Mijn nicht is 44. Ze houdt van yoga, drinkt gezonde sapjes en leeft stress vermijdend. Laatst was ik bij haar. Haar linkerhand trilde. Niet héél erg, maar een heel subtiel, ritmisch trillen.
'Parkinson,' zei ze. Gewoon, tussen twee slokken kruidenthee door.
Veertigvier. Een leeftijd waarop je hoort te piekeren over verplichte warmtepompen of het vape gedrag van een falend puberkind. Niet over een hersenziekte die vroeger exclusief gereserveerd was voor hoogbejaarde mannen met hun broek tot…

Op de stoep, vlak voor de tunnel richting de rivier, stonden twee jongens van hooguit tien. De een had een hengel in zijn handen. De andere sprak een vrouw op een fiets aan. De vrouw, sportief gekleed, stopte even en stapte weer op. Onze blikken kruisten elkaar. Ze riep: “Er ligt een spartelende vis op de stoep, maar dat durf ik niet aan hoor.”

Aarzelend kwam ik dichterbij. De kleinste jongen wees en zei: “Kijk, bloed!” Het klonk niet sensatiebelust, eerder geschrokken. Hij…

(voor Louisa Starr (1845 - 1909))
Jij bent geboren op 26 november 1845 op 34 Burton Crescent in Bloomsbury, Londen. Jouw ouders waren Anna Cowan, geboren in Londen, en Henry Starr, de neef van jouw moeder, geboren in Amerika. Zij waren van Italiaanse afkomst. Jullie woonden later op 14 Russell Square in Bloomsbury, nabij het British Museum, waar jij in de beeldhouwgalerij als kopiiste werkte, ook al gaven jouw ouders daar met tegenzin toestemming voor. Voor jouw 16-de jaar maakte jij…

De straten die voeren vanaf de Goirkestraat naar mijn zozeer geliefde woning in de Nassaustraat bleven mij niet onbekend, maar de bebouwing aan weerszijden herbergde tot voor kort de trouwe en ogenschijnlijk voor de eeuwigheid bestemde bewoners die mij razendsnel ontvallen zijn als smeltende sneeuw voor de zon....

Het was woensdag 25 maart 2015. Zoals wel vaker bleek het gevoel van onmacht van Bjarne niet van erg lange duur. Zodra de eerste signalen van het ontluikende voorjaar zijn brein bereikten kreeg de hoop weer nieuwe voeding.
Er was nog zoveel te beleven in het leven.
Hij liet de klink van de balkondeur los en liep met hernieuwde beslistheid naar de gang. De dikke, winterse mantel bleef ongebruikt aan de kapstok hangen; vandaag was een jas niet nodig. Terwijl hij de krakende houten treden naar de…

Vervolg van In het spoor van de antiheld (13)
Toen zijn vrouw hem recht voor zijn raap mededeelde, dat ze “het weg zou laten halen als ze zwanger bleek te zijn”, knapte er iets in hem. Het dag in dag uit absorberen van haar onverholen minachting had zijn verzadigingspunt bereikt. Meer kon er niet bij. Hij trok de voordeur achter zich dicht, verliet de woning en zijn toenmalige bestaan. En kwam nooit meer tevoorschijn.
Hij moest nog dertig worden en de wereld lag voor hem open. Een enigszins…

Goed dat het Europese parlement het ICC de Sacharovprijs heeft toegekend. Het Hof verdient ons aller steun omdat het handhaven van de internationale rechtsorde op onze wereld ons allen aangaat.
Laat nooit het 'recht' van de sterkste(n) de doorslag gaan geven.