekken, want het komt…

foppe heeft schizofrenie en twee psychoses gehad van verwardheid. ik woon op een heel klein kamertje met pillen van verpleegkundigen en kook twee maal per week en een keer schilder ik en doe mijn eigen was en een keer komt moeder langs dan gaan we even weg met de auto. er is koffie en rust dat heb ik nodig. ik loop ook elke dag even en ben veel…

Op RTL4 was de 3e uitzending van 'zo lang ik leef' een programma met vijf mensen, allemaal ziek. Een man heeft ALS, de overigen kanker, in elk geval ook vrouwen (net als ik dus) met borstkanker. Peter van de Vorst presenteert het en volgt de mensen, van wie er een paar (of eigenlijk allemaal) aan het einde van de behandeling zijn. Ik (nog) niet…

1990 zal het zo'n beetje geweest zijn, ik was druk, altijd met twee banen, drie kinderen en een eega. Werkend in zowel de thuiszorg als 's avonds voor een schoonmaakbedrijf (waar ik het zo naar mijn zin had dat ik alleen al voor de lol ging werken) en een behoorlijk huishouden dat toch echt op rolletjes liep, ging ook bij mij de knop om. De knop…

Op RTL4 was woensdagavond een ingrijpend televisieprogramma over vijf mensen die allen ongeneeslijk ziek zijn en "ten dode zijn opgeschreven": ze zijn allemaal stuk voor stuk dood-gewone (sinister in dit geval) mensen. Vier hebben kanker, een man heeft ALS, en alle vijf hebben ze één ding gemeen: ze sterven over niet al te lange tijd. Het is een…

Pletmachine achter de rug, dan moet je na een paar dagen wel weer terug, want de uitslag, tja dat weten we: daar moet je meestal op wachten. Inmiddels al een geroutineerd persoon kom ik bij de balie, wordt omhelsd door de verpleegkundige die me inmiddels al zes jaar meemaakt, dat kweekt en geeft een band hè? Dat is het prettige van het hele verhaal…