Liefde doet klagen Och, hoe is mijn lot zoo wreet! Van rampen te zamen gesmeet! Appelona, hoe lang Zult gy blijven zo stuurs, zo wrang? Hoe lang al even trots? Gelijk als een harde rots, Die 't zee-gewelt op zijne borst doet breeken, Zo wrevel staat gy voor mijn zuchte en smeeken. Hoe dikmaal zach my de Maan Voor uw vensteren waaren gaan…

Neem weg, neem weg dien afgerichten mond, Die lippen vol verraad, met wellust overstreken; En dat gevaarlijk oog, die valsche morgenstond, Waar de uchtendzon van heil gereed schijnt door te breken! Maar geef, Meinëedige, mijn kussen my weêrom, Die panden van mijn min: zy zijn mijn eigendom. Verberg, verberg die heuvels van albast, Die uw bevrozen…

Klorinde 'Ach, waarom toch, Klorinde! 'Zijt gij zo schoon en wreed? 'Kan niets u dan bewegen 'Daar 'k zo veel om u leed? 'Hoe vele lange nachten 'Doorwaakte ik niet met smart! 'Wat kostte gij mij tranen, 'En zuchten aan mijn hart! 'Waarom toch laat gij vruchtloos, 'Mijn dierbre zielvriendin! 'Mij om uw liefde smeken 'En…

Sexed-up (gesloten of open?) Volgens nrc.nl van 13 augustus dit jaar is het onmogelijk dat Kelly is doodgebloed. De hele affaire is sexed-up, aangedikt. Overdreven om het gelijk van massavernietigings-wapens in Irak te staven. Volgens jurist Lord Hutton heeft Kelly zelfmoord gepleegd. Het naar hem vernoemde onderzoek heeft echter feiten boven…

Er is een grote norse neger in mij neergedaald die van binnen dingen doet die niemand ziet ook ik niet want donker is het daar en zwart maar ik weet zeker hij bestudeert er aard en structuur van heel mijn blanke almacht hij morrelt wat aan halfvermolmde kasten dat voel ik - splinters schieten door mijn schouder nu leest hij oude formulieren…

De Beemster, voor Karel Looten De wintvorst, om den rouw van Hollants Maaght te paeien, Vermits door storm op storm zy schade en inbreuk lee, Schoot molenwiecken aan, en maalde, na lang draeien, Den Beemster tot een beemt, en loosde 't meir in zee. De zon, verwondert, zagh de klay noch brack van baren, En drooghdese af, en schonkse een groenen…

Schoon oogen, die vermeucht te nemen en te geven De sielen die ghij wilt, door uwen harssenstrick, Die met het spelen van een vriendelijcke blick Soo vaeck ontsteeckt en bluscht de vlamme van mijn leven, Ach, in wat dampe moet mijn siel onseker sweven Door wrevle nijdicheit en 't ongeval vol schrick, Met haer verbolgen storm en swarte wolcken…

Sonnet Vroeg in de dageraad: de schone gaat ontbinden de gouden, blonde wrong, als een citroen van kleur. Vrij in de buitenlucht zit zij bij d'achterdeur waar 't groene wijngaardloof de luwte-muur beminde. Dan beven amoureus de liefelijkste winden in 't zijig gele haar en groeten met een geur haar goddelijk gezicht: zij stelt ze niet teleur…

Eerste aanblik En, peinzend, zie 'k uw zee-blauwe ogen pralen, Waarin de deernis kwijnt, de liefde droomt, - En weet niet, wat mij door mijn adren stroomt: Ik zie naar u, en kan niet ademhalen: Een gouden waterval van zonnestralen Heeft nooit een zachter aangezicht bezoomd... 't Is, of me een engel heeft verwellekoomd, Die met een paradijs…

Mizerie-mensen Ik heb u lief, mizerie-mensen, Die geen genoden werdt Van 's levens blij festijn, Die te onverschillig zijt, om iemand kwaad te wensen, Te bitter, om nog goed te zijn. Ge zijt een godslamp van de kerke, In wier karmijnen hert Wat olie wordt gedaan, Te luttel, om in vlammen op te vlerken, Te veel, om er van dood te gaan.…

De hangende tuinen Verantwoordelijk voor dit imposante uiterlijk van gewelfde terrassen, rustend op stenen zuilen, was koning Nebukadnezar die leefde van 605 - 562 v. Chr. Volgens legende liet hij deze tuinen als liefdesgift voor zijn vrouw Amytis aanleggen. Deze was uit het rijk der Meden afkomstig en gewend aan weelderige, groene heuvels. Mesopotamië…

Je bent Je bent gewoon je bent gewoon een mens dat is een warm en onontwarbaar wezen en toch kun je gebeuren als een wonder want ik heb je geroepen in mijn slaap ik riep je liefde door eigen honger in de eigen stem ontwaakt zag ik: ik heb je niet gedroomd hier ben je je bestaat ik heb je liefgehad dit is de nacht ik heb je lief…

Eén van de meest wrange aspecten van de discussies tussen christenen en atheïsten is de enorme verharding die over en weer optreedt. Zo krijg je als christen soms de indruk dat je persoonlijk verantwoordelijk wordt gesteld voor middeleeuwse brandstapels, de kruistochten en de inquisitie, terwijl atheïsten van de weeromstuit moeten vrezen dat Mao en…

Sneeuwstorm In mijn streek zegt men 'ver' in de zin van 'bijna'. Het is al 'ver' winter. En zo ver is het inderdaad. Sneeuw is eeuwig leven op een wit blad zonder letters geschreven, niets is nog hier, alles is ginder. Zoals dat boerderijtje, tien vadem onder de sneeuw. Sneeuw doet het landschap wat longen doen bij het inhouden van…

Als scherp toeschouwer van mijn medemensen maak ik me over het algemeen best wel wat zorgen over het humeur van hen, over de staat van hun psyche en zelfs over hun voedselkeuze. Het merendeel kijkt somber of boos, sommigen staan zelfs op springen van ingehouden woede, enkelen kijken nors omdat ze verdrietig zijn of nauwelijks rond kunnen komen en het…

“Natuurlijk ben ik tolerant”. Natuurlijk schudde ze enthousiast haar hoofd op de wel heel vreemde vraag of ze wel tolerant was. Zelfkennis was wel noodzakelijk wilde je niet te kwetsbaar zijn voor alle negatieve opmerkingen hier en daar. Ze meende dan ook dat juist zij erg tolerant was, omdat ze zich vaak heel kwetsbaar durfde op te stellen. Maar…

In de maatschappij vinden we veel verschillende culturen dan wel geloven. We kijken rechts en zien een rode vlag wimpelen en links zien we een groene vlag die laag aan de grond staat, door de herfst en aanstormende winter! We realiseren ons niet dat we gezegend zijn met zoveel moois om ons heen! We kijken slechts af en toe naar een journaal of een…

Naamloos Ik schrijf gedichten als dunne bomen. Wie kan zo mager praten met de taal als ik? Misschien is mijn vader gierig geweest met zijn zaad. Ik heb hem nooit gekend die man. Ik heb nooit een echt woord gehoord of het deed pijn. Om pijn te schrijven heb je weinig woorden nodig. Jan Johannes Cornelis Arends werd geboren…

Lied dat ik van een krankzinnige hoorde Ik heb de bodemloze put gepeild Het water staat mij nader dan mijn schoenen Ik heb de nagels van mijn vlees gevijld Ik zal mijn tong met verse watten boenen Het geeft den man niet of de mast verklept Wanneer de manen in zijn hoofd gaan gloeien Hierom ben ik in een gesticht verlept en voel mijn leden…

Buiten schot Iemand was bezig, op zijn gemak de fietsenhokken leeg te roven terwijl wij luisterden naar een fameuze ruzie bij de buren. Onder het schreeuwen van jij en jij, draven op trappen en gooien met allerlei spullen dacht ik nog dat ik een soort morrelen hoorde, iets als het rijden van dunne wielen achter in het straatje, een fietspomp…